Δήλωση του Νεκτάριου Σαντορινιού για την απώλεια του Μίκη Θεοδωράκη

Ο τόπος μας ορ­φά­νε­ψε. Σή­με­ρα κλεί­νει ένας κύ­κλος των σπου­δαί­ων Ελ­λή­νων και συ­νά­μα οι­κου­με­νι­κών γι­γά­ντων. Ένας κύ­κλος που πε­ρι­λαμ­βά­νει Κα­το­χή, εξο­ρί­ες και βα­σα­νι­στή­ρια των αρι­στε­ρών και δη­μο­κρα­τι­κών, χού­ντα, λαϊκή αντί­στα­ση και ανά­τα­ση μέσα από τα «απα­γο­ρευ­μέ­να» τρα­γού­δια που σι­γο­ψι­θύ­ρι­σαν εκα­τομ­μύ­ρια πο­λί­τες, με­λο­ποι­η­μέ­νη ποί­η­ση και δάκρυ. Εν τέλει, ένας κύ­κλος που σφρά­γι­σε τις πε­ρι­πέ­τειες ολά­κε­ρης της (μετ)εμ­φυ­λια­κής και με­τα­πο­λι­τευ­τι­κής Ελ­λά­δας.

Ο Μίκης Θε­ο­δω­ρά­κης πέ­ρα­σε στην Αθα­να­σία αφή­νο­ντάς μας μια ανυ­πο­λό­γι­στη μου­σι­κή και πο­λι­τι­σμι­κή πα­ρα­κα­τα­θή­κη. Κομ­μά­τι της φωνής μας και το κό­σμου ολό­κλη­ρου, ο Μίκης. Υπο­κλι­νό­μα­στε στον δη­μιουρ­γό που μας έθρε­ψε με όνει­ρα και με­λο­ποί­η­σε την ιστο­ρία μας.

Αθά­να­τος.