Ο Καμμένος και η μοτοσυκλέτα της στρατιάς… Μοντγκόμερι-Ολα όσα έγιναν στην κιτις εκδήλωση με το κόκκινο χαλί και τις παλέτες

Το κόκκινο χαλί το ξήλωσαν βια­στικά από έναν διά­δρομο του δημαρ­χείου Αμπε­λα­κίων, με εντολή της δημάρ­χου Ρούλας Νάνου. Τις παλέτες τις «δανεί­στη­καν» από παρα­κεί­μενη οικο­δομή. Μόνον που ούτε το κόκκινο χαλί ούτε οι παλέτες μπό­ρε­σαν να κρύψουν την βρωμιά της παρα­λίας. Η αλήθεια είναι ότι όλη αυτή η κιτς εκδή­λωση για τη Ναυ­μα­χία της Σαλα­μί­νας γίνεται κάθε χρόνο, αλλά πέραν της τοπικής κοι­νω­νίας κανείς δεν ενδια­φε­ρό­ταν για έναν απλού­στατο λόγο: Ουδείς υπουρ­γός εξε­φώ­νησε ποτέ λόγο. Δηλαδή έως πρό­τι­νος έρχο­νταν υφυ­πουρ­γοί ( όπως για παρά­δειγμα ο κ. Ελευ­σι­νιώ­της) αλλά ποτέ υπουρ­γός για να εκφω­νή­σει λόγο. Και αν ο Πάνος Καμ­μέ­νος δεν είχε ένα πρό­βλημα, όπως παρα­πο­νιό­ταν με τον αυχένα του σίγουρα θα μιλούσε για αρκετή ώρα γιατί η εκδή­λωση, παρου­σία πρέ­σβεων, ναυ­τι­κών ακο­λού­θων, των κορι­τσιών του Σώματος Ελλη­νί­δων, του Μητρο­πο­λίτη Μεγάρων και Σαλα­μί­νας Κων­στα­ντί­νου και κυρίως των τηλε­ο­πτι­κών καμερών προ­σφε­ρό­ταν για πλούσιο θέαμα. Κι ας δια­μαρ­τύ­ρο­νταν οι ευσε­βείς κάτοι­κοι της περιο­χής ότι άφησαν τόση ώρα τον σεβα­σμιό­τατο μέσα στον ήλιο, χωρίς κανείς να σκεφθεί του προ­σφέ­ρει ένα ποτήρι νερό ή έστω μια καρέκλα και ήταν ανα­γκα­σμέ­νος ο άνθρω­πος να βλέπει επί μία ώρα τους πρέ­σβεις και τους στρα­τιω­τι­κούς και ναυ­τι­κούς ακο­λού­θους να περ­πα­τούν ο ένας μετά τον άλλον στο κόκκινο χαλί (αυτό που σκέπαζε την παλέτα) και να ρίχνουν τα στε­φά­νια στη θάλασσα.

Αμ το άλλο; Ηταν, βλέπετε και η παρέ­λαση. Οχι συνη­θι­σμένη παρέ­λαση, απ΄αυ­τές που μόνον ο Π. Καμ­μέ­νος μπο­ρούσε να κάνει. Πέραν των στρα­τιω­τι­κών τμη­μά­των, και των ταρα­τα­τζούμ, παρή­λα­σαν και κάτι περί­ερ­γοι τύποι που έλεγαν πως ήταν έφεδροι Λοκα­τζή­δες ή βατρά­χια καθώς και μια τρί­κυ­κλη βρε­τα­νική…μοτο­σι­κλέτα αυθε­ντική της στρα­τιάς… Μοντ­γκό­μερι, με έτος κατα­σκευής το 1939. Τώρα θα πείτε τι γύρευε η τρί­κυ­κλη μοτο­σι­κλέτα με πλήρωμα ντυμένο με βρε­τα­νι­κές στολές του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου (αυτές με τις γέτες, το κράνος ταψί και τους τελα­μώ­νες) στην επέτειο της Ναυ­μα­χίας της Σαλα­μί­νας, ουδείς μπόρεσε να δώσει εξήγηση.

Της τελετής της ρίψης στε­φά­νων είχαν προη­γη­θεί όχι ένα, αλλά δύο τρι­σά­για (το ένα στην εκκλη­σία των Εισο­δίων της Θεο­τό­κου και του άλλο επί τόπου), υπέρ της ανα­παύ­σεως των ψυχών των ηρώων που έπεσαν υπέρ πατρί­δος. Οι επί­ση­μοι και ήταν αρκετοί πήγαν στον τόπο της Ναυ­μα­χίας με φέρρυ- μπόουτ, ορι­σμέ­νοι όμως όχι ως κοινοί θνητοί (δηλαδή να βγάλουν εισι­τή­ριο και να περι­μέ­νουν στο κατά­στρωμα). Για παρά­δειγμα ο αμε­ρι­κα­νός επι­τε­τραμ­μέ­νος εμφα­νί­στηκε μ΄ένα θωρα­κι­σμένο Audi Α6, με τέσ­σε­ρις φου­σκω­τούς πλήρωμα και πίσω του ένα Σκόντα με άλλους δύο. Οι φου­σκω­τοί κατέ­λα­βαν ολό­κληρο το πλοίο. Ο Ρώσος στρα­τιω­τι­κός επι­τε­τραμ­μέ­νος ήταν όλο εκπλή­ξεις. Πρώτα απ΄όλα μιλούσε άψογα τα ελλη­νικά, τόσο που όταν χαι­ρε­τούσε τους δικούς μας (και τον κ. Καμμένο) κοί­τα­ζαν την στολή του (για να βεβαιω­θούν ότι δεν είναι Ελληνας στρα­τιω­τι­κός) και εν συνε­χεία τον ρωτού­σαν πού τα έμαθε. Αυτός έλεγε ότι η κατα­γωγή του ήταν από τα Ουράλια , πλην όμως δεν έδινε και πολλά στοι­χεία. Ηταν όμως ευγε­νέ­στα­τος. Ο κ. Καμ­μέ­νος πήγε στον τόπο της εκδή­λω­σης με την υπουρ­γική Μερ­τσέ­ντες, αλλά με άλλο Φέρρυ μπόουτ, δια­φο­ρε­τικό μ΄αυτό που πήγαν οι υπό­λοι­ποι.

Ο υπουρ­γός Αμυνας φαι­νό­ταν συγκι­νη­μέ­νος. Ηταν ο μόνος που στάθηκε πάνω από τη θάλασσα για αρκετή ώρα απο­τί­νο­ντας έτσι φόρο τιμής στους νεκρούς σαλα­μι­νο­μά­χους. Οι κάμερες, οι φωτο­γρα­φι­κές μηχανές και τα κινητά τηλέ­φωνα πήραν φωτιά όταν έριξε το στεφάνι στη θάλασσα και για το λόγο που εξε­φώ­νισε αμέσως μετά για το πόσο μεγάλη αξία έχει να είσαι Ελληνας. Εκείνο που έκανε εντύ­πωση (στους δικούς μας γιατί οι ξένοι δεν γνώ­ρι­ζαν) είναι ότι ο Καμ­μέ­νος δεν ασχο­λή­θηκε με τον… Καμμένο. Ηταν παρών και ο απο­πεμ­φθείς (για τα ρατσι­στικά, ομο­φο­βικά και αντι­ση­μι­τικά τιτι­βί­σματά του) υφυ­πουρ­γός Δ. Καμ­μέ­νος, αλλά ο υπουρ­γός έκανε ότι δεν είδε, όσο κι αν προ­σπα­θούσε ο Δ. Καμ­μέ­νος να τον πλη­σιά­σει ή έστω να εμφα­νι­στεί σε κάποιο πλάνο τηλε­ό­ρα­σης. Ο Δ. Καμ­μέ­νος ήταν… κομ­μέ­νος από παντού. Στε­φά­νια πάντως έριξαν οι πάντες (περι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και του Ι. Τραγάκη) και ας μην τους τρά­βη­ξαν οι κάμερες.

Βεβαίως ήταν και τα κορι­τσά­κια που και αυτά υπέ­φε­ραν από τον ήλιο, άλλες ντυ­μέ­νες με παρα­δο­σια­κές στολές του 1821 και άλλες με παρα­δο­σια­κές στολές του 480 π.Χ. (κάτι που έμοιαζε σαν χλαμύδα), αλλά όπως έλεγαν οι τοπικοί παρά­γο­ντες κάθε χρόνο γίνεται το ίδιο και όλοι αυτό το πανη­γυ­ράκι το έχουν συνη­θί­σει. Ηταν στο τέλος και η δεξίωση που παρέ­θεσε η δήμαρ­χος (και αυτή δεν την έδειξε η τηλε­ό­ραση) με κανα­πε­δά­κια και ανα­ψυ­κτικά, πλην όμως ελά­χι­στοι είχαν την διάθεση να την τιμή­σουν, μετά την τόση ταλαι­πω­ρία που είχαν υποστεί.

Το ΒΗΜΑ Χασα­πό­που­λος Νίκος