Αποκαλυπτικά αποσπάσματα από δικόγραφα ιδιοκτητών ακινήτων της Σύμης κατά του Ελληνικού Δημοσίου

Αί­σθη­ση προ­κά­λε­σε το χθε­σι­νό απο­κα­λυ­πτι­κό ρε­πορ­τάζ της «δη­μο­κρα­τι­κής» για την σφο­δρή αντι­δι­κία ιδιο­κτη­τών ακι­νή­των της Σύμης με το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο σε δίκες διόρ­θω­σης αρ­χι­κών εγ­γρα­φών στο Κτη­μα­το­λό­γιο Σύμης.

Για το Κτη­μα­το­λό­γιο Σύμης οι αγω­γές που κα­τα­τέ­θη­καν υπο­λο­γί­ζο­νται σε μισή χι­λιά­δα και ανα­μέ­νε­ται η κα­τά­θε­ση άλλων τόσων, με τα σκή­πτρα και τη συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία να αφο­ρούν οι δίκες, πα­ρα­δό­ξως όχι με­τα­ξύ ιδιω­τών, αλλά κατά του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου.

Η «δη­μο­κρα­τι­κή» στα­χυο­λο­γεί και δη­μο­σιεύ­ει απο­σπά­σμα­τα από δι­κό­γρα­φα αντι­πα­ρά­θε­σης ιδιω­τών με το Δη­μό­σιο σε δίκες διόρ­θω­σης αρ­χι­κών εγ­γρα­φών του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Σύμης, που ανα­δει­κνύ­ουν την σφο­δρό­τη­τα και την έντα­ση των δικών αυτών και τις πτυ­χές του όλου προ­βλή­μα­τος:

« Οι πα­ρα­πά­νω εν­στά­σεις και ισχυ­ρι­σμοί, απο­δει­κνύ­ουν δυ­στυ­χώς το έωλο και την έλ­λει­ψη σο­βα­ρών επι­χει­ρη­μά­των και των ΑΓΚΥ­ΛΩ­ΣΕ­ΩΝ Υπη­ρε­σιών του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, που σε ΠΑ­ΡΑ­ΜΕ­ΘΟ­ΡΙΑ ΑΜΕΣΑ ΑΠΕΙ­ΛΟΥ­ΜΕ­ΝΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΙ­ΤΟ­ΝΑ ΜΙΚΡΑ ΝΗΣΙΑ ΤΗΣ ΔΩ­ΔΕ­ΚΑ­ΝΗ­ΣΟΥ, με τέ­τοια επι­χει­ρή­μα­τα αξιώ­νει ΧΩΡΙΣ ΤΙ­ΤΛΟΥΣ ΙΔΙΟ­ΚΤΗ­ΣΙΑΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΛΑ­ΧΙ­ΣΤΗ ΝΟΜΗ ΚΑΙ ΔΙ­ΚΑ­ΤΟ­ΧΗ ΤΟΥ ΔΗ­ΜΟ­ΣΙΟΥ, «σώνει και καλά» να στε­ρή­σει ΚΑΙ ΝΑ ΥΦΑΡ­ΠΑ­ΞΕΙ μη εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νες ιδιω­τι­κές ιδιο­κτη­σί­ες ΕΛ­ΛΗ­ΝΩΝ ΠΟ­ΛΙ­ΤΩΝ, τις οποί­ες για τους δι­κούς τους λό­γους ο κα­θέ­νας, δεν έθι­ξαν Οθω­μα­νοί, Ιτα­λοί, Γερ­μα­νοί και Βρε­τα­νοί κα­τα­κτη­τές και διοι­κού­ντες από το 1522 μέχρι το 1948. Ενέρ­γειες που εξ αντι­κει­μέ­νου δεν είναι δυ­να­τόν να μη λε­χθεί, ότι ΥΠΕΡ­ΒΑΙ­ΝΟΥΝ ΚΑΘΕ ΕΝ­ΝΟΙΑ ΠΡΟ­ΣΤΑ­ΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΗ­ΜΟ­ΣΙΑΣ ΠΕ­ΡΙΟΥ­ΣΙΑΣ, αφού μέχρι την έναρ­ξη της σύ­ντα­ξης του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Σύμης το 1995, το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, ούτε κατά νου είχε, ούτε «κατά που πέ­φτουν» γνώ­ρι­ζε τα ακί­νη­τα αυτά.

Δια­πι­στώ­νο­ντας μά­λι­στα ο κα­θέ­νας ΔΙΑ­ΧΡΟ­ΝΙ­ΚΑ την κυ­βερ­νη­τι­κή απά­θεια στο ζή­τη­μα αυτό που τα­λα­νί­ζει ολό­κλη­ρη τη κοι­νω­νία της Σύμης εν προ­κει­μέ­νω, και καθώς βέ­βαια όλοι γνω­ρί­ζουν ότι η στέ­ρη­ση πε­ριου­σιών ση­μαί­νει εκ­δί­ω­ξη των κα­τοί­κων από τη γη που κα­τοι­κούν, εφό­σον οι από­ψεις που προ­βάλ­λο­νται στα δι­κό­γρα­φα νο­μι­κών εκ­προ­σώ­πων της Ελ­λη­νι­κής Πο­λι­τεί­ας από το Νο­μι­κό Συμ­βού­λιο του Κρά­τους, απη­χούν πράγ­μα­τι τις θέ­σεις του Ελ­λη­νι­κού Κρά­τους, προ­βλη­μα­τί­ζε­ται πλέον ό κα­θέ­νας εάν ο σκο­πός τέ­τοιων εμ­μο­νών δεν είναι απλά μια γρα­φειο­κρα­τι­κή νο­μι­κή αγκύ­λω­ση, αλλά εντάσ­σε­ται τε­λι­κά σε σχέ­διο ερή­μω­σης των νη­σιών για τα οποία ήδη η Γεί­το­νας θέτει θέμα απο­στρα­τι­κο­ποί­η­σης τους με ό,τι πα­ρα­πέ­ρα αυτό ση­μαί­νει.

…….Συ­γκε­κρι­μέ­να η πε­ρι­γρα­φή δη­μο­σί­ων ακι­νή­των, όπως δια­τη­ρεί­ται ακόμη δυ­στυ­χώς και σή­με­ρα από την ελ­λη­νι­κή πλέον νο­μο­θε­σία του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Δω­δε­κα­νή­σου (άρθρο 8 Ν. 510/1948) κατά την τουρ­κι­κή γλώσ­σα ως «εραζί-εμι­ριέ ή αρζί μιρί» δεν αφορά τί­πο­τα άλλο παρά τις επί Οθω­μα­νών «αυ­το­κρα­το­ρι­κές» γαίες στη Ρόδο και Κω, που κα­τα­κτή­θη­καν από το «ξίφος» και οι οποί­ες σύμ­φω­να με τον ισλα­μι­κό νόμο, ως γη που κα­τα­κτού­σε ο στρα­τός ήταν πλέον νό­μι­μη πα­ρου­σία του και ανήκε στο κρά­τος, δη­λα­δή στο σουλ­τά­νο ο οποί­ος πα­ρα­χω­ρού­σε μόνο το δι­καί­ω­μα χρή­σης και εκ­με­τάλ­λευ­σης. Και στην μεν Ρόδο η πα­ρα­πά­νω κα­τη­γο­ρία «εραζί εμιρέ» ή «αρζί-μιρί», αφο­ρού­σε το 50% της συ­νο­λι­κής έκτα­σης του νη­σιού στη δε Κω το 25%.

……..΄Ολα τα πα­ρα­πά­νω με έμ­φα­ση και με πε­ρίσ­σια στοι­χεί­ων κα­τα­δει­κνύ­ο­νται, διότι, όπως προ­α­να­φέρ­θη­κε, θλι­βε­ρώς επί πα­ρα­με­θο­ρί­ων μι­κρών νήσων που οι πλη­θυ­σμοί κά­νουν αγώνα να πα­ρα­μεί­νουν και να μην εγκα­τα­λει­φθούν κα ερη­μω­θούν, με ό,τι αυτό ση­μαί­νει εθνι­κά, επι­βιώ­νο­ντας με στε­ρή­σεις και ιδία με φο­βέ­ρες ελ­λεί­ψεις στοι­χειω­δών κοι­νω­νι­κών κρα­τι­κών πα­ρο­χών ιδία στο τομέα της υγεί­ας και της πρό­νοιας, παρά ταύτα, αντί οφει­λό­με­νης προ­στα­σί­ας και συ­μπα­ρά­στα­σης, το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο συ­νε­χί­ζει να επι­κα­λεί­ται εναλ­λασ­σό­με­να αυ­θαί­ρε­τα επι­χει­ρή­μα­τα» προ­κει­μέ­νου να πεί­σει ότι δεν ισχύ­ουν τάχα όλα τα πα­ρα­πά­νω για την μη ύπαρ­ξη δη­μό­σιων γαιών στα μη δο­ρυά­λω­τα νησιά…

……….Κω­φεύ­ει επί­σης το αντί­δι­κο και χρο­νί­ως η προ­βαλ­λό­με­νη ως συ­ντε­ταγ­μέ­νο, σύγ­χρο­νο ευ­ρω­παϊ­κό κρά­τος δι­καί­ου Ελ­λη­νι­κή Πο­λι­τεία, που αρ­νεί­ται ή αδια­φο­ρεί να προ­βεί σε νο­μο­θε­τι­κή οφει­λό­με­νη ΣΥ­ΝΤΑΓ­ΜΑ­ΤΙ­ΚΑ στη Δω­δε­κά­νη­σο συ­μπλή­ρω­ση στη δα­σι­κή νο­μο­θε­σία, ανα­φο­ρι­κά με τον προ­βλη­θέ­ντα με την αγωγή ισχυ­ρι­σμό, ότι ακόμη και να υπήρ­χε θέμα δα­σι­κής έκτα­σης- -που κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά δεν υπάρ­χει – και πάλι:-

Δεν μπο­ρεί να ισχύ­σει το τεκ­μή­ριο κυ­ριό­τη­τας του Δη­μο­σί­ου επί δασών, δα­σι­κών εκτά­σε­ων κλπ (αρθρο 62 Ν. 998/1979), διότι η Σύμη υπήρ­ξε μη δο­ρυά­λω­τη πε­ριο­χή και λόγω των προ­νο­μί­ων που πα­ρα­χω­ρή­θη­καν εκεί από τους οθω­μα­νούς κα­τα­κτη­τές, δια­τη­ρή­θη­κε η ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία, δη­λα­δή δεν υπήρ­χαν δη­μό­σιες γαίες και γε­νι­κά δη­μό­σια πε­ριου­σία, ώστε μετά την απε­λευ­θέ­ρω­ση των Δω­δε­κα­νή­σων να πε­ριέλ­θει στο Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο (Α.Π. 458/2016 ΕλλΔ/νη 58, 1/2027,112 , Νόμος) . Συ­νε­πώς λαμ­βά­νο­ντας υπόψη ότι με την διά­τα­ξη του άρ­θρου 62 Ν. 998/1979 ρητά εξαι­ρού­νται οι πε­ριο­χές των Ιο­νί­ων Νήσων, της Κρή­της και των νομών Λέ­σβου, Σάμου και Χίου και των νήσων Κυ­θή­ρων, Αντι­κυ­θή­ρων και Κυ­κλά­δων καθώς και της πε­ριο­χής της Μάνης, ως θε­ω­ρη­θέ­ντων εκεί­νων των πε­ριο­χών της ελ­λη­νι­κής επι­κρά­τειας που δια­τή­ρη­σαν προ­νό­μια κατά την πε­ρί­ο­δο της τουρ­κο­κρα­τί­ας, είναι αυ­το­νό­η­το ΣΥ­ΝΤΑΓ­ΜΑ­ΤΙ­ΚΟ (ΑΡΘΡΑ 4 ΚΑΙ 25 Σ.) ΚΑ­ΘΗ­ΚΟΝ ΕΝΑ­ΝΤΙ ΤΗΣ ΔΩ­ΔΕ­ΚΑ­ΝΗ­ΣΟΥ του νο­μο­θέ­τη και των εχό­ντων τις πρω­το­βου­λί­ες νο­μο­θέ­τη­σης να συ­μπλη­ρω­θεί η διά­τα­ξη και για τη πε­ρί­πτω­ση της νήσου Σύμης αλλά και όλων μι­κρών νη­σιών της Δω­δε­κα­νή­σου που δεν κα­τα­κτή­θη­καν με πο­λιορ­κί­ες, όπως της Ρόδου και Κω».