Αναβολή έως 6 Οκτωβρίου σε υπόθεση φαρμακοποιού για απάτη 488.916,07 ευρώ σε βάρος του Δημοσίου

• Απαλ­λα­κτι­κή η πρό­τα­ση της αντει­σαγ­γε­λέ­ως, καθώς η χρήση πλα­στής ενη­με­ρό­τη­τας απο­δό­θη­κε σε αδυ­να­μία εί­σπρα­ξης νό­μι­μων αμοι­βών από τον ΕΟΠΥΥ, με τις επί­μα­χες οφει­λές να έχουν πλέον ρυθ­μι­στεί από τον Δήμο Ρόδου λόγω απορ­ρό­φη­σης δη­μο­τι­κής ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας • Το δι­κα­στή­ριο ζή­τη­σε βε­βαί­ω­ση ΕΦΚΑ που θα κρί­νει την πραγ­μα­τι­κή βάση της φε­ρό­με­νης οφει­λής

Υπό­θε­ση που απα­σχό­λη­σε χθες το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των φω­τί­ζει μια λεπτή και συχνά πα­ρε­ξη­γη­μέ­νη ζώνη του δη­μό­σιου συ­στή­μα­τος υγεί­ας, εκεί όπου η γρα­φειο­κρα­τι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση της ασφα­λι­στι­κής ενη­με­ρό­τη­τας δια­σταυ­ρώ­νε­ται με πραγ­μα­τι­κές απαι­τή­σεις πα­ρό­χων και με πα­λαιές εκ­κρε­μό­τη­τες προς ασφα­λι­στι­κούς φο­ρείς.

Στον πυ­ρή­να της δια­δι­κα­σί­ας βρέ­θη­κε η κα­τη­γο­ρία απά­της κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση σε βάρος του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, με επί­κλη­ση συ­νο­λι­κού οφέ­λους και αντί­στοι­χης ζη­μί­ας που στο κα­τη­γο­ρη­τή­ριο το­πο­θε­τεί­ται στο ποσό των 488.916,07 ευρώ.

Πα­ρό­τι η υπό­θε­ση συν­δέ­ε­ται με χρήση πλα­στών ασφα­λι­στι­κών ενη­με­ρο­τή­των, η απο­δει­κτι­κή συ­ζή­τη­ση ανέ­δει­ξε ένα κρί­σι­μο στοι­χείο που κα­θο­ρί­ζει και τον τε­λι­κό νο­μι­κό και ου­σια­στι­κό της χα­ρα­κτή­ρα. Τα χρή­μα­τα που ει­σπρά­χθη­καν από τον ΕΟΠΥΥ αφο­ρού­σαν, σύμ­φω­να με όσα τέ­θη­καν στο ακρο­α­τή­ριο, απαι­τή­σεις που αντι­στοι­χού­σαν σε πραγ­μα­τι­κές πα­ρο­χές και εκτε­λε­σμέ­νες συ­ντα­γές, δη­λα­δή σε υπη­ρε­σί­ες που είχαν ήδη πα­ρα­σχε­θεί σε ασφα­λι­σμέ­νους.

Η ανα­βο­λή και το αί­τη­μα για βε­βαί­ω­ση από τον ΕΦΚΑ

Το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των ανέ­βα­λε την έκ­δο­ση από­φα­σης για τις 6.10.2026, προ­κει­μέ­νου να προ­σκο­μι­στεί από τον ΕΦΚΑ βε­βαί­ω­ση από την οποία να προ­κύ­πτει η φε­ρό­με­νη ως οφει­λή του κα­τη­γο­ρού­με­νου, με την ιδιό­τη­τά του ως πρώην προ­έ­δρου της ΑΔΕΚΤ ΑΕ κατά τα έτη 1999 έως 2003.

Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία που τέ­θη­καν, η οφει­λή που εμ­φα­νί­ζε­ται ως εμπό­διο στην ασφα­λι­στι­κή ενη­με­ρό­τη­τα δεν πα­ρου­σιά­ζε­ται ως αμι­γώς προ­σω­πι­κή. Συν­δέ­ε­ται με την προη­γού­με­νη συμ­με­το­χή του κα­τη­γο­ρού­με­νου στη διοί­κη­ση δη­μο­τι­κής ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας, κατά τα έτη 1999 έως 2003. Ωστό­σο, το κρί­σι­μο δε­δο­μέ­νο που ανα­δει­κνύ­ε­ται πλέον είναι ότι η συ­γκε­κρι­μέ­νη δη­μο­τι­κή ανώ­νυ­μη εται­ρεία απο­τε­λεί απορ­ρο­φη­θεί­σα δομή, και οι οφει­λές της έχουν ανα­λη­φθεί και ρυθ­μι­στεί από τον Δήμο Ρόδου.

Η ρύθ­μι­ση αυτή, όπως πα­ρου­σιά­στη­κε, έχει ήδη ενερ­γο­ποι­η­θεί από το 2019 με 120 δό­σεις και, κατά τα στοι­χεία που τέ­θη­καν, έχουν κα­τα­βλη­θεί έως και 68 δό­σεις συ­νο­λι­κού ποσού 1.791.614 ευρώ, με ανα­φο­ρά επι­μέ­ρους ποσών 1.586.907,16 ευρώ, 158.274,76 ευρώ και 46.432,44 ευρώ. Το απο­τέ­λε­σμα που πε­ρι­γρά­φη­κε είναι ότι το συ­νο­λι­κό χρέος έχει εξο­φλη­θεί κατά πο­σο­στό 60% και έχει κα­λυ­φθεί το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος του, ενώ επι­ση­μάν­θη­κε ότι στη ρύθ­μι­ση πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται και τόκοι και προ­σαυ­ξή­σεις, με πρό­βλε­ψη δια­γρα­φής κατά πο­σο­στό 70% υπό τους όρους που ανα­φέρ­θη­καν στη δια­δι­κα­σία.

Το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, το επί­μα­χο διά­στη­μα και οι 8 ενη­με­ρό­τη­τες

Η υπό­θε­ση το­πο­θε­τεί­ται χρο­νι­κά από 17.6.2013 έως 11.5.2018 στη Ρόδο. Κατά το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φαρ­μα­κο­ποιός φέ­ρε­ται να πα­ρου­σί­α­σε στους αρ­μό­διους υπαλ­λή­λους ότι ήταν ασφα­λι­στι­κά ενή­με­ρος, ώστε να ει­σπρά­ξει χρή­μα­τα. Η κα­τη­γο­ρία στη­ρί­ζε­ται στο ό,τι υπήρ­χαν αρ­ρύθ­μι­στες οφει­λές προς ασφα­λι­στι­κούς φο­ρείς και συ­νε­πώς δεν ήταν ασφα­λι­στι­κά ενή­με­ρος, ενώ προς υπο­στή­ρι­ξη της ει­κό­νας ασφα­λι­στι­κής ενη­με­ρό­τη­τας προ­σκο­μί­στη­καν 8 ασφα­λι­στι­κές ενη­με­ρό­τη­τες που χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται ως πλα­στές, με ημε­ρο­μη­νί­ες από το 2013 έως το 2018. Το ποσό που ανα­φέ­ρε­ται ως όφε­λος και ζημία ανέρ­χε­ται σε 488.916,07 ευρώ, υπερ­βαί­νο­ντας το όριο των 120.000 ευρώ. Ωστό­σο, μέσα στην απο­δει­κτι­κή συ­ζή­τη­ση, η ουσία με­τα­κι­νή­θη­κε από τον αριθ­μό προς τη φύση του ποσού. Δη­λα­δή αν το ποσό ήταν προ­ϊ­όν πα­ρά­νο­μης εκτα­μί­ευ­σης χωρίς αντί­κρι­σμα ή αν απο­τε­λού­σε νό­μι­μη αμοι­βή για υπη­ρε­σί­ες που είχαν ήδη πα­ρα­σχε­θεί και για τις οποί­ες ο ΕΟΠΥΥ, ως ορ­γα­νι­σμός απο­ζη­μί­ω­σης, κα­τέ­βα­λε χρή­μα­τα που αντι­στοι­χούν σε πραγ­μα­τι­κές εκτε­λέ­σεις συ­ντα­γών και διά­θε­ση φαρ­μά­κων.

Η απαλ­λα­κτι­κή πρό­τα­ση της αντει­σαγ­γε­λέ­ως και το κρι­τή­ριο της βλά­βης

Ση­μα­ντι­κό ση­μείο της δια­δι­κα­σί­ας απο­τέ­λε­σε η πρό­τα­ση της αντει­σαγ­γε­λέ­ως Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου από την έδρα, η οποία ήταν απαλ­λα­κτι­κή. Η συλ­λο­γι­στι­κή που πα­ρου­σιά­στη­κε κι­νή­θη­κε γύρω από το κομ­βι­κό κρι­τή­ριο της ύπαρ­ξης ή μη βλά­βης του τα­μεί­ου.

Κατά την πρό­τα­ση, προ­έ­κυ­ψε ότι έγινε χρήση πλα­στής ασφα­λι­στι­κής ενη­με­ρό­τη­τας για να κα­τα­στεί δυ­να­τή η πλη­ρω­μή από τον ΕΟΠΥΥ, όμως οι οφει­λές που εξο­φλού­νταν με αυτές τις πλη­ρω­μές ήταν πραγ­μα­τι­κές, με την έν­νοια ότι τα χρή­μα­τα αφο­ρού­σαν απαι­τή­σεις από εκτε­λε­σμέ­νες συ­ντα­γές και πραγ­μα­τι­κή διά­θε­ση φαρ­μά­κων. Έτσι, τέ­θη­κε το συ­μπέ­ρα­σμα ότι δεν υφί­στα­ται ζημία του ορ­γα­νι­σμού που κα­τέ­βα­λε τα ποσά, αφού δεν πρό­κει­ται για χρή­μα­τα που κα­τα­βλή­θη­καν για ανύ­παρ­κτη πα­ρο­χή ή για ποσά χωρίς νό­μι­μο αντί­κρι­σμα.

Η υπε­ρα­σπι­στι­κή γραμ­μή και το ζή­τη­μα της ασφα­λι­στι­κής ενη­με­ρό­τη­τας

Η υπε­ρα­σπι­στι­κή γραμ­μή που ανα­πτύ­χθη­κε κι­νή­θη­κε σε δύο επί­πε­δα. Πρώ­τον, ότι οι ει­σπρά­ξεις από τον ΕΟΠΥΥ αφο­ρού­σαν νό­μι­μες αμοι­βές, άρα δεν συ­ντρέ­χει το στοι­χείο της πα­ρά­νο­μης πε­ριου­σια­κής ωφέ­λειας. Δεύ­τε­ρον, ότι η αδυ­να­μία έκ­δο­σης ασφα­λι­στι­κής ενη­με­ρό­τη­τας δεν γεν­νή­θη­κε από προ­σω­πι­κή ασυ­νέ­πεια, αλλά από οφει­λές που συν­δέ­θη­καν με τη δη­μο­τι­κή εται­ρεία, για τις οποί­ες τε­λι­κά υπήρ­ξε θε­σμι­κή ανά­λη­ψη και ρύθ­μι­ση από τον Δήμο Ρόδου.

Πα­ράλ­λη­λα τέ­θη­κε ότι υπήρ­ξαν ατο­μι­κές οφει­λές ύψους 1.288,59 ευρώ, οι οποί­ες είχαν εξο­φλη­θεί πλή­ρως από το 2014. Επί­σης πα­ρου­σιά­στη­κε ότι από το 2018 και μετά εκ­δί­δο­νται ανελ­λι­πώς ασφα­λι­στι­κές ενη­με­ρό­τη­τες, γε­γο­νός που προ­βάλ­λε­ται ως έν­δει­ξη ότι δεν υφί­στα­ται πλέον αξί­ω­ση από τον ΕΦΚΑ ένα­ντι του κα­τη­γο­ρού­με­νου.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του κα­τη­γο­ρού­με­νου πα­ρέ­στη ο κ. Φώτης Κω­στό­που­λος.