Τι λένε οι «πρώτοι των πρώτων» στα Δωδ/σα για τις Πανελλαδικές

Κων­στα­ντίνα, είσαι το πρόσωπο των ημερών έχοντας πετύχει μία από τις υψη­λό­τε­ρες βαθ­μο­λο­γίες στις πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις. Το περί­με­νες αυτό το τόσο καλό απο­τέ­λε­σμα και πώς αισθά­νε­σαι για την επι­τυ­χία σου αυτή;

Όταν έγραφα, ο μόνος μου στόχος ήταν να εξα­σφα­λίσω μία θέση στη σχολή της πρώτης μου επι­λο­γής. Δεν περί­μενα αυτή την υψηλή βαθ­μο­λο­γία, η οποία με κάνει να αισθά­νο­μαι ασφαλής, ότι έχω πετύχει το στόχο μου. Η υψηλή βαθ­μο­λο­γία και η πρωτιά δεν ήταν αυτο­σκο­πός. Είναι απλά το εισι­τή­ριο για την ιατρική.

Πώς επέ­λε­ξες την ιατρική; Ήταν κάτι που ήθελες πάντα; Καθο­ρί­στηκε αυτή η επιλογή σου από το οικο­γε­νειακό σου περι­βάλ­λον ή τον κοι­νω­νικό σου περί­γυρο;

Σε αντί­θεση με άλλα παιδιά που από πολύ μικρή ηλικία απο­φα­σί­ζουν ότι θέλουν να ασχο­λη­θούν με την ιατρική και επι­μέ­νουν στην επιλογή τους μέχρι το τέλος, εγώ πήρα την απόφαση στα μέσα της πρώτης λυκείου. Είχα επι­σκε­φθεί ένα νοσο­κο­μείο για κάποια εξέταση και τότε συνει­δη­το­ποί­ησα ότι θα ήθελα να εργά­ζο­μαι σε ένα τέτοιο περι­βάλ­λον. Ένιωσα από εκείνη τη στιγμή ότι ανήκω στον συγκε­κρι­μένο κλάδο.

Ποια είναι τα ενδια­φέ­ρο­ντά σου πέρα από το σχολείο, έχεις κάποια χόμπι που λόγω των πανελ­λη­νίων εξε­τά­σεων χρειά­στηκε να …θυσιά­σεις;

Κατά τη διάρ­κεια αυτής της χρονιάς αλλά και της περι­η­γού­με­νης, επειδή το διά­βα­σμα ήταν αρκετό και ο χρόνος περιο­ρι­σμέ­νος, δεν είχα τη δυνα­τό­τητα να ασχο­ληθώ με τα χόμπι μου. Πριν ξεκι­νήσω την προ­ε­τοι­μα­σία για τις πανελ­λή­νιες, ασχο­λού­μουν με το βόλεϊ και αυτό ήταν το κύριο χόμπι μου, το οποίο όντως θυσίασα. Άξιζε όμως ο κόπος. Μπορώ και πάλι να ασχο­ληθώ με αυτό…

Ποιες θυσίες χρειά­στηκε να κάνεις γενι­κό­τερα για να πετύ­χεις το στόχο σου; Ποιες θυσίες χρειά­στηκε να κάνεις για να έχεις αυτό το άριστο απο­τέ­λε­σμα;

Μένω στις Καλυ­θιές και χρεια­ζό­ταν καθη­με­ρινά να μετα­βαίνω στ’ Αφάντου, καθώς εκεί βρι­σκό­ταν το σχολείο μου και το φρο­ντι­στή­ριό μου. Κάποια φρο­ντι­στη­ριακά μαθή­ματα τα έκανα στην πόλη της Ρόδου, οπότε οι μετα­κι­νή­σεις ήταν συχνές, απαι­τού­σαν πολύ από το χρόνο που είχα στη διάθεσή μου για διά­βα­σμα. Όσο όμως και αν κου­ρα­ζό­μουν, πίστευα ότι το απο­τέ­λε­σμα θα με δικαιώ­σει. Γενι­κό­τερα, προ­σπα­θούσα πάντα να σκέ­φτο­μαι θετικά και αισιό­δοξα.

Ήταν τελικά επίπονη η προ­σπά­θεια και η προ­ε­τοι­μα­σία για τις πανελ­λή­νιες εξε­τά­σεις. Υπήρχαν στιγμές αγχω­τι­κές;

Ασφαλώς και κατά τη διάρ­κεια όλης αυτής της δια­δρο­μής, υπήρχαν στιγμές που με κυρί­ευαν το άγχος, η αγωνία, η ανα­σφά­λεια. Αλλά με τη βοήθεια των κοντι­νών μου προ­σώ­πων, των καθη­γη­τών και των φρο­ντι­στών μου, κατά­φερνα να το απο­βάλλω και να αισθά­νο­μαι πιο αισιό­δοξη.

Μέχρι και την τελευ­ταία στιγμή σκε­φτό­μουν θετικά και προ­σπα­θούσα να παρα­μείνω αισιό­δοξη.

Τελικά, έχοντας βιώσει την εμπει­ρία των πανελ­λα­δι­κών εξε­τά­σεων, ποια είναι η γνώμη σου για την όλη δια­δι­κα­σία και τι θα συμ­βού­λευες τα παιδιά που ξεκι­νούν τώρα τη δική τους προ­σπά­θεια;

Κατά την προ­σω­πική μου άποψη, οι πανελ­λή­νιες εξε­τά­σεις, όποιο και αν είναι το απο­τέ­λε­σμα, θεωρώ ότι δεν καθο­ρί­ζουν τον άνθρωπο και την πορεία του στη ζωή. Όμως, όποιο παιδί επι­θυ­μεί να εντα­χθεί σε ένα συγκε­κρι­μένο τομέα, πρέπει να πάρει στα σοβαρά τη δια­δι­κα­σία, να προ­ση­λω­θεί στο στόχο του και να τον υπη­ρε­τή­σει μέχρι την τελευ­ταία στιγμή, μέχρι την ώρα των εξε­τά­σεων.

Ποια είναι τα όνειρά σου για το μέλλον; Πώς φαντά­ζε­σαι τον εαυτό σου σε κάποια χρόνια από τώρα, έχοντας ολο­κλη­ρώ­σει τις σπουδές σου στην Ιατρική;

Ελπίζω να έχω κάνει την ειδι­κό­τητά μου που δεν έχω απο­φα­σί­σει από τώρα ποια θα είναι. Δεν μπορώ να ξέρω τι μου επι­φυ­λάσ­σει η ζωή. Ελπίζω για τα καλύ­τερα!

Ο Άγγελος-Χαράλαμπος Μπίλλης από την Ιαλυσό, έγραψε ένα ολο­στρόγ­γυλο 20 στη χημεία, 19,7 στη φυσική, 18,9 στα μαθη­μα­τικά και 17,7 στην έκθεση. Συγκέ­ντρωσε 19.260 μόρια συνο­λικά και σε συνέ­ντευξή του προς τη «δ» τονίζει ότι το «μυστικό της επι­τυ­χίας» είναι το συστη­μα­τικό διά­βα­σμα από την 1η λυκείου, ώστε να μην μένουν κενά και κάποιες μικρές στιγμές ανά­παυ­λας και χαλά­ρω­σης. Η πρώτη του επιλογή είναι το τμήμα Ηλε­κτρο­λό­γων Μηχα­νι­κών και Μηχα­νι­κών Υπο­λο­γι­στών του ΑΠΘ και η βαθ­μο­λο­γία που συγκέ­ντρωσε του χαρίζει το πολυ­πό­θητο εισι­τή­ριο.

Άγγελε, περί­με­νες ένα τόσο καλό απο­τέ­λε­σμα στις πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις;

Ήξερα ότι τα πήγα πολύ καλά, ωστόσο δεν ήμουν απόλυτα σίγου­ρος για το μάθημα της έκθεσης που είναι συνήθως ο αστάθ­μη­τος παρά­γο­ντας. Στη φυσική, στη χημεία και στα μαθη­μα­τικά, μπορείς να εκτι­μή­σεις – έστω κατά προ­σέγ­γιση – πώς έχεις γράψει. Στην έκθεση δεν μπορείς να ξέρεις πώς τα έχεις πάει. Είχα ωστόσο μία εικόνα, ήξερα τι να περι­μένω.

Πώς έγραψες σε κάθε μάθημα;

Έχω μεγάλη αδυ­να­μία στα τρία μαθή­ματα της θετικής κατεύ­θυν­σης. Από την πρώτη λυκείου μου είχαν τρα­βή­ξει το ενδια­φέ­ρον. Στην έκθεση έγραψα 17,7 στα μαθη­μα­τικά 18,9, στη φυσική 19,7 και στη χημεία 20!

Έχοντας βιώσει την εμπει­ρία των πανελ­λη­νίων εξε­τά­σεων, ποια είναι η γνώμη σου για τη δια­δι­κα­σία; Πόσο δύσκολη, απαι­τη­τική και αγχω­τική είναι;

Βλέπω ότι πολλοί μαθητές δηλώ­νουν πώς ήταν μία δύσκολη χρονιά αυτή που πέρασε. Και πράγ­ματι ήταν. Ωστόσο θεωρώ προ­σω­πικά ότι θα πρέπει να διαρκεί περισ­σό­τερα χρόνια η προ­ε­τοι­μα­σία για τις πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις. Του­λά­χι­στον στη θετική κατεύ­θυνση, για να πάρει κανείς άριστα στα τρία αυτά μαθή­ματα, θεωρώ ότι πρέπει να μην έχει κενά, πράγμα που σημαί­νει ότι πρέπει να έχει από την 1η λυκείου ξεκι­νή­σει συστη­μα­τικό διά­βα­σμα. Πράγ­ματι, απαι­τεί­ται αρκετή προ­ε­τοι­μα­σία και προ­σπά­θεια. Ωστόσο, για όποιον δεν έχει αφήσει κενά, τα πράγ­ματα είναι πιο βατά. Είναι πιο στρωτή η τελευ­ταία χρονιά, αν και δύσκολη.

Υπήρξαν στιγμές που ένιωθες το άγχος να σε κατα­βάλ­λει;

Υπήρχε σίγουρα άγχος. Τα Σαβ­βα­το­κύ­ριακα ή όποτε δεν είχα να προ­ε­τοι­μα­στώ για κάποιο δια­γώ­νι­σμα, πήγαινα με τους φίλους μου μια βόλτα να ξεσκά­σουμε, για μπάσκετ ή έκανα κάτι άλλο για να ξεφύγω προ­σω­ρινά από το διά­βα­σμα και να απο­βάλλω την πίεση. Εμένα αυτές οι σύντο­μες απο­δρά­σεις δια­πί­στωσα ότι με ωφε­λού­σαν πολύ. Απέδιδα καλύ­τερα στη συνέ­χεια.

Χρειά­στη­κες να κάνεις θυσίες για να πετύ­χεις το στόχο σου;

Θυσίες σίγουρα χρειά­στηκε να κάνω. Πήγαινα συχνά στο γυμνα­στή­ριο, πριν ξεκι­νήσω την εντα­τική προ­ε­τοι­μα­σία για τις πανελ­λή­νιες. Την χρονιά που πέρασε αφο­σιώ­θηκα στο διά­βα­σμα και άρχισα να παρα­μελώ την γυμνα­στική, την άσκηση και την εξω­τε­ρική μου εμφά­νιση. Αυτό μου στέ­ρη­σαν οι πανελ­λή­νιες, τη γυμνα­στική. Τώρα βέβαια έχω όσο χρόνο θέλω για τα αγα­πη­μένα μου χόμπι. Άξιζε λοιπόν αυτή η μικρή θυσία.

Σε ποια σχολή στο­χεύ­εις και πώς την επέ­λε­ξες;

Στοχεύω στο τμήμα Ηλε­κτρο­λό­γων Μηχα­νι­κών και Μηχα­νι­κών Υπο­λο­γι­στών του ΑΠΘ. Είναι μία σχολή που έχει να κάνει με τους ηλε­κτρο­νι­κούς υπο­λο­γι­στές, τον προ­γραμ­μα­τι­σμό. Από μικρό παιδί είχα κλίση στην τεχνο­λο­γία και στους υπο­λο­γι­στές και έχοντας δια­βά­σει τον οδηγό σπουδών, δια­πί­στωσα ότι η σχολή περιέ­χει αρκετά μαθη­μα­τικά και φυσική που είναι το φόρτε μου. Επι­πλέον, είναι μία σχολή που σου προ­σφέ­ρει πολλές ευκαι­ρίες στην Ελλάδα και στο εξω­τε­ρικό. Για όλους αυτούς τους λόγους την επέλεξα.

Πώς φαντά­ζε­σαι το μέλλον σου, αφότου ολο­κλη­ρώ­σεις τις σπουδές σου;

Θα ήθελα να κάνω ένα μετα­πτυ­χιακό… Δεν έχω απο­φα­σί­σει ακόμη σε ποιο τομέα. Θα ήθελα να δοκι­μάσω την τύχη μου στο εξω­τε­ρικό, έστω για την εμπει­ρία. Πιστεύω ότι θα με εξε­λί­ξει η εμπει­ρία αυτή επαγ­γελ­μα­τικά και ως προ­σω­πι­κό­τητα. Και έχοντας την εργα­σιακή εμπει­ρία στο εξω­τε­ρικό, πιστεύω ότι θα μου είναι πιο εύκολο να κατα­στα­λάξω εάν θέλω να επι­στρέψω στην Ελλάδα ή αν θα παρα­μείνω στο εξω­τε­ρικό.

Ποια συμ­βουλή θα έδινες στα παιδιά που ξεκι­νούν τώρα την προ­ε­τοι­μα­σία για τις πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις;

Η συμ­βουλή που δίνω είναι πώς η προ­ε­τοι­μα­σία θα πρέπει να είναι πολύ­μηνη. Δεν είναι σπριντ, είναι μαρα­θώ­νιος οι πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις… Απαι­τούν στα­θε­ρό­τητα, να μη τα παρατάς και να προ­σπα­θείς καθη­με­ρινά. Πρέπει οι υπο­ψή­φιοι να εστιά­ζουν στην επόμενη μέρα και όχι στο τέλος της δια­δι­κα­σίας. Μέρα με τη μέρα, ο χρόνος θα περάσει πιο γρήγορα απ’ ό,τι πιστεύ­ουν. Απαι­τεί­ται συνέ­πεια, μεθο­δευ­μένο διά­βα­σμα. Πού και πού απαι­τεί­ται ένα διά­λειμμα για ψυχα­γω­γία. Αυτές οι μικρές ανά­παυ­λες σου δίνουν έμπνευση και δύναμη να συνε­χί­σεις.