“Ο Σταύρος Θεοδωράκης αποχώρησε από το Κίνημα Αλλαγής … Ουφ ! Επιτέλους ! Ανακούφιση !”

του Κοσμά Σφυρίου

Αυτό το συναί­σθημα μου προ­κα­λεί η απο­χώ­ρηση του Σταύρου Θεο­δω­ράκη.

Τώρα το Κίνημα Αλλαγής δεν θα «πλη­ρώ­νει» την σύγχιση, που προ­κα­λού­σαν, κάθε φορά, οι δημό­σιες τοπο­θε­τή­σεις του. Τώρα, θα πάει πολύ καλύ­τερα.

Όταν ίδρυσε το «Ποτάμι» ο Σταύρος Θεο­δω­ρά­κης, ο ελλη­νι­κός λαός το εμπι­στεύ­θηκε σε ποσοστό 6,5%. Βλέ­πο­ντας όμως οι έλληνες πολίτες την ανυ­παρ­ξία σαφών πολι­τι­κών θέσεων («μια στο καρφί και μια στο πέταλο»), στις αμέσως επό­με­νες εκλογές το συρ­ρί­κνω­σαν στο 4%. Και συνε­χί­ζο­ντας την ίδια εικόνα σύγ­χι­σης πολι­τι­κών απόψεων, ο κ. Στ. Θεο­δω­ρά­κης, το είχε οδη­γή­σει σε δημο­σκο­πικά ευρή­ματα του 1 – 2%.

Με την αλλο­πρό­σαλη στάση του («εμπρός – πίσω») και με την σύγχιση που προ­κα­λού­σαν οι δημό­σιες τοπο­θε­τή­σεις του, φοβό­μουν πλέον, ότι θα οδη­γούσε σε συρ­ρί­κνωση και το Κίνημα Αλλαγής, όπως έκανε και στο «Ποτάμι».

Για να τεκ­μη­ριώσω αυτά που ισχυ­ρί­ζο­μαι, ας κάνουμε μια σύντομη ανα­δρομή :

2016. Συμ­φω­νεί και συμ­με­τέ­χει (με ικανό αριθμό εκπρο­σώ­πων του) στην μεικτή ομάδα εργα­σίας δια­μόρ­φω­σης κοινών πολι­τι­κών θέσεων. Μετά από αρκε­τούς μήνες δου­λειάς η ομάδα αυτή κατα­λή­γει (μετά την επε­ξερ­γα­σία προ­γραμ­μα­τι­κών συγκλή­σεων) σε ομόφωνο πόρισμα. Και τον Σεπτέμ­βρη 2016 συγκα­λεί­ται Προ­γραμ­μα­τική Συν­διά­σκεψη. Από την συν­διά­σκεψη αυτή απέχει ο κ. Σταύρος…

Όμως, μετά τα συνέ­δριο της Δημο­κρα­τι­κής Συμπα­ρά­τα­ξης, το 2017, κατά το οποίο απο­φα­σί­ζε­ται η δημιουρ­γία ενός ενιαίου, ενω­τι­κού, πολι­τι­κού φορέα της προ­ο­δευ­τι­κής παρά­τα­ξης, ο κ. Θεο­δω­ρά­κης δηλώνει την συμ­με­τοχή και του «Ποτα­μιού» στην ιδρυ­τική δια­δι­κα­σία, συμ­φω­νώ­ντας με την έναρξη από την ανοικτή εκλογή (χωρίς παλαιά κομ­μα­τικά μητρώα), με κάλπες σε όλη την Ελλάδα

Δηλώνει μάλιστα την υπο­ψη­φιό­τητα του και την αισιο­δο­ξία του, πως θα εκλεγεί πρό­ε­δρος, αν ψηφί­σουν 200.000 πολίτες.

Η εκλογή γίνεται το Νοέμβρη του 2017, προ­σέρ­χο­νται στα εκλο­γικά τμήματα περί τις 250.000 άνδρες και γυναί­κες (με «ουρές» εξω από τα τμήματα) και ψηφί­ζουν τελικά 212.000 πολίτες – συνι­δρυ­τές του νέου ενιαίου φορέα.

Πρώτη (μεταξύ ενέα υπο­ψη­φίων), με ποσοστό 42% εκλέ­γε­ται η κα Γεν­νη­ματά, ενώ ο κ. Σταύρος Θεο­δω­ρά­κης εκλέ­γε­ται τέταρ­τος (4^ος), με ποσοστό περί το 10%.

Η φιλι­δο­ξία του να είναι ο πρό­ε­δρος του Κινή­μα­τος Αλλαγής δεν ικα­νο­ποιεί­ται….

Ικα­νο­ποιεί­ται όμως η επι­θυ­μία του, να μην ενω­ποι­η­θούν οι δύο κοι­νο­βου­λευ­τι­κές ομάδες σε μία, με την συμ­φω­νία να τις συντο­νί­ζει η νεο­ε­κλεγ­μένη πρό­ε­δρος.

Ο πρώτος που παρα­βιά­ζει αυτή την συμ­φω­νία είναι ο κ. Στ. Θεο­δω­ρά­κης.

Λίγες ώρες πριν το ιδρυ­τικό συνέ­δριο του Κινή­μα­τος Αλλαγής, ο κ. Τσίπρας απο­φα­σί­ζει να απο­προ­σα­να­το­λί­σει και να μειώσει την πολι­τική σημασία του ιδρυ­τι­κού συνε­δρίου και καλεί τον κ. Στ. Θεο­δω­ράκη, σε κατ’ ιδίαν συνά­ντηση.   Ο Σταύρος «παίζει το παι­χνίδι» του κ. Τσίπρα και πηγαί­νει στο μέγαρο Μαξίμου, χωρίς καμιά συνεν­νό­ηση με την πρόεδρο κ. Γεν­νη­ματά !

Για μένα, αυτό και μόνο αρκούσε, για να απο­κλει­στεί ο κ. Θεο­δω­ρά­κης από το ιδρυ­τικό συνέ­δριο του Κινή­μα­τος Αλλαγής. Και κακώς δεν έγινε.

            Το συνέ­δριο αυτό επε­ξερ­γά­στηκε και ψήφισε 160 σελίδες προ­γραμ­μα­τι­κές & πολι­τι­κές θέσεις. Ανάμεσα σ’ αυτές ψηφί­στηκε και η στάση του Κινή­μα­τος Αλλαγής για το σκο­πιανό ζήτημα, με την δεσμευ­τική θέση : η ονο­μα­σία με γεω­γρα­φικό προσ­διο­ρι­σμό, να είναι για όλες απο­λύ­τως τις χρήσεις (με την συμ­φω­νία Τσίπρα-Ζάεφ δεν εξα­σφα­λί­στηκε) και να εξα­λει­φθεί κάθε δυνα­τό­τητα αλυ­τρω­τι­κών επι­διώ­ξεων των σκο­πια­νών, που με την συμ­φω­νία, δυστυ­χώς, τώρα τους «ανοί­γε­ται η όρεξη», αφού με την υπο­γραφή του έλληνα πρω­θυ­πουρ­γού Τσίπρα, το σκο­πιανό μείγμα σλάβων, αλβανών, βουλ­γά­ρων κ.λ.π, ανα­γνω­ρί­ζο­νται ως μακε­δο­νική εθνό­τητα (nationality γράφει το κείμενο) και η σλαβική γλώσσα, ως μακε­δο­νική ! Συνεπής προς την απόφαση του συνε­δρίου, η κ. Γεν­νη­ματά δήλωσε, ότι το Κίνημα Αλλάγής θα κατα­ψη­φί­σει αυτή την συμ­φω­νία, όταν έλθει στη Βουλή.

Ο κ. Σταύρος επι­μέ­νει, ότι το «Ποτάμι» θα υπερ­ψη­φί­σει αυτή την συμ­φω­νία, μη σεβό­με­νος ούτε την σχετική απόφαση του συνε­δρίου.

Εκείνος που τόσο εκα­τη­γο­ρείτο από τα στελέχη του «Ποτα­μιού», ότι δεν λει­τουρ­γούσε τα συλ­λο­γικά όργανα του κόμ­μα­τος του και ήταν ότι πει ο αρχηγός τώρα, που το πολι­τικό συμ­βού­λιο του Κινή­μα­τος Αλλαγής συνε­δριά­ζει τακτικά, δε μπορεί να συμ­βι­βα­στεί με την ιδέα, ότι στο νέο φορέα δεν είναι αρχηγός ! Έτσι, ζητά η πρό­ε­δρος του Κινή­μα­τος Αλλαγής να γίνουν εκλογές, ώστε να έχει νωπή εντολή η κυβέρ­νηση, που θα δια­πραγ­μα­τευ­θεί για τα επόμενα χρόνια, μετά την λήξη της τρίτης δανεια­κής σύμ­βα­σης του κ. Τσίπρα. Βγαίνει ο κ. Θεο­δω­ρά­κης και δηλώνει : όχι, να μην γίνουν εκλογές !…

            Μετά απ’ όλα αυτά (και τόσα άλλα…), πως να μην έχω ανα­κου­φι­στεί,  με την απο­χώ­ρηση του κ. Σταύρου Θεο­δω­ράκη ;