«Πρόσω ολοταχώς για την αναβάθμιση της παιδείας»-Άρθρο του Γραμματέα Πόλης ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Ρόδου

Αναμ­φί­βο­λα, ένα από τα θέ­μα­τα που βρί­σκο­νται στην επι­και­ρό­τη­τα, είναι η εμ­βλη­μα­τι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση, που φέρ­νει η Κυ­βέρ­νη­ση για την ανα­βάθ­μι­ση της Παι­δεί­ας του ελ­λη­νι­κού κρά­τους. Το­πο­θε­τώ­ντας στο πε­ρι­θώ­ριο, τις αντι­πο­λι­τευ­τι­κές κραυ­γές για «μπλο­κά­ρι­σμα» στο νέο νο­μο­σχέ­διο, οι οποί­ες έρ­χο­νται σε αντί­θε­ση με τη βού­λη­ση της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας, που επι­ζη­τά την ανα­βάθ­μι­ση της Παι­δεί­ας, ας ανα­λύ­σου­με τι θα αλ­λά­ξει ρι­ζι­κά, εξε­τά­ζο­ντας τα 3 πιο ση­μα­ντι­κά- κατά γε­νι­κή ομο­λο­γία- ση­μεία του νο­μο­σχε­δί­ου.

Αρ­χι­κά, το Υπουρ­γείο Παι­δεί­ας στο νέο σχέ­διο νόμου, προ­τεί­νει την κα­θιέ­ρω­ση της ελά­χι­στης βάσης ει­σα­γω­γής για την τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση. Η βάση αυτή θα ορί­ζε­ται από το κάθε τμήμα, δε θα είναι δη­λα­δή από­λυ­τος αριθ­μός για όλες τις σχο­λές και θα προ­κύ­πτει από τον μέσο όρο των επι­δό­σε­ων στα εξε­τα­ζό­με­να μα­θή­μα­τα. Με την ισχύ αυτού του μέ­τρου, η Τρι­το­βάθ­μια Εκ­παί­δευ­ση θα ανα­βαθ­μι­στεί, αφού πλέον δεν θα ει­σά­γο­νται σε Πα­νε­πι­στη­μια­κά Ιδρύ­μα­τα μα­θη­τές που δεν είχαν τα κα­τάλ­λη­λα εφό­δια ενώ η αγορά ερ­γα­σί­ας θα πάρει ανάσα, αφού οι πτυ­χιού­χοι που θα διο­χε­τεύ­ο­νται σε αυτή, θα αντα­πο­κρί­νο­νται πλή­ρως στις ανά­γκες και στα κενά που θα προ­κύ­πτουν.

Με το νέο νο­μο­σχέ­διο του Υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας, θα δοθεί λύση και σε ακόμα ένα ζή­τη­μα της τρι­το­βάθ­μιας εκ­παί­δευ­σης, που δεν είναι άλλο από τους «αιώ­νιους φοι­τη­τές». Η κα­θιέ­ρω­ση του ανώ­τα­του ορίου φοί­τη­σης, ήρθε για να λύσει αυτό το πρό­βλη­μα που μα­στί­ζει τα Ελ­λη­νι­κά Πα­νε­πι­στή­μια εδώ και πολλά χρό­νια. Πριν λίγες μέρες, μά­λι­στα, δη­μο­σιεύ­θη­κε στα ΜΜΕ η εί­δη­ση, πως ένας «φοι­τη­τής» διέ­με­νε σε εστία του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Πα­τρών επί 21 έτη. Δεν είναι, βέ­βαια, λίγα τα πα­ρα­δείγ­μα­τα αν­θρώ­πων, που δεν έχουν καμία επαφή με τη σχολή στην οποία πι­θα­νόν έτυχε και ει­σήλ­θαν, δε δί­νουν το παρών στις δια­λέ­ξεις, ενώ θα χρεια­στού­με αρ­κε­τά λεπτά, αν τυχόν θε­λή­σου­με να «εξε­τά­σου­με» τις λί­στες των μα­θη­μά­των που χρω­στά­νε. Γεν­νιέ­ται, λοι­πόν, εύ­λο­γα η απο­ρία, γιατί αυτοί οι άν­θρω­ποι να έχουν όλα τα προ­νό­μια ενός ακα­δη­μαϊ­κού πο­λί­τη, ενώ δεν φέρ­νουν εις πέρας καμία από τις υπο­χρε­ώ­σεις που τους προσ­δί­δει αυτή η ιδιό­τη­τα;

Και βέ­βαια, άφησα για το τέλος το πιο ση­μα­ντι­κό. Έπει­τα από την κα­τάρ­γη­ση του ασύ­λου ανο­μί­ας, πε­ρί­που ένα χρόνο πριν, από την Ελ­λη­νι­κή Κυ­βέρ­νη­ση, με το νέο νο­μο­σχέ­διο του Υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας προ­τεί­νε­ται η δη­μιουρ­γία Ει­δι­κού Σώ­μα­τος Φύ­λα­ξης στα Α.Ε.Ι. Μια ενέρ­γεια που προ­σβλέ­πει στη δια­σφά­λι­ση της ακε­ραιό­τη­τας και την προ­ά­σπι­ση των ελευ­θε­ριών των συμ­φοι­τη­τών μας. Ένα μέτρο, για το οποίο πολ­λοί συ­νάν­θρω­ποί μας, θα πα­ρα­κα­λού­σαν να ίσχυε όταν ήταν αυτοί φοι­τη­τές και γί­νο­νταν μάρ­τυ­ρες της αυ­θαι­ρε­σί­ας και της ανο­μί­ας εντός των Ακα­δη­μαϊ­κών Ιδρυ­μά­των. Από που να ξε­κι­νή­σω; Ει­σβο­λές εξω­πα­νε­πι­στη­μια­κών, τρα­μπου­κι­σμοί φοι­τη­τών, κα­τα­στρο­φή υλι­κών μέσων, πα­ρε­μπό­ριο και εμπό­ριο ναρ­κω­τι­κών, βιαιο­πρα­γί­ες και απει­λές σε φοι­τη­τές που τύ­χαι­νε να έχουν

αντί­θε­τη άποψη με αυτή των δήθεν προ­ο­δευ­τι­κών κ.α. Είναι και εδώ πολύ με­γά­λη η λίστα και φο­βά­μαι, ότι ίσως στην προ­σπά­θεια μου να ξε­σκε­πά­σω αυτόν τον πα­ρα­κρα­τι­κό μη­χα­νι­σμό που ενερ­γεί εδώ και πολ­λές δε­κα­ε­τί­ες στις σχο­λές μας, σας κου­ρά­σω.

Άλ­λω­στε όλοι γνω­ρί­ζου­με, ότι οι πάλαι ποτέ «γνω­στοί-άγνω­στοι», πλέον είναι σε όλους μας γνώ­ρι­μοι. Είναι αυτοί που ανήρ­τη­σαν στο Πα­νε­πι­στή­μιο Πει­ραιώς πανό, που προ­σέ­βα­λε τη μνήμη του Παύ­λου Μπα­κο­γιάν­νη με τον πιο χυ­δαίο τρόπο, είναι αυτοί που υπε­ρα­σπί­ζο­νται τον αρ­χι­δο­λο­φό­νο και τρο­μο­κρά­τη Κου­φο­ντί­να μέσα από επι­στο­λές και μέσα από τη δράση τους, είναι οι ίδιοι που τόσα χρό­νια έχουν κα­τα­στή­σει άβατα ανο­μί­ας και εγκλη­μα­τι­κών πρά­ξε­ων τα Πα­νε­πι­στή­μια μας. Τους μά­θα­με, γνω­ρί­ζου­με τις με­θό­δους τους και δεν πρό­κει­ται οι ιδε­ο­λη­ψί­ες και οι εκ­φο­βι­σμοί τους, να στε­ρή­σουν τα όνει­ρα μας για ένα σύγ­χρο­νο και Ευ­ρω­παϊ­κό Πα­νε­πι­στή­μιο.

Για τους πα­ρα­πά­νω λό­γους , έφτα­σε ο και­ρός, να βά­λου­με μπρος τις μη­χα­νές και να πλεύ­σου­με σε μια νέα πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Έφτα­σε ο και­ρός, η παι­δεία να ανα­βαθ­μι­στεί και τα Πα­νε­πι­στή­μια μας, όχι μόνο να αντι­κρί­ζουν το μέλ­λον ως μα­κρι­νό προ­ο­ρι­σμό, αλλά να γί­νουν κομ­μά­τι αυτού του μέλ­λο­ντος και της ανά­πτυ­ξης. Έφτα­σε ο και­ρός, να απο­μο­νώ­σου­με κάθε ιδε­ο­λη­πτι­κή φωνή που δε θέλει πρό­ο­δο και συ­νερ­γα­σία και να προ­χω­ρή­σου­με μπρο­στά. Μπο­ρού­με να τα κα­τα­φέ­ρου­με και η αρχή θα γίνει με την κύ­ρω­ση αυτού του ιστο­ρι­κού νο­μο­σχε­δί­ου για την Παι­δεία από την εθνι­κή αντι­προ­σω­πεία.

Γιώρ­γος Αντώ­να­ρος,

Φοι­τη­τής του Τμή­μα­τος Με­σο­γεια­κών Σπου­δών του Παν. Αι­γαί­ου,

Γραμ­μα­τέ­ας Πόλης ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Ρόδου