Άκυρη η επιβαρυντική πραγματογνωμοσύνη για την οικονομική διαχείριση της ΑΔΕΚΑΜ ΑΕ!

Με το υπ’ αρίθμ. 95/2018 βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που επι­δό­θη­κε χθες, απαγ­γέλ­θη­κε η ακυ­ρό­τη­τα της πρά­ξης της προ­δι­κα­σί­ας, που αφορά τον διο­ρι­σμό του πραγ­μα­το­γνώ­μο­να – Ορ­κω­τού Ελεγ­κτή- Λο­γι­στή Ανα­στα­σί­ου Θ. Κα­βελ­λά­ρη και των εντεύ­θεν συ­νε­χό­με­νων πρά­ξε­ων της προ­δι­κα­σί­ας καθώς και της συ­ντα­χθεί­σας με ημε­ρο­μη­νία 04.06.2014 Έκ­θε­σης Πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης της εται­ρεί­ας «ΑΝΑ­ΠΤΥ­ΞΙΑ­ΚΗ ΔΩ­ΔΕ­ΚΑ­ΝΗ­ΣΙΑ­ΚΗ ΕΤΑΙ­ΡΕΙΑ ΚΑ­ΤΑ­ΣΚΕΥΩΝ ΚΑΙ ΑΝΩ­ΝΥ­ΜΗ ΕΤΑΙ­ΡΕΙΑ (Α.Δ.Ε.Κ Α.Μ. Α.Ε.).

Η κυρία Ανά­κρι­ση, ενώ­πιον του Ει­δι­κού Ανα­κρι­τή Δια­φθο­ράς του Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, για την υπό­θε­ση είχε ανα­βλη­θεί επ’ αό­ρι­στον, μέχρι να απο­φαν­θεί επί σχε­τι­κού αι­τή­μα­τος δύο κα­τη­γο­ρού­με­νων το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να κα­τη­γο­ρού­με­νοι για υπε­ξαί­ρε­ση σε βάρος νο­μι­κού προ­σώ­που του άρ­θρου 263Α και δη σε βάρος ανώ­νυ­μων δη­μο­τι­κών επι­χει­ρή­σε­ων κα­τ΄ε­ξα­κο­λού­θη­ση και για ποσό άνω των 150.000 ευρώ, με τις επι­βα­ρυ­ντι­κές δια­τά­ξεις του Ν. 1608/50 περί κα­τα­χρα­στών του δη­μο­σί­ου και για κα­κουρ­γη­μα­τι­κή απι­στία είναι 9 πρώην μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της υπό εκ­κα­θά­ρι­ση εται­ρεί­ας.

Οι συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων είχαν υπο­βά­λει έν­στα­ση για ακυ­ρό­τη­τα της προ­δι­κα­σί­ας που προη­γή­θη­κε και συ­γκε­κρι­μέ­να ακυ­ρό­τη­τας της εκ­θέ­σε­ως δι­κα­στι­κού πραγ­μα­το­γνώ­μο­να.

Θυ­μί­ζου­με ότι από Πται­σμα­το­δί­κη Αθη­νών ανα­τέ­θη­κε τον Φε­βρουά­ριο του 2013 σε εκτέ­λε­ση πα­ραγ­γε­λί­ας του Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, στην εται­ρεία Ορ­κω­τών Λο­γι­στών PKF, που εκ­προ­σω­πεί­ται από τον κ. Ανα­στά­σιο Κα­βελ­λά­ρη, η διε­νέρ­γεια οι­κο­νο­μι­κού – λο­γι­στι­κού και δη­μο­σιο­νο­μι­κού ελέγ­χου στην εται­ρεία για το ίδιο ως άνω διά­στη­μα.

Διε­νερ­γή­θη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να έλεγ­χος στην δια­χεί­ρι­σή της για την δια­πί­στω­ση τυχόν πα­ρά­νο­μων ενερ­γειών των ορ­γά­νων της.

Προ­έ­κυ­ψε με­τα­ξύ άλλων ότι στα βι­βλία της εται­ρεί­ας κα­τα­χω­ρή­θη­καν ει­κο­νι­κές πλη­ρω­μές επι­τα­γών με συ­νέ­πεια, να μειω­θεί αδι­καιο­λό­γη­τα το υπό­λοι­πο του λο­γα­ρια­σμού «Τα­μεί­ον» και να εκτα­μιευ­θεί ποσό 402.270,68 ευρώ για σκο­πούς άλ­λους εκτός των πραγ­μα­τι­κών.

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι δια των συ­νη­γό­ρων τους επε­σή­μα­ναν ότι η δι­κο­γρα­φία που έχει σχη­μα­τι­στεί πά­σχει από από­λυ­τη ακυ­ρό­τη­τα που συ­νί­στα­ται, στο ό,τι ου­δέ­πο­τε έλα­βαν γνώση της συ­γκε­κρι­μέ­νης έκ­θε­σης, ούτε και της πα­ραγ­γε­λί­ας του Πται­σμα­το­δί­κη Αθη­νών για την ανά­θε­ση της, με απο­τέ­λε­σμα να μην ασκή­σουν τα υπε­ρα­σπι­στι­κά τους δι­καιώ­μα­τα.

Ο Ει­δι­κός Ανα­κρι­τής δια­φθο­ράς φέ­ρε­ται να δια­πί­στω­σε ότι πράγ­μα­τι δεν είχε γνω­στο­ποι­η­θεί ο διο­ρι­σμός πραγ­μα­το­γνώ­μο­να στους κα­τη­γο­ρού­με­νους και «πά­γω­σε» την ανά­κρι­ση μέχρι να απο­φαν­θεί αρ­μο­δί­ως το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Δω­δε­κα­νή­σου.

Θυ­μί­ζου­με ακόμη ότι οι συ­νή­γο­ροι των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων ενη­με­ρώ­θη­καν ότι από την έρευ­να έχει προ­κύ­ψει ότι η εται­ρεία δεν δη­μο­σί­ευε ισο­λο­γι­σμούς, ότι ενώ υφί­στα­το ζημία στις χρή­σεις της κάθε χρόνο το κό­στος της μι­σθο­δο­σί­ας ήταν πολύ με­γα­λύ­τε­ρο από τις ει­σπρά­ξεις, ότι υφί­στα­ντο ανεί­σπρα­κτα τι­μο­λό­για και επι­πλέ­ον ότι φέ­ρε­ται να έχει ομο­λο­γη­θεί πράξη με­τα­φο­ράς με πα­ρά­τυ­πο τρόπο χρη­μα­τι­κού ποσού 120.000 ευρώ, που ανέ­λα­βε συ­γκε­κρι­μέ­νο πρό­σω­πο.

Το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο επι­ση­μαί­νει στο οι­κείο Βού­λευ­μα ότι αντί­γρα­φο της πρά­ξης διο­ρι­σμού του πραγ­μα­το­γνώ­μο­να είχε απο­στα­λεί από το Πται­σμα­το­δι­κείο Αθη­νών με συ­στη­μέ­νες επι­στο­λές, στους δια­δί­κους, απο­στέλ­λο­ντας πα­ράλ­λη­λα και επι­κυ­ρω­μέ­νο αντί­γρα­φο από το βι­βλίο πρω­το­κόλ­λου του συ­γκε­κρι­μέ­νου Προ­α­να­κρι­τι­κού Τμή­μα­τος και αντί­γρα­φο κα­τά­στα­σης συ­στη­μέ­νων προς το ΕΛΤΑ, από το πε­ριε­χό­με­νο του οποί­ου πράγ­μα­τι προ­κύ­πτει ότι είχαν στα­λεί οι συ­γκε­κρι­μέ­νες συ­στη­μέ­νες επι­στο­λές, χωρίς να προ­κύ­πτει ωστό­σο ποιος τις πα­ρέ­λα­βε.

Ανα­ζη­τή­θη­καν σχε­τι­κά στοι­χεία από τα ΕΛΤΑ τα οποία όμως έχουν κα­τα­στρα­φεί από το έτος 2016

Κρί­θη­κε έτσι εφό­σον δεν απο­δει­κνύ­ε­ται η γνω­στο­ποί­η­ση του διο­ρι­σμού του εν λόγω πραγ­μα­το­γνώ­μο­νά κατά τη διάρ­κεια της προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης, προ­κει­μέ­νου οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι να ασκή­σουν τα προ­βλε­πό­με­να από τον κώ­δι­κα ποι­νι­κής δι­κο­νο­μί­ας δι­καιώ­μα­τά τους, θα πρέ­πει να απαγ­γελ­θεί η ακυ­ρό­τη­τα της πρά­ξης της προ­δι­κα­σί­ας, που αφορά στην κατ’ αριθμ. 46/12.02.2013 διά­τα­ξη της Πται­σμα­το­δί­κη του 1ου Τμή­μα­τος του Πται­σμα­το­δι­κεί­ου Αθη­νών, με την οποία διο­ρί­στη­κε δι­κα­στι­κός πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας ο Ανα­στά­σιος Θ. Κα­βελ­λά­ρης- ορ­κω­τός ελεγ­κτής- λο­γι­στής, και των εντεύ­θεν συ­νε­χό­με­νων πρά­ξε­ων της προ­δι­κα­σί­ας, ήτοι της όρ­κι­σης του ως άνω πραγ­μα­το­γνώ­μο­να, της εγ­χεί­ρι­σης της υπ’ αριθμ. 04.06.2014 έκ­θε­σης πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης καθώς και του πε­ριε­χο­μέ­νου αυτής.

Κρί­θη­κε δε στην πα­ρού­σα χρο­νι­κή στιγ­μή, ότι το Συμ­βού­λιο δεν δύ­να­ται να σχη­μα­τί­σει πλήρη δι­κα­νι­κή πε­ποί­θη­ση περί του εφι­κτού ή ανα­γκαί­ου της επα­νά­λη­ψης της ακυ­ρω­θεί­σας πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, δε­δο­μέ­νου ότι η υπό­θε­ση έχει ει­σα­χθεί σε αυτό πα­ρε­μπι­πτό­ντως για την απαγ­γε­λία της ακυ­ρό­τη­τας αυτής κι όχι για να απο­φαν­θεί επί της ου­σί­ας της υπό­θε­σης.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων πα­ρί­στα­νται οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Ν. Γιαν­νάς, Βα­σί­λης Κα­τα­βε­νά­κης, Φ. Κω­στό­που­λος. Στ. Κιουρ­τζής, Δήμος Μου­τά­φης και Νι­κη­φό­ρος Πα­πα­νι­κό­λας.