Αγωγή από αδικοπραξία της «Ενεργειακής ΑΕ» κατά του Χαράλαμπου Κόκκινου

Ενώ­πιον του Mονο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου με αγωγή απο­ζη­μί­ω­σης από αδι­κο­πρα­ξία προ­σέ­φυ­γε χθες η εται­ρεία «Ενερ­γεια­κή ΑΕ» εις βάρος του πρώην χω­ρι­κού αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Δω­δε­κα­νή­σου, πρώην προ­έ­δρου της και επι­κε­φα­λής της πε­ρι­φε­ρεια­κής πα­ρά­τα­ξης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου «Πνοή Δη­μιουρ­γί­ας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου» κ. Χα­ρά­λα­μπου Κόκ­κι­νου.

Με την αγωγή της ζητά να υπο­χρε­ω­θεί ο κ. Κόκ­κι­νος να κα­τα­βά­λει στην εται­ρεία το ποσό των 18.183,23 € για την απο­κα­τά­στα­ση της θε­τι­κής ζη­μί­ας, που υπέ­στη, άλλως και όλως επι­κου­ρι­κώς να υπο­χρε­ω­θεί να κα­τα­βά­λει το ανω­τέ­ρω ποσό με βάση τις δια­τά­ξεις περί αδι­καιο­λό­γη­του πλου­τι­σμού καθώς κα­τέ­στη πλου­σιό­τε­ρος κατά την αξία αυτού λόγω πα­ρά­νο­μης αι­τί­ας με το νό­μι­μο τόκο από την επο­μέ­νη της επί­δο­σης της αγω­γής και μέχρι ολο­σχε­ρούς εξο­φλή­σε­ως.

Επι­πλέ­ον ζητά να υπο­χρε­ω­θεί ο κ. Κόκ­κι­νος, να της κα­τα­βά­λει το ποσό των 50.000 € ως χρη­μα­τι­κή απο­κα­τά­στα­ση της ηθι­κής βλά­βης, που υπέ­στη από την τρώση της φήμης και αξιο­πι­στί­ας της εται­ρί­ας, με το νό­μι­μο τόκο από την επο­μέ­νη της επί­δο­σης της αγω­γής και μέχρι ολο­σχε­ρούς εξο­φλή­σε­ως.

Ζητά ακόμη να υπο­χρε­ω­θεί ο κ. Κόκ­κι­νος να επι­στρέ­ψει το σύ­νο­λο του ηλε­κτρο­νι­κού εξο­πλι­σμού του οποί­ου η χρήση του είχε πα­ρα­χω­ρη­θεί από την εται­ρεία, άλλως να κα­τα­βά­λει την αξία αυτού η οποία ανέρ­χε­ται στο ποσό των 915,54 €.

Ζη­τεί­ται ακόμη να κη­ρυ­χθεί η από­φα­ση που θα εκ­δο­θεί προ­σω­ρι­νά εκτε­λε­στή και να απει­λη­θεί προ­σω­πι­κή κρά­τη­ση του ενα­γό­με­νου εως ένα έτος, ως μέσο εκτέ­λε­σης της από­φα­σης που θα εκ­δο­θεί.

Σύμ­φω­να με την αγωγή ο κ. Κόκ­κι­νος διε­τέ­λε­σε κατά το έτος 2014 και μέχρι την 16/10/2014 μέλος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της εται­ρεί­ας. Ακο­λού­θως, από 16/10/2014 διε­τέ­λε­σε πρό­ε­δρος αυτής έως και τον Σε­πτέμ­βριο του έτους 2015.

Οπως υπο­στη­ρί­ζει η εται­ρεία κατά το διά­στη­μα από 7 Απρι­λί­ου 2014 έως και 16 Ιου­λί­ου 2015 πραγ­μα­το­ποί­η­σε, κά­νο­ντας χρήση της ως άνω ιδιό­τη­τάς του, αρ­χι­κά ως μέλος του δ.σ και κα­τό­πιν ως πρό­ε­δρος, ση­μα­ντι­κό αριθ­μό τα­ξι­διών, τις δα­πά­νες των οποί­ων υπέ­βα­λε και ει­σέ­πρα­ξε από αυτήν.

Στο ίδιο ως άνω διά­στη­μα ο ενα­γό­με­νος με την ιδιό­τη­τά του ως χω­ρι­κός αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Δω­δε­κα­νή­σου της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου πραγ­μα­το­ποί­η­σε επί­σης ση­μα­ντι­κό αριθ­μό τα­ξι­διών, τις δα­πά­νες των οποί­ων υπέ­βα­λε και ει­σέ­πρα­ξε από την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Τέλος από τις 12 Οκτω­βρί­ου 2014 ο ενα­γό­με­νος διε­τέ­λε­σε πρό­ε­δρος της Δι­δα­σκα­λι­κής Ομο­σπον­δί­ας Ελ­λά­δος και πραγ­μα­το­ποί­η­σε τα­ξί­δια, τις δα­πά­νες των οποί­ων ει­σέ­πρα­ξε από τον ανω­τέ­ρω φορέα.

Οπως δια­τεί­νε­ται η εται­ρεία λόγω της συ­νε­χούς απου­σί­ας του ενα­γό­με­νου από την θέση του ως αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη ξε­κί­νη­σε έρευ­να από την πε­ρι­φε­ρεια­κή αρχή προ­κει­μέ­νου να δια­κρι­βω­θεί εάν τα συ­γκε­κρι­μέ­να τα­ξί­δια πράγ­μα­τι πραγ­μα­το­ποιού­νταν. Η διε­ρεύ­νη­ση κά­λυ­ψε το χρο­νι­κό διά­στη­μα από την αρχή του έτους 2014 έως και τον Σε­πτέμ­βριο του έτους 2015 και αφο­ρού­σαν τόσο την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου όσο και την Εται­ρεία, στην οποία η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου απο­τε­λεί τον κύριο μέ­το­χο.

Από την ως άνω έρευ­να προ­έ­κυ­ψε, σύμ­φω­να με την αγωγή ότι:

-Για καμία από τις με­τα­κι­νή­σεις που είχε πραγ­μα­το­ποι­ή­σει κατά τον πα­ρα­πά­νω χρόνο ο ενα­γό­με­νος υπήρ­χε σχε­τι­κή από­φα­ση από την εται­ρεία.

-Οι εγκρί­σεις των δα­πα­νών των σχε­τι­κών με­τα­κι­νή­σε­ων πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν σε συ­νε­δριά­σεις του Δ.Σ. κατά τις οποί­ες δεν υπήρ­χε η απα­ραί­τη­τη κατά νόμο απαρ­τία του ορ­γά­νου για την λήψη απο­φά­σε­ων.

-Ει­σέ­πρα­ξε από την εται­ρεία δα­πά­νες τα­ξι­διών που είχαν κα­τα­βλη­θεί σ’ αυτόν πα­ράλ­λη­λα και από τους άλ­λους δύο δη­μό­σιους φο­ρείς στους οποί­ους υπα­γό­ταν (Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, Δι­δα­σκα­λι­κή Ομο­σπον­δία Ελ­λά­δος).

-Είχε υπο­βά­λει προς εί­σπρα­ξη τα αντί­στοι­χα δι­καιο­λο­γη­τι­κά για τις εν λόγω αε­ρο­πο­ρι­κές με­τα­κι­νή­σεις καί­τοι στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα δεν είχε επι­βι­βα­στεί στις πτή­σεις.

-Κατά τα έτη 2014-2015 είχε υπερ­βεί κατά πολύ το ορι­ζό­με­νο από τον νόμο ετή­σιο όριο των 60 ημε­ρών που έχει θε­σπι­στεί σχε­τι­κά με τις με­τα­κι­νή­σεις των δη­μο­σί­ων υπαλ­λή­λων.

Στην αγωγή υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι κατά το έτος 2014 ο ενα­γό­με­νος πραγ­μα­το­ποί­η­σε εκτός έδρας με­τα­κι­νή­σεις που αντι­στοι­χού­σαν συ­νο­λι­κά σε 79 ημέ­ρες, υπερ­βαί­νο­ντας το νό­μι­μο ανώ­τα­το όριο κατά 19 ημέ­ρες. Η συ­νο­λι­κή ζημία από τις δα­πά­νες των οποί­ων ανήλ­θε στο ποσό των 6.747,73€ με το πα­ρά­νο­μο αυτών να συ­νί­στα­ται στο γε­γο­νός ότι για καμία εξ αυτών των δα­πα­νών δεν υπήρ­χε ούτε από­φα­ση περί των με­τα­κι­νή­σε­ων από το Δ.Σ της εται­ρί­ας ούτε και νό­μι­μη έγκρι­ση των δα­πα­νών από αυτό.

Εκ του ανω­τέ­ρω συ­νο­λι­κού αυτού ποσού η επι­μέ­ρους ζημία την οποία υπο­στη­ρί­ζει ότι υπέ­στη η εται­ρεία, ανήλ­θε στο ποσό των 1.519,93 €.

Για τις δα­πά­νες των δε­κα­εν­νέα υπερ­βαι­νου­σών ημε­ρών συρ­ρέ­ει, όπως το­νί­ζε­ται, πέραν της μη εγκρί­σε­ώς τους από το Δ.Σ της εται­ρεί­ας και δεύ­τε­ρος λόγος πα­ρα­νο­μί­ας αυτών, το γε­γο­νός ότι οι συ­γκε­κρι­μέ­νες με­τα­κι­νή­σεις υπερ­βαί­νουν το εκ του νόμου ορι­σθέν όριο των 60 ημε­ρών ετη­σί­ως, το οποίο και απο­τε­λεί τον μέ­γι­στο αριθ­μό εκτός έδρας με­τα­κι­νή­σε­ων που δύ­να­ται να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει ένας δη­μό­σιος υπάλ­λη­λος.

Πα­ράλ­λη­λα, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, για 9 εκ των με­τα­κι­νή­σε­ων που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν κατά το έτος 2014, η συ­νο­λι­κή ζημία από τις δα­πά­νες των οποί­ων ανέρ­χε­ται στο ποσό των 719,24€ δια­πι­στώ­θη­κε ότι ο ενα­γό­με­νος είτε είχε υπο­βά­λει τα απα­ραί­τη­τα προς πλη­ρω­μή δι­καιο­λο­γη­τι­κά πα­ρό­τι δεν είχε πραγ­μα­το­ποι­ή­σει – δεν είχε επι­βι­βα­στεί στις συ­γκε­κρι­μέ­νες πτή­σεις της αε­ρο­πο­ρι­κής εται­ρεί­ας AEGEAN είτε είχε μεν επι­βι­βα­στεί, αλλά είχε υπο­βά­λει τα ίδια δι­καιο­λο­γη­τι­κά ει­σπράτ­το­ντας την αξία των ει­σι­τη­ρί­ων και από τη Δι­δα­σκα­λι­κή Ομο­σπον­δία Ελ­λά­δος (της οποί­ας ήταν πρό­ε­δρος) ή και απευ­θεί­ας από την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, αφού ήταν πα­ράλ­λη­λα και χω­ρι­κός αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης.

Επι­ση­μαί­νε­ται δε ότι για τις δα­πά­νες συ­ντρέ­χει και δεύ­τε­ρος λόγος πα­ρα­νο­μί­ας το γε­γο­νός ότι απο­τέ­λε­σαν προ­ϊ­όν απά­της κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση για την οποία ο ενα­γό­με­νος έχει ήδη κα­τα­δι­κα­στεί σε 7 μήνες φυ­λά­κι­ση δυ­νά­μει απο­φά­σε­ως του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου.

Επι­πλέ­ον γί­νε­ται μνεία σε 20 ακόμη τα­ξί­δια αξίας 2.509,88€ για τα οποία όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, δια­πι­στώ­θη­κε ότι ο ενα­γό­με­νος είτε είχε υπο­βά­λει τα απα­ραί­τη­τα προς πλη­ρω­μή δι­καιο­λο­γη­τι­κά πα­ρό­τι δεν είχε επι­βι­βα­στεί στις συ­γκε­κρι­μέ­νες πτή­σεις είτε μεν είχε επι­βι­βα­στεί αλλά είχε υπο­βά­λει τα ίδια δι­καιο­λο­γη­τι­κά ει­σπράτ­το­ντας την αξία των ει­σι­τη­ρί­ων και από τη Δι­δα­σκα­λι­κή Ομο­σπον­δία Ελ­λά­δος ή και απευ­θεί­ας από την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Στην αγωγή γί­νε­ται ει­δι­κή μνεία στο ό,τι η πλειο­νό­τη­τα των δα­πα­νών των με­τα­κι­νή­σε­ων που πραγ­μα­το­ποί­η­σε ο ενα­γό­με­νος «εγκρί­θη­καν» σε μόλις τρεις συ­νε­δριά­σεις της εται­ρεί­ας με τα πρα­κτι­κά των συ­γκε­κρι­μέ­νων συ­νε­δριά­σε­ων να μην έχουν υπο­γρα­φεί από όλα τα μέλη τα οποία φέ­ρε­ται πως πα­ρα­στά­θη­καν.

Κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα της θη­τεί­ας του (είτε με υπό την ιδιό­τη­τα του μέ­λους Δ.Σ είτε με την ιδιό­τη­τα του προ­έ­δρου) στην εται­ρεία, στον ενα­γό­με­νο, όπως το­νί­ζε­ται, είχε πα­ρα­χω­ρη­θεί η χρήση (δυ­νά­μει συμ­βά­σε­ως χρη­σι­δα­νεί­ου) συ­γκε­κρι­μέ­νων ηλε­κτρο­νι­κών συ­σκευών που ανή­κουν κατά κυ­ριό­τη­τα στην εται­ρία, προ­κει­μέ­νου να υπο­βοη­θη­θεί κατά την εκτέ­λε­ση των κα­θη­κό­ντων του και τα οποία έως σή­με­ρα δεν έχουν επι­στρα­φεί.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζο­νται οι δι­κη­γό­ροι κκ. Δη­μή­τρης Βερ­βέ­ρης και Ελλη Βε­λιά­δη.