Η 42χρονη Μαρία Παππά, μέλος του πληρώματος του μοιραίου Φάλκον 50 που συνετρίβη πριν από δέκα ημέρες κοντά στην Αγκυρα οδηγώντας στον θάνατο και τους οκτώ επιβαίνοντες, ανάμεσά τους και τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου της Λιβύης, στρατηγό Μοχάμεντ Αλί Αν Χαντάντ, είναι η όγδοη Ελληνίδα αεροσυνοδός που έχασε τη ζωή της την ώρα του καθήκοντος. Θύμα σε ένα ακόμη αεροπορικό δυστύχημα, αυτή τη φορά εκτός Ελλάδος και ενώ είχε ξεκινήσει να εργάζεται στην εταιρεία Harmony Jets, με έδρα τη Μάλτα και ειδίκευση τις VIP πτήσεις.
Από τότε που οι αερομεταφορές μπήκαν στη ζωή των Ελλήνων, άλλες επτά συνάδελφοι της Μαρίας Παππά πλήρωσαν με τη ζωή τους, όλες σε νεαρή ηλικία, την αγάπη τους για ένα επάγγελμα υψηλών απαιτήσεων και ρίσκου. Μία των ΤΑΕ (Τεχνικές Αεροπορικές Εκμεταλλεύσεις, η πρώτη ελληνική αεροπορική εταιρεία) τo 1949 και έξι κοπέλες της Ολυμπιακής μεταξύ 1959-1989.
Υπήρξαν και τρεις τυχερές που επέζησαν. Δύο στο πιο περίεργο όλων δυστύχημα της Βούλας το 1972 και μία στο Βουκουρέστι, στο αντίστοιχο ενός άλλου Φάλκον, του επίσημου τότε ελληνικού κυβερνητικού αεροσκάφους. Επτά συνολικά πολύνεκρα δυστυχήματα με οκτώ άτυχες και τρεις «τυχερές» αεροσυνοδούς.
Το επάγγελμα της αεροσυνοδού, παρά τις ανησυχίες για τους κινδύνους που το συνόδευαν, ανέκαθεν συγκινούσε τις Ελληνίδες. Ιδίως την περίοδο της ακμής της Ολυμπιακής επί εποχής Ωνάση. Η Ολυμπιακή υπήρξε το πρώτο διεθνές ελληνικό brand, συνώνυμη της χλιδής και της πολυτέλειας στις διεθνείς πτήσεις.
Περιζήτητο επάγγελμα
Ο στόλος της, με καινούρια, υπερσύγχρονα αεροσκάφη. Οι πιλότοι, κορυφαίοι, αρτιότατα εκπαιδευμένοι. Και οι αεροσυνοδοί, καλλονές, αλλά και άριστα καταρτισμένες. Με στολές πρώτα του Ελληνογάλλου σχεδιαστή Jean Desses και εν συνεχεία της κλάσης των Γιάννη Τσεκλένη, Πιέρ Καρντέν και Κοκό Σανέλ.
Χωρίς ίχνος υπερβολής, η θέση αεροσυνοδού στην Ολυμπιακή εκείνη την εποχή ήταν περιζήτητη για κάθε νεαρή και ευειδή Ελληνίδα. Οσο όμως κι αν όλα τα παραπάνω, συν τις υψηλές απολαβές, συνιστούν ένα ελκυστικό πακέτο, δεν θα πρέπει να υποτιμήσει κανείς και τον παράγοντα «αεροπλάνο». Οπως ισχύει και στους πιλότους, το να βλέπεις τον κόσμο από ψηλά είναι ένα ακόμα τεράστιο κίνητρο. Αν δεν το αγαπάς, δεν το κάνεις. Και μερικοί, ελάχιστοι ευτυχώς αναλογικά, πληρώνουν πολύ ακριβά αυτή τη λατρεία.
Η Μαρία Παππά
Με το όνειρα αυτά περίπου μπήκε στον κλάδο των αεροσυνοδών και η Μαρία Παππά. Πέρασε και από την Ολυμπιακή. Παντού με επιτυχίες. Της άρεσε αυτό που έκανε, επιμορφώθηκε περαιτέρω και προήχθη σε προϊσταμένη πληρώματος καμπίνας.
Μαρία Παππά. Η 42χρονη ήταν μέλος του πληρώματος του μοιραίου Φάλκον 50, που συνετρίβη πριν από δέκα ημέρες κοντά στην Αγκυρα
Κάποια στιγμή έκανε «εσωτερική στροφή». Οι πτήσεις με τα μεγάλα επιβατηγά αεροσκάφη την κούρασαν. Στράφηκε στις πτήσεις με learjets. Αλλαξε αρκετές εταιρείες. Τελευταίος σταθμός, το Φάλκον της μαλτέζικης. Το πρώτο της ταξίδι με αυτό, όμως, ήταν και το τελευταίο της ζωής της.
Η Μαρία είχε περάσει ένα πολύ δύσκολο έτος. Η μητέρα της έχασε τη μάχη που έδινε με τον καρκίνο, όμως εκείνη συνέχισε να εργάζεται. Η δουλειά στον αέρα λειτουργούσε σαν βάλσαμο στον πόνο της. Στην προσωπική της ζωή διατηρούσε μακροχρόνια σχέση, σχεδόν 20 ετών, και με τον σύντροφό της ταξίδευαν συχνά μαζί ιδιωτικά.
Μαλακάσα, 1949
Το πρώτο δυστύχημα ελληνικού πολιτικού αεροσκάφους συνέβη τη Δευτέρα 6 Ιουνίου 1949. Ηταν το δρομολόγιο Καβάλα – Ελληνικό με το αεροσκάφος τύπου Ντακότα, που απογειώθηκε με ημίωρη καθυστέρηση λόγω καιρού, στις 17.20. Κυβερνήτης, ο Ε. Καραμολέγκος, συγκυβερνήτης, ο Χ. Κανδίας, αεροσυνοδός, η Βασιλική Λεβεντοπούλου, και 18 επιβάτες.
Στις 19.00 η Πολεμική Αεροπορία ενημέρωσε ότι ένα αεροσκάφος κατέπεσε στη θέση Μπούγα ή Ασπροχώρι της Μαλακάσας Αττικής. Λίγο αργότερα επιβεβαιώθηκε. Ουδείς επέζησε. Η έκθεση των εμπειρογνωμόνων απέδωσε τη συντριβή σε αεροδυναμική υπερφόρτιση του αεροσκάφους πέρα από το όριο αντοχής της πτέρυγας, λόγω κατακόρυφης επιτάχυνσής του.
Αυλώνας, 1959
Το δεύτερο δυστύχημα συνέβη κοντά στον Αυλώνα Αττικής, την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 1959. Πάλι ένα αεροσκάφος Ντακότα που έκανε το δρομολόγιο Αθήνα – Θεσσαλονίκη, της πτήσης ΟΑ214. Απογειώθηκε με ολιγόλεπτη καθυστέρηση στις 17.10. Κυβερνήτης, ο Αναστάσιος Καλοβυρνάς, συγκυβερνήτης, ο Αθανάσιος Κουντούρης, αεροσυνοδός, η Μαρία Κοκκίνου. Επιβάτες 15.
Συνετρίβη 15 λεπτά αργότερα στη θέση Τραμπάλα, 9 χιλιόμετρα νότια του Αυλώνα. Ολοι οι επιβαίνοντες σκοτώθηκαν. Από τις έρευνες για τα αίτια του δυστυχήματος δεν δόθηκε ποτέ ξεκάθαρη εικόνα. Ορισμένες θεωρίες αναφέρονταν σε διαρροή καυσίμων, άλλες σε βλάβη στον κινητήρα, κακή συντήρηση ή ακόμη και ανθρώπινο λάθος.
Πάνειο όρος, 1969
Στις 8 Δεκεμβρίου 1969, στο Πάνειο όρος, κοντά στην Κερατέα, σε υψόμετρο 480 μέτρων, μόλις 45 μέτρα χαμηλότερα της υπερκείμενης κορυφής, γράφτηκε το φονικότερο αεροπορικό δυστύχημα στην ιστορία της Ολυμπιακής. Ενα αεροσκάφος Μc Donnel Douglas DC-6B, το «ISLAND OF KERKYRA», προσέκρουσε στο βουνό. Ουδείς από τους 90 επιβαίνοντες, 85 επιβάτες και 5 μέλη πληρώματος, επέζησε.
Το αεροσκάφος εκτελούσε την πτήση Χανιά – Αθήνα, με κυβερνήτη τον 35χρονο, αλλά εμπειρότατο Σπύρο Κουλουμουδιώτη. Συγκυβερνήτης, ο 37χρονος Γρηγόρης Γρηγοράκης. Αμφότεροι είχαν προγραμματίσει έξοδο με τους οικείους τους μετά την πτήση. Αλλά η μοίρα είχε διαλέξει διαφορετικά. Και γι’ αυτούς και για τις δύο αεροσυνοδούς: την 22χρονη Μαρίνα Μάσχα και την 21χρονη Μάρθα Πιταούλη, αμφότερες με λιγότερο από έναν χρόνο στην εταιρεία. Οι σχεδιασμένες από τον Πιέρ Καρντέν στολές τους έμελλε να βαφτούν με αίμα. Η πρώτη, βέρα Κολωνακιώτισσα, πάντα ονειρευόταν μια καριέρα στους αιθέρες. Είχε ξεκινήσει να εργάζεται σε τράπεζα, αλλά υπέκυψε στα θέλγητρα του επαγγέλματος της αεροσυνοδού. Ηταν κόρη του γιατρού υφηγητή της Ιατρικής Αθηνών Ηρ. Μάσχα. Ενα όμορφο μελαχρινό και γελαστό κορίτσι. Πάθος της, επί εδάφους, ήταν το αυτοκίνητο, με το οποίο της άρεσε να κάνει μακρινές βόλτες.
Μαρίνα Μάσχα, Οι δύο αεροσυνοδοί 22 και 21 ετών ήταν μεταξύ των 90 θυμάτων της αεροπορικής τραγωδίας στο Πάνειο όρος, κοντά στην Κερατέα
Μάρθα Πιταούλη.
Η Μάρθα Πιταούλη ήταν ένα επίσης γλυκύτατο κορίτσι. Αρραβωνιασμένη με έναν τριτοετή μαθητή της Σχολής Ευελπίδων. Είχε μια μικρή θητεία ως πλοιοσυνοδός, αλλά το 1968 άλλαξε πορεία και μέσο, καθώς ο αέρας την κέρδισε από τη θάλασσα. Ηταν πανευτυχής γιατί από την Πρωτοχρονιά του 1970 θα ξεκινούσε τις πτήσεις εξωτερικού. Την πρόλαβε ο θάνατος στα βράχια του Πανείου. Μοναχοκόρη, βύθισε στην οδύνη την οικογένεια και τους φίλους της.
Το αεροσκάφος της πτήσης ΟΑ954 απογειώθηκε στις 20.04 από τον Κρατικό Αερολιμένα Χανίων με καθυστέρηση 34 λεπτών. Συνάντησε κακοκαιρία, με έντονες καταιγίδες μετά τη Μήλο. Συνετρίβη στις 20.45 στο Πάνειο. Το εμπρόσθιο τμήμα βρέθηκε σε χαράδρα, η άτρακτος αποκολλήθηκε και εκσφενδονίστηκε με τους νεκρούς επιβάτες σε περίμετρο 1.500 μέτρων.
Σύμφωνα με την έκθεση 12μελούς επιτροπής εμπειρογνωμόνων, αιτία ήταν η σημαντική εκτροπή του αεροσκάφους με κάθοδο σε ύψος πολύ χαμηλότερο των επιτρεπόμενων 3.000 ποδών. Εμμεσα, δηλαδή, αποδόθηκε σε λάθος του κυβερνήτη. Ομως, την ώρα της συντριβής του αεροσκάφους δεν λειτουργούσε το ραντάρ του αεροδρομίου.
Κοζάνη, 1976
Το πρωί της 23ης Νοεμβρίου 1976, το αεροσκάφος τύπου YS-11, ελικοφόρο, ιαπωνικής κατασκευής, «ΝΗΣΟΣ ΜΗΛΟΣ», που εκτελούσε το δρομολόγιο της πτήσης ΟΑ830, Αθήνα – Λάρισα – Κοζάνη, συνετρίβη στην περιοχή του Σαρανταπόρου. Νεκροί και οι 50 επιβαίνοντες, 46 επιβάτες και τέσσερα μέλη πληρώματος. Ολοι τους καμένοι. Κυβερνήτης, ο εμπειρότατος Κωνσταντίνος Σκιαδάς, συγκυβερνήτης, ο 44χρονος Νικ. Τάρναρης. Αεροσυνοδοί, δύο νεαρές κοπέλες, η Σταματίνα Σπαθοπούλου και η Γεωργία Τσουκαντά. Η μικρή ιστορία της δεύτερης δείχνει την ισχύ του πεπρωμένου. Την παραμονή της πτήσης, η 23χρονη αεροσυνοδός επισκέφθηκε τον συμβεβλημένο με την Ολυμπιακή γιατρό του ΙΚΑ, ζητώντας να τη βγάλει εκτός υπηρεσίας. Σύμφωνα με τότε δημοσιεύματα, φερόταν ότι του είπε: «Αισθάνομαι εκνευρισμό, έχω κατάπτωση, φοβάμαι ότι δεν θα μπορέσω να πετάξω». Ομως οι λόγοι που επικαλέστηκε δεν κρίθηκαν από τον γιατρό επαρκείς για να την απαλλάξει από την υπηρεσία. Ετσι, η Γεωργία δεν πήρε την πολυπόθητη απαλλαγή, αλλά κλείνοντας την πόρτα του ιατρείου, ουσιαστικά, σφράγισε το διαβατήριό της για το ραντεβού με τον θάνατο. Ούτε η διαίσθησή της κατάφερε να τη σώσει. Αν το πετύχαινε, φυσικά κάποια άλλη συνάδελφός της, παίρνοντας τη θέση της, θα είχε την ίδια τύχη.
Η συντριβή του αεροσκάφους συνέβη όταν πλησιάζοντας την Κοζάνη, ο πιλότος, λόγω πολύ πυκνής ομίχλης, προσπαθώντας να βρει ασφαλή δίοδο, κατέβασε το αεροπλάνο χαμηλά. Αυτό όμως προσέκρουσε στην κορυφή Φλάμπουρο του Σαρανταπόρου σε ύψος 1.379 μέτρων, κοντά στο χωριό Μεταξά. Η πτήση γινόταν εξ όψεως λόγω έλλειψης ραδιοβοηθημάτων στο αεροδρόμιο της Κοζάνης.
Δύο τρομερές συμπτώσεις
Το απόγευμα της Πέμπτης 3ης Αυγούστου 1989, στα γραφεία των αθηναϊκών εφημερίδων σήμανε συναγερμός. Σε έκτακτο δελτίο της ΕΡΤ αναφέρθηκε ότι αεροπλάνο της Ολυμπιακής αγνοείται, λίγο πριν προσγειωθεί στη Σάμο. Από το υπουργείο Μεταφορών ειδοποιήθηκαν οι δημοσιογράφοι ότι προγραμματίζεται έκτακτη δημοσιογραφική πτήση για την κάλυψη του συμβάντος. Στα γραφεία της «Εξόρμησης», κομματικού εντύπου του ΠΑΣΟΚ, η συντάκτρια του ελεύθερου ρεπορτάζ Κατερίνα Δόλγυρα έσπευσε να δηλώσει πρόθυμη να εκπροσωπήσει την εφημερίδα, καθώς η αδερφή της ήταν αεροσυνοδός και λόγω αυτού γνώριζε πρόσωπα και πράγματα στην εταιρεία, όπως και στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας.
Βασιλική Δόλγυρα Η 27χρονη έγκυος αεροσυνοδός ήταν μεταξύ των θυμάτων του «Νήσος Μήλος», που συνετρίβη 50 μέτρα χαμηλότερα από την κορυφή του όρους Κερκετέας στη Σάμο, το 1989
Αυτό που μάλλον δεν γνώριζε εκείνη την ώρα ήταν ότι η αεροσυνοδός στο αγνοούμενο αεροπλάνο ήταν η αδερφή της. Το έμαθε στο αεροδρόμιο. Κανείς δεν θα ήθελε να βρεθεί στη θέση της. Πήγε στη Σάμο συντετριμμένη, ως συγγενής θύματος πια, καθώς λίγες ώρες αργότερα, στη 1.30 μετά τα μεσάνυχτα, επιβεβαιώθηκε η συντριβή του ελικοφόρου Shorts, μόλις 50 μέτρα χαμηλότερα από την κορυφή του όρους Κερκετέας. Απαντες οι επιβαίνοντες νεκροί, 31 επιβάτες και τρία μέλη πληρώματος, ανάμεσά τους η 27χρονη αεροσυνοδός Βασιλική Δόλγυρα, που ήταν και έγκυος.
Σε έναν τραγικό ρόλο την επομένη, και μπροστά στα συντρίμμια του αεροπλάνου, η δημοσιογράφος, παρόντος και ενός θείου της, ανέφερε ότι το προηγούμενο πρωί η αδερφή της ήταν εκνευρισμένη από τις συνεχείς καθυστερήσεις της πτήσης της και επικοινώνησε τηλεφωνικά με την οικογένεια της γι’ αυτό. Αλλες πληροφορίες, ωστόσο, την έφεραν να αλλάζει πτήση και να αντικαθιστά συνάδελφό της που δήλωσε κώλυμα για τη μοιραία. Ο,τι και να συνέβη, μικρή σημασία έχει. Το νήμα της ζωής της όμορφης αεροσυνοδού κόπηκε απότομα στον Κερκετέα.
Το αεροσκάφος ονομαζόταν «ΝΗΣΟΣ ΜΗΛΟΣ». Οπως το μοιραίο του δυστυχήματος της Κοζάνης, δεύτερη δραματική σύμπτωση. Το πόρισμα μιας 5μελούς επιτροπής απέδωσε τη συντριβή σε αλλεπάλληλα λάθη του 42χρονου κυβερνήτη Παναγιώτη Μουτζουρέα.
Σώθηκαν στη Βούλα
«Κυρίες και κύριοι, σε λίγα λεπτά θα προσγειωθούμε στην Αθ…». Η φράση της αεροσυνοδού Μαργαρίτας Βελόνια-Μπίκου προς τους επιβάτες της πτήσης της Ολυμπιακής από Κέρκυρα προς Αθήνα, το βράδυ του Σαββάτου 21 Οκτωβρίου 1972, σταμάτησε απότομα. Οπως περιέγραφε αργότερα η ίδια, «άκουσα έναν φοβερό θόρυβο, έσβησαν τα φώτα και έχασα τον κόσμο. Το αεροπλάνο άνοιξε στη μέση. Οταν συνήλθα, το νερό είχε ήδη αρχίσει να σκεπάζει τα πάντα. Εκανα ένα μακροβούτι και βγήκα από την ακόμα ανοιχτή πίσω πόρτα».
Μαργαρίτα Βελώνια. Διασώθηκε από το αεροπορικό δυστύχημα στη θάλασσα της Βούλας τον Οκτώβριο του 1972. «Το αεροπλάνο άνοιξε στη μέση. Οταν συνήλθα, το νερό είχε ήδη αρχίσει να σκεπάζει τα πάντα»
Γύρω στις 21.30, το αεροπλάνο τύπου Σουζούκι, της πτήσης ΟΑ605, προσεγγίζοντας το αεροδρόμιο του Ελληνικού, αντί να προχωρήσει προς τον διάδρομο προσγείωσης, είχε πέσει στη θάλασσα, στις ακτές της Βούλας κοντά στο κτίριο του ΠΙΚΠΑ. Η πρόσκρουση δημιούργησε ρήγμα στο μπροστινό τμήμα της ατράκτου. Ετσι η θάλασσα άρχισε να γεμίζει τους σκοτεινούς πλέον θαλάμους διακυβέρνησης και επιβατών. Το αεροσκάφος βυθίστηκε ολοκληρωτικά σε 10 λεπτά. Ο συγκυβερνήτης Δημήτριος Βασταρδής και 36 από τους 49 επιβάτες βρήκαν τραγικό θάνατο. Μόνο 16 διασώθηκαν.
Οταν έπεσαν στη θάλασσα, η άλλη αεροσυνοδός, η Ειρήνη Σικιαρίδου, που επίσης είχε καταφέρει να βγει από το αεροπλάνο, έδωσε στη Μαργαρίτα ένα σωσίβιο. «Από την εκπαίδευση μας είχαν μάθει ότι σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να κολυμπάμε προς την κατεύθυνση που βλέπουμε φώτα, αν υπάρχουν», περιέγραψε στη συνέχεια. Αυτό έκαναν. Και σώθηκαν. «Φορούσα τη στολή του Τσεκλένη, που μου ήταν στενή και δεν μπορούσα να τη βγάλω. Ακόμα κι έτσι όμως, τα κατάφερα. Πιστεύω στον Θεό, αυτό με βοήθησε», πρόσθεσε.
Κυβερνήτης ήταν ο Πάτροκλος Θωμαδάκης. Το πόρισμα των ειδικών απέδωσε τη συντριβή στην κάθοδο του αεροσκάφους κάτω από τα ελάχιστα επιτρεπόμενα όρια. Ανθρώπινο λάθος. Οι εφημερίδες της εποχής αναφέρονταν στο ότι οι πιλότοι εξέλαβαν τα φώτα της λεωφόρου Ποσειδώνος για εκείνα του διαδρόμου προσγείωσης.
Γεννημένη στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς, η Μαργαρίτα, μετά την αποφοίτησή της από το Λύκειο των Αγίων Αναργύρων Αττικής, σπούδασε στη Σχολή Airline Service Training (AST) και ακολούθως προσελήφθη στην Ολυμπιακή. Λίγους μήνες μετά, μόλις στα 19 της χρόνια, είχε την παραπάνω οδυνηρή εμπειρία. Τη σημάδεψε μεν, δεν την κατέβαλε όμως. Ξεπέρασε το σοκ και συνέχισε τα ταξίδια με τα φτερά της Ολυμπιακής για δυόμισι δεκαετίες. Παντρεύτηκε, απέκτησε δύο παιδιά και ζει στο Παλαιό Φάληρο. Αντιθέτως, η άλλη αεροσυνοδός, Ειρήνη Σικιαρίδου αποσύρθηκε μετά το συμβάν.
Το Φάλκον στο Βουκουρέστι
Αιμόφυρτη, ημιλιπόθυμη και σφηνωμένη στη μικρή πόρτα που οδηγεί στον θάλαμο διακυβέρνησης βρήκαν οι Ρουμάνοι διασώστες την αεροσυνοδό Αννα Βελισσαρίου, εισβάλλοντας στο πρωθυπουργικό Φάλκον, μόλις αυτό προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο Οτοπένι του Βουκουρεστίου. Εν μέσω ενός φρικαλέου σκηνικού, μιας καμπίνας που έμοιαζε βομβαρδισμένη, με σωρούς πτωμάτων, βαριά τραυματίες και κάποιους ελαφρότερα, καθώς το αεροσκάφος λίγα λεπτά πριν και εντελώς ξαφνικά παρουσίασε δελφινισμούς (σκαμπανεβάσματα), χάνοντας μέσα σε λιγότερο από μισό λεπτό ύψος 10.000 ποδών (από 15.000 στα 5.000), μέχρι να επανακτήσει σταθερή τροχιά.
Αννα Βελισσαρίου. Διασώθηκε από τις φονικές αναταράξεις του πρωθυπουργικού Φάλκον, το 1999. Βρέθηκε ημιλιπόθυμη και σφηνωμένη στη μικρή πόρτα που οδηγεί στον θάλαμο διακυβέρνησης
Το Φάλκον προσγειώθηκε στις 22.40 της Τρίτης 14ης Σεπτεμβρίου 1999. Εχοντας στο εσωτερικό του επτά νεκρούς, ανάμεσά τους ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Γιάννος Κρανιδιώτης.
Η Αννα Βελισσαρίου, γεννημένη στην Αθήνα, σπούδασε προγραμματισμό στην NCR/IBM και Λογιστική στο Saint George College. Το 1981 έδωσε εξετάσεις για αεροσυνοδός, μαζί με μια φίλη της, στη Saudia Airlines. Πέτυχε. Εκπαιδεύτηκε και εργάστηκε στην εταιρεία για δύο χρόνια, με βάση την Αθήνα. Και το καλοκαίρι του 1983, όταν η Ολυμπιακή ζητούσε ιπτάμενες συνοδούς με προϋπηρεσία δύο ετών, έδωσε εξετάσεις, πέρασε και ξεκίνησε την καριέρα της στον εθνικό αερομεταφορέα.
Εμεινε μέχρι την ημέρα του δυστυχήματος. Απέκτησε μία κόρη και δύο γιούς, παντρεμένη με πιλότο στην τότε Ολυμπιακή. Αργότερα μοίρασε τη ζωή της μεταξύ Πορτογαλίας, Ελλάδας και Αγγλίας όπου ζουν και εργάζονται τα παιδιά της. Ο κυβερνήτης του Φάλκον, Γιάννης Ανδρουλάκης, και ο συγκυβερνήτης, Γρηγόρης Σινέκογλου, ήταν κορυφαίοι πιλότοι της εταιρείας.
Στην ελληνική δικαστική έρευνα, οι δύο διορισθέντες εμπειρογνώμονες από τον εισαγγελέα Ισίδωρο Ντογιάκο αποφάνθηκαν ότι η πτώση οφειλόταν στον ανθρώπινο παράγοντα: υπερβολική ταχύτητα καθόδου, λανθασμένος χειρισμός στην ενεργοποίηση του αυτόματου πιλότου, μη έγκαιρη πρόσδεση των επιβατών.
Θάνατος στο έδαφος
Άλλη μία Ελληνίδα αεροσυνοδός βρήκε τραγικό θάνατο εν υπηρεσία. Την 1η Μαρτίου του 1990, οι πιλότοι και οι αεροσυνοδοί του αεροσκάφους της Ολυμπιακής στο δρομολόγιο Αθήνα – Κάιρο – Αθήνα θα διανυκτέρευαν στο ξενοδοχείο «Sheraton Heliopolis» της αιγυπτιακής πρωτεύουσας. Κατά τα συνήθη, δείπνησαν μαζί και μετά πήγαν για ύπνο. Λίγη ώρα αργότερα ξέσπασε φωτιά στο ξενοδοχείο. Πανικός παντού. Η αεροσυνοδός Ελένη Γρηγορίου δεν πρόλαβε να αντιδράσει, παγιδεύτηκε στο δωμάτιό της, καθώς δεν μπόρεσε ούτε να διαφύγει από τον διάδρομο, ούτε να σπάσει κάποιο παράθυρο για να αναπνεύσει. Μητέρα δύο παιδιών, δεν τα κατάφερε. Ηταν ανάμεσα στα 19 θύματα της πυρκαγιάς.
Επίσης, τέσσερις Κύπριοι αεροσυνοδοί, μέλη του πληρώματος της πτήσης 522 της Helios Airways, η 32χρονη Λουίζα Βουτέρη και οι 25χρονοι Μερόπη Σοφοκλέους, Ανδρέας Προδρόμου και Χάρις Χαραλάμπους ήταν μεταξύ των 121 επιβαινόντων που σκοτώθηκαν στις 14 Αυγούστου 2005. Το αεροσκάφος Boeing 737-31S θα εκτελούσε το δρομολόγιο Λάρνακα – Αθήνα – Πράγα, αλλά συνετρίβη σε βουνό κοντά στο Γραμματικό Αττικής, φτάνοντας μέχρι εκεί ακυβέρνητο επί ώρες, καθώς οι πιλότοι έχασαν τον έλεγχό του λόγω υποξίας.
Πηγή: protothema.gr
