Οι άγνωστες προοπτικές και το πιθανό καλό νέο

Προ­σέλ­κυ­σε την πα­γκό­σμια προ­σο­χή η επα­νε­κλο­γή του Λούλα, στη Ωρα­ζι­λία, αλλά είναι πηγή με­γά­λης ανη­συ­χί­ας το με­γά­λο πο­σο­στό του Μπολ­σο­νά­ρο. Γιατί ο συ­ντη­ρη­τι­κός κό­σμος υπο­στη­ρί­ζει αυτό το είδος ηγε­τών; Ενός ηγέτη όπως ο Μπολ­σο­νά­ρο, με πο­λι­τι­κές που επι­τά­χυ­ναν την κα­τα­στρο­φή του τρο­πι­κού δά­σους του Αμα­ζο­νί­ου και επι­δεί­νω­σαν την παν­δη­μία, η οποία άφησε σχε­δόν 700.000 νε­κρούς στη Βρα­ζι­λία. Ο άν­θρω­πος που κυ­βέρ­νη­σε για τέσ­σε­ρα χρό­νια τη χώρα της Λα­τι­νι­κής Αμε­ρι­κής μι­μή­θη­κε σε όλα τον Ντό­ναλντ Τραμπ. Ο τρα­μπι­σμός, τε­λι­κά δεί­χνει διάρ­κεια και κάτι που πρέ­πει να μας προ­βλη­μα­τί­σει κι εμάς εδώ, όταν χρη­σι­μο­ποιού­με τρα­μπι­κό λόγο απο­κα­λώ­ντας αντι­πά­λους «ακρί­δες» ή «τρω­κτι­κά».  Στην Ελ­λά­δα οι πα­νη­γυ­ρι­σμοί για την πα­λι­νόρ­θω­ση του… συ­ντρό­φου Λούλα είναι μάλ­λον πρό­ω­ροι. Σύμ­φω­να με τους ανα­λυ­τές, μια εν πολ­λοίς άγνω­στη πε­ρί­ο­δος αρ­χί­ζει στη με­γα­λύ­τε­ρη δη­μο­κρα­τία της Λα­τι­νι­κής Αμε­ρι­κής. Η εκλο­γή του Λούλα ωστό­σο, πι­θα­νό­τα­τα θα είναι καλά νέα για την υγεία του τρο­πι­κού δά­σους του Αμα­ζο­νί­ου, που είναι ζω­τι­κής ση­μα­σί­ας για την κα­τα­πο­λέ­μη­ση της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής. Ο Μπολ­σο­νά­ρο υπε­ρα­σπί­στη­κε τις βιο­μη­χα­νί­ες που εξά­γουν τους πό­ρους του δά­σους, πε­ρι­κό­πτο­ντας κε­φά­λαια και προ­σω­πι­κό για τις υπη­ρε­σί­ες που είναι επι­φορ­τι­σμέ­νες με την προ­στα­σία του. Ως απο­τέ­λε­σμα, η απο­ψί­λω­ση των δασών εκτι­νά­χθη­κε στα ύψη κατά τη διάρ­κεια της δια­κυ­βέρ­νη­σής του. Η προ­στα­σία του Αμα­ζο­νί­ου είναι μία από τις κύ­ριες δε­σμεύ­σεις του νι­κη­τή, Λούλα ντα Σίλβα. Κρι­τές του δεν θα είναι μόνον οι Βρα­ζι­λιά­νοι, αλλά οι λαοί όλου του κό­σμου.