A. Γιαννικουρής: «Εχουμε ακόμα δύσκολο δρόμο μπροστά μας και χρειάζεται χρόνος για την επιστροφή στην κανονικότητα»

Κύριε Γιαν­νι­κουρή, η χρονιά που δια­νύ­σαμε ήταν ίσως η δυσκο­λό­τερη που έχουμε ζήσει ποτέ. Το ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου δεν επη­ρε­ά­στηκε από τις δια­φο­ρε­τι­κές συν­θή­κες και δια­τή­ρησε τη δρα­στη­ριό­τητά του. Πώς αντι­με­τω­πί­σατε την νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα;

Είναι γεγονός, ότι η χρονιά που πέρασε ήταν μια εμπει­ρία ζωής, μας δίδαξε πολλά. Αντι­με­τω­πί­σαμε κατα­στά­σεις που δεν είχαν προη­γού­μενο, ωστόσο έπρεπε να δεί­ξουμε αντα­κλα­στικά και να στα­θούμε στο ύψος των περι­στά­σεων.

Δεν το βάλαμε κάτω, αξιο­ποι­ή­σαμε την τεχνο­λο­γία, εξα­σφα­λί­σαμε τεχνο­λο­γικό υλικό από ίδιους πόρους στα νησιά και προ­σαρ­μο­σθή­καμε άμεσα στις νέες συν­θή­κες. Πήραμε πρω­το­βου­λίες και δεν χάσαμε ούτε μια ημέρα.

Πετύ­χαμε αφενός λόγω της καλής συνερ­γα­σίας μεταξύ όλων των μελών της Διοι­κού­σας Επι­τρο­πής του τμή­μα­τός μας και αφε­τέ­ρου λόγω της ενερ­γο­ποί­η­σης των θεμα­τι­κών Τομέων (τις εθε­λο­ντι­κές ομάδες εργα­σίας των μηχα­νι­κών που επε­ξερ­γά­σθη­καν προ­τά­σεις και έδωσαν λύσεις σε πολλά ζητή­ματα).

Το lockdown, μας υπεν­θύ­μισε ότι συνερ­γα­ζό­με­νοι είμαστε πιο παρα­γω­γι­κοί και πετυ­χαί­νουμε περισ­σό­τερα.

Ποιοι τομείς απα­σχό­λη­σαν το ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου την περίοδο της παν­δη­μίας;

Κατά τη διάρ­κεια της παν­δη­μίας, επε­ξερ­γα­στή­καμε προ­τά­σεις και κατα­θέ­σαμε τεκ­μη­ριω­μέ­νες ειση­γή­σεις για διάφορα θέματα που απα­σχό­λη­σαν την κοι­νω­νία, για τις οποίες έχουν εκφρα­σθεί θετικά τα αρμόδια Υπουρ­γεία και έχουν συμπε­ρι­λά­βει στις απο­φά­σεις τους. Οι σημα­ντι­κό­τε­ρες θεμα­τι­κές που ασχο­λη­θή­καμε ήταν: ΥΓΕΙΑ – ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ – ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ- ΕΚΣΥΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΗΣ & ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ – ΔΑΣΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ – ΝΟΜΟΙ ΑΥΘΑΙΡΕΤΩΝ – ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ.

Συνε­χί­ζετε τις επι­σκέ­ψεις στα νησιά και τη συνερ­γα­σία με την Τοπική Αυτο­διοί­κηση. Θα ήθελα ένα σχόλιο.

Το ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου έχει αφήσει το απο­τύ­πωμά του στα νησιά μας. Λει­τουρ­γούμε υπο­στη­ρι­κτικά και χτί­ζουμε σχέσεις εμπι­στο­σύ­νης μεταξύ του τεχνι­κού κόσμου και της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, ιδιαί­τερα στους μικρούς τόπους που έχουν μεγα­λύ­τερη «τεχνική» ανάγκη.

Η Διοι­κούσα Επι­τροπή ενη­με­ρώ­νε­ται συνεχώς για τα έργα υπο­δο­μής που βρί­σκο­νται σε εξέλιξη στη Δωδε­κά­νησο και κάνει παρεμ­βά­σεις όποτε αυτό κριθεί ανα­γκαίο.

Μετά από περίπου ένα χρόνο από το ξέσπα­σμα της παν­δη­μίας, κ. πρόεδρε πώς αξιο­λο­γείτε την κατά­σταση στον κλάδο σας;

Είναι δεδο­μένο ότι τα πράγ­ματα είναι πλέον πολύ δια­φο­ρε­τικά. Πέρασαν αρκετοί μήνες κατά τους οποίους οι μηχα­νι­κοί δεν μπο­ρού­σαν να εξα­σκή­σουν το επάγ­γελμα σε συν­θή­κες κανο­νι­κό­τη­τας. Αντι­με­τώ­πι­σαν και αντι­με­τω­πί­ζουν καθυ­στε­ρή­σεις λόγω επι­τρο­πών, συμ­βου­λίων και δια­δι­κα­σιών, μέσα σε ασφυ­κτι­κές κατα­λη­κτι­κές προ­θε­σμίες.

Έπειτα ψηφί­σθη­καν πλήθος ανα­τρε­πτι­κών αλλαγών στην ελλη­νική νομο­θε­σία (νέα χωρο­τα­ξική και πολε­ο­δο­μική νομο­θε­σία, ταυ­τό­τητα κτηρίου, δασικοί χάρτες, κα).

Στη Ρόδο, η κατά­σταση επι­βα­ρύν­θηκε περαι­τέρω με την ανα­στολή λει­τουρ­γίας του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου, που ήταν άλλο ένα εμπόδιο στην επαγ­γελ­μα­τική καθη­με­ρι­νό­τητα του μηχα­νι­κού αλλα και στην τοπική οικο­νο­μία. Με μιά λέξη, θα χαρα­κτή­ριζα την κατά­σταση… «στάσιμη».

Για το λόγο αυτό και μέχρι να βρε­θούμε πάλι σε συν­θή­κες κανο­νι­κό­τη­τας, θα πρέπει να εξε­τα­σθούν επι­πλέον οικο­νο­μικά μέτρα στή­ρι­ξης για τον κλάδο.

Έχουμε ακόμα δύσκολο δρόμο μπροστά μας και χρειά­ζε­ται χρόνος για την επι­στροφή στην κανο­νι­κό­τητα.

Κύριε Γιαν­νι­κουρή, κατά τη γνώμη σας, υπάρχει «φως» στο τούνελ;

Πράγ­ματι έχουμε μπροστά μας μια ευκαι­ρία σε μια νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα που δια­μορ­φώ­νε­ται. Το οικο­νο­μικό πακέτο του Ταμείου Ανά­καμ­ψης. Ίσως την τελευ­ταία ευκαι­ρία για την ανοι­κο­δό­μιση της χώρας μετά την πρω­το­φανή ύφεση που έχει επι­φέ­ρει η υγειο­νο­μική κρίση, η οποία ήρθε να προ­στε­θεί στην οικο­νο­μική περι­πέ­τεια που πέρασε η πατρίδα μας τα προη­γού­μενα χρόνια. Προσ­δο­κούμε να υπάρξει ο σχε­δια­σμός για την μέγιστη αξιο­ποί­ηση των πόρων του Ταμείου Ανά­καμ­ψης, που σημαί­νει έργα και υπο­δο­μές για τα νησιά μας, ανά­πτυξη και προ­ο­πτική.

Το σίγουρο είναι πως στήν νέα αυτή ανα­πτυ­ξιακή πραγ­μα­τι­κό­τητα, οι μηχα­νι­κοί πρέπει να έχουν πρω­τα­γω­νι­στικό ρόλο.

Κατά τη διάρ­κεια της παν­δη­μίας είδαμε πως το Τεχνικό Επι­με­λη­τή­ριο της Δωδε­κα­νή­σου έδειξε ένα έντονο κοι­νω­νικό πρόσημο. Θα ήθελα ένα σχόλιο.

Είμαι από τους θερμούς υπο­στη­ρι­κτές της κοι­νω­νι­κής διά­στα­σης των παρα­γω­γι­κών φορέων, πόσω μάλλον σε μια περίοδο που το Εθνικό Σύστημα Υγείας και η κοι­νω­νία, δοκι­μά­ζο­νται συνεχώς. Ήδη, από το πρώτο κύμα της παν­δη­μίας, οι μηχα­νι­κοί έδειξαν την ευαι­σθη­σία τους. Ο Τομέας Εκδη­λώ­σεων|Κοι­νω­νι­κών Δράσεων & Εθε­λο­ντι­σμού του ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου, ξεκί­νησε την εκστρα­τεία της εθε­λο­ντι­κής αιμο­δο­σίας, η οποία συνε­χί­ζε­ται μέχρι και σήμερα.

Οι εξω­τε­ρι­κές εθε­λο­ντι­κές αιμο­δο­σίες του Γενικού Νοσκο­μείου Ρόδου πραγ­μα­το­ποιού­νται κάθε Τετάρτη στο κτήριό μας, τους τελευ­ταί­ους 2 μήνες.

Επι­πρό­σθετα, στη­ρί­ξαμε την προ­σπά­θεια για την προ­στα­σία της δημό­σιας υγείας.

Εξα­σφα­λί­σαμε υγειο­νο­μικό υλικό για τις ανάγκες του νοσο­κο­μείου Ρόδου και Καλύ­μνου, για τις ανάγκες του ΕΚΑΒ και για την ασφαλή λει­τουρ­γία του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου (αντι­ση­πτικά και προ­στα­τευ­τι­κές μάσκες).

Είναι υπο­χρέ­ωση όλων, σε έκτα­κτες περι­στά­σεις όπως αυτή, ο καθένας να προ­σφέ­ρει ό,τι μπορεί ανάλογα με τις δυνά­μεις του.