Το σχέδιο Μητσοτάκη και οι κάλπες

Η επιστολή-απολογία του κ. Ευκλ. Τσα­κα­λώ­του προς τους θεσμούς σχετικά με την απόφαση να δοθεί, χωρίς προη­γού­μενη συνεν­νό­ηση, το εφάπαξ επίδομα προς τους συντα­ξιού­χους και η ανα­στολή της αύξησης του ΦΠΑ στα νησιά του Βορειο­α­να­το­λι­κού Αιγαίου υπήρξε η μεγα­λύ­τερη επι­βε­βαί­ωση για όσα στελέχη της ηγε­τι­κής ομάδας επι­μέ­νουν ότι «ο πρω­θυ­πουρ­γός θα εξα­ντλή­σει κάθε περι­θώ­ριο προ­κει­μέ­νου να παρα­μεί­νει γαν­τζω­μέ­νος στην εξουσία».

Αλλιώς, σημειώ­νουν οι ίδιες πηγές, δεν θα ήταν δυνατόν ο υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών να υπο­γρά­ψει μία τέτοια –κατά­πτυ­στη τη χαρα­κτη­ρί­ζει ο ίδιος ο Κυρ. Μητσο­τά­κης– επι­στολή που, ουσια­στικά, «αδειά­ζει» μεγα­λο­πρε­πώς τον ίδιο τον κ. Αλ. Τσίπρα, ο οποίος εμφα­τικά, λίγα 24ωρα νωρί­τερα, δήλωνε πως «είναι κυριαρ­χικό δικαί­ωμα της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης» το πώς θα δια­τε­θεί η υπε­ρα­πό­δοση των εσόδων.

Τούτων δοθέ­ντων, στο επι­τε­λείο του κ. Μητσο­τάκη προ­ε­τοι­μά­ζο­νται για μια μακρά προ­ε­κλο­γική περίοδο, χωρίς βεβαίως να παρα­γνω­ρί­ζουν πως η εκκρε­μό­τητα στην ολο­κλή­ρωση της β΄ αξιο­λό­γη­σης και τα πρό­σθετα μέτρα που μπορεί να απαι­τη­θούν για το κλεί­σιμό της μπορούν να πυρο­δο­τή­σουν πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις. Διόλου τυχαία, η Ν.Δ. επι­μέ­νει παγίως στη γραμμή της μη συναί­νε­σης, καλώ­ντας την κυβέρ­νηση «να μην ανα­ζη­τεί συνε­νό­χους ή προ­θύ­μους».

Η εμπέ­δωση των προ­ε­κλο­γι­κών τόνων δεν προ­κύ­πτει μόνον από το πάγιο αίτημα της Ν.Δ. για την προ­σφυγή στη λαϊκή ετυ­μη­γο­ρία. Συντη­ρεί­ται, αν δεν κλι­μα­κώ­νε­ται, από τη ρητο­ρική του Μαξίμου απέ­να­ντι στην αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση αλλά και από το μπαράζ εξορ­μή­σεων του ίδιου του κ. Τσίπρα, που λίγο απέχουν από αυτές μιας τυπικής περιό­δου πριν από τις κάλπες.

Από την πλευρά της, η Ν.Δ. βρί­σκε­ται αντι­μέ­τωπη με ένα τακτικό δίλημμα. Προ­φα­νώς, δεν μπορεί να υπα­να­χω­ρή­σει από τη θέση υπέρ των εκλογών, ούτε βέβαια δύναται να αρκε­στεί στις δια­βε­βαιώ­σεις του κ. Τσίπρα ότι αυτές θα διε­ξα­χθούν το 2019. Αλλωστε, ο πρω­θυ­πουρ­γός έχει και στο πρό­σφατο παρελ­θόν ηθε­λη­μένα παρα­πλα­νή­σει τους άλλους πολι­τι­κούς αρχη­γούς σχετικά με τις προ­θέ­σεις του.

Από την άλλη, οι σταθερά υψηλοί τόνοι και η δια­τή­ρηση του κομ­μα­τι­κού μηχα­νι­σμού σε εκλο­γική εγρή­γορση ενέχουν κιν­δύ­νους, με πρώτο αυτόν της κόπωσης τόσο των ίδιων των κομ­μα­τι­κών στε­λε­χών όσο και του ακρο­α­τη­ρίου.

Αισιο­δο­ξία

Εκ των πραγ­μά­των, ο κ. Μητσο­τά­κης καλεί­ται να ακο­λου­θή­σει το ρητό «και τούτο ποιείν κακείνο μη αφιέναι». Πρα­κτικά, αυτό σημαί­νει ότι ο πρό­ε­δρος της Ν.Δ. θα επι­μεί­νει στην εξω­στρεφή στρα­τη­γική των προη­γού­με­νων μηνών, με συνε­χείς εξορ­μή­σεις ανά την Ελλάδα, επαφές με κοι­νω­νι­κούς και οικο­νο­μι­κούς φορείς και ενί­σχυση των διαύλων με το εξω­τε­ρικό, με κορυ­φαίο σταθμό την επί­σκεψη στο Βερο­λίνο στα μέσα Φεβρουα­ρίου. Παράλ­ληλα, θα επι­μεί­νει στη γραμμή της σκληρής αντι­πο­λί­τευ­σης αλλά παρου­σιά­ζο­ντας, σε κάθε περί­πτωση, και τις θέσεις της Ν.Δ. για το εκά­στοτε θέμα.

Την ίδια στιγμή βρί­σκε­ται σε πλήρη εξέλιξη η δια­μόρ­φωση του κυβερ­νη­τι­κού προ­γράμ­μα­τος του κόμ­μα­τος, που δεν περιο­ρί­ζε­ται σε απλές εξαγ­γε­λίες αλλά περι­λαμ­βά­νει σειρά νομο­σχε­δίων, έτοιμων μέχρι λεπτο­μέ­ρειας προ­κει­μέ­νου να είναι τα πρώτα που θα κατα­τε­θούν αμέσως μετά την κυβερ­νη­τική αλλαγή.

Στελέχη της Ν.Δ. εμφα­νί­ζο­νται ιδιαι­τέ­ρως αισιό­δοξα και ικα­νο­ποι­η­μένα με το έργο που παρά­γε­ται, το εύρος του οποίου υπερ­βαί­νει τον μέχρι σήμερα τρόπο λει­τουρ­γίας των κομ­μά­των της αντι­πο­λί­τευ­σης. Είναι ενδει­κτικό ότι, μεταξύ άλλων, στο πακέτο των έτοιμων σχεδίων νόμου περι­λαμ­βά­νε­ται και ένα για την πλήρη εφαρ­μογή του «πλα­στι­κού χρή­μα­τος», με στόχο την πάταξη της μαύρης οικο­νο­μίας.

Αντι­στοί­χως, προ­χω­ρη­μένη είναι και η συζή­τηση για τη μορφή του κυβερ­νη­τι­κού σχή­μα­τος, αν όχι σε επίπεδο προ­σώ­πων σίγουρα ως προς τη δομή, καθώς οι ενο­ποι­ή­σεις υπουρ­γείων απο­τε­λούν τον πυρήνα.

Η παρα­σκη­νιακή αλλά εντα­τική προ­ε­τοι­μα­σία του επι­τε­λείου Μητσο­τάκη απο­τυ­πώ­νει όχι μόνον την οργα­νω­τική συνέ­πεια του προ­έ­δρου της Ν.Δ. αλλά και την αγωνία του ότι, είτε αργά είτε γρήγορα, θα κληθεί να λει­τουρ­γή­σει εν μέσω ενός ασφυ­κτι­κού χρο­νι­κού και πολι­τι­κού περι­βάλ­λο­ντος.

Επώ­δυ­νες απο­φά­σεις

Δεν είναι τυχαίο ότι σε όλες τις δημό­σιες τοπο­θε­τή­σεις του, ο κ. Μητσο­τά­κης κάνει λόγο για τις επώ­δυ­νες αλλά εθνικά ανα­γκαίες και επω­φε­λείς απο­φά­σεις που είναι έτοιμος να λάβει. Το μήνυμα αυτό δεν απευ­θύ­νε­ται τόσο στο εξω­τε­ρικό, όπου ο κ. Μητσο­τά­κης υπη­ρε­τεί με συνέ­πεια την εικόνα του μεταρ­ρυθ­μι­στή πολι­τι­κού, όσο στο εσω­τε­ρικό όπου κρίνει ότι πρέπει να διαρ­ρή­ξει την παρά­δοση των αντι­πο­λι­τεύ­σεων που έρχο­νται υπο­σχό­με­νες στους πάντες τα πάντα.

Το εύρος των «επώ­δυ­νων» απο­φά­σεων δεν μπορεί, προ­φα­νώς, να προσ­διο­ρι­στεί, καθώς η ελλη­νική οικο­νο­μία βρί­σκε­ται, δυστυ­χώς, σε πλήρη εξάρ­τηση από τις απο­φά­σεις της κυβέρ­νη­σης. Προ­φα­νώς ένα αδιέ­ξοδο στην ολο­κλή­ρωση της αξιο­λό­γη­σης με παράλ­ληλη προ­σφυγή στις κάλπες θα ανα­γκά­σει την επόμενη κυβέρ­νηση να δια­χει­ρι­στεί ένα πολύ δύσκολο μέτωπο, καθώς οι απαι­τή­σεις των θεσμών περι­λαμ­βά­νουν μέτρα και στο πεδίο της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης και σε αυτό του αφο­ρο­λό­γη­του ορίου.

Αν κάτι δια­κρί­νει τη στάση του κ. Μητσο­τάκη είναι η βούλησή του να κλείσει τις εκκρε­μό­τη­τες μέσα στους δύο πρώτους μήνες δια­κυ­βέρ­νη­σης, ευελ­πι­στώ­ντας ότι το θετικό σοκ στην οικο­νο­μία θα είναι τέτοιο, ώστε τα πρώτα σημάδια ανά­καμ­ψης να γίνουν ορατά πριν εξα­ντλη­θεί η ούτως ή άλλως περιο­ρι­σμένη ανοχή της κοι­νω­νίας.

Χρόνος αλλαγών στο κόμμα

Σε λίγες ημέρες ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης θα συμπλη­ρώ­σει 365 ημέρες στην ηγεσία της Ν.Δ., μετά την επι­κρά­τησή του στις εσω­κομ­μα­τι­κές εκλογές της 10ης Ιανουα­ρίου. Στο επι­τε­λείο του κ. Μητσο­τάκη κάνουν τον δικό τους απο­λο­γι­σμό, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντας το 2016 έτος αλλαγής των πολι­τι­κών συσχε­τι­σμών και αφε­τη­ρία εμπέ­δω­σης της πολι­τι­κής κυριαρ­χίας της Ν.Δ., ενώ ανα­δει­κνύ­ουν ως κυρί­αρχο ζητού­μενο την ανα­νέ­ωση του κόμ­μα­τος, αίτημα επί του οποίου άλλωστε στη­ρί­χθηκε, εν πολλοίς, και η εσω­κομ­μα­τική επι­κρά­τηση του κ. Μητσο­τάκη. Σε επίπεδο κόμ­μα­τος, μετά το συνέ­δριο του Απρι­λίου, η προ­σπά­θεια επι­κε­ντρώ­θηκε αφενός στην οικο­νο­μική εξυ­γί­ανση (μείωση κατά 60% του λει­τουρ­γι­κού κόστους), αφε­τέ­ρου δε –και κυρίως– στην παράλ­ληλη προ­ε­τοι­μα­σία του κυβερ­νη­τι­κού προ­γράμ­μα­τος για το οποίο εργά­ζο­νται περισ­σό­τερα από 700 εξει­δι­κευ­μένα στελέχη και, φυσικά, του μητρώου στε­λε­χών από το οποίο ανα­μέ­νε­ται να ανα­κοι­νω­θούν, το επόμενο διά­στημα, οι πρώτοι υπο­ψή­φιοι για τους συν­δυα­σμούς του κόμ­μα­τος.

Καθη­με­ρινή