«Δικαίωση των προσπαθειών μας, η δημιουργία αυτόνομης υποεπιτροπής ορεινών περιοχών που αφορά και στις ορεινές περιοχές των νησιών»

Στην τρο­πο­ποί­ηση του κανο­νι­σμού της Βουλής, που θα ψηφι­στεί την προσεχή εβδο­μάδα, περι­λαμ­βά­νε­ται και η σύσταση αυτό­νο­μης υπο­ε­πι­τρο­πής ορεινών περιο­χών, που απο­τε­λούσε πρόταση του Βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου και Προ­έ­δρου της Επι­τρο­πής Περι­φε­ρειών, κ. Μάνου Κόνσολα, προς τον Πρόεδρο της Βουλής, κ. Κων­στα­ντίνο Τασούλα.

Συγκε­κρι­μένα, με το άρθρο 3 της σχε­τι­κής πρό­τα­σης, «προ­βλέ­πε­ται η σύσταση δύο υπο­ε­πι­τρο­πών της επι­τρο­πής περι­φε­ρειών και, συγκε­κρι­μένα, υπο­ε­πι­τρο­πής νησιω­τι­κών επι­τρο­πών και της υπο­ε­πι­τρο­πής ορεινών περιο­χών, ώστε κάθε υπο­ε­πι­τροπή να μπορεί να επι­λαμ­βά­νε­ται απο­κλει­στι­κώς και πλήρως των ανα­κυ­πτό­ντων ζητη­μά­των».

Ο Μάνος Κόν­σο­λας, είχε κατα­θέ­σει τη σχετική πρόταση από τον Νοέμ­βριο του 2022, τονί­ζο­ντας ότι προηγ­μέ­νες ευρω­παϊ­κές χώρες έχουν δια­μορ­φώ­σει ειδικό νομο­θε­τικό πλαίσιο για τις ορεινές περιο­χές.

Η πρόταση αυτή, αφορά και στις ορεινές περιο­χές των νησιών που αντι­με­τω­πί­ζουν ιδιαί­τερα προ­βλή­ματα που εκτεί­νο­νται πέραν των προ­βλη­μά­των των νησιω­τι­κών περιο­χών.

Όπως επι­ση­μαί­νει ο Μάνος Κόν­σο­λας: «η δημιουρ­γία μιας αυτό­νο­μης υπο­ε­πι­τρο­πής για τις ορεινές περιο­χές απο­τε­λεί το πρώτο βήμα για τη δια­μόρ­φωση μιας εθνικής πολι­τι­κής που θα στο­χεύει στην ανά­πτυξη, αλλά και στην αντι­με­τώ­πιση των

ιδιαί­τε­ρων προ­βλη­μά­των των ορεινών περιο­χών».

Ο κ. Κόν­σο­λας, ο οποίος ως Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Περι­φε­ρειών θα προ­ε­δρεύει και στην Υπο­ε­πι­τροπή Ορεινών Περιο­χών, θέτει 5 βασι­κούς στόχους για τη λει­τουρ­γία της:

1ον: Έναν απο­τε­λε­σμα­τικό ορισμό των ορεινών περιο­χών/ Δήμων της Ελλάδας, ώστε να υπάρχει το χωρικό υπό­βα­θρο της εφαρ­μο­γής της.

2ον: Τον καθο­ρι­σμό επο­πτι­κών αρχών και οργάνων για την υπο­στή­ριξη και επο­πτεία της εφαρ­μο­γής των πολι­τι­κών για τις ορεινές περιο­χές. Σημα­ντική κρί­νε­ται η ύπαρξη μηχα­νι­σμών έκφρα­σης και εκπρο­σώ­πη­σης των τοπικών κοι­νω­νιών στα όργανα αυτά

3ον: Τον προσ­διο­ρι­σμό πηγών χρη­μα­το­δό­τη­σης για την υπο­στή­ριξη των ανα­πτυ­ξια­κών δια­δι­κα­σιών και τη δια­σφά­λιση δια­φά­νειας στη δια­χεί­ρισή τους, όπως για παρά­δειγμα το «ορεινό ταμείο».

4ον: Την κατα­γραφή των κύριων προ­βλη­μά­των των ορεινών περιο­χών, όπως η δημο­γρα­φική συρ­ρί­κνωση, η ενερ­γειακή φτώχεια, οι κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κές ανι­σό­τη­τες κ.ο.κ., αλλά και την ανα­γνώ­ριση ευκαι­ριών και πλε­ο­νε­κτη­μά­των για τις τοπικές κοι­νω­νίες, όπως ο δασικός πλούτος, το ενερ­γειακό δυνα­μικό, η παρα­γωγή προ­ϊ­ό­ντων ποιό­τη­τας κ.ο.κ.

5ον: Τη σκια­γρά­φηση ανα­πτυ­ξια­κών προ­τε­ραιο­τή­των βασι­σμέ­νων στις πραγ­μα­τι­κές δυνα­τό­τη­τες των ορεινών κοι­νω­νιών που θα αξιο­ποιούν την υφι­στά­μενη γνώση και τις υπάρ­χου­σες δρα­στη­ριό­τη­τες σε συν­δυα­σμό με και­νο­τό­μες τεχνο­λο­γικά λύσεις.