Η “βαλίτσα” της Ελεωνόρας Ζουγανέλη

Με αφορ­μή τη συ­ναυ­λία της Ελε­ω­νό­ρας Ζου­γα­νέ­λη στη Ρόδο, το Σάβ­βα­το 5 Σε­πτεμ­βρί­ου στο Θέ­α­τρο Με­σαιω­νι­κής Τά­φρου, η δη­μο­φι­λής ερ­μη­νεύ­τρια μί­λη­σε στην Άννα Χατζή και το Athens Art Theater για τα παι­δι­κά της χρό­νια, τη μέχρι τώρα πο­ρεία της και τα σχέ­δια της για το μέλ­λον

Πως απο­φά­σι­σες να μπεις στον καλ­λι­τε­χνι­κό χώρο;

Όπως όλοι οι άν­θρω­ποι που επι­λέ­γουν κάπου στην εφη­βεία ή λίγο μετά τι θα κά­νουν στη ζωή τους. Ονει­ρευό­μουν τον εαυτό μου, φα­ντα­ζό­μουν την ζωή μου. Η ολο­κλή­ρω­ση της από­φα­σης ήρθε πολύ μετά και αφού φυ­σι­κά είχα αρ­χί­σει να τρα­γου­δάω.

Το επάγ­γελ­μα των γο­νιών σου έπαι­ξε κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο για να ασχο­λη­θείς με το τρα­γού­δι;

Πι­στεύω πως είτε το συ­νει­δη­το­ποιού­με είτε όχι η οι­κο­γέ­νειά μας παί­ζει κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο για πολ­λές απο­φά­σεις της ζωής μας ει­δι­κά μέχρι να βρού­με τον τρόπο να προ­χω­ρή­σου­με σε δι­κούς μας δρό­μους. Οι γο­νείς μου έχουν ισχυ­ρές δυ­να­μι­κές και με επη­ρέ­α­σαν σε πολλά επί­πε­δα. Με­γα­λώ­νο­ντας προ­σπα­θώ να κρα­τή­σω από την επιρ­ροή τους ό,τι με κάνει κα­λύ­τε­ρο άν­θρω­πο και να αφήσω πίσω μου όσα δεν είναι δικά μου χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Φο­βή­θη­κες τα σχό­λια του κό­σμου;

Δεν νο­μί­ζω ου­σια­στι­κά. Μπο­ρεί καμιά φορά να ήρθαν κά­ποιες σκέ­ψεις αλλά ευ­τυ­χώς η ζωή μου τα έφερε έτσι που χρειά­στη­κε να δου­λέ­ψω πάρα πολύ και δεν είχα χρόνο για σκέ­ψεις.

Τι μου­σι­κά ακού­σμα­τα είχες στη νεαρή σου ηλι­κία;

Στο σπίτι μας ακού­γα­με τα πάντα. Ξένη και ελ­λη­νι­κή ροκ, κλασ­σι­κή μου­σι­κή και φυ­σι­κά πολλή ελ­λη­νι­κή. Από τους κλασ­σι­κούς μας μέχρι τα σύγ­χρο­να τρα­γού­δια κάθε επο­χής.

Η υπο­κρι­τι­κή υπήρ­ξε ποτέ στα επαγ­γελ­μα­τι­κά σου σχέ­δια;

Έχω σπου­δά­σει θέ­α­τρο οπότε κα­τα­λα­βαί­νεις πώς κάπου μέσα μου υπήρ­χε μια ερω­τι­κή σχέση με την υπο­κρι­τι­κή.

Στα πρώτα σου βή­μα­τα συ­νερ­γά­στη­κες με σπου­δαία ονό­μα­τα της μου­σι­κής δι­σκο­γρα­φί­ας. Οι συ­νερ­γα­σί­ες αυτές πι­στεύ­εις ότι σε βο­ή­θη­σαν στην μέχρι τώρα κα­ριέ­ρα σου;

Φυ­σι­κά. Πάρα πολύ. Δεν θα έκανα ποτέ μια συ­νερ­γα­σία αν δεν ένιω­θα ότι έχω να μάθω πράγ­μα­τα και να πάω ένα βήμα πα­ρα­κά­τω. Οι καλ­λι­τέ­χνες που βρέ­θη­κα κοντά τους είναι με­γά­λοι δά­σκα­λοι για εμένα και θα τους ευ­χα­ρι­στώ πάντα.

Είσαι από τις καλ­λι­τέ­χνι­δες που από το ξε­κί­νη­μα της κα­ριέ­ρας τους έκα­ναν με­γά­λη επι­τυ­χία κά­νο­ντας τους 2 πρώ­τους σου δί­σκους πλα­τι­νέ­νιο και χρυσό αντί­στοι­χα καθώς επί­σης σου απο­νε­μή­θη­καν και 2 βρα­βεία. Αρ­χι­κά πως ένιω­σες και πως αυτά επη­ρέ­α­σαν την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα και στην μου­σι­κή πο­ρεία σου;

Ένιω­σα χαρά και ευ­γνω­μο­σύ­νη. Η επι­τυ­χία αυτή μου άνοι­ξε δρό­μους να μπορώ να κάνω αυτό που αγα­πάω πιο εύ­κο­λα με κα­λύ­τε­ρες συν­θή­κες και να πι­στεύω σε ακόμα κα­λύ­τε­ρα. Άρ­χι­σα να βάζω στό­χους και να θέλω να τους πραγ­μα­το­ποι­ή­σω. Η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά μου γέ­μι­σε μου­σι­κή.

Είσαι επι­λε­κτι­κή στα είδη μου­σι­κής;

Μου είναι δύ­σκο­λο να απα­ντή­σω σε αυτή την ερώ­τη­ση. Τι ση­μαί­νει επι­λε­κτι­κή; Επι­λέ­γω τρα­γού­δια που μι­λά­νε στην ψυχή μου και που θέλω για κά­ποιο λόγο την συ­γκε­κρι­μέ­νη στιγ­μή να τα επι­κοι­νω­νή­σω με τον κόσμο.

Πως ει­σπράτ­τεις την αγάπη του κό­σμου;

Με δέος.

Φέτος σε εί­δα­με να πρω­τα­γω­νι­στείς στην επι­τυ­χη­μέ­νη πα­ρά­στα­ση του εθνι­κού «ΠΙΑΦ». Πως ένιω­σες όταν σου πρό­τει­ναν αυτόν τον ρόλο;

Ευ­τυ­χι­σμέ­νη ένιω­σα. Ήταν μια δου­λειά που σί­γου­ρα στιγ­μά­τι­σε τη ζωή μου ολό­κλη­ρη.

Δυ­σκο­λεύ­τη­κες να την προ­σεγ­γί­σεις ;

Άλλες φορές δυ­σκο­λεύ­τη­κα πολύ και άλλες γι­νό­ταν πολύ φυ­σι­κά. Ήμουν δια­θέ­σι­μη να μου συμ­βεί. Δυ­σκο­λεύ­τη­κα πολύ να την απο­χω­ρι­στώ και δεν ξέρω αν ακόμα τα έχω κα­τα­φέ­ρει.

Φέτος μετά την κα­λο­και­ρι­νή πε­ριο­δεία που θα σε δούμε;

Θα είμαι στην ΑΚΤΗ ΠΕΙ­ΡΑΙΩΣ τον χει­μώ­να.