Ημέρα ευαισθητοποίησης για τα δικαιώματα των ΑΜΕΑ – Της Δρ. Ευαγγελίας Δ. Παυλούς

Η 3η Δεκεμ­βρίου έχει καθιε­ρω­θεί από τον ΟΗΕ ως Παγκό­σμια Ημέρα Ατόμων με Ανα­πη­ρία. Είναι μια ημέρα ευαι­σθη­το­ποί­η­σης για τα δικαιώ­ματα και τις δυνα­τό­τη­τες των ατόμων με ανα­πη­ρία. Είναι μια μέρα που υπο­γραμ­μί­ζει την ανα­γκαιό­τητα δια­σφά­λι­σης της ισό­τι­μης πρό­σβα­σης όλων των μαθητών στην εκπαί­δευση, καλ­λιέρ­γειας του σεβα­σμού και κατα­πο­λέ­μη­σης κάθε μορφής δια­κρί­σεων και απο­κλει­σμών.

Όπως όλα τα ΑμεΑ με ανά­μει­κτα συναι­σθή­ματα για μια τέτοια ημέρα. Τολμώ να πω με χαρο­ποιεί και με ενοχλεί ταυ­τό­χρονα. Το να είσαι ανά­πη­ρος δεν ανα­ζη­τάς το ενδια­φέ­ρον του κόσμου για μια μέρα όπως αυτή, αλλά διεκ­δι­κείς τον σεβασμό καθη­με­ρινά σαν ισό­τι­μος πολίτης αυτής της κοι­νω­νίας.

Είμαι σε αμα­ξί­διο που μέχρι πρό­τι­νος λεγόταν καρότσι. Αλλά­ζουν οι όροι των λέξεων αλλά η πραγ­μα­τι­κό­τητα δεν αλλάζει.

Δυστυ­χώς ακόμα υπάρ­χουν αφι­λό­ξενα πεζο­δρό­μια, παρ­κα­ρι­σμένα αυτο­κί­νητα σε ράμπες και πολλές άλλες συμπλη­γά­δες στην καθη­με­ρι­νό­τητά μας.

Το να εξι­σώ­νουν τα ΑμεΑ σαν ήρωες στην προ­σπά­θεια να διεκ­δι­κή­σουν μια καθη­με­ρι­νό­τητα μετα­φρά­ζε­ται ως προ­κα­τά­ληψη και άμυνα απέ­να­ντι στην ανα­πη­ρία.

Λέμε μπράβο σε κάτι που δε θα έπρεπε, ευχό­μα­στε κου­ρά­γιο σε κάτι που απλά θα έπρεπε να είναι ρουτίνα και ηρω­ποιούν προ­σπά­θειες που θα έπρεπε να είναι καθη­με­ρι­νό­τητα για όλους.

Οι λόγοι είναι ότι η κοι­νω­νία βλέπει την ανα­πη­ρία σαν μίασμα, ως ντροπή, ανω­μα­λία από τον ενδό­μυχο φόβο της δικής της ανα­σφά­λειας.

Για να μπορεί ένα άτομο, με οποια­δή­ποτε μορφή ανα­πη­ρίας να είναι αυτό­νομο, θα πρέπει το 50% να έχει βάση στη θέλησή του και στης οικο­γέ­νειά του, και το άλλο 50% είναι μέρος της κοι­νω­νίας.

Ενα αμφι­λε­γό­μενο αστείο που άκουσα πρό­σφατα που ρωτάτε “Τι είναι καλύ­τερο από το να κερ­δί­σεις μια Παρα­ο­λυ­μπιάδα;

Η απά­ντηση είναι: να περ­πα­τάς!

Στην αρχή με ενό­χλησε αλλά μετά με έκανε να γελάσω.

Είναι αλήθεια, αλλά από τη στιγμή που η δια­φο­ρε­τι­κό­τητα γίνεται αστείο όχι προ­κλη­τικό, σημαί­νει ότι αρχίζει η μειο­νό­τητα των ΑμεΑ να είναι ορατή. Το χιούμορ άλλωστε είναι η ευγέ­νεια της απελ­πι­σίας και από τη στιγμή που μετα­δί­δε­ται το αστείο. Συνε­πά­γε­ται ότι εισα­γό­μα­στε στην καθη­με­ρι­νό­τητα και έχουν αρχίσει και μας βλέπουν έστω και με αυτό τον τρόπο και να κατα­νο­ούν τα προ­βλή­ματα μας.

Έχουμε δικαί­ωμα να τσα­λα­κω­θούμε σε ένα ανέκ­δοτο, όπως ο κάθε άνθρω­πος ή μειο­νό­τητα.

Καλό είναι να κατα­λά­βουμε ότι δεν έχουμε καμία διαφορά σαν άνθρω­ποι απλά δια­φέ­ρουμε στην προ­σέγ­γιση των καθη­με­ρι­νών αναγκών.

Είμαστε ίδιοι. Γελάμε, κλαίμε, νιώ­θουμε, ονει­ρευό­μα­στε, αγαπάμε, ελπί­ζουμε, πραγ­μα­το­ποιούμε, κάνουμε λάθη.

Αδια­φο­ρούμε πως μπορεί να μας χαρα­κτη­ρί­σουν, αλλά διεκ­δι­κούμε την ισότητα και τον σεβασμό.

Να θυμάστε ότι:

• Ένα ΑμεΑ δε φέρνει τη γρου­σου­ζιά.

• Δεν είναι τιμωρία να γεν­νη­θείς ΑμεΑ ή να απο­κτή­σεις στην πορεία κάποια ανα­πη­ρία.

• Η Κοι­νω­νία θα πρέπει να βοη­θή­σει τα ΑμεΑ στην κανο­νι­κό­τητα με έργα (π.χ. δια­βά­σεις για προ­βλή­ματα αισθη­τη­ριακά και κινη­τικά.). Να ενι­σχύ­σει την παιδεία και να εξα­λεί­ψει τα ταμπού γύρω από τα ανάπηρα άτομα στα μάτια των νέων παιδιών.

• Σεβό­μα­στε το χώρο στάθ­μευ­σης για Άτομα με Ανα­πη­ρία (ΑμεΑ)!

• Δεν κλεί­νουμε ράμπες!

• Μην βλέπεις με οίκτο ένα ΑμεΑ, δε χρειά­ζε­ται, το ξέρουμε ότι είμαστε ΑμεΑ, έχουμε καθρέ­φτη σπίτι μας και έχουμε αντί­ληψη της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας και επί­γνωση της κατά­στα­σής μας!

• Αντι­με­τώ­πισε ένα ΑμεΑ με σεβασμό όπως θα ήθελες να δουν εσένα οι γύρω σου!

• Εξήγησε στο παιδί σου πριν βγείτε έξω ότι υπάρχει δια­φο­ρε­τι­κό­τητα και τη σεβό­μα­στε!

• Πρό­σφερε βοήθεια σε ένα ΑμεΑ μόνο αν σου ζητηθεί και άκου τις οδηγίες που πραγ­μα­τικά θα βοη­θή­σουν!

Είμαι η Ευαγ­γε­λία, είμαι ανάπηρη, είμαι γυναίκα και μπόρεσα να πραγ­μα­το­ποι­ήσω το μεγα­λύ­τερό μου όνειρο σε χαλε­πούς καιρούς για τ’ άτομα που μας απέ­κλειαν από τη βασική εκπαί­δευση και να φτάσω σήμερα στην από­κτηση του διδα­κτο­ρι­κού μου.

Δρ. Ευαγ­γε­λία Δέσποινα Παυλούς

Phd Τ.Ε.Π.Α.Ε.Σ. Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου