Πάρτε τα μέτρα σας για τη γαστρεντερίτιδα

Η ιογενής γαστρε­ντε­ρί­τιδα είναι μια εντε­ρική λοίμωξη που οφεί­λε­ται σε διά­φο­ρους ιούς. Οι συχνό­τε­ροι από αυτούς είναι οι νοροϊοί, οι ροταϊοί και οι αδε­νοϊοί (τύποι 40 και 41).

Τα κύρια συμ­πτώ­ματα της ιογε­νούς γαστρε­ντε­ρί­τι­δας είναι οι διάρ­ροιες (συνήθως υδαρείς) και οι εμετοί. Οι ασθε­νείς μπορεί επίσης να παρου­σιά­σουν ναυτία, πόνο και κράμπες στην κοιλιά, πονο­κέ­φαλο, μυϊκούς πόνους, κόπωση, ρίγη και σπα­νιό­τερα πυρετό. Ο πυρετός είναι κατά κανόνα χαμηλός. Στην πλειο­νό­τητα των ατόμων τα συμ­πτώ­ματα είναι ήπια και υπο­χω­ρούν χωρίς να απαι­τεί­ται η επί­σκεψη στο γιατρό.

Σύμφωνα με πρό­σφατα επι­δη­μιο­λο­γικά δεδο­μένα, υπάρ­χουν ενδεί­ξεις για αύξηση της επί­πτω­σης των σπο­ρα­δι­κών κρου­σμά­των και επι­δη­μιών από ιούς τις τελευ­ταίες εβδο­μά­δες στη χώρα μας.

Κρί­σι­μες ερω­τή­σεις για τη λοίμωξη

Ποια είναι τα συμ­πτώ­ματα;

Τα κύρια συμ­πτώ­ματα της ιογε­νούς γαστρε­ντε­ρί­τι­δας είναι οι διάρ­ροιες (συνήθως υδαρείς) και οι έμετοι. Οι ασθε­νείς μπορεί επίσης να παρου­σιά­σουν ναυτία, πόνο και κράμπες στην κοιλιά, πονο­κέ­φαλο, μυϊκούς πόνους, κόπωση, ρίγη και σπα­νιό­τερα πυρετό που είναι κατά κανόνα χαμηλός. Στην πλειο­νό­τητα των ατόμων τα συμ­πτώ­ματα είναι ήπια και υπο­χω­ρούν χωρίς να απαι­τεί­ται η επί­σκεψη στο γιατρό. Όταν τα συμ­πτώ­ματα επι­μέ­νουν μπορεί να χρεια­στεί καλ­λιέρ­γεια κοπρά­νων για να απο­κλει­στεί η γαστρε­ντε­ρί­τιδα από βακτή­ρια ή παρά­σιτα.

Πόσο διαρ­κούν τα συμ­πτώ­ματα;

Τα συμ­πτώ­ματα μπορεί να διαρ­κέ­σουν από 1 έως δέκα ημέρες ανάλογα με τον ιό που προ­κά­λεσε τη γαστρε­ντε­ρί­τιδα. Συνήθως όμως διαρ­κούν από 24 έως 48 ώρες. Τα ηλι­κιω­μένα άτομα ή τα ανο­σο­κα­τε­σταλ­μένα χρειά­ζο­νται περισ­σό­τερο χρόνο για να αναρ­ρώ­σουν πλήρως.

Είναι η ιογενής γαστρε­ντε­ρί­τιδα σοβαρό νόσημα;

Για τους περισ­σό­τε­ρους δεν θεω­ρεί­ται σοβαρή ασθέ­νεια. Απο­τε­λεί ωστόσο νόσημα που χρειά­ζε­ται ιδιαί­τερη παρα­κο­λού­θηση για τα βρέφη, τα μικρά παιδιά, τους ηλι­κιω­μέ­νους, τους ανο­σο­κα­τε­σταλ­μέ­νους καθώς σε αυτές τις ομάδες εντεί­νε­ται ο κίν­δυ­νος της αφυ­δά­τω­σης.

Ποια είναι τα σημάδια της αφυ­δά­τω­σης;

Σε περί­πτωση αφυ­δά­τω­σης το άτομο μπορεί να έχει μειω­μένη ούρηση, ξηρο­στο­μία και ζαλάδα. Ένα αφυ­δα­τω­μένο παιδί μπορεί να κλαίει με λίγα ή και καθόλου δάκρυα και να έχει τάση για υπνηλία.

Πώς μετα­δί­δε­ται η γαστρε­ντε­ρί­τιδα;

Όπως σε όλες τις ιογε­νείς ασθέ­νειες, η μετά­δοση γίνεται με τους ιούς. Στην προ­κει­μένη περί­πτωση οι ιοί βρί­σκο­νται στα κόπρανα και στα εμέ­σματα του ασθε­νούς. Οι ιοί επι­βιώ­νουν έως και 72 ώρες και αρκεί ελά­χι­στη ποσό­τητα του ιού για τη μετά­δοση. Οι ασθε­νείς με γαστρε­ντε­ρί­τιδα μετα­δί­δουν τον ιό τους από τη στιγμή που αρχί­ζουν να νιώθουν αδια­θε­σία έως και τρεις ημέρες μετά την ανάρ­ρωσή τους.

Ποιος είναι πιθα­νό­τερο να νοσήσει από γαστρε­ντε­ρί­τιδα;

Ο καθένας μπορεί να νοσήσει από γαστρε­ντε­ρί­τιδα αν και ορι­σμέ­νοι ιοί τείνουν να προ­κα­λούν νόσο σε συγκε­κρι­μέ­νες ηλι­κια­κές ομάδες. Οι λοι­μώ­ξεις από ροτα-ιούς πχ απο­τε­λούν τη συχνό­τερη αιτία διάρ­ροιας σε βρέφη και παιδιά ηλικίας κάτω των 5 χρόνων. Οι αδενο-ιοί προ­κα­λούν διάρ­ροια σε μικρά παιδιά ενώ οι νορο-ιοί προ­κα­λούν μολύν­σεις σε άτομα όλων των ηλικιών.

Πώς θερα­πεύ­ε­ται η ασθέ­νεια;

Δεν υπάρχει κάποιο συγκε­κρι­μένο φάρμακο. Το πιο σημα­ντικό είναι να απο­φευ­χθεί η απώλεια υγρών, η αφυ­δά­τωση. Επι­ση­μαί­νε­ται από τους ειδι­κούς ότι η κατα­νά­λωση αντι­βιο­τι­κών δεν βοηθά στην αντι­με­τώ­πιση της ιογε­νούς γαστρε­ντε­ρί­τι­δας όπως άλλωστε σε καμία ιογενή νόσο. Σε ό,τι αφορά την κατα­νά­λωση αντι­διαρ­ροϊ­κών φαρ­μά­κων πρέπει να λαμ­βά­νο­νται μόνο με ιατρική συνταγή. Όταν κάποιος νοσεί από ιογενή γαστρε­ντε­ρί­τιδα, θα πρέπει για όσο διαρ­κούν τα συμ­πτώ­ματά του και για διά­στημα 48 ωρών μετά την υπο­χώ­ρησή τους: α) να μη συμ­με­τέ­χει στην προ­ε­τοι­μα­σία του φαγητού ή στην παροχή φρο­ντί­δας υγείας σε άλλα άτομα και να περιο­ρί­σει την άμεση επαφή με τους οικεί­ους του, β) να απέχει από τον παιδικό σταθμό ή το σχολείο (είτε είναι μαθητής, είτε εργά­ζε­ται εκεί), γ) να απο­φεύ­γει την επί­σκεψη σε χώρους όπως νοσο­κο­μεία, γηρο­κο­μεία ή άλλα ιδρύ­ματα, όπου φιλο­ξε­νού­νται άτομα που ανήκουν σε ευπα­θείς πλη­θυ­σμια­κές ομάδες, δ) να μην συμ­με­τέ­χει σε ομα­δι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες.

Ποια είναι τα ενδε­δειγ­μένα μέτρα προ­φύ­λα­ξης από την ιογενή γαστρε­ντε­ρί­τιδα;

Για να μειωθεί ή να απο­τρα­πεί η πιθα­νό­τητα νόσησης από ιογενή γαστρε­ντε­ρί­τιδα θα πρέπει να τηρού­νται οι βασικοί κανόνες υγιει­νής, δηλαδή το συχνό και καλό πλύσιμο των χεριών, ο σχο­λα­στι­κός καθα­ρι­σμός των επι­φα­νειών που χρη­σι­μο­ποιού­νται κατά την προ­ε­τοι­μα­σία των τρο­φί­μων καθώς και των οικια­κών σκευών με σαπούνι και νερό πριν, κατά τη διάρ­κεια και μετά την προ­ε­τοι­μα­σία του φαγητού, η αποφυγή χρήσης σκευών (ποτήρια, πιάτα, κ.ά.) και άλλων προ­σω­πι­κών αντι­κει­μέ­νων από κοινού με άλλα άτομα, η κατα­νά­λωση ασφαλών τρο­φί­μων και νερού.

Πηγή: ΚΕΕΛΠΝΟ