Ομιλία του βουλευτή του ΚΚΕ Σταύρου Τάσσου στη Βουλή για τα 70 χρόνια Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου

«Τιμάμε σήμερα την 70η επέτειο από την ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου στην Ελλάδα

Θεω­ρούμε ότι και αυτή η επέ­τειος όπως και οι άλλες που ανα­φέ­ρο­νται σε σημα­ντικά ιστο­ρικά γεγο­νότα, είναι μια καλή αφορμή για να εξε­τά­ζο­νται και να υπεν­θυ­μί­ζο­νται χρήσιμα συμπε­ρά­σματα, που δεν αφορούν μόνον το παρελ­θόν αλλά δένο­νται στενά και με το παρόν, πολύ περισ­σό­τερο που ζούμε σε μια περιοχή έντονων αντα­γω­νι­σμών, όπου είναι σε εξέλιξη ιμπε­ρια­λι­στι­κοί πόλεμοι οι οποίοι έχουν μακε­λέ­ψει στην κυριο­λε­ξία λαούς και έχουν οδη­γή­σει εκα­τομ­μύ­ρια ανθρώ­πους στην προ­σφυ­γιά.

Με την συνθήκη των Σεβρών που υπο­γρά­φηκε στις 10 Αυγού­στου, τα Δωδε­κά­νησα που είχαν κατα­λη­φθεί από την Ιταλία από το 1912, στον Ιτα­λο­τουρ­κικό πόλεμο, παρέ­μει­ναν στην Ιταλία.

Η παρα­χώ­ρηση της Δωδε­κα­νή­σου στην Ιταλία όπως είναι γνωστό επα­να­βε­βαιώ­θηκε με την συνθήκη της Λοζάνης.

Με την ΙταλοΤουρκική συμ­φω­νία του Γενάρη του 1932 και του συμπλη­ρω­μα­τι­κού πρω­το­κόλ­λου της 28ης του Δεκέμ­βρη του 1932 οριο­θε­τή­θη­καν τα θαλάσ­σια σύνορα των δύο χωρών μεταξύ της Μικρα­σια­τι­κής Ακτής και του Δωδε­κα­νη­σια­κού Συμπλέγ­μα­τος.

Η ιταλική και γερ­μα­νική κατοχή τελεί­ωσε στις 8 Μάη 1945 με την παρά­δοση των γερ­μα­νι­κών στρα­τευ­μά­των.

Ολό­κλη­ρος ο δωδε­κα­νη­σια­κός λαός χαι­ρέ­τισε την απο­χώ­ρηση των Γερ­μα­νών και τον ερχομό των Άγγλων. Η ελευ­θε­ρία όμως δεν ήρθε και ο νέος κατα­κτη­τής ήρθε να δια­δε­χτεί τους προη­γού­με­νους. Οι ελπίδες του Δωδε­κα­νη­σια­κού λαού για απε­λευ­θέ­ρωση δια­ψεύ­στη­καν από την σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα. Κρα­τή­θηκε σε ισχύ και εφαρ­μό­στηκε σκληρά η ιταλική φασι­στική νομο­θε­σία.

Έτσι μπήκε το ζήτημα της ίδρυσης μιας παλ­λαϊ­κής οργά­νω­σης που να ενσαρ­κώ­νει τις καλύ­τε­ρες ελλη­νι­κές παρα­δό­σεις της Δωδε­κα­νή­σου και στα τέλη του 1945 με αρχές του 1946, μετά από απόφαση του ΚΚΕ, που τον Ιούλη του 1945 είχε δημιουρ­γή­σει την κομ­μα­τική του οργά­νωση στην περιοχή, δημιουρ­γή­θηκε το Εθνικό Μέτωπο Παν­δω­δε­κα­νη­σια­κής Απε­λευ­θέ­ρω­σης, το ΕΜΠΑ.

Τελικά με το άρθρο 14 της συν­θή­κης των Παρι­σίων η Ιταλία παρα­χω­ρεί το 1947 στην Ελλάδα κατά πλήρη κυριαρ­χία « τας νήσους της Δωδε­κα­νή­σου… ως και τας παρα­κει­μέ­νας νησίδας»,

Η παρά­δοση της Δωδε­κα­νή­σου στον Έλληνα ναύαρχο Ιωαν­νίδη από τους Άγγλους έγινε στις 31 Μάρτη 1947 στη Ρόδο.

Στις 13 Μάη 1947 άρχισαν οι συλ­λή­ψεις μελών και στε­λε­χών του ΕΜΠΑ με την κατη­γο­ρία της εσχάτης προ­δο­σίας!

Έμειναν σε φυλακές και εξορίες μέχρι περίπου το 1960. Με αυτόν τον τρόπο, τους …τίμησε το ελλη­νικό κράτος για την προ­σφορά τους.

Σήμερα 70 χρόνια μετά την ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου στην Ελλάδα, ζούμε μια κλι­μά­κωση των διεκ­δι­κή­σεων της τούρ­κι­κης αστικής τάξης σε βάρος κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των της χώρας μας.

Διεκ­δι­κή­σεις που τρο­φο­δο­τού­νται και ανα­πτύσ­σο­νται μέσα σε συν­θή­κες οξύ­τα­των αντα­γω­νι­σμών των αστικών τάξεων των χωρών της περιο­χής, στις οποίες συμ­με­τέ­χει ενεργά και η χώρα μας, στο φόντο των ιμπε­ρια­λι­στι­κών σχεδίων που προ­ω­θού­νται από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, στον αντα­γω­νι­σμό τους με την Ρωσία, την Κίνα και άλλες ισχυρές χώρες, για τον έλεγχο των πλού­σιων κοι­τα­σμά­των των υδρο­γο­ναν­θρά­κων και των ενερ­γεια­κών αγωγών.

Η συγκυ­βέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ όπως και άλλα αστικά κόμματα ανα­λαμ­βά­νουν σοβαρές ευθύνες γιατί καθη­συ­χά­ζουν τον λαό καλ­λιερ­γώ­ντας αυτα­πά­τες, πως δήθεν η κλι­μά­κωση των διεκ­δι­κή­σεων οφεί­λε­ται απλά σε εσω­τε­ρικά προ­βλή­ματα της Τουρ­κίας, ενώ είναι βαθύ­τατα συν­δε­δε­μένη με τους οξύ­τα­τους αντα­γω­νι­σμούς για τον έλεγχο της περιο­χής.

Η κυβέρ­νηση ωραιο­ποιεί τον ρόλο των ΗΠΑ του ΝΑΤΟ και της ΕΕ που τις εμφα­νί­ζει ως εγγύηση στα­θε­ρό­τη­τας και ασφά­λειας στην περιοχή ενώ είναι φορείς ιμπε­ρια­λι­στι­κών επεμ­βά­σεων και πολέμων, υπο­στη­ρί­ζει την ΝΑΤΟϊκή παρου­σία στο Αιγαίο, δια­θέ­τει τη Βάση της Σούδας και τις άλλες στρα­τιω­τι­κές βάσεις, υπό­σχε­ται τη δημιουρ­γία νέας ΝΑΤΟϊκής βάσης στην Κάρπαθο, εμπλέ­κει πιο βαθειά τη χώρα στα ιμπε­ρια­λι­στικά σχέδια.

Σε αυτές τις συν­θή­κες το ΚΚΕ καλεί τον λαό μας να επα­γρυ­πνεί. Να κλι­μα­κώ­σει τον αγώνα του:

• Για να κλεί­σουν όλες οι ΝΑΤΟϊκές βάσεις στην Ελλάδα.

• Για να φύγει το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο.

• Για να επι­στρέ­ψουν οι ελλη­νι­κές στρα­τιω­τι­κές δυνά­μεις από απο­στο­λές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

• Για να απο­δε­σμευ­θεί η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.

70 Χρόνια μετά την απε­λευ­θέ­ρωση και την ενσω­μά­τωσή της με την Ελλάδα, η Δωδε­κά­νη­σος ακο­λού­θησε την πορεία της ανόρ­θω­σης της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας που έγινε σε βάρος των εργα­ζο­μέ­νων και των λαϊκών στρω­μά­των.

70 χρόνια μετά , τα νησιά δεν έγιναν «νησίδες ευη­με­ρίας».

Η περι­βό­ητη «νησιω­τι­κό­τητα» δεν εμπό­δισε τη φορο­λε­η­λα­σία, τη κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών του ΦΠΑ, την απο­ψί­λωση όλων των δημό­σιων υπη­ρε­σιών από προ­σω­πικό, την υπο­βάθ­μιση και την απα­ξί­ωση των δημο­σίων δομών, των δημο­τι­κών υπη­ρε­σιών, που τις οδηγούν στην ιδιω­τι­κο­ποί­ηση. Νερό, απορ­ρίμ­ματα, δημόσια ακίνητη περιου­σία, παρα­λίες, προ­στα­τευό­με­νες περιο­χές NATURA, λιμάνια, μαρίνες, συγκοι­νω­νίες, όλα είναι δια­θέ­σιμα για κερ­δο­φό­ρες μπίζνες στους καπι­τα­λι­στές.

Οι νησιώ­τες εξα­κο­λου­θούν να μένουν χωρίς τακτική, φθηνή και ασφαλή συγκοι­νω­νία, απο­μο­νω­μέ­νοι ειδικά το χειμώνα, αφού η σημασία της ακτο­πλο­ΐας για την εκά­στοτε κυβέρ­νη­σηε­πι­κε­ντρώ­νε­ται κυρίως στις απαι­τή­σεις των touroperators, στις απαι­τή­σεις των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων στο Του­ρι­σμό.

Τα αερο­δρό­μια της Ρόδου και Κω, με σημα­ντική γεω­στρα­τη­γική σημασία, για την εθνική ασφά­λεια της χώρας, θα βρί­σκο­νται και επίσημα στις 15 Μάρτη στα χέρια της FRAPORT.

Για ποια στήριξη από το κράτος μιλάμε σήμερα 70 χρόνια μετά.

Στην υγεία; Το σύνολο των υγειο­νο­μι­κών μονάδων, Νοσο­κο­μεία, κέντρα υγείας και περι­φε­ρειακά ιατρεία, είναι τραγικά υπο­στε­λε­χω­μένα, ενώ κάποια νησιά μένουν χωρίς κανένα γιατρό, όπως τελευ­ταία γίνεται με την Τήλο. Οι ίδιες τρα­γι­κές ελλεί­ψεις υπάρ­χουν και στην επάρ­κεια υγειο­νο­μι­κού υλικού και φαρ­μά­κων. Στην ίδια κατά­σταση το ΕΚΑΒ, με απο­τέ­λε­σμα να τίθεται σε κίνδυνο η ίδια η ζωή των νησιω­τών.

Βασικά έργα υπο­δο­μής αντι­πλημ­μυ­ρι­κής προ­στα­σίας και αντι­σει­σμι­κής θωρά­κι­σης παρα­μέ­νουν υπο­σχέ­σεις δεκα­ε­τιών. Οι πυρ­κα­γιές βρί­σκο­ντας πρό­σφορο έδαφος στην αδια­φο­ρία και τις σοβαρές ελλεί­ψεις έχουν κατα­κά­ψει πολλές φορές τα πολύ­τιμα δάση των νησιών.

Η ΚΑΠ δεν κάνει εξαί­ρεση στους αγρότες των νησιών, το ίδιο και στους αλιείς, το ίδιο για όλο τον πρω­το­γενή τομέα.

Η επέ­τειος της απε­λευ­θέ­ρω­σης και της ενσω­μά­τω­σης της Δωδε­κα­νή­σου, απο­τε­λεί πηγή άντλη­σης συμπε­ρα­σμά­των για τους νησιώ­τες.

Σήμερα το σύγ­χρονο περιε­χό­μενο της πάλης του ΕΜΠΑ είναι ο αγώνας για την ανα­σύ­νταξη του εργα­τι­κού κινή­μα­τος για την κοι­νω­νική συμ­μα­χία την πάλη ενάντια στον καπι­τα­λι­σμό και τον ιμπε­ρια­λι­σμό, για μια κοι­νω­νία όπου αυτός ο λαός που παράγει τον πλούτο, υλικό και πνευ­μα­τικό, θα τον δικαιού­ται και θα τον απο­λαμ­βά­νει.

Αυτά που έκαναν και που είναι ανάγκη να τα μαθαί­νουμε, χρειά­ζε­ται να τα ζωντα­νέ­ψουμε με τη νέα αντί­σταση και αντε­πί­θεση της εποχής μας. Για να φέρουμε πιο κοντά τη νίκη του λαού μας στις νέες συν­θή­κες.»