Τα παιδιά ανακαλύπτουν «τη Δεύτερη Αστυπάλαια»

Κως, Λέρος, Σύμη, Αστρο­πα­λιά, Κάρ­πα­θος, Τήλος, Κα­στε­λό­ρι­ζο…Ποιος τώρα βου­τη­χτής αρ­γο­σι­μώ­νο­ντα Τον ου­ρα­νό βυθού που ανά­βει τα σφουγ­γά­ρια του. Αξαφ­να νιώ­θε­ται άγ­γε­λος και Πα­νορ­μί­της του Μυ­στι­κού που ξε­χύ­νε­ται «χρυ­σέ­αις». Ηταν το 1966 όταν ο Οδυσ­σέ­ας Ελύ­της συ­νέ­θε­σε με κολάζ τον «Αγ­γε­λο της Αστυ­πά­λαιας», μια σύν­θε­ση που πα­ρα­πέ­μπει στο ποί­η­μα «Δώ­δε­κα Νήσων Αγ­γε­λος» από τα «Ετε­ρο­θα­λή» του. «Σκο­πός μου δεν ήταν να παίξω», είχε πει ο Νο­μπε­λί­στας ποι­η­τής μας.

Η ποι­ή­τρια Ιου­λί­τα Ηλιο­πού­λου μιλά στα παι­διά, που ονει­ρεύ­ο­νται αγκα­λιά με ένα βι­βλίο, για τον Ελύτη Η ποι­ή­τρια Ιου­λί­τα Ηλιο­πού­λου μιλά στα παι­διά, που ονει­ρεύ­ο­νται αγκα­λιά με ένα βι­βλίο, για τον Ελύτη «Ηταν να με­τα­γρά­ψω την ποι­η­τι­κή μου σ’ ένα επί­πε­δο απο­σπα­σμέ­νο από τους ήλους του σταυ­ρού της γλώσ­σας. Και μου φά­νη­κε, με το πεί­ρα­μα που έκανα, ότι κρα­τού­σα ίσως στα χέρια μου το κα­τάλ­λη­λο κλει­δί. Πολ­λές πα­λιές μου ορέ­ξεις άρ­χι­σαν σιγά – σιγά, με άλλου εί­δους απαι­τή­σεις, ν’ ανε­βαί­νουν από τον βυθό των ποι­η­μά­των μου στην επι­φά­νεια».

Πριν από λίγες ημέ­ρες οι μα­θη­τές και οι γο­νείς του Δη­μο­τι­κού και Γυ­μνα­σί­ου της απο­μα­κρυ­σμέ­νης Αστυ­πά­λαιας είχαν την ευ­και­ρία να πα­ρα­κο­λου­θή­σουν μια ιδιαί­τε­ρη εκ­δή­λω­ση αφιε­ρω­μέ­νη στην ποί­η­ση του Οδυσ­σέα Ελύτη με θέμα «Ανα­κα­λύ­πτο­ντας τη Δεύ­τε­ρη Αστυ­πά­λαια». Αφορ­μή για την ενα­σχό­λη­ση των παι­διών του νη­σιού με τον Οδυσ­σέα Ελύτη υπήρ­ξαν «Τα Ελε­γεία της Οξώ­πε­τρας», του 1991, που ο Ελύ­της εμπνεύ­στη­κε από το ομώ­νυ­μο ακρω­τή­ρι στο νησί, την Οξω Πέτρα ή Ξώ­πε­τρο, όπως το λένε οι Αστυ­πα­λί­τες. Τα παι­διά του Γυ­μνα­σί­ου πα­ρου­σί­α­σαν ται­νία μι­κρού μή­κους που έφτια­ξαν με αφορ­μή την ποί­η­ση του Ελύτη, αφού με­λέ­τη­σαν μαζί με τη φι­λό­λο­γό τους Ανα­στα­σία Πα­παϊ­ω­άν­νου το ποι­η­τι­κό ρεύμα του υπε­ρε­α­λι­σμού και της Γε­νιάς του ’30.

Επί­ση­μη προ­σκε­κλη­μέ­νη της εκ­δή­λω­σης ήταν η ποι­ή­τρια Ιου­λί­τα Ηλιο­πού­λου, η οποία έκανε την κε­ντρι­κή ει­σή­γη­ση για τη ζωή και το έργο του Ελύτη, ενώ την εκ­δή­λω­ση άνοι­ξε η σχο­λι­κή σύμ­βου­λος της 5ης Πε­ρι­φέ­ρειας Πρω­το­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης Δω­δε­κα­νή­σου Ει­ρή­νη Λου­λα­κά­κη, η οποία μί­λη­σε για τη με­λέ­τη της ποί­η­σης του Ελύτη από το Δη­μο­τι­κό στο Γυ­μνά­σιο, στο πλαί­σιο της με­τά­βα­σης των παι­διών από τη μια βαθ­μί­δα στην άλλη.

Τα παι­διά του Δη­μο­τι­κού Σχο­λεί­ου Αστυ­πά­λαιας διά­βα­σαν και τα πα­ρα­μύ­θια της Ιου­λί­τας Ηλιο­πού­λου και συ­νο­μί­λη­σαν μαζί της σε μια εκ­δή­λω­ση με τον τίτλο «Μ’ ένα βι­βλίο αγκα­λιά κάνω όνει­ρα πολλά». Οι δά­σκα­λοι του εξα­θέ­σιου Δη­μο­τι­κού Σχο­λεί­ου Αστυ­πά­λαιας, ανά­με­σα στα άλλα προ­γράμ­μα­τα που «έτρε­ξαν» την ώρα της Ευ­έ­λι­κτης Ζώνης (πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κά, αγω­γής υγεί­ας, το­πι­κού πο­λι­τι­σμού), αφιέ­ρω­σαν μία με δύο ώρες την εβδο­μά­δα (ανά­λο­γα με την τάξη) στη Φι­λα­να­γνω­σία. Τα παι­διά δού­λε­ψαν συ­στη­μα­τι­κά με­λε­τώ­ντας ένα βι­βλίο ανά δύο τά­ξεις.

Η Α’ και η Β’ τάξη το «Αλλο και Τούτο», η Γ’ και Δ’ τάξη την «Πρά­σι­νη Σκου­φί­τσα» και η Ε’ και η Στ’ το βι­βλίο «Τι ζη­τά­ει ο Ζήνων;». Δεν στα­μα­τού­σαν όμως στην αφή­γη­ση των ιστο­ριών μέσα στην τάξη, αλλά ακο­λου­θού­σαν στο­χευ­μέ­νες δη­μιουρ­γι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες. Επε­ξερ­γά­ζο­νταν το κεί­με­νο με ερω­τή­σεις και συ­ζή­τη­ση, κά­νο­ντας επί­σης πολ­λές δια­θε­μα­τι­κές συν­δέ­σεις, πραγ­μα­το­ποιού­σαν πολλά ερ­γα­στή­ρια δη­μιουρ­γι­κής γρα­φής, δη­μιουρ­γού­σαν κολάζ και ομα­δι­κά έργα ζω­γρα­φι­κής, δρα­μα­το­ποι­ή­σεις κ.ά. Οι δρά­σεις αυτές με την κα­θο­δή­γη­ση των εκ­παι­δευ­τι­κών Μ. Κο­ντα­ρά­του, Μ. Χρυ­σο­χο­ΐ­δου, Ε. Σταυ­λά, Α. Πε­τρί­δε­να, Ν. Περ­δί­κη και Σ. Σταυ­ρο­πού­λου, γί­νο­νταν με ομα­δο­συ­νερ­γα­τι­κές και βιω­μα­τι­κές μορ­φές δι­δα­σκα­λί­ας και τα παι­διά από­λαυ­σαν για πρώτη φορά να δου­λεύ­ουν μαζί και με μια άλλη τάξη.

Πηγή enet.gr