Ξεκάθαρος και κατηγορηματικός, εμφανίζεται στην σημερινή συνέντευξή του προς τη “δ” ο κ. Στέφανος Δράκος, δημοτικός σύμβουλος της μείζονος μειοψηφίας, πρώην αντιδήμαρχος με αρμοδιότητα τη Μεσαιωνική Πόλη και τα μνημεία, επί δημαρχίας του κ. Αντώνη Καμπουράκη. Με αφορμή τα όσα ειπώθηκαν κατά τη διάρκεια της λογοδοσίας της Δημοτικής Αρχής επί του θέματος, ο κ. Δράκος υπογραμμίζει ότι «το κρίσιμο βήμα για να μη χαθεί άλλος χρόνος είναι πρακτικό και μετρήσιμο και αυτό είναι να ενεργοποιηθεί άμεσα η Προγραμματική στην πράξη».
Επίσης μιλάει για τα Δημοτικά Λουτρά που αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μνημεία του τόπου μας και πέρα από την ιστορική τους σημασία συνδέονται άμεσα με την τοπική κοινωνία της Ρόδου και σχολιάζει την εξέλιξη των έργων που έχει αναλάβει ο Δήμος Ρόδου, λέγοντας πως “παρατηρείται στασιμότητα και ελπίζω πραγματικά αυτό να αλλάξει, γιατί ο τόπος δεν έχει χρόνο για χάσιμο”.
• Στη συνεδρίαση λογοδοσίας ο κ. Σωτήρης Βαγιανός εμφανίστηκε να βλέπει δυνατότητες και “ανοιχτές πόρτες” για την Προγραμματική της Μεσαιωνικής Πόλης, ενώ λίγες μέρες μετά στο Δημοτικό Συμβούλιο η τοποθέτησή του φάνηκε να ευθυγραμμίζεται με τη γραμμή ότι η Σύμβαση είναι προβληματική και χρειάζεται επαναξιολόγηση. Πώς ερμηνεύετε αυτή την αλλαγή στάσης και ποιο είναι, κατά τη γνώμη σας, το κρίσιμο βήμα που πρέπει να γίνει τώρα για να μην χαθεί χρόνος;
Δεν θα προσωποποιήσω το θέμα. Η δημοτική αρχή θα κριθεί από τον ροδιακό λαό, από το αν θα παραχθεί έργο και από το αν θα αξιοποιηθούν οι δυνατότητες που υπάρχουν, όχι από το ποιος είπε τι σε μια συνεδρίαση.
Όμως υπάρχει ένα αντικειμενικό πρόβλημα που δεν μπορεί να αποσιωπηθεί, μέσα σε λίγες ημέρες ακούσαμε δύο αντιφατικά μηνύματα. Από τη μία “υπάρχουν ανοιχτές πόρτες και δυνατότητες” και από την άλλη “η σύμβαση πρέπει να επανεξεταστεί”. Αυτό το πήγαινε έλα δεν βοηθά κανέναν και κυρίως δεν βοηθά τη Μεσαιωνική Πόλη. Όταν η ίδια διοίκηση εκπέμπει δύο γραμμές, το αποτέλεσμα είναι ένα, ανασφάλεια, καθυστέρηση, και τελικά ένα βολικό άλλοθι για το ό,τι δεν προχωρά τίποτα.
Και εδώ θέλω να είμαι απολύτως καθαρός, το ζήτημα δεν είναι αν “φταίει” το κείμενο της Προγραμματικής. Το ζήτημα είναι ότι δεν εφαρμόστηκε. Η ίδια η Προγραμματική προβλέπει μηχανισμό διοίκησης και ελέγχου την Επιτροπή Παρακολούθησης ώστε να συνεδριάζει, να κατευθύνει, να λύνει προβλήματα και να πιέζει την πρόοδο. Κι όμως, μέχρι σήμερα, ενώ έχουν περάσει περίπου δύο χρόνια, η Επιτροπή αυτή από όσο γνωρίζω συνεδρίασε μόνο μία φορά. Αυτό από μόνο του λέει πολλά. Δεν είναι πρόβλημα “άρθρων”, είναι πρόβλημα διοίκησης.
Άρα, το κρίσιμο βήμα για να μη χαθεί άλλος χρόνος είναι πρακτικό και μετρήσιμο και αυτό είναι να ενεργοποιηθεί άμεσα η Προγραμματική στην πράξη. Όχι “επανεξετάσεις” και “ξαναβλέπουμε”.
Να τεθεί πρόγραμμα συνεδριάσεων της Επιτροπής Παρακολούθησης, να δημοσιοποιηθεί ένας πίνακας προόδου ανά δράση και έργο με υπεύθυνους και ημερομηνίες, και να ξεκινήσει η ωρίμανση μελετών και η προετοιμασία εντάξεων εκεί που υπάρχει χρηματοδοτικό παράθυρο.
Εμείς καταφέραμε και υπογράψαμε την Προγραμματική μετά από σχεδόν είκοσι χρόνια για να αποτελεί εργαλείο υλοποίησης, όχι για να γίνεται αφορμή συζητήσεων επί συζητήσεων. Αν υπάρχει πραγματική πρόθεση για την προστασία της Μεσαιωνικής Πόλης και τη βελτίωση των συνθηκών όσων δραστηριοποιούνται εντός αυτής και κυρίως των μόνιμων κατοίκων, η λύση είναι μία, δουλειά, συνέπεια και λειτουργία των προβλεπόμενων οργάνων. Εκεί θα κριθούν και εκεί πρέπει να επικεντρωθεί η κοινωνία της Ρόδου.
• Παρακολουθώντας τη συνεδρίαση είδαμε ότι σημειώθηκαν εντάσεις ανάμεσα σ’ εσάς και τον δήμαρχο, Αλέξανδρο Κολιάδη για το επίμαχο ζήτημα. Θα ήθελα το σχόλιό σας.
Δεν με εκφράζουν οι αντιπαραθέσεις ως αυτοσκοπός. Η πολιτική δεν είναι τηλεοπτικό προϊόν ούτε πεδίο προσωπικών “μονομαχιών”. Είναι ευθύνη, οργάνωση και καθημερινή δουλειά, ειδικά όταν μιλάμε για τη Μεσαιωνική Πόλη, που είναι ένα ζήτημα υψηλής δυσκολίας και τεράστιας αξίας για τον τόπο. Εξάλλου η αντιπαράθεση αποτελεί μέρος των δημοκρατικών διαδικασιών όταν εκφράζεται με πολιτικούς όρους, σε κάθε άλλη περίπτωση μόνο με βούρκο μπορεί να χαρακτηριστεί.
Αν υπήρξε ένταση, υπήρξε γιατί συζητάμε για θέματα ουσίας, για την αξιοπιστία του Δήμου απέναντι στους θεσμούς, για την ικανότητά του να υλοποιεί σύνθετα έργα, και για το αν θα αξιοποιήσουμε πραγματικές ευκαιρίες ή αν θα χαθεί άλλος χρόνος μέσα σε ατέρμονες συζητήσεις. Σε τέτοια ζητήματα δεν χωρά ούτε ωραιοποίηση ούτε εύκολες ατάκες. Χρειάζεται καθαρή θέση και κυρίως καθαρό σχέδιο.
Εγώ επιμένω να μιλώ με γεγονότα και με έργο. Στη δική μας θητεία δεν ζητήσαμε από τους πολίτες να μας πιστέψουν “στα λόγια” αλλά εργαστήκαμε για να προχωρήσουν διαδικασίες, μελέτες, εγκρίσεις και ωριμάνσεις, που είναι η βάση για να φτάνει ένα έργο να μπορεί να υλοποιηθεί. Αυτό είναι το μέτρο της πολιτικής, τι αφήνεις πίσω σου ως πραγματικό αποτέλεσμα και τι μπορεί να συνεχιστεί.
Και θέλω να το υπογραμμίσω ιδιαίτερα, πίσω από κάθε έργο, πριν καν φανεί στον πολίτη, υπάρχει τεράστια προσπάθεια υπηρεσιακών στελεχών, τεχνικών υπηρεσιών, επιστημόνων, συνεργατών, αλλά και αιρετών που τρέχουν επί μήνες ή και χρόνια. Οφείλουμε σε όλους αυτούς σεβασμό και σοβαρότητα. Γι’ αυτό και η κριτική μου δεν στρέφεται ποτέ απέναντι σε ανθρώπους που δουλεύουν ή σε υπηρεσίες που σηκώνουν βάρος. Η κριτική μου αφορά στην ανάγκη να υπάρχει σχέδιο, συνέχεια, συντονισμός και πολιτική βούληση γιατί χωρίς αυτά, ακόμα και οι καλύτερες υπηρεσίες δεν μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα.
Κλείνοντας την ερώτηση αυτή θα ήθελα να πω ότι τελικά, το ζητούμενο δεν είναι “ποιος ύψωσε τον τόνο” σε μια συνεδρίαση. Το ζητούμενο είναι να μη χαθεί άλλος χρόνος. Ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται για τις εντάσεις, ενδιαφέρεται να δει έργο, συνέπεια και κυρίως για τη Μεσαιωνική Πόλη που αποτελεί πέρα της ιστορικής της αξίας και τον σημαντικότερο τουριστικό προορισμό του νησιού μας
• Στην τοποθέτησή σας, τονίσατε ότι το έργο για τα δημοτικά λουτρά είναι πολύ σημαντικό. Προηγήθηκαν πολλές προσπάθειες για την αποκατάσταση και λειτουργία του, και θα ήθελα να αναφερθείτε σε αυτό.
Τα Δημοτικά Λουτρά αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μνημεία του τόπου μας και πέρα από την ιστορική τους σημασία συνδέονται άμεσα με την τοπική κοινωνία της Ρόδου, ολοκληρώνοντας τη λειτουργία μετά από αιώνες, το 2011. Αποτελεί χαρακτηριστικό τεκμήριο της πολυπολιτισμικής ιστορίας της Μεσαιωνικής Πόλης και της διαδρομής της μέσα στο χρόνο.
Η όποια προσπάθεια λοιπόν αποκατάστασής τους απαιτούσε σοβαρή τεχνική προετοιμασία, ολοκληρωμένες μελέτες και κυρίως τις θεσμικές εγκρίσεις που είναι απολύτως απαραίτητες όταν πρόκειται για μνημείο με τόσο σημαντική ιστορική και πολιτιστική αξία. Κατά τη διάρκεια της θητείας μας καταφέραμε να ολοκληρωθούν όλες οι αναγκαίες διαδικασίες και να κατατεθεί θεσμικά ο φάκελος στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Στη συνεδρίαση της 22ας Ιουνίου 2021, στην οποία συμμετείχα προσωπικά, παρουσιάσαμε το σύνολο των προτεινόμενων παρεμβάσεων στο μνημείο και καταφέραμε να εξασφαλίσουμε την ομόφωνη γνωμοδότηση υπέρ της έγκρισης της μελέτης.
Στη συνέχεια για τη χρηματοδότηση, δεν περιοριστήκαμε στους ίδιους πόρους του Δήμου. Αναζητήσαμε χρηματοδοτικά εργαλεία και καταφέραμε να εξασφαλίσουμε πλήρη χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης, μέσω του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, στο πλαίσιο της δράσης «Παρεμβάσεις με στόχο τη βελτίωση του δημόσιου χώρου», με ποσοστό χρηματοδότησης 100% και συνολικό προϋπολογισμό 2.320.341,47€. Το έργο δημοπρατήθηκε, διασφαλίζοντας ότι υπήρχαν όλες οι προϋποθέσεις για να περάσει από τον σχεδιασμό στην υλοποίηση. Όταν λοιπόν ακούστηκε μέσα στο δημοτικό συμβούλιο ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να χαθεί η χρηματοδότηση από αδυναμία ολοκλήρωσης του έργου αντιλαμβάνεται κανείς τη σοβαρότητα της εξέλιξης αυτής, αφού με τον τρόπο αυτό πέρα του ό,τι ακυρώνεται η προσπάθεια όλων αυτών των ανθρώπων που εργάστηκαν για να έρθει το αποτέλεσμα αυτό, το μεγαλύτερο πλήγμα είναι στον τόπο μας, αφού χάνεται ίσως η μοναδική ευκαιρία μετά από τόσα χρόνια να επιστρέψει το μνημείο στη κοινωνία. Δυστυχώς δεν είναι το μόνο που προστίθεται σε μια σειρά έργων που είτε είναι βαλτωμένα είτε οδηγούνται στη διάλυσή τους.
• Εν κατακλείδι, πώς βλέπετε να εξελίσσονται τα έργα που έχει αναλάβει ο Δήμος Ρόδου; Οι εκπρόσωποι της δημοτικής αρχής και ο ίδιος ο δήμαρχος, μιλούν για δυσμενή αντιμετώπιση του δήμου από το κεντρικό κράτος σε πολλά θέματα όπως οι αποζημιώσεις για τις ζημιές από την Bora, οι παραλίες κ.ά.
Η αίσθηση που υπάρχει σήμερα στην κοινωνία είναι ότι παρατηρείται στασιμότητα και ελπίζω πραγματικά αυτό να αλλάξει, γιατί ο τόπος δεν έχει χρόνο για χάσιμο.
Προβλήματα και δυσκολίες πάντα υπάρχουν, κράτος, γραφειοκρατία, χρηματοδοτικά εργαλεία, έκτακτα γεγονότα. Το ερώτημα όμως δεν είναι αν υπάρχουν εμπόδια αλλά πώς επιλέγεις να τα αντιμετωπίσεις. Αν αναλωνόμαστε στο να δείχνουμε συνεχώς “άλλους” ως υπεύθυνους, την προηγούμενη δημοτική αρχή, την κυβέρνηση, την Περιφέρεια, το Υπουργείο, στο τέλος δεν προχωρά τίποτα.
Ο Δήμος πρέπει να έχει σχέδιο, τεχνική επάρκεια, διεκδίκηση με επιχειρήματα και κυρίως παραγωγή έργου. Αυτή είναι η μόνη απάντηση που πείθει τους πολίτες, να βλέπουν πράξη και όχι δικαιολογίες.
Εγώ εύχομαι και θα το στηρίξω όπου χρειαστεί να προχωρήσουν τα έργα, γιατί πάνω από όλα είναι η Ρόδος.
Ωστόσο το να διεκδικείς πόρους είναι θεσμική υποχρέωση και είμαστε όλοι δίπλα σε αυτό, το να χάνεις όμως ήδη κατανεμημένους πόρους ισοδυναμεί με λιποταξία. Και το ερώτημα που γεννάται είναι το εξής, ποιον τελικά θα πείσεις κατά τη φάση της όποιας διεκδίκησης, και σε όποιον την κάνεις, όταν το βιογραφικό σου έχει μόνο χαμένες χρηματοδοτήσεις, χαμένες ευκαιρίες απεντάξεις και ψήγματα έργου μέσα από απευθείας αναθέσεις των ελάχιστων ίδιων πόρων.
