Γ. Κασσάρας: Μας τα πήραν όλα, ας μην τους δώσουμε και την ψήφο μας

Υπο­στη­ρί­ζουν αρ­κε­τοί την άποψη ότι η μεν ψήφος για τις ευ­ρω­ε­κλο­γές είναι μια χα­λα­ρή ψήφος, με την έν­νοια ότι δεν αντι­στοι­χί­ζε­ται πά­ντο­τε με τα κομ­μα­τι­κά πι­στεύω του ψη­φο­φό­ρου, η δε ψήφος για τις το­πι­κές εκλο­γές επη­ρε­ά­ζε­ται πιο πολύ

από την προ­σω­πι­κή σχέση, με τους υπο­ψή­φιους, παρά από την κομ­μα­τι­κή το­πο­θέ­τη­ση.

Πράγ­μα­τι και εγώ πι­στεύω ότι κάπως έτσι ήταν τα πράγ­μα­τα αλλά στις κα­νο­νι­κές επο­χές.

Τώρα, σε αυτές τις εκλο­γές, θεωρώ ότι δεν μπο­ρεί να είναι έτσι.

Η εποχή μας, δεν είναι μια κα­νο­νι­κή εποχή. Μετά τα μνη­μό­νια, τί­πο­τα πλέον στην χώρα δεν είναι ίδιο.

Είτε μας αρέ­σει να το ακού­με είτε όχι, η πα­τρί­δα μας έχει χάσει την εθνι­κή της κυ­ριαρ­χία. Δεν λέω κάτι και­νούρ­γιο, αλλά ανα­φέ­ρω δυο εν­δει­κτι­κά πα­ρα­δείγ­μα­τα για να μην ξε­χνιό­μα­στε:

α) Το κρά­τος έχει στην κυ­ριο­λε­ξία, κα­τα­λη­φθεί από ξέ­νους κο­μι­σά­ριους, τε­χνι­κή βο­ή­θεια το λένε, οι οποί­οι νο­μο­θε­τούν για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση ξένων συμ­φε­ρό­ντων, αγνο­ώ­ντας την ελ­λη­νι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, όπως π. χ. ότι η Ελ­λά­δα είναι μια νη­σιω­τι­κή χώρα. Οι Έλ­λη­νες δη­μό­σιοι υπάλ­λη­λοι απλά κά­νουν τους με­τα­φρα­στές και τους δα­κτυ­λο­γρά­φους.

β) Οι δα­νεια­κές και όποιες άλλες σο­βα­ρές συμ­βά­σεις υπο­γρά­φει η χώρα, διέ­πο­νται από το αγ­γλι­κό δί­καιο.

Τι επα­χθέ­στε­ρο και τι με­γα­λύ­τε­ρη από­δει­ξη ότι εί­μα­στε υπό μια ιδιό­τυ­πη κα­το­χή!

Στα πλαί­σια αυτά και κα­τό­πιν εντο­λής των αφε­ντών-δα­νει­στών στους υπά­κουους ντό­πιους υπη­ρέ­τες, οι μι­σθοί και οι συ­ντά­ξεις μειώ­νο­νται διαρ­κώς, η ανερ­γία γι­γα­ντώ­νε­ται, το κοι­νω­νι­κό κρά­τος δεν υφί­στα­ται πλέον ούτε σαν όνομα, τα νιάτα, «τα μυαλά» αυτού του τόπου, που θα βοη­θού­σαν και στην ανα­συ­γκρό­τη­ση της χώρας ξε­νι­τεύ­ο­νται, ενώ ο δη­μό­σιος πλού­τος, το αίμα και ο ιδρώ­τας γε­νε­ών Ελ­λή­νων ξε­που­λιέ­ται για ένα κομ­μά­τι ψωμί!

Με αυτά ως δε­δο­μέ­να σή­με­ρα, δεν είναι δυ­να­τόν, δεν γί­νε­ται, η ψήφος να είναι χα­λα­ρή ή να κα­θο­ρί­ζε­ται από πρό­σω­πα. Αυτή τη φορά η ψήφος είναι άκρως πο­λι­τι­κή και εξαρ­τά­ται από την σαφή το­πο­θέ­τη­ση του κα­θέ­να υπο­ψή­φιου, επί αυτών των σο­βα­ρών ζη­τη­μά­των.

Γιατί π.χ. αν φταί­νε τα μνη­μό­νια που φθά­σα­με ως εδώ, η ψήφος μας δεν μπο­ρεί παρά να είναι αντι­μνη­μο­νια­κή.

Δεν γί­νε­ται να ψη­φί­σου­με αυ­τούς που υπο­στη­ρί­ζο­νται από τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, που φέ­ρα­νε και συ­νε­χί­ζουν να στη­ρί­ζουν τα μνη­μό­νια, έστω και αν είναι φίλοι μας.

Η ψήφος μας θα εκλη­φθεί ως υπο­στή­ρι­ξη στην πο­λι­τι­κή τους και όχι ως φι­λι­κή ή συγ­γε­νι­κή προ­τί­μη­ση.

Για όλους τους πα­ρα­πά­νω λό­γους θεωρώ ότι:

-Αν θέ­λου­με να ανα­τρέ­ψου­με τις σαρ­κο­βό­ρες μνη­μο­νια­κές πο­λι­τι­κές,

-Αν θέ­λου­με να στα­μα­τή­σου­με την τρο­με­ρή αν­θρω­πι­στι­κή κα­τα­στρο­φή που λαμ­βά­νει χώρα στην πα­τρί­δα μας,

-Αν θέ­λου­με να στα­μα­τή­σου­με την αι­μορ­ρα­γού­σα πληγή της με­τα­νά­στευ­σης της ικ­μά­δας του έθνους σε όλη την οι­κου­μέ­νη,

-Αν θέ­λου­με να ανα­συ­γκρο­τή­σου­με το κρά­τος, την παι­δεία και την υγεία,

-Αν θέ­λου­με να ανοι­κο­δο­μή­σου­με το κοι­νω­νι­κό κρά­τος και να θε­σμο­θε­τή­σου­με ξανά τα κα­ταρ­γη­μέ­να ερ­γα­σια­κά δι­καιώ­μα­τα, για να στα­μα­τή­σει η διά­λυ­ση του κοι­νω­νι­κού ιστού,

-Αν θέ­λου­με να μπει η χώρα μας σε τρο­χιά ανά­πτυ­ξης, αξιο­ποιώ­ντας τα μο­να­δι­κά και ζη­λευ­τά συ­γκρι­τι­κά της πλε­ο­νε­κτή­μα­τα και το ικα­νό­τα­το προ­σω­πι­κό της,

Τότε σε αυτές ει­δι­κά τις εκλο­γές πρέ­πει να ψη­φί­σου­με πο­λι­τι­κά.

Ούτε χα­λα­ρά, ούτε φι­λι­κά. Οι και­ροί δεν μας επι­τρέ­πουν αυτήν την πο­λυ­τέ­λεια. Πρέ­πει να στεί­λου­με μή­νυ­μα ανα­τρο­πής !!!

Δεν μπο­ρεί να ψη­φί­σου­με όλους αυ­τούς που ενώ δη­λώ­νουν ανε­ξάρ­τη­τοι, μι­σο­κλεί­νουν το μάτι στα μνη­μο­νια­κά κόμ­μα­τα.

Δεν μπο­ρεί να δια­μαρ­τυ­ρό­μα­στε για την κα­τά­ντια της χώρας και στη συ­νέ­χεια να ψη­φί­ζου­με αυ­τούς που μας κα­τά­ντη­σαν έτσι.

Δεν μπο­ρεί να δί­νου­με συγ­χω­ρο­χάρ­τι στους με­σί­τες της χώρας, στη­ρί­ζο­ντας τους εκλε­κτούς τους.

Δεν είναι δυ­να­τόν να μας παίρ­νουν μέτρα για μετά τις εκλο­γές, και­νούρ­γιες πε­ρι­κο­πές και και­νούρ­γιους φό­ρους, να το λένε ξε­διά­ντρο­πα και πα­ρό­λα αυτά να τους ψη­φί­ζου­με.

Κά­ποιος πρέ­πει να βάλει ένα φρένο. Και αυτός δεν είναι άλλος από τον λαό, που έχει τη μο­να­δι­κή και απο­κλει­στι­κή δύ­να­μη που λέ­γε­ται ψήφος. Επι­λο­γές υπάρ­χουν. Μο­νο­δρό­μους και αδιέ­ξο­δα οι Δη­μο­κρα­τί­ες δεν έχουν. Μπο­ρεί και από αυτές τις εκλο­γές να ανα­δει­χθεί μια ευ­ρύ­τα­τη δη­μο­κρα­τι­κή συμ­μα­χία πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων, που θα κα­θο­ρί­σει το μέλ­λον.

Κα­τα­νοώ ότι μας έχουν κα­θη­λώ­σει και εξου­θε­νώ­σει. Τα πήραν όλα, μι­σθούς, συ­ντά­ξεις, ερ­γα­σία, υγεία, παι­δεία και παι­διά. Ε, αρ­κε­τά, ας μη τους δώ­σου­με και την ψήφο μας…

Γρά­φει ο Γιώρ­γος Κασ­σά­ρας

Πρ. βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου

Μέλος Πολ. Συμ­βου­λί­ου Κοι­νω­νι­κής Συμ­φω­νί­ας