Δεκτή εν μέρει αγωγή επενδυτών κατά συνεταίρων τους σε γνωστό κέντρο διασκέδασης της Ρόδου

Aκόμη μια πτυχή της έν­δι­κης δια­φο­ράς με­τα­ξύ συ­νε­ταί­ρων σε κέ­ντρο δια­σκέ­δα­σης της Ρόδου απα­σχό­λη­σε το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου επι­λή­φθη­κε αγω­γής που άσκη­σαν τρεις ημε­δα­ποί κά­τοι­κοι Θεσ­σα­λο­νί­κης, Πέλ­λας και Ημα­θί­ας κατά τριών κα­τοί­κων της Ρόδου, ημε­δα­πών για την δια­βό­η­τη υπό­θε­ση της αντι­δι­κί­ας για την επέν­δυ­ση στην πρώην «La Scala».

Με από­φα­ση που εξέ­δω­σε τον Δε­κέμ­βριο του 2018 το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου απερ­ρί­φθη η αγωγή ενός κα­τοί­κου Ια­λυ­σού κατά ενός κα­τοί­κου Θεσ­σα­λο­νί­κης και δύο κα­τοί­κων Βέ­ροιας, ζη­τώ­ντας να ανα­γνω­ρι­στεί δι­κα­στι­κώς η προ­σβο­λή της προ­σω­πι­κό­τη­τάς του, που επι­κα­λεί­ται ότι του προ­κά­λε­σαν οι ενα­γό­με­νοι δια πλα­στο­γρα­φί­ας και να υπο­χρε­ω­θούν να τον απο­ζη­μιώ­σουν με το χρη­μα­τι­κό ποσό των 300.000 ευρώ για ηθική βλάβη.

Η έν­δι­κη δια­φο­ρά αφορά συ­νε­ταί­ρους σε μια εκ των πιο εντυ­πω­σια­κών επεν­δύ­σε­ων στον χώρο της νυ­χτε­ρι­νής δια­σκέ­δα­σης στο νησί της Ρόδου.

Ο Ρο­δί­της δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στο νησί στον χώρο της εστί­α­σης και πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών κα­φε­τέ­ριας και όπως εξέ­θε­σε, τον Δε­κέμ­βριο του 2016, επι­θυ­μώ­ντας την αξιο­ποί­η­ση ενός ακι­νή­του προς το σκοπό λει­τουρ­γί­ας επι­χει­ρή­σε­ως-πο­λυ­χώ­ρου, προ­έ­βη στη μί­σθω­ση οι­κο­πέ­δου εκτά­σε­ως πε­ρί­που 16.100 τ.μ., στην Ιξιά ένα­ντι μι­σθώ­μα­τος 4.315 ευρώ μη­νιαί­ως.

Για την εξα­σφά­λι­ση δε της κα­τα­βο­λής των μι­σθω­μά­των του πρώ­του έτους, συγ­γε­νι­κό του πρό­σω­πο, εξέ­δω­σε μία συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κή ποσού ύψους 50.000 ευρώ, σε δια­τα­γή του πρώ­του των εκ­μι­σθω­τών, ως εγ­γύ­η­ση.

Επι­πλέ­ον, για την εξα­σφά­λι­ση της ακρι­βούς εκ­πλη­ρώ­σε­ως των όρων του ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού μί­σθω­σης, εξέ­δω­σε έτερη συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κή ποσού ύψους 10.000 σε δια­τα­γή του πρώ­του των εκ­μι­σθω­τών ομοί­ως ως εγ­γύ­η­ση.

Πε­ραι­τέ­ρω, όπως ανέ­φε­ρε, προς το σκοπό της κα­τα­σκευ­ής του κα­τα­στή­μα­τος, συ­νή­φθη με­τα­ξύ του ίδιου και μιας Ιδιω­τι­κής Κε­φα­λαιου­χι­κής Εται­ρί­ας της Θεσ­σα­λο­νί­κης, ιδιω­τι­κό συμ­φω­νη­τι­κό ανά­θε­σης κα­τα­σκευα­στι­κού έργου.

Δυ­νά­μει του τε­λευ­ταί­ου ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού, ανα­τέ­θη­κε στην εται­ρεία η εκτέ­λε­ση κα­τα­σκευα­στι­κών ερ­γα­σιών στο ακί­νη­το σύμ­φω­να με τα σχέ­δια που πα­ρε­δό­θη­σαν στον ίδιο από μη­χα­νι­κό της Ρόδου.

Ως χρό­νος έναρ­ξης των ερ­γα­σιών στον εν λόγω χώρο ορί­σθη­κε η 5η Δε­κεμ­βρί­ου 2016 και ως χρό­νος πε­ραί­ω­σης αυτών η 30ή Μαρ­τί­ου 2017.

Βάσει του ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού το συ­νο­λι­κό συμ­φω­νη­θέν κό­στος της κα­τα­σκευ­ής ανήρ­χε­το στο ποσό των 344.057,56 ευρώ το οποίο συμ­φω­νή­θη­κε να κα­τα­βλη­θεί εντός 300 ημε­ρών από την πε­ραί­ω­ση των ερ­γα­σιών και την ολο­κλή­ρω­ση της κα­τα­σκευ­ής τόσο σε με­τρη­τά όσο και σε επι­τα­γές.

Ο Ρο­δί­της υπο­στή­ρι­ξε ότι του κοι­νο­ποι­ή­θη­κε την 4η Οκτω­βρί­ου 2017 εξώ­δι­κη πρό­σκλη­ση των τριών ατό­μων που ενή­γα­γε, στην οποία γί­νε­ται λόγος για σύ­στα­ση αφα­νούς εται­ρεί­ας με­τα­ξύ του ίδιου κι εκεί­νων δυ­νά­μει ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού, το οποίο όπως ισχυ­ρί­ζε­ται δεν έχει υπο­γρά­ψει.

Ανέ­φε­ρε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι στο εξώ­δι­κο, οι τρεις ισχυ­ρί­ζο­νται ότι δια­χει­ρι­στής της αφα­νούς εται­ρεί­ας που συ­στά­θη­κε είναι ο πρώ­τος των ενα­γο­μέ­νων και ότι σκο­πός της εται­ρεί­ας αυτής ορί­σθη­κε η χρη­μα­το­δό­τη­ση για την κα­τα­σκευή, ανα­κα­τα­σκευή και εκ­με­τάλ­λευ­ση των κα­τα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος, που θα κα­τα­σκευα­σθούν στην πε­ριο­χή της Ια­λυ­σού, ότι το κε­φά­λαιο της αφα­νούς εται­ρεί­ας ορί­σθη­κε στο ποσό των 886.150 ευρώ, από το οποίο το 50%, θα το ει­σέ­φε­ραν η δευ­τέ­ρα και ο τρί­τος των ενα­γο­μέ­νων, δια της κα­τα­σκευ­ής, μέσω της κα­τα­σκευα­στι­κής Ι.Κ.Ε. συμ­φε­ρό­ντων τους, το δε υπό­λοι­πο ήμισυ, ισχυ­ρί­ζο­νται ότι θα το κα­τέ­βαλ­λε ο ίδιος.

Επι­προ­σθέ­τως, στην ίδια εξώ­δι­κη δή­λω­ση, όπως υπο­στή­ρι­ξε, ισχυ­ρί­ζο­νται ότι υπε­γρά­φη και έτερο ιδιω­τι­κό συμ­φω­νη­τι­κό με­τα­ξύ τους Ρύθ­μι­σης Σχέ­σε­ων Συ­νε­ταί­ρων Αφα­νούς Εται­ρεί­ας-Ανα­γνώ­ρι­ση Χρέ­ους, με το οποίο ανα­γνω­ρί­ζει οφει­λή προς τη δευ­τέ­ρα και τρίτο των ενα­γο­μέ­νων, ποσού ύψους 132.455 ευρώ. Και την υπο­γρα­φή του συμ­φω­νη­τι­κού αυτού δεν απο­δέ­χε­ται και προ­σέ­βα­λε ως πλα­στή ο ενά­γων.

Οι ισχυ­ρι­σμοί του Ρο­δί­τη απορ­ρί­φθη­καν από το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου και η από­φα­σή του κα­τέ­στη πλέον αμε­τά­κλη­τη.

Ταυ­τό­χρο­να, έπαυ­σε υφ’ όρων η δίωξη εις βάρος του Ρο­δί­τη για δυ­σφή­μι­ση δυ­νά­μει ευ­νοϊ­κού νόμου.

Οι τρεις ενα­γό­με­νοι από τον Ρο­δί­τη, εστρά­φη­σαν ενα­ντί­ον του και διεκ­δι­κούν με την αγωγή που άσκη­σαν ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 175.000 ευρώ.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι ο πρώ­τος ενα­γό­με­νος τέ­λε­σε σε βάρος των ενα­γό­ντων τα αδι­κή­μα­τα της συ­κο­φα­ντι­κής δυ­σφή­μη­σης και το αδί­κη­μα της από­πει­ρας απά­της επί Δι­κα­στη­ρίω. Πε­ραι­τέ­ρω προς υπο­στή­ρι­ξη των αγω­γι­κών ισχυ­ρι­σμών του και στην πε­ρί­πτω­ση πρώ­του ενα­γό­με­νου, ο δεύ­τε­ρος και τρί­τος ενα­γό­με­νος, πα­τέ­ρας και αδερ­φός αντί­στοι­χα του τε­λευ­ταί­ου, βε­βαί­ω­σαν ενόρ­κως, ψευδή γε­γο­νό­τα.

Το δι­κα­στή­ριο υπο­χρε­ώ­νει έκα­στο των ενα­γο­μέ­νων να κα­τα­βά­λει σε έκα­στο των ενα­γό­ντων, εις ολό­κλη­ρον, το ποσό των 3.000 ευρώ, νο­μι­μό­το­κα από την επί­δο­ση της αγω­γής και έως την πλήρη και ολο­σχε­ρή εξό­φλη­ση.

Κη­ρύσ­σει δε την από­φα­ση προ­σω­ρι­νά εκτε­λε­στή και κα­τα­δι­κά­ζει έκα­στο των ενα­γο­μέ­νων, να κα­τα­βά­λει εις ολό­κλη­ρον στους ενά­γο­ντες, τα δι­κα­στι­κά έξοδα της δίκης τα οποία κα­θο­ρί­ζει στο ποσό των 8.000 ευρώ.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­καν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Στέ­λιος Αλε­ξαν­δρής και Πο­λυ­ξέ­νη Χα­τζη­γιάν­νη.