Προσφυγή κατά του εντάλματος προσωρινής κράτησης από τους Μ. Κορδίνα και Ι. Σκαμπίλη

Ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου θα προ­σφύ­γουν σή­με­ρα, εκτός απρο­ό­πτου, για την ακύ­ρω­ση του εντάλ­μα­τος της τα­κτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου, με το οποίο κρί­θη­καν προ­σω­ρι­νά κρα­τού­με­νοι, οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι για υπε­ξαί­ρε­ση και απι­στία κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση στην υπη­ρε­σία ποσού άνω των 120.000 ευρώ και σε βάρος του Δη­μο­σί­ου άνω των 150.000 ευρώ, από κοι­νού, κ.κ. Μι­χά­λης Κορ­δί­νας, πρώην δή­μαρ­χος Πε­τα­λού­δων και Ι. Σκα­μπί­λης, πρώην τα­μί­ας του κα­πο­δι­στρια­κού Δήμου.

Οι δύο κα­τη­γο­ρού­με­νοι με­τα­φέρ­θη­καν ήδη από το από­γευ­μα της Τρί­της, με με­τα­γω­γή του ΑΤ Ρόδου, στις δι­κα­στι­κές φυ­λα­κές της Κω, ενώ μετά από πα­ρέμ­βα­ση του δη­μάρ­χου Ρόδου κ. Φώτη Χα­τζη­διά­κου τη νο­μι­κή συ­μπα­ρά­στα­σή τους ανέ­λα­βε μαζί με τον δι­κη­γό­ρο, που διό­ρι­σαν οι ίδιοι, κ. Βα­σί­λη Μπέη και ο νο­μι­κός σύμ­βου­λος της ΤΕΔΚ Δω­δε­κα­νή­σου κ. Νι­κό­λα­ος Πέρος.

Θυ­μί­ζου­με ότι και οι δύο βρέ­θη­καν κα­τη­γο­ρού­με­νοι μετά από πό­ρι­σμα οι­κο­νο­μι­κού επι­θε­ω­ρη­τή που έκρι­νε ότι ο πρώην Δήμος ζη­μιώ­θη­κε με το ποσό των 372.989,73 € από τη μη εμπρό­θε­σμη από­δο­ση πα­ρα­κρα­τού­με­νων φόρων και ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών, με απο­τέ­λε­σμα να επι­βα­ρυν­θεί με προ­σαυ­ξή­σεις και πρό­στι­μα.

Επι­πλέ­ον δια­πι­στώ­θη­κε η ύπαρ­ξη ελ­λείμ­μα­τος στη χρη­μα­τι­κή δια­χεί­ρι­ση ύψους 296.399,31 €. Το έλ­λειμ­μα δη­μιουρ­γή­θη­κε από ανά­λη­ψη που έκανε ο Δήμος Πε­τα­λού­δων στις 12 Δε­κεμ­βρί­ου 2003, ποσού 300.000 €, από λο­γα­ρια­σμό που τη­ρού­σε στην Εμπο­ρι­κή Τρά­πε­ζα.

Την ημέρα της ανά­λη­ψης το χρη­μα­τι­κό υπό­λοι­πο του Δήμου στην τρά­πε­ζα ήταν 3.600,69 €. Το ποσό που ανα­λή­φθη­κε υπό τη μορφή δα­νεί­ου δεν κα­τα­χω­ρή­θη­κε στο βι­βλίο τα­μεί­ου και δεν προ­έ­κυ­ψαν στοι­χεία για το πού δα­πα­νή­θη­κε.

Οι δύο δι­κη­γό­ροι θε­ω­ρούν ότι το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου μπο­ρεί να αντι­κα­τα­στή­σει την προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων με πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι δεν πλη­ρού­νται στο πρό­σω­πό τους οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις του νόμου για την προ­σω­ρι­νή τους κρά­τη­ση.

Όπως εξέ­θε­σε χθες ο κ. Μπέης προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση μπο­ρεί να επι­βλη­θεί αντί για πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους – εάν αι­τιο­λο­γη­μέ­να κρι­θεί ότι οι τε­λευ­ταί­οι δεν επαρ­κούν – μόνο αν ο κα­τη­γο­ρού­με­νος διώ­κε­ται για κα­κούρ­γη­μα και δεν έχει γνω­στή δια­μο­νή στη χώρα ή έχει κάνει προ­πα­ρα­σκευα­στι­κές ενέρ­γειες για να διευ­κο­λύ­νει τη φυγή του ή κατά το πα­ρελ­θόν υπήρ­ξε φυ­γό­ποι­νος ή φυ­γό­δι­κος ή κρί­θη­κε ένο­χος για από­δρα­ση κρα­του­μέ­νου ή πα­ρα­βί­α­ση πε­ριο­ρι­σμών δια­μο­νής, εφό­σον από τη συν­δρο­μή των πα­ρα­πά­νω στοι­χεί­ων προ­κύ­πτει σκο­πός φυγής ή κρί­νε­ται αι­τιο­λο­γη­μέ­να ότι αν αφε­θεί ελεύ­θε­ρος είναι πολύ πι­θα­νό, όπως προ­κύ­πτει από προη­γού­με­νες αμε­τά­κλη­τες κα­τα­δί­κες του, για ομοει­δείς αξιό­ποι­νες πρά­ξεις, να δια­πρά­ξει και άλλα εγκλή­μα­τα.

Εάν η απο­δι­δό­με­νη στον κα­τη­γο­ρού­με­νο πράξη απει­λεί­ται στο νόμο με ισό­βια κά­θειρ­ξη ή πρό­σκαι­ρη κά­θειρ­ξη με ανώ­τα­το όριο τα εί­κο­σι έτη ή αν το έγκλη­μα έγινε κατ` εξα­κο­λού­θη­ση ή στο πλαί­σιο εγκλη­μα­τι­κής ή τρο­μο­κρα­τι­κής ορ­γά­νω­σης ή υπάρ­χει με­γά­λος αριθ­μός πα­θό­ντων από αυτό, προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση μπο­ρεί να επι­βλη­θεί και όταν με βάση τα συ­γκε­κρι­μέ­να ιδιαί­τε­ρα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά της κρί­νε­ται αι­τιο­λο­γη­μέ­να ότι αν αφε­θούν ελεύ­θε­ροι είναι πολύ πι­θα­νό να δια­πρά­ξουν κι άλλα εγκλή­μα­τα.

Μόνο η κατά το νόμο βα­ρύ­τη­τα της πρά­ξης δεν αρκεί για την επι­βο­λή προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, όπως το­νί­ζουν.

Από τα πα­ρα­πά­νω προ­κύ­πτει, ότι η προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση, η οποία από πλευ­ράς συ­νε­πειών δεν δια­φέ­ρει από την έκτι­ση της ποι­νής, είναι εξαι­ρε­τι­κό μέτρο δι­κο­νο­μι­κού κα­τα­να­γκα­σμού. Προ­βλέ­πε­ται ως έσχα­το μέσο για τις πε­ρι­πτώ­σεις που βά­σι­μα κρί­νε­ται ότι δεν αρ­κούν τα υπο­κα­τά­στα­ση της.

Στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση, ανε­ξαρ­τή­τως της βα­ρύ­τη­τας των κα­τη­γο­ριών που αντι­με­τω­πί­ζουν οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι, όπως εκ­θέ­τουν οι συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής τους, οι δύο κα­τη­γο­ρού­με­νοι έχουν γνω­στή δια­μο­νή (ο κ. Κορ­δί­νας έχει αλ­λά­ξει μετά από δια­ζύ­γιο τόπο δια­μο­νής και εκ νέου μόλις πρό­σφα­τα ανα­ζή­τη­σε νέα στέγη εξαι­τί­ας οι­κο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των), δεν έχουν κα­τα­δι­κα­στεί στο πα­ρελ­θόν για όμοια εγκλή­μα­τα, ο πρώ­τος είναι πα­τέ­ρας 5 παι­διών εκ των οποί­ων τα τρία ανή­λι­κα και ο δεύ­τε­ρος πα­τριός ενός παι­διού, υπήρ­ξαν συ­νε­πείς σε προη­γού­με­νους πε­ριο­ρι­στι­κούς της ελευ­θε­ρί­ας τους όρους και υφί­στα­ται ήδη απα­γό­ρευ­ση εξό­δου τους από τη χώρα. Εκ­θέ­τουν ακόμη ότι δεν υπάρ­χει κίν­δυ­νος για διά­πρα­ξη νέων αδι­κη­μά­των από τη στιγ­μή που δεν ασκούν πλέον διοί­κη­ση.

Η πε­ρί­πτω­ση του κ. Κορ­δί­να είναι, όπως εκ­θέ­τουν οι νο­μι­κοί του συ­μπα­ρα­στά­τες εξαι­ρε­τι­κά δυ­σά­ρε­στη καθώς η οι­κο­νο­μι­κή του κα­τά­στα­ση δεν θυ­μί­ζει σε τί­πο­τε ανέ­σεις στις οποί­ες ζούσε στο πα­ρελ­θόν και τυχόν αντι­κα­τά­στα­ση της προ­σω­ρι­νής του κρά­τη­σης με πε­ριο­ρι­στι­κό όρο κα­τα­βο­λής με­γά­λης χρη­μα­τι­κής εγ­γύ­η­σης, ου­σια­στι­κά θα τον οδη­γή­σει εκ νέου στις φυ­λα­κές, αφού αδυ­να­τεί να την κα­τα­βά­λει.

Σε ό,τι αφορά την ουσία της υπό­θε­σης θε­ω­ρούν ότι οι πο­ρι­σμα­τι­κές εκ­θέ­σεις του οι­κο­νο­μι­κού επι­θε­ω­ρη­τή ανα­φέ­ρο­νται για όλες τις πε­ρι­πτώ­σεις σε αμελή συ­μπε­ρι­φο­ρά, μη επί­δει­ξη πρέ­που­σας επι­μέ­λειας, προ­βλη­μα­τι­κό τρόπο λει­τουρ­γί­ας της οι­κο­νο­μι­κής υπη­ρε­σί­ας, έλ­λει­ψη έμπει­ρου και με γνώση στα λο­γι­στι­κά προ­σω­πι­κού σε συν­δυα­σμό με την κακή δια­χεί­ρι­ση, αφού ακόμη και η πλη­ρω­μή του δα­νεί­ου γι­νό­ταν από έσοδα του Δήμου χωρίς να ανα­γρά­φο­νται και οι αντί­στοι­χες πλη­ρω­μές σαν έξοδα του Δήμου.

Η μη σωστή λο­γι­στι­κή απει­κό­νι­ση στα βι­βλία του Δήμου, των κα­τα­θέ­σε­ων και των ανα­λή­ψε­ων του συ­γκε­κρι­μέ­νου λο­γα­ρια­σμού, βάσει των όρων της σύμ­βα­σης, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, συ­νι­στά βαριά αμέ­λεια, χωρίς να μπο­ρεί να απο­δει­χθεί δόλος, ενώ το κό­στος του Δήμου για αμοι­βές και έξοδα προ­σω­πι­κού, σε σχέση με τα τα­κτι­κά του έσοδα είναι αρ­κε­τά υψηλό με απο­τέ­λε­σμα τη με­γά­λη οι­κο­νο­μι­κή επι­βά­ρυν­ση για το Δήμο, η οποία σε συν­δυα­σμό με την υστέ­ρη­ση στην εί­σπρα­ξη οφει­λών προς το Δήμο αλλά και την κακή δια­χεί­ρι­ση, είχε ως απο­τέ­λε­σμα την μη έγκυ­ρη από­δο­ση των πα­ρα­κρα­του­μέ­νων φόρων και τελών προς το Δη­μό­σιο αλλά των ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών προς τα ασφα­λι­στι­κά τα­μεία.

Σε ό,τι αφορά τον κα­τα­λο­γι­σμό του ποσού των 296.399,31 ευρώ το­νί­ζουν ότι η τρά­πε­ζα ενέ­κρι­νε δι­καί­ω­μα υπε­ρα­νά­λη­ψης από το λο­γα­ρια­σμό που ο Δήμος Πε­τα­λού­δων τη­ρού­σε. Το ποσό δεν αφο­ρού­σε δά­νειο αλλά κά­λυ­ψη κα­θη­με­ρι­νών ανα­γκών και η κί­νη­σή του ήταν αυ­ξο­μειού­με­νη ανά­λο­γα με τις κα­θη­με­ρι­νές κα­τα­θέ­σεις και ανα­λή­ψεις από και προς το λο­γα­ρια­σμό.

Το ποσό αυτό επει­δή δε θε­ω­ρή­θη­κε δά­νειο και κα­θη­με­ρι­νά δια­μορ­φω­νό­ταν δε θε­ω­ρή­θη­κε ότι έπρε­πε να εγ­γρα­φεί ως έσοδο στο τα­μείο του Δήμου.

Το έτος 2005 το ποσό αυτό αυ­ξή­θη­κε κατά 200.000 ευρώ και το σύ­νο­λο του ποσού 500.000 ευρώ εξο­φλή­θη­κε πλή­ρως το έτος 2007 χωρίς έκτο­τε να ξα­να­χρη­σι­μο­ποι­η­θεί.

Σε ό,τι αφορά δε στις προ­σαυ­ξή­σεις που θε­ω­ρεί ο επι­θε­ω­ρη­τής ότι ζη­μιώ­θη­κε ο Δήμος με το ποσό των 372.989,73 ευρώ υπο­στη­ρί­ζουν ότι ο δή­μαρ­χος και ο τα­μεια­κά υπό­λο­γος δεν ευ­θύ­νο­νται για τις τυχόν προ­σαυ­ξή­σεις από εκ­πρό­θε­σμη κα­τα­βο­λή.