Aπινιδωτές στα μικρά νησιά από τον Φαρμακευτικό Σύλλογο Δωδεκανήσου – Προσφορά που μπορεί να αποδειχθεί σωτήρια

Σε μια ακόμα πολύ σημα­ντική πρω­το­βου­λία, προχωρά ο Φαρ­μα­κευ­τι­κός Σύλ­λο­γος Δωδε­κα­νή­σου, για τη στήριξη των κατοί­κων των μικρών νησιών του νομού, με την αγορά απι­νι­δω­τών.

Ανα­γνω­ρί­ζο­ντας τη σπου­δαιό­τητα της χρήσης απι­νι­δωτή, στην περί­πτωση που υπάρχει υποψία για έμφραγμα του μυο­καρ­δίου, ο Φαρ­μα­κευ­τι­κός Σύλ­λο­γος Δωδε­κα­νή­σου όχι μόνο θα προ­χω­ρή­σει στην αγορά του για κάθε ακρι­τικό νησί, αλλά θα φρο­ντί­σει για την εκπαί­δευση και την πιστο­ποί­ηση από την Ελλη­νική Καρ­διο­λο­γική Εται­ρεία, είτε γιατρού, είτε φαρ­μα­κο­ποιού και όποιο νησί δεν δια­θέ­τει, θα γίνει εκπαί­δευση μόνιμων κατοί­κων, που θα μπορούν τον χρη­σι­μο­ποιούν.

Η αρχή θα γίνει από την Ψέριμο και θα ακο­λου­θή­σουν και τα υπό­λοιπα ακρι­τικά νησιά.

Πρό­κει­ται για μια πολύ σημα­ντική πρω­το­βου­λία, που μπορεί να απο­δει­χθεί σωτήρια. Σήμερα, η καρ­διακή ανακοπή δεν θα πρέπει να θεω­ρεί­ται ισο­δύ­ναμη με το θάνατο αρκεί βέβαια η διάσωση να ξεκι­νή­σει σε λίγα λεπτά από την κατάρ­ρευση του θύματος. Είναι δυνατόν δηλαδή να ανα­τά­ξει κανείς τη θανα­τη­φόρο αρρυθ­μία και να επα­να­φέ­ρει την κυκλο­φο­ρία αρκεί να είναι κατάλ­ληλα εκπαι­δευ­μέ­νος και να είναι δια­θέ­σι­μος ο κατάλ­λη­λος εξο­πλι­σμός και εκεί ακριβώς έρχεται η συνει­σφορά του Φαρ­μα­κευ­τι­κού Συλ­λό­γου Δωδε­κα­νή­σου.

Οι ανα­νή­πτες θα πρέπει να μπορούν να ανα­γνω­ρί­σουν την ανακοπή και να ενερ­γούν για τη λεγό­μενη “βασική υπο­στή­ριξη της ζωής”, να κάνουν δηλαδή θωρα­κι­κές συμπιέ­σεις και αναπνοή στόμα με στόμα. Στις περισ­σό­τε­ρες περι­πτώ­σεις χρειά­ζε­ται να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί ο λεγό­με­νος απι­νι­δι­στής ή απι­νι­δω­τής. Είναι μια συσκευή με την οποία μπορεί κανείς να χορη­γή­σει ηλε­κτρική ενέρ­γεια στο θύμα της ανα­κο­πής και έτσι να επα­να­φέ­ρει τη λει­τουρ­γία της καρδιάς.

Σήμερα η τεχνο­λο­γία μας έχει οδη­γή­σει στη χρήση “έξυπνων συσκευών” που λέγο­νται αυτό­μα­τοι εξω­τε­ρι­κοί απι­νι­δι­στές. Οι συσκευές αυτές μπορούν όχι μόνο να ανα­γνω­ρί­σουν με απόλυτη ακρί­βεια τη θανα­τη­φόρο αρρυθ­μία αλλά και να κατευ­θύ­νουν με φωνη­τι­κές προ­τρο­πές τους δια­σώ­στες στις κατάλ­λη­λες ενέρ­γειες.

Έτσι μπορεί να γίνει η χρήση του μηχα­νή­μα­τος από άτομα χωρίς προη­γού­μενη ιατρική ή άλλη υγειο­νο­μική εκπαί­δευση. Με τον τρόπο αυτό υπάρχει πιθα­νό­τητα διά­σω­σης ενός θύματος ανα­κο­πής ακόμα κι όταν αυτή συμ­βαί­νει εκτός νοσο­κο­μείου.

Για το σκοπό αυτό είναι απα­ραί­τητο να εκπαι­δευ­τεί μεγάλος αριθμός μη υγειο­νο­μι­κών στη βασική υπο­στή­ριξη της ζωής και τη χρήση απι­νι­δι­στή, ιδίως στα μικρά νησιά όπου η δυνα­τό­τητα πρό­σβα­σης σε νοσο­κο­μείο είναι χρο­νο­βόρα και σε αυτές τις περι­πτώ­σεις, ο χαμένος χρόνος, περιο­ρί­ζει τη δυνα­τό­τητα διά­σω­σης.

Μεταξύ άλλων, η καθυ­στέ­ρηση στην ανα­γνώ­ριση της ανα­κο­πής από τους παρευ­ρι­σκο­μέ­νους, η από­σταση του θύματος από ειδι­κευ­μένο γιατρό αλλά και από Κέντρο Υγείας ή Νοσο­κο­μείο συχνά κάνουν αδύνατη την έγκαιρη προ­σέγ­γισή του θύματος της ανα­κο­πής.

Ευτυχώς τα πράγ­ματα μπορούν να βελ­τιω­θούν σημα­ντικά αν οι παρευ­ρι­σκό­με­νοι πολίτες είναι εκπαι­δευ­μέ­νοι στην ανα­γνώ­ριση της ανα­κο­πής και διε­νερ­γούν βασική ανα­ζω­ο­γό­νηση ή και δίνουν οι ίδιοι απι­νί­δωση πριν το θύμα φτάσει στο Νοσο­κο­μείο.

Πολλοί άνθρω­ποι χρω­στούν σήμερα τη ζωή τους στις επεμ­βά­σεις αυτών των εθε­λο­ντών πολιτών-διασωστών. Στη χώρα μας σήμερα γίνο­νται πολλά σεμι­νά­ρια βασικής υπο­στή­ρι­ξης της ζωής και αυτό­μα­του εξω­τε­ρι­κού απι­νι­δι­σμού. Χιλιά­δες άτομα εκπαι­δεύ­ο­νται κάθε χρόνο από διά­φο­ρους διορ­γα­νω­τές σε σεμι­νά­ρια πιστο­ποι­η­μένα από το Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο Ανα­ζω­ο­γό­νη­σης.

Η Ελλη­νική Καρ­διο­λο­γική Εται­ρεία απο­τε­λεί έναν από τους μεγα­λύ­τε­ρους διορ­γα­νω­τές σεμι­να­ρίων πανελ­λα­δικά, οργα­νώ­νο­ντας περίπου το 10% των σεμι­να­ρίων βασικής και το ένα τρίτο των σεμι­να­ρίων προ­χω­ρη­μέ­νης υπο­στή­ρι­ξης της ζωής στη χώρα μας, γι’ αυτό και ο Φαρ­μα­κευ­τι­κός Σύλ­λο­γος Δωδε­κα­νή­σου θα καλύψει όχι μόνο τα έξοδα για τις αγορές των απι­νι­δω­τών αλλά και της μετά­βα­σης και εκπαί­δευ­σης των γιατρών, φαρ­μα­κο­ποιών ή πολιτών σε ακρι­τικά νησιά.