Γιάννης Πάππου: «Προσπαθούμε να οικοδομήσουμε την επόμενη ημέρα σε ένα επιχειρηματικό περιβάλλον που συνεχώς μεταβάλλεται»

Ως καθο­ρι­στικό έτος για την αντι­με­τώ­πιση της παν­δη­μίας χαρα­κτη­ρί­ζει το 2022 ο πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου, καθώς όπως λέει στη συνέ­ντευξή του στη «δ, υπάρχει πλέον η γνώση, η εμπει­ρία και τα άλματα της επι­στη­μο­νι­κής κοι­νό­τη­τας.

Ο κ. Γ. Πάππου, επι­ση­μαί­νει ότι στη χρονιά που πέρασε όλοι κλη­θή­καμε να «πολε­μή­σουμε» συλ­λο­γικά αλλά και ατομικά ο καθένας από το δικό του μετε­ρίζι τον «αόρατο εχθρό».

Κάνο­ντας τον απο­λο­γι­σμό του έτους, συγκα­τα­λέ­γει στις ευχά­ρι­στες στιγμές όλες αυτές τις μικρές μάχες που έδωσε και κέρδισε το Επι­με­λη­τή­ριο για να στη­ρι­χθεί η οικο­νο­μία των νησιών, ενώ στις δύσκο­λες, τις απώ­λειες των μελών του ΕΒΕΔ από τον επι­χει­ρη­μα­τικό στίβο.

Παράλ­ληλα, ο κ. Γιάννης Πάππου απαντά στο ερώτημα αν θα είναι τελικά υπο­ψή­φιος δήμαρ­χος Ρόδου, όπως εντόνως φημο­λο­γεί­ται το τελευ­ταίο διά­στημα και απο­τε­λεί θέμα συζή­τη­σης στα πολι­τικά στέκια.

• Κύριε πρόεδρε, αφή­νουμε πίσω μας μια ακόμη δύσκολη χρονιά και υπο­δε­χό­μα­στε το 2022 με την προσ­δο­κία να μπει ένα τέλος στον εφιάλτη του κορω­νοϊού. Τι μάς δίδαξε ο χρόνος που αφήσαμε πίσω;

Μας δίδαξε κ. Αθα­να­σίου, ότι οι προσ­δο­κίες απέχουν πάντα από την πραγ­μα­τι­κό­τητα που δια­μορ­φώ­νουν οι αντι­κει­με­νι­κές συν­θή­κες. Θα σας θυμίσω ότι και στη συνέ­ντευξή μας, για την υποδοχή του 2021 που εισερ­χό­μα­σταν σε μια αβέβαιη νέα χρονιά, είχα ανα­φέ­ρει ότι πρέπει να είμαστε ρεα­λι­στές και να ανα­προ­σαρ­μο­ζό­μα­στε με ευε­λι­ξία στις συν­θή­κες που δια­μορ­φώ­νο­νται. Το 2021 ήταν μια χρονιά με πολλές δυσκο­λίες και μετα­πτώ­σεις τόσο ατομικά όσο και κοι­νω­νικά, διότι με την ανα­κοί­νωση των εμβο­λια­σμών ανα­θαρ­ρή­σαμε και πιστέ­ψαμε ότι θα αφή­σουμε πίσω μας τον εφιάλτη του κορω­νοϊού, και τελικώς στην αυγή του 2022 περι­στρε­φό­μα­στε πάλι στη δίνη των εξε­λί­ξεων. Με περισ­σό­τερα όπλα προ­φα­νώς αυτή τη χρονιά, αλλά όπως βλέπετε δεν κερ­δί­σαμε ακόμα τον πόλεμο. Είμαι αισιό­δο­ξος ότι το 2022 θα είναι καθο­ρι­στικό έτος για την αντι­με­τώ­πιση της παν­δη­μίας καθώς υπάρχει πλέον η γνώση, η εμπει­ρία και τα άλματα που έχει επι­τύ­χει η επι­στη­μο­νική κοι­νό­τητα σε αυτό το διά­στημα.

• Μιας και ανα­φερ­θή­κατε στον πόλεμο, είναι γεγονός ότι πολλές φορές στη διάρ­κεια της παν­δη­μίας γίνεται παραλ­λη­λι­σμός των ακραίων συν­θη­κών που βιώ­νουμε με συν­θή­κες μετα­πο­λε­μι­κής περιό­δου.

Η αναφορά μου αφο­ρούσε στον πόλεμο που έχουμε κηρύξει με τον κορω­νοϊό, αλλά έχετε δίκιο, πολλές φορές γίνεται παραλ­λη­λι­σμός κυρίως σε ό,τι αφορά στις συν­θή­κες που καλεί­ται να λει­τουρ­γή­σει η οικο­νο­μία, η κοι­νω­νία, η υγεία. Κύριε Αθα­να­σίου, στη χρονιά που πέρασε όλοι κλη­θή­καμε να «πολε­μή­σουμε» συλ­λο­γικά αλλά και ατομικά ο καθένας από το δικό του μετε­ρίζι. Η παν­δη­μία έχει προ­κα­λέ­σει σοβαρές ζημίες σε παγκό­σμιο επίπεδο, γι΄αυτό και οι ευρω­παϊ­κοί θεσμοί έθεσαν πολλές φορές στο τραπέζι ακόμα και λύσεις ανα­πτυ­ξια­κών προ­γραμ­μά­των που εφαρ­μό­στη­καν μετά το τέλος του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου. Ο κορω­νο­ϊός συντά­ραξε τις κοι­νω­νι­κές και οικο­νο­μι­κές αντοχές ολό­κλη­ρου του πλανήτη. Οι επι­πτώ­σεις είναι πολύ βαθύ­τε­ρες απ’ ό,τι αρχικά είχαμε εκτι­μή­σει και κάθε μέρα τα δεδο­μένα αλλά­ζουν. Υπό αυτές τις συν­θή­κες, είμαστε σε πόλεμο με έναν αόρατο εχθρό. Εδώ και δύο χρόνια, για να μιλή­σουμε για την οικο­νο­μία, προ­σπα­θούμε αγω­νιω­δώς να δια­φυ­λά­ξουμε τις επι­χει­ρή­σεις από τις επι­πτώ­σεις της παν­δη­μίας σε συνερ­γα­σία με την κυβέρ­νηση, ώστε να ελα­χι­στο­ποι­ή­σουμε τις απώ­λειες και να προ­στα­τεύ­σουμε τους εργα­ζό­με­νους. Και πιστεύω ότι ως έναν βαθμό κατα­φέ­ραμε να ανα­σχέ­σουμε τις ορι­ζό­ντιες επι­πτώ­σεις στις επι­χει­ρή­σεις μέσα σε εξαι­ρε­τικά δύσκο­λες συν­θή­κες. Είμαστε σε επαφή με τα κυβερ­νη­τικά στελέχη, τους μετα­φέ­ρουμε την αγωνία μας, τις προ­τά­σεις μας, τα προ­βλή­ματα που ανα­κύ­πτουν, όπως προ­σφά­τως και η ενερ­γειακή κρίση. Η κυβέρ­νηση δια στό­μα­τος του υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών κ. Χρ. Σταϊ­κούρα, επα­νέ­λαβε και πριν λίγες ημέρες ότι θα στη­ρί­ξει νοι­κο­κυ­ριά και επι­χει­ρή­σεις στο μέτρο του δυνατού όσο συνε­χί­ζο­νται οι δίδυμες κρίσεις, υγειο­νο­μική και ενερ­γειακή και ήδη είχε προη­γη­θεί παρέμ­βαση του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου. Οι επι­χει­ρή­σεις σε συνερ­γα­σία με τη βιο­μη­χα­νία, προ­σπα­θούν να απορ­ρο­φή­σουν τις νέες ανα­τι­μή­σεις στο κόστος ενέρ­γειας, για να μην αυξη­θούν οι τελικές τιμές των προ­ϊ­ό­ντων και των υπη­ρε­σιών, αλλά αυτό δεν αρκεί.

• Ποια είναι η κατά­σταση που επι­κρα­τεί στην τοπική οικο­νο­μία κ. Πάππου;

Η τοπική οικο­νο­μία κ. Αθα­να­σίου, ακο­λου­θεί τη ροή της εθνικής και η εθνική της πανευ­ρω­παϊ­κής. Είναι μια αλλη­λου­χία, σε αυτή την περί­πτωση βλέ­πουμε ακριβώς να ξεδι­πλώ­νε­ται το φαι­νό­μενο της πετα­λού­δας, σύμφωνα με το οποίο το απο­τέ­λε­σμα ενός γεγο­νό­τος εξαρ­τά­ται από δια­φο­ρε­τι­κές μετα­βλη­τές. Είναι η λεγό­μενη θεωρία του χάους. Δεν μπο­ρούμε πάντα να προ­βλέ­ψουμε τον τρόπο με τον οποίο οι μετα­βλη­τές επη­ρε­ά­ζουν το απο­τέ­λε­σμα. Υπάρχει πάντα ένα περι­θώ­ριο σφάλ­μα­τος, ένας χώρος για αλλαγή, ένας παρά­γο­ντας που αλλάζει τα πάντα την τελευ­ταία στιγμή. Μερικές φορές μια μικρή αλλαγή επι­φέ­ρει τερά­στιο αντί­κτυπο και κάνει ολό­κληρο το σχέδιο χαοτικό. Το ”Φαι­νό­μενο της Πετα­λού­δας” περι­κλείει την άποψη ότι μικρές, φαι­νο­με­νικά ασή­μα­ντες αλλαγές μπορεί να προ­κα­λέ­σουν τερά­στιες απο­κλί­σεις στην εξέλιξη των πραγ­μά­των, δημιουρ­γώ­ντας μια τελείως δια­φο­ρε­τική πραγ­μα­τι­κό­τητα, όπως ακριβώς μια πετα­λούδα που χτυπάει τα φτερά της στην Ασία μπορεί να δημιουρ­γή­σει έναν τυφώνα στη Βόρεια Αμερική. Ακριβώς αυτό βιώ­νουμε όλοι, αυτό βιώνει ο καθένας μας ξεχω­ρι­στά κι αυτό βιώνει η τοπική κοι­νω­νία και οικο­νο­μία. Βιώ­νουμε μια δύσκολη κατά­σταση και προ­σπα­θούμε να οικο­δο­μή­σουμε την επόμενη ημέρα σε ένα επι­χει­ρη­μα­τικό περι­βάλ­λον που συνεχώς μετα­βάλ­λε­ται.

• Μου δίνετε την ευκαι­ρία να σας ρωτήσω από ποιο μετε­ρίζι θα επι­χει­ρή­σετε να οικο­δο­μή­σετε την επόμενη ημέρα στη Ρόδο.

Από τη θέση του προ­έ­δρου του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου, του επι­χει­ρη­μα­τία που ζει και εργά­ζε­ται στη Ρόδο, του εργο­δότη που θέλει να προ­στα­τέ­ψει τις θέσεις εργα­σίας, του ενεργού πολίτη που αγωνιά για το μέλλον του τόπου του…

• Να θέσω το ερώτημά μου, δια­φο­ρε­τικά… Υπάρχει μια έντονη φημο­λο­γία ότι θα είστε υπο­ψή­φιος δήμαρ­χος Ρόδου.

Κύριε Αθα­να­σίου, είμαι πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου και από αυτή τη θέση θα δώσω κι εγώ τη δική μου μάχη για την ομαλή μετά­βαση στην επόμενη ημέρα. Έχουμε έναν δύσκολο χρόνο μπροστά μας, απαι­τη­τικό, αβέβαιο και χρειά­ζε­ται να επι­στρα­τεύ­σουμε τις δυνά­μεις μας, ο καθένας από τη θέση του, για να στη­ρί­ξουμε τις επι­χει­ρή­σεις, τους εργα­ζό­με­νους, την οικο­νο­μία των νησιών μας. Όποιος απερ­γά­ζε­ται τέτοια σενάρια είναι μακριά από την πραγ­μα­τι­κό­τητα, οι απαι­τή­σεις της περιό­δου που δια­νύ­ουμε είναι άλλες και σίγουρα αυτό που φημο­λο­γεί­ται δεν είναι στα σχέδιά μου, για να απα­ντήσω ευθέως στο ερώτημά σας.

• Θα ήθελα να σας ρωτήσω, κάνο­ντας έναν απο­λο­γι­σμό, ποιες ήταν οι πιο δύσκο­λες και οι πιο ευχά­ρι­στες στιγμές, της χρονιάς που αφήσαμε πίσω…

Στις ευχά­ρι­στες στιγμές κύριε Αθα­να­σίου, περι­λαμ­βά­νο­νται όλες αυτές οι μικρές μάχες που δώσαμε καθη­με­ρινά και κερ­δί­σαμε για να στη­ρί­ξουμε τον τόπο μας και τους ανθρώ­πους του… Οι δύσκο­λες στιγμές του 2021 αφορούν τις απώ­λειες των μελών μας από τον επι­χει­ρη­μα­τικό στίβο που λύγισαν υπό το βάρος των υπο­χρε­ώ­σεων και των επι­πτώ­σεων της δύσκο­λης οικο­νο­μι­κής συγκυ­ρίας. Οι άνθρω­ποι αυτοί που ανα­γκά­στη­καν να απο­χω­ρή­σουν δεν είναι απλώς αριθμοί στα στα­τι­στικά μας στοι­χεία, είναι συγ­γε­νείς μας, είναι φίλοι μας, είναι γεί­το­νές μας, συμπο­λί­τες μας, είναι μέλη της κοι­νω­νίας μας και η σκέψη μας αυτές τις ημέρες είναι κοντά τους. Γιατί μαζί δημιουρ­γή­σαμε, αγω­νι­στή­καμε, παλέ­ψαμε, γιατί παρα­μέ­νουν κομμάτι της μεγάλης οικο­γέ­νειας του Επι­με­λη­τη­ρίου και η σκέψη μας είναι κοντά τους αυτές τις μέρες.

• Και τέλος, να κλεί­σουμε τη συνέ­ντευξή μας με τις ευχές για το νέο έτος.

Για το νέο έτος εύχομαι σε όλους τους Δωδε­κα­νή­σιους και τις Δωδε­κα­νή­σιες να είναι πάμπλου­τοι στην υγεία, στη χαρά, στην ευη­με­ρία. Να είναι αυτός ο πλούτος τους. Και οι απώ­λειές τους να μετρούν μόνο στη λύπη.