Το σκηνικό της συμφοράς

Ο ανασχηματισμός στάθηκε άλλη μία αφορμή για να πλημμύρισαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από χολή και ξύδι, να ξεχυθεί σεξιστικός οχετός εκ δεξιών και εξ αριστερών. Αντί πολιτικής κριτικής, σχόλια για την εμφάνιση των νέων υπουργών γένους θηλυκού και υπονοούμενα για τη σεξουαλικότητα τους και τον τρόπο επιλογής τους.  Έχω βαρεθεί αυτό το σκηνικό της συμφοράς, Και δεν είναι προνόμιο, βεβαίως, των γυναικών της σημερινής κυβέρνησης. Το είδαμε να συμβαίνει στην Καϊλή (και από τον ίδιο της τον χώρο-βλέπε «καλτσοδέτα»)  στην Μπακογιάννη από υποστηρικτές του Σαμαρά όταν διεκδίκησε την προεδρία της ΝΔ, στην Νατάσσα Παζαΐτη, στην Μαρέβα Μητσοτάκη, στην Ολγα Κεφαλογιάννη, ακόμη και στην  Αλέκα Παπαρήγα γιατί δεν πληρούσε τα αισθητικά πρότυπα  της «γκόμενας» κάποιων. Γιατί δεν χωράει στο κεφάλι τους πως μια γυναίκα δεν είναι απαραίτητο να είναι πόρνη της Βαβυλώνας για να κατέχει μια θέση σε βουλρυτικό ή υπουργικό έδρανο. Υπάρχουν τόσοι πολιτικοί λόγοι για να κάνει κανείς κριτική. Υπάρχουν οι κατσαρίδες -μετανάστες της Παπακώστα για παράδειγμα για τους δυσαρεστημένους  συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην συμμαχητές της στη ΝΔ, το έργο της ή το μη έργο της, τόσα χρόνια βουλευτής και υπουργός, αντί για σεξιστικά σχόλια, για την ηλικία της, τον πλαστικό της, το ντύσιμο και τη σεξουαλικότητα της όπως αυτοί την φαντάζονται. Υπάρχει και η κριτική για το έργο του υπουργείου Μακεδονίας Θράκης και τους λόγους ύπαρξης του. Υπάρχει και η κριτική για τα παιδιά του κομματικού σωλήνα και την ανέλιξή τους (χίλια μύρια παραδείγματα) πριν από την ταμπέλα της ερωμένης…