Με εξαφάνιση κινδυνεύουν οι μισές παραλίες στην Ελλάδα

Σχε­δόν οι μισές αμ­μώ­δεις πα­ρα­λί­ες της Ελ­λά­δας και γε­νι­κό­τε­ρα του πλα­νή­τη, πολ­λές από τις οποί­ες βρί­σκο­νται σε πυ­κνο­κα­τοι­κη­μέ­νες πε­ριο­χές, μπο­ρεί να έχουν εξα­φα­νι­στεί έως το τέλος του αιώνα μας (2100), αν συ­νε­χι­στεί η κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή με το ση­με­ρι­νό ρυθμό.

Του­λά­χι­στον μία στις δέκα ελ­λη­νι­κές πα­ρα­λί­ες με άμμο μπο­ρεί να έχει εξα­φα­νι­στεί έως τα μέσα του αιώνα μας (2050). Αυτή είναι η δυ­σοί­ω­νη εκτί­μη­ση μιας νέας με­λέ­της του Κοι­νού Κέ­ντρου Ερευ­νών (JRC) της Ευ­ρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, με επι­κε­φα­λής έναν Έλ­λη­να επι­στή­μο­να.

Οι ερευ­νη­τές, με επι­κε­φα­λής τον Μι­χά­λη Βουσ­δού­κα του Joint Research Centre στην Ίσπρα της Ιτα­λί­ας, που έκα­ναν τη σχε­τι­κή δη­μο­σί­ευ­ση στο πε­ριο­δι­κό για θέ­μα­τα κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής “Nature Climate Change”, ανέ­λυ­σαν δο­ρυ­φο­ρι­κές ει­κό­νες, οι οποί­ες απο­κα­λύ­πτουν τη δια­χρο­νι­κή αλ­λα­γή που έχει συμ­βεί στις πα­ρα­λί­ες μετά το 1984. Με βάση αυτά τα ιστο­ρι­κά στοι­χεία, η με­λέ­τη κάνει προ­βο­λή των εξε­λί­ξε­ων στο μέλ­λον με βάση δύο δια­φο­ρε­τι­κά σε­νά­ρια κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής.

Όπως δή­λω­σε στο Αθη­ναϊ­κό και Μα­κε­δο­νι­κό Πρα­κτο­ρείο Ει­δή­σε­ων ο κ.Βουσ­δού­κας, «για την Ελ­λά­δα προ­βλέ­που­με την απώ­λεια του 40% έως 50% των πα­ρα­λιών με άμμο έως το τέλος του αιώνα μας και το 10% έως 13% έως το 2050.

Με­τα­ξύ των πε­ριο­χών όπου προ­βλέ­πε­ται η με­γα­λύ­τε­ρη διά­βρω­ση των αμ­μω­δών πα­ρα­λιών, είναι ο Κόλ­πος Καλ­λο­νής στη Λέσβο, η Νότια Λή­μνος, ο Πύρ­γος, η Νότια Ατ­τι­κή, ο Θερ­μαϊ­κός Κόλ­πος, η Δυ­τι­κή Θράκη και πολ­λές νό­τιες πα­ρα­λί­ες στις Κυ­κλά­δες».

Η με­λέ­τη εκτι­μά ότι πε­ρί­που το 50% των πα­ρα­λιών με άμμο πα­γκο­σμί­ως απει­λού­νται σο­βα­ρά έως το 2100. Ο κίν­δυ­νος διά­βρω­σης και τε­λι­κά εξα­φά­νι­σης είναι ιδιαί­τε­ρα με­γά­λος σε ορι­σμέ­νες χώρες, όπου ακόμη και πάνω από το 60% των αμ­μω­δών πα­ρα­λιών μπο­ρεί να χα­θούν (π.χ. σε Γκά­μπια και σε Γουι­νέα-Μπι­σά­ου).

Από άποψη μή­κους πα­ρα­λιών που κιν­δυ­νεύ­ουν με εξα­φά­νι­ση, η Αυ­στρα­λία κιν­δυ­νεύ­ει πε­ρισ­σό­τε­ρο, καθώς απει­λού­νται σχε­δόν 12.000 χι­λιό­με­τρα με άμμο. ‘Αλλες χώρες επί­σης μπο­ρεί να έχουν με­γά­λες απώ­λειες, όπως ο Κα­να­δάς, η Χιλή, το Με­ξι­κό, η Κίνα και οι ΗΠΑ.

Σή­με­ρα οι αμ­μώ­δεις πα­ρα­λί­ες κα­τα­λαμ­βά­νουν πάνω από το ένα τρίτο της πα­γκό­σμιας ακτο­γραμ­μής και έχουν με­γά­λη κοι­νω­νι­κο-οι­κο­νο­μι­κή ση­μα­σία ως πόλοι οι­κο­νο­μι­κής-του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης και ανα­ψυ­χής. Επί­σης αυτές οι πα­ρα­λί­ες πα­ρέ­χουν φυ­σι­κή προ­στα­σία των ακτών από κα­ται­γί­δες και κυ­κλώ­νες.

Εκτός του Μ.Βουσ­δού­κα, από­φοι­του του Τμή­μα­τος Χη­μι­κών Μη­χα­νι­κών του Αρι­στο­τε­λεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου Θεσ­σα­λο­νί­κης (2002), με δι­δα­κτο­ρι­κό στη μορ­φο­δυ­να­μι­κή των ακτών και από το 2015 κα­θη­γη­τή του Τμή­μα­τος Ωκε­α­νο­γρα­φί­ας και Θα­λάσ­σιων Επι­στη­μών του Πα­νε­πι­στη­μί­ου του Αι­γαί­ου, στη με­λέ­τη συμ­με­τεί­χαν δύο ακόμη Έλ­λη­νες ερευ­νη­τές της δια­σπο­ράς, οι Θε­ο­χά­ρης Πλω­μα­ρί­της (Πα­νε­πι­στή­μιο Κά­ντιθ Ισπα­νί­ας και Πα­νε­πι­στή­μιο Αλ­γκάρ­βε Πορ­το­γα­λί­ας) και Πα­να­γιώ­της Αθα­να­σί­ου (Πα­νε­πι­στή­μιο Τβέ­ντε Ολ­λαν­δί­ας).

^{Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ}