• Στις 15.01.2026 εκδικάζονται σε 2ο βαθμό υπόθεση απάτης με υπολογιστή με ζημία 1.500 ευρώ και υπόθεση απάτης μέσω αγγελίας αυτοκινήτου με ζημία 2.000 ευρώ, με κατηγορούμενους 48χρονο υπήκοο Βουλγαρίας και 26χρονο ημεδαπό από την Αρκαδία
Η 15η Ιανουαρίου 2026 αναμένεται να έχει έντονο ενδιαφέρον στο Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου, καθώς στο ίδιο ακροατήριο θα βρεθούν 2 διαφορετικές υποθέσεις με κοινό παρονομαστή την εξαπάτηση μέσω σύγχρονων συναλλαγών. Η πρώτη υπόθεση αφορά απάτη με υπολογιστή, με επίκεντρο τη χρήση στοιχείων κάρτας για στοιχηματικές συναλλαγές. Η δεύτερη υπόθεση αφορά απάτη που φέρεται να στήθηκε πάνω σε μια ηλεκτρονική αγγελία πώλησης αυτοκινήτου και στην εκμετάλλευση της εμπιστοσύνης ενός ανθρώπου που πίστεψε ότι κλείνει συμφωνία.
Η έφεση της υπόθεσης απάτης με υπολογιστή και οι 3 συναλλαγές των 500 ευρώ
Στην πρώτη υπόθεση κατηγορούμενος είναι 48χρονος υπήκοος Βουλγαρίας, γεννημένος το 1978, ο οποίος έχει ήδη καταδικαστεί σε πρώτο βαθμό σε ποινή φυλάκισης 9 μηνών με 3ετή αναστολή και χρηματική ποινή 100 ημερήσιων μονάδων προς 3 ευρώ η μονάδα, δηλαδή συνολικά 300 ευρώ. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο τον έκρινε ένοχο για απάτη με υπολογιστή κατ’ εξακολούθηση.
Το περιστατικό τοποθετείται χρονικά στη Ρόδο, στις 21.10.2019. Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, ο κατηγορούμενος φέρεται να προχώρησε σε περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, με σκοπό παράνομο περιουσιακό όφελος και με αποτέλεσμα ζημία ξένης περιουσίας. Η μέθοδος που περιγράφεται εστιάζει σε επηρεασμό διαδικασίας επεξεργασίας δεδομένων υπολογιστή με χρήση μη ορθών ή ελλιπών δεδομένων, ιδίως δεδομένων αναγνώρισης ταυτότητας.
Στην πράξη, αποδίδεται ότι εμφανίστηκε ως νόμιμος κάτοχος και δικαιούχος τραπεζικής κάρτας άλλου προσώπου και προχώρησε σε 3 συναλλαγές των 500 ευρώ, καθεμία προς στοιχηματική εταιρία, με το συνολικό ποσό της ζημίας να ανέρχεται στα 1.500 ευρώ. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο θα σταθμίσει εκ νέου το πλέγμα των αποδείξεων και το πώς αυτές συνδέουν, με σαφήνεια και χωρίς κενά, την ταυτότητα του δράστη με τις επίμαχες ψηφιακές κινήσεις και την πρόθεση προσπορισμού οφέλους.
Σε τέτοιου τύπου υποθέσεις, το κρίσιμο βάρος συχνά πέφτει στο αν τα ψηφιακά δεδομένα συνδέονται πειστικά με συγκεκριμένο πρόσωπο και αν η αλληλουχία των ενεργειών αποτυπώνει πρόθεση και όχι απλή εμπλοκή. Το Εφετείο, ως δικαστήριο ουσίας, δεν περιορίζεται σε τυπικό έλεγχο, αλλά επανακρίνει το πραγματικό σκέλος, γεγονός που δίνει ιδιαίτερη σημασία στην ακροαματική διαδικασία και στο πώς θα παρουσιαστούν τα στοιχεία που θεμελίωσαν την πρωτόδικη ενοχή.
Από την ηλεκτρονική αγγελία στην κατάθεση των 2.000 ευρώ και στην καταγγελία
Η δεύτερη υπόθεση, που επίσης προσδιορίζεται για τις 15.01.2026, αφορά 26χρονο ημεδαπό από την Αρκαδία, γεννημένο το 2000, που καταδικάστηκε πρωτοδίκως σε ποινή φυλάκισης 8 μηνών με 3ετή αναστολή. Το βασικό περιστατικό εκτυλίσσεται στη Ρόδο στις 13.01.2020 και συνδέεται με αγγελία πώλησης αυτοκινήτου σε διαδικτυακή πλατφόρμα. Σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά που έχουν αποτυπωθεί στη δικογραφία, ο κατηγορούμενος επικοινώνησε τηλεφωνικά με την πλευρά της πωλήτριας και παρουσίασε ότι ενδιαφέρεται να αποκτήσει το αυτοκίνητο, προτείνοντας ανταλλαγή με άλλο αυτοκίνητο που δήθεν κατείχε.
Φέρεται να απέστειλε φωτογραφίες οχημάτων για να επιλεγεί κάποιο, δημιουργώντας εικόνα πραγματικής διαθεσιμότητας. Όταν επιλέχθηκε ένα από τα αυτοκίνητα που παρουσιάστηκαν, αποδίδεται ότι ανέφερε τιμή 7.500 ευρώ και διαμόρφωσε ένα σχήμα συναλλαγής όπου θα λάμβανε ως αντάλλαγμα το αυτοκίνητο της πωλήτριας και επιπλέον 4.000 ευρώ, σε 2 δόσεις των 2.000 ευρώ. Το αφήγημα που περιγράφεται στην υπόθεση υποστηρίζει ότι η πρώτη δόση ζητήθηκε να καταβληθεί μέσω ηλεκτρονικής τραπεζικής, σε τραπεζικό λογαριασμό, με αιτιολογία ότι έτσι θα καταστεί δυνατός ο άμεσος εκτελωνισμός οχήματος από τη Γερμανία και η μεταφορά του στη Ρόδο.
Στις 15.01.2020 καταβλήθηκε ποσό 2.000 ευρώ, καθώς η πωλήτρια πείσθηκε από όσα της παρουσιάστηκαν και από τις εικόνες που είχε λάβει. Το αποτέλεσμα όμως, όπως περιγράφεται, ήταν ότι το αυτοκίνητο που υποτίθεται ότι θα ερχόταν δεν παραδόθηκε ποτέ και ο κατηγορούμενος φέρεται να καρπώθηκε το ποσό χωρίς οποιοδήποτε αντάλλαγμα, προκαλώντας ισόποση ζημία.
Κεντρικό σημείο της υπόθεσης αποτελεί ο ισχυρισμός ότι οι φωτογραφίες των οχημάτων δεν αντιστοιχούσαν σε οχήματα που είχε στην κυριότητά του ή μπορούσε να διαθέσει, αλλά είχαν αντληθεί από άλλη ιστοσελίδα αγγελιών, όπου άλλοι πωλητές εξέθεταν τα οχήματά τους προς πώληση.
