Έρευνα για την αναπηρία στην Ελλάδα: Προκατάληψη η κύρια στάση, οι μετακινήσεις το μεγαλύτερο πρόβλημα

Οι μετα­κι­νή­σεις στην πόλη και με τα μέσα μαζικής μετα­φο­ράς είναι τα μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουν τα άτομα με ανα­πη­ρία, σύμφωνα με έρευνα.

Με αφορμή τη σημε­ρινή Παγκό­σμια Ημέρα για τα Δικαιώ­ματα των Ατόμων με Ανα­πη­ρία, ΕΣΑμεΑ παρου­σί­ασε έρευνα που διε­ξή­χθη σε συνερ­γα­σία με την GPO. Τα απο­τε­λέ­σματα σκια­γρα­φούν μία μάλλον μελανή εικόνα για την καθη­με­ρι­νό­τητα των πολιτών με ανα­πη­ρία. Η έρευνα της Εθνικής Συνο­μο­σπον­δίας Ατόμων με Ανα­πη­ρία διε­νερ­γή­θηκε το διά­στημα 14-21 Νοεμ­βρίου σε δείγμα 1.203 νοι­κο­κυ­ριών.

Στην ερώτηση «πώς πιστεύ­ετε ότι αντι­με­τω­πί­ζο­νται τα άτομα με ανα­πη­ρία ή/και χρόνιες παθή­σεις στην Ελλάδα», ηγείται η προ­κα­τά­ληψη με 45,4%, έπεται η συμπό­νια/οίκτος με 39,6%, η αδια­φο­ρία (21,3%), η αμη­χα­νία (20,9%), η απόρ­ριψη (7,8%) και το «σαν βάρος» με 5,8%. Μόνο το 6,3% απαντά «ισότιμα» και το 5% απαντά «με θαυ­μα­σμό».

Ως βασι­κό­τερα πρό­βλημα προ­σβα­σι­μό­τη­τας των ατόμων με ανα­πη­ρία οι πολίτες ανα­γνω­ρί­ζουν κατά 91,6% την κίνηση στην πόλη και κατά 90,3% στα μέσα μαζικής μετα­φο­ράς, ενώ εξίσου απο­γοη­τευ­τικά ποσοστά κατα­γρά­φο­νται για την απα­σχό­ληση, την εκπαί­δευση, τον πολι­τι­σμό αλλά και τις υπη­ρε­σίες υγείας και πρό­νοιας.

Τα άτομα με ανα­πη­ρία που ερω­τή­θη­καν στο πλαίσιο της έρευνας επι­βε­βαιώ­νουν ότι η πρό­σβαση τους δυσχε­ραί­νε­ται κατά 88,2% στα μέσα μαζικής μετα­φο­ράς, κατά 87,5% στην κίνηση στην πόλη, κατά 81,9% στην απα­σχό­ληση, κατά 75% στον πολι­τι­σμό, κατά 74,3% στις υπη­ρε­σίες υγείας και πρό­νοιας και κατά 68,1% στην εκπαί­δευση.

Σε ό,τι αφορά τις ευθύνες για τις δυσκο­λίες που αντι­με­τω­πί­ζουν τα άτομα με ανα­πη­ρία, το 71,3% τις απο­δί­δει στην ανε­πάρ­κεια των πολι­τι­κών του κράτους, ενώ το 56,6% βλέπει ως παρά­γο­ντα «τις κοι­νω­νι­κές προ­κα­τα­λή­ψεις». Το 22,5% θεωρεί ότι «η ίδια η ανα­πη­ρία/χρόνια πάθηση» είναι ο παρά­γο­ντας ενώ μόλις το 12% ανα­γνω­ρί­ζει ευθύνες στο συγ­γε­νικό και φιλικό περί­γυρο.

Στην ερώτηση «Εσείς προ­σω­πικά θα λέγατε ότι νιώθετε άβολα ή άνετα όταν συνα­ντάτε κάποιο άτομο με ανα­πη­ρία;», το 14,2% δηλώνει ότι νιώθει «πολύ άβολα» ή «αρκετά άβολα», το 28,6% «ούτε άβολα, ούτε άνετα» ενώ το 57% «αρκετά» ή «πολύ άνετα».

Η εικόνα είναι χει­ρό­τερη όταν οι ερω­τή­σεις απο­κτούν πιο προ­σω­πικό περιε­χό­μενο. Για παρά­δειγμα, στο ερώτημα «Ανε­ξάρ­τητα από το αν στην πραγ­μα­τι­κό­τητα έχετε παιδιά ή όχι, θα θέλαμε να μας πείτε πόσο άνετα θα νιώθατε αν ένα από τα παιδιά σας δια­τη­ρούσε δεσμό με ένα άτομο με ανα­πη­ρία/χρόνια πάθηση;». Το ποσοστό των πολιτών που νιώθουν «πολύ» ή «αρκετά» άβολα αγγίζει το 24,2%, το ποσοστό των πολιτών που «ούτε άβολα, ούτε άνετα» αγγίζει το 32,3% ενώ το ποσοστό των πολιτών που νιώθει «αρκετά» ή «πολύ» άνετα πέφτει στο 32,6%.

Ανα­φο­ρικά με τα δικαιώ­ματα των ανθρώ­πων με ανα­πη­ρία, το 56,6% ανα­φέ­ρει ότι γνω­ρί­ζει «καθόλου» ή «λίγο» για τα ζητή­ματα αυτά. Παράλ­ληλα τα άτομα με ανα­πη­ρία δηλώ­νουν ότι δεν γνω­ρί­ζουν τα δικαιώ­ματά τους κατά 37,5%. Επίσης, οι πολίτες δεν είναι ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι με τις δράσεις ενη­μέ­ρω­σης και ευαι­σθη­το­ποί­η­σης για τα δικαιώ­ματα των ατόμων με ανα­πη­ρία ή/και χρόνια πάθηση και των οικο­γε­νειών τους που πραγ­μα­το­ποιού­νται από τους κρα­τι­κούς φορείς/ υπη­ρε­σίες, σε ποσοστό 83% («καθόλου» και «λίγο»).

Σχετικά με την ισότητα, όχι μόνο για τα ζητή­ματα ανα­πη­ρίας αλλά και «φύλου, ηλικίας, φυλε­τι­κής ή εθνο­τι­κής κατα­γω­γής, θρη­σκείας και γενε­τή­σιου προ­σα­να­το­λι­σμού», το 78,1% των πολιτών θεωρεί ότι δεν γίνο­νται απο­δέ­κτες όλοι της ίδιας μετα­χεί­ρι­σης και δικαιω­μά­των ενώ μόλις το 20,8% απαντά «ναι» και «μάλλον ναι» στο ερώτημα.

Με πλη­ρο­φο­ρίες από ΑΠΕ