Τακτοποιούνται οι χώροι λατρείας θρησκευτικών κοινοτήτων – Nόμιμη η λειτουργία τριών τεμένων σε Pόδο και Kω

Ενερ­γο­ποι­ή­θη­κε από το Υπουρ­γείο Παι­δεί­ας και Θρη­σκευ­μά­των η νέα δια­δι­κα­σία τα­κτο­ποί­η­σης των λα­τρευ­τι­κών χώρων θρη­σκευ­τι­κών κοι­νο­τή­των, που λει­τουρ­γούν σε κάθε εί­δους κτι­ρια­κές εγκα­τα­στά­σεις επί δε­κα­ε­τί­ες, χωρίς νό­μι­μη οι­κο­δο­μι­κή άδεια.

Με σχε­τι­κή εγκύ­κλιο κι­νού­νται οι δια­δι­κα­σί­ες για την τα­κτο­ποί­η­ση και την εξα­σφά­λι­ση της νο­μι­μό­τη­τας της λει­τουρ­γί­ας των αυ­θαί­ρε­των λα­τρευ­τι­κών χώρων θρη­σκευ­τι­κών κοι­νο­τή­των. Ει­δι­κό­τε­ρα η γε­νι­κή γραμ­μα­τεία Θρη­σκευ­μά­των καλεί τις θρη­σκευ­τι­κές κοι­νό­τη­τες να αδειο­δο­τή­σουν τους χώ­ρους λα­τρεί­ας που λει­τουρ­γού­σαν πριν από τις 9 Αυ­γού­στου 1955, πριν δη­λα­δή από την έναρ­ξη ισχύ­ος του συ­στή­μα­τος έκ­δο­σης οι­κο­δο­μι­κών αδειών, ώστε το κτί­σμα να θε­ω­ρεί­ται νο­μί­μως υφι­στά­με­νο. Πρό­κει­ται για πε­ρί­που 500 χώ­ρους σε όλη την Ελ­λά­δα με­τα­ξύ των οποί­ων και στα Δω­δε­κά­νη­σα, τε­μέ­νη, Εβραϊ­κές Συ­να­γω­γές και ναοί πα­λαιοη­με­ρο­λο­γι­τών και προ­τε­στα­ντών.

Χώροι Λα­τρεί­ας των

Μου­σουλ­μά­νων στην Κω

και τη Ρόδο

Για τους χώ­ρους λα­τρεί­ας των Μου­σουλ­μά­νων στη Κω και την Ρόδο η αί­τη­ση πρέ­πει να είναι υπο­γε­γραμ­μέ­νη από τον οι­κείο Πρό­ε­δρο και από τα Μέλη του ΔΣ του Ορ­γα­νι­σμού Δια­χεί­ρι­σης Κτη­μά­των Βα­κούφ Κω ή Ρόδου αντί­στοι­χα. Στην αί­τη­ση κα­θο­ρί­ζε­ται η επω­νυ­μία του χώρου λα­τρεί­ας, η έδρα του, ο υπεύ­θυ­νος θρη­σκευ­τι­κός λει­τουρ­γός, ο χρό­νος ίδρυ­σης και έναρ­ξης λει­τουρ­γί­ας του (με τεκ­μη­ρί­ω­ση, όσο το δυ­να­τό κα­λύ­τε­ρα, των στοι­χεί­ων από τα οποία προ­κύ­πτει η πα­λαιό­τη­τά του). Η αί­τη­ση συ­νο­δεύ­ε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να από:

– αντί­γρα­φα δελ­τί­ων αστυ­νο­μι­κής ταυ­τό­τη­τας των αι­τού­ντων,

– βιο­γρα­φι­κό θρη­σκευ­τι­κού λει­τουρ­γού και αντί­γρα­φο δελ­τί­ου αστυ­νο­μι­κής ταυ­τό­τη­τας,

– τί­τλους ιδιο­κτη­σί­ας,

– απο­δει­κτι­κά στοι­χεία για την από­δει­ξη ότι το κτή­ριο είναι προ του 1955 και συ­νε­πώς τεκ­μαί­ρε­ται νό­μι­μο κατά τις κεί­με­νες πο­λε­ο­δο­μι­κές δια­τά­ξεις.

Η τεκ­μη­ρί­ω­ση απο­δει­κνύ­ε­ται με την κα­τά­θε­ση κάθε πρό­σφο­ρου δη­μο­σί­ου εγ­γρά­φου από το οποίο να προ­κύ­πτει η πα­λαιό­τη­τα και τα τε­τρα­γω­νι­κά μέτρα (κατά κα­νό­να δη­μό­σιο, όπως συμ­βο­λαί­ων, αφιε­ρω­μα­τι­κών εγ­γρά­φων, απο­φά­σεις περί δη­μο­τι­κών τελών, βε­βαιώ­σεις ΟΤΑ, εκ­κα­θα­ρι­στι­κά ΦΑΠ και ΕΝΦΙΑ κλπ), χωρίς να εξαι­ρού­νται όμως και τα ιδιω­τι­κά, τα οποία θα κρι­θούν κατά πε­ρί­πτω­ση (πχ λο­γα­ρια­σμοί ΔΕΗ, αντί­γρα­φα κτη­μα­το­λο­γι­κών φύλ­λων κλπ). Άλλως, απαι­τεί­ται σχε­τι­κή βε­βαί­ω­ση μη­χα­νι­κού, όπου θα ανα­φέ­ρο­νται η ακρι­βής θέση, ο χρό­νος ανέ­γερ­σης του, η νο­μι­μό­τη­τα του λόγω πα­λαιό­τη­τας, τα ακρι­βή τε­τρα­γω­νι­κά μέτρα του (επι­φά­νεια), ο αριθ­μός των ατό­μων που μπο­ρεί να εξυ­πη­ρε­τη­θεί και το ύψος πύρ­γου προ­σευ­χής,

– απο­δει­κτι­κά στοι­χεία για την πα­λαιό­τη­τα της χρή­σης του κτη­ρί­ου ως χώρου λα­τρεί­ας πριν την 09-08-1955 έως και σή­με­ρα (πα­λαιό­τη­τα της θρη­σκευ­τι­κής χρή­σε­ως).

Η τεκ­μη­ρί­ω­ση απο­δει­κνύ­ε­ται με την κα­τά­θε­ση κάθε πρό­σφο­ρου μέσου και απο­δει­κτι­κού στοι­χεί­ου (έγ­γρα­φα δη­μό­σιων αρχών, Ορ­γα­νι­σμού Δια­χεί­ρι­σης Κτη­μά­των Βα­κούφ Κω ή Ρόδου, αφιε­ρω­μα­τι­κά έγ­γρα­φα, άδειες γάμου, βι­βλία κα­τα­χώ­ρη­σης ιε­ρο­πρα­ξιών κ.λπ.) από το οποίο συ­νά­γε­ται ότι ο λα­τρευ­τι­κός χώρος λει­τουρ­γού­σε στο συ­γκε­κρι­μέ­νο κτή­ριο πριν το 1955 και συ­νε­χί­ζει να λει­τουρ­γεί συ­νε­χώς και αδια­λεί­πτως έως σή­με­ρα.

Συ­να­γω­γές

Για τις Συ­να­γω­γές η αί­τη­ση πρέ­πει να είναι υπο­γε­γραμ­μέ­νη από τον Πρό­ε­δρο του Κε­ντρι­κού Ισ­ραη­λι­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Ελ­λά­δος (Κ.Ι.Σ.Ε.) και να δη­λώ­νο­νται τα στοι­χεία των θρη­σκευ­τι­κών λει­τουρ­γών και του Προ­έ­δρου της το­πι­κής Ισ­ραη­λι­τι­κής Κοι­νό­τη­τας, ως Φυ­σι­κού Προ­σώ­που, Υπεύ­θυ­νου του χώρου λα­τρεί­ας. Στην αί­τη­ση κα­θο­ρί­ζε­ται η επω­νυ­μία του χώρου λα­τρεί­ας, η έδρα του, οι θρη­σκευ­τι­κοί λει­τουρ­γοί, ο χρό­νος ίδρυ­σης και έναρ­ξης λει­τουρ­γί­ας του (με τεκ­μη­ρί­ω­ση, όσο το δυ­να­τό κα­λύ­τε­ρα, των στοι­χεί­ων από τα οποία προ­κύ­πτει η πα­λαιό­τη­τά του). Η αί­τη­ση συ­νο­δεύ­ε­ται από συ­γκε­κρι­μέ­να από:

– αντί­γρα­φα δελ­τί­ων αστυ­νο­μι­κής ταυ­τό­τη­τας των αι­τού­ντων, ή αντί­γρα­φα αδειών

δια­μο­νής και νο­μί­μως επι­κυ­ρω­μέ­να αντί­γρα­φα δια­βα­τη­ρί­ων για πο­λί­τες εκτός Ε.Ε.,

– βιο­γρα­φι­κό θρη­σκευ­τι­κών λει­τουρ­γών και αντί­γρα­φα δελ­τί­ων αστυ­νο­μι­κής ταυ­τό­τη­τας

– τί­τλοι ιδιο­κτη­σί­ας,

– Απο­δει­κτι­κά στοι­χεία για την από­δει­ξη ότι το κτή­ριο είναι προ του 1955 και συ­νε­πώς τεκ­μαί­ρε­ται νό­μι­μο κατά τις κεί­με­νες πο­λε­ο­δο­μι­κές δια­τά­ξεις.

Η τεκ­μη­ρί­ω­ση απο­δει­κνύ­ε­ται με την κα­τά­θε­ση κάθε πρό­σφο­ρου δη­μό­σιου έγ­γρα­φου από το οποίο να προ­κύ­πτει η πα­λαιό­τη­τα και τα τε­τρα­γω­νι­κά μέτρα (κατά κα­νό­να δη­μό­σιο, όπως συμ­βο­λαί­ων, αφιε­ρω­μα­τι­κών εγ­γρά­φων, απο­φά­σεις περί δη­μο­τι­κών τελών, βε­βαιώ­σεις ΟΤΑ, εκ­κα­θα­ρι­στι­κά ΦΑΠ και ΕΝΦΙΑ κ.λπ.), χωρίς να εξαι­ρού­νται όμως και τα ιδιω­τι­κά, τα οποία θα κρι­θούν κατά πε­ρί­πτω­ση (πχ λο­γα­ρια­σμοί ΔΕΗ, αντί­γρα­φα κτη­μα­το­λο­γι­κών φύλ­λων κ.λπ.). Άλλως, απαι­τεί­ται σχε­τι­κή βε­βαί­ω­ση μη­χα­νι­κού, όπου θα ανα­φέ­ρο­νται η ακρι­βής θέση, ο χρό­νος ανέ­γερ­σής του, η νο­μι­μό­τη­τά του λόγω πα­λαιό­τη­τας, ο αριθ­μός των ατό­μων που μπο­ρεί να εξυ­πη­ρε­τη­θεί και τα ακρι­βή τε­τρα­γω­νι­κά μέτρα του (επι­φά­νεια).

– Απο­δει­κτι­κά στοι­χεία για την πα­λαιό­τη­τα της χρή­σης του κτη­ρί­ου ως χώρου λα­τρεί­ας πριν την 09-08-1955 έως και σή­με­ρα (πα­λαιό­τη­τα της θρη­σκευ­τι­κής χρή­σε­ως).

Η τεκ­μη­ρί­ω­ση απο­δει­κνύ­ε­ται με την κα­τά­θε­ση κάθε πρό­σφο­ρου μέσου και απο­δει­κτι­κού στοι­χεί­ου (έγ­γρα­φα δη­μό­σιων αρχών ή του Κ.Ι.Σ., αφιε­ρω­μα­τι­κά έγ­γρα­φα, άδειες γάμου, βι­βλία κα­τα­χώ­ρη­σης ιε­ρο­πρα­ξιών κ.λπ.) από το οποίο συ­νά­γε­ται ότι ο λα­τρευ­τι­κός χώρος λει­τουρ­γού­σε στο συ­γκε­κρι­μέ­νο κτή­ριο πριν το 1955 και συ­νε­χί­ζει να λει­τουρ­γεί συ­νε­χώς και αδια­λεί­πτως έως σή­με­ρα.

Εφό­σον το κτή­ριο είναι με­τα­γε­νέ­στε­ρο του 1955, οι εν­δια­φε­ρό­με­νες θρη­σκευ­τι­κές κοι­νό­τη­τες οφεί­λουν να ακο­λου­θούν τις δια­δι­κα­σί­ες που ορί­ζει η με αρ. πρωτ. 118939/Θ1/19-7-2016 (ΑΔΑ: 76774653ΠΣ-5Ω9), κοινή εγκύ­κλιος των Υπουρ­γεί­ων Π.Ε.Θ., ΕΣ.Δ.Α., ΠΕ.ΕΝ. και ΥΓΕΙΑΣ και να υπο­βάλ­λουν πλήρη σειρά των προ­βλε­πό­με­νων δι­καιο­λο­γη­τι­κών, προ­κει­μέ­νου να εκ­δο­θεί άδεια ίδρυ­σης και λει­τουρ­γί­ας κατά τις κεί­με­νες δια­τά­ξεις.

Νό­μι­μη η λει­τουρ­γία του

Τε­μέ­νους “Ιμπρα­ήμ Πασά”

Με βάση τα πα­ρα­πά­νω και με από­φα­ση της υπουρ­γού Παι­δεί­ας και Θρη­σκευ­μά­των κ. Νίκης Κε­ρα­μέ­ως με ημε­ρο­μη­νία 22-11-2019, η οποία κοι­νο­ποι­ή­θη­κε αρ­μο­δί­ως στις 30-12-2019, δια­πι­στώ­θη­κε η νό­μι­μη λει­τουρ­γία του Τε­μέ­νους Ιμπρα­ήμ Πασά, έπει­τα από την προ­σκό­μι­ση των απα­ραί­τη­των εγ­γρά­φων.

Ει­δι­κό­τε­ρα, στην από­φα­ση της υπουρ­γού Παι­δεί­ας, ανα­φέ­ρε­ται, με­τα­ξύ άλλων:

[…] Δια­πι­στώ­νου­με:

1. Τη νό­μι­μη λει­τουρ­γία του μου­σουλ­μα­νι­κού χώρου λα­τρεί­ας με την επω­νυ­μία “ΤΕ­ΜΕ­ΝΟΣ ΙΜΠΡΑΗΜ ΠΑΣΑ” που στε­γά­ζε­ται σε ακί­νη­το κεί­με­νο στο Δήμο Ρόδου (Δη­μο­τι­κή Ενό­τη­τα Ρο­δί­ων) του νομού Δω­δε­κα­νή­σου και επί της Πλα­τεί­ας Πλά­τω­νος, με εμ­βα­δόν δα­πέ­δου 242 τ.μ. με μέ­γι­στο αριθ­μό φι­λο­ξε­νού­με­ων τρια­κό­σια (300) άτομα, με ύψος πύρ­γου προ­σευ­χής (μι­να­ρέ) τριά­ντα δύο μέτρα και πε­νή­ντα εκα­το­στά (32,50) και με υπεύ­θυ­νο θρη­σκευ­τι­κά λει­τουρ­γό (ιμάμη) τον κ. ΧΑΣΑΝ ΚΑΡΑ-ΆΛΗ, διότι σύμ­φω­να με τα κα­τα­τε­θει­μέ­να έγ­γρα­φα και δι­καιο­λο­γη­τι­κά τεκ­μαί­ρε­ται η ύπαρ­ξη και η χρήση του ως χώρου λα­τρεί­ας ήδη προ του 1955 μέχρι και σή­με­ρα.

2. Επι­ση­μαί­νου­με άτι η πα­ρού­σα δεν απαλ­λάσ­σει τον Ορ­γα­νι­σμό Δια­χεί­ρι­σης Κτη­μά­των Βα­κούφ Ρόδου από την υπο­χρέ­ω­ση έκ­δο­σης τυχόν άλλων απα­ραί­τη­των κατά νόμο δι­καιο­λο­γη­τι­κών, αδειών και βε­βαιώ­σε­ων για τη νό­μι­μη, ασφα­λή και εύ­ρυθ­μη λει­τουρ­γία του μου­σουλ­μα­νι­κού χώρου λα­τρεί­ας. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση η χο­ρη­γού­με­νη δια­πι­στω­τι­κή από­φα­ση νό­μι­μης λει­τουρ­γί­ας χώρου λα­τρεί­ας, δεν με­τα­βάλ­λει, αλ­λοιώ­νει ή τρο­πο­ποιεί τις έν­νο­μες σχέ­σεις, τις ει­δι­κό­τε­ρες ρυθ­μί­σεις, τα κα­θή­κο­ντα και τις υπο­χρε­ώ­σεις και τους πε­ριο­ρι­σμούς που προ­βλέ­πο­νται από τις κεί­με­νες δια­τά­ξεις περί χώρων συ­νά­θροι­σης κοι­νού, οι οποί­οι απο­τε­λούν απο­κλει­στι­κή ευ­θύ­νη των αι­τού­ντων.

3. Στην εί­σο­δο του χώρου στον οποίο στε­γά­ζε­ται ο μου­σουλ­μα­νι­κός χώρος λα­τρεί­ας, είναι απα­ραί­τη­το να αναρ­τη­θεί η επι­γρα­φή “ΤΕ­ΜΕ­ΝΟΣ ΙΜΠΡΑΗΜ ΠΑΣΑ” με τον σχε­τι­κό αριθ­μό ΑΔΑ.

Η υπουρ­γός Παι­δεί­ας

και Θρη­κευ­μά­των

Νίκη Κε­ρα­μέ­ως

Νό­μι­μη η λει­τουρ­γία

δύο Τζα­μιών στην Κω

Ομοί­ως με από­φα­ση της αρ­μό­διας υπουρ­γού κ. Νίκης Κε­ρα­μέ­ως δια­πι­στώ­θη­κε η νό­μι­μη λει­τουρ­γία των μου­σουλ­μα­νι­κών χώρων λα­τρεί­ας, “ΝΤΕ­ΦΤΕ­ΝΤΑΡ ΤΖΑΜΙ” και “ΧΑΣΑΝ ΠΑΣΑ ΤΖΑΜΙ” στην Κω «διότι σύμ­φω­να με τα κα­τα­τε­θει­μέ­να έγ­γρα­φα και δι­καιο­λο­γη­τι­κά τεκ­μαί­ρε­ται η ύπαρ­ξη και η χρήση του ως χώρου λα­τρεί­ας ήδη προ του 1955 μέχρι και σή­με­ρα».

Να ση­μειω­θεί ότι η σύ­στα­ση του “Ορ­γα­νι­σμού Δια­χει­ρί­σε­ως Κτη­μά­των Βα­κούφ Ρόδου” ιδιο­κτή­τη όλων των μου­σουλ­μα­νι­κών Τε­με­νών και Νε­κρο­τα­φεί­ων στη νήσο Ρόδου, όπως και του “Ορ­γα­νι­σμού Δια­χει­ρί­σε­ως Κτη­μά­των Βα­κούφ Κω”, έγινε με κυ­βερ­νη­τι­κό διά­ταγ­μα του Ιτα­λού κυ­βερ­νή­τη των νήσων του Αι­γαί­ου το 1929. Οι ορ­γα­νι­σμοί αυτοί υφί­στα­νται και μετά την προ­σάρ­τη­ση της Δω­δε­κα­νή­σου στο Ελ­λη­νι­κό Κρά­τος τον Απρί­λιο του 1947 και διοι­κού­νται από 5μελές διοι­κη­τι­κό συμ­βού­λιο, που απο­τε­λεί­ται από μου­σουλ­μά­νους Έλ­λη­νες υπη­κό­ους.