Μια υπόθεση που παρέμενε θαμμένη για χρόνια στη σιωπή έφτασε στα χέρια των Αρχών, όταν δύο αδέρφια αποφάσισαν, ενήλικα πλέον, να μιλήσουν για όσα υποστηρίζουν ότι βίωσαν στην παιδική τους ηλικία.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», μια 27χρονη και ο 25χρονος αδερφός της κατήγγειλαν αρμοδίως ότι, σε απροσδιόριστο χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια των παιδικών τους χρόνων, υπέστησαν σεξουαλική κακοποίηση. Ως φερόμενος δράστης κατονομάζεται από τους ίδιους ο 29χρονος πρώτος ξάδερφός τους, ο οποίος διαμένει σε περιοχή στης Ρόδου όπου κατά τους καταγγέλλοντες φέρονται να τελέστηκαν και οι επίμαχες πράξεις.
Τα δύο αδέρφια εξετάστηκαν παρουσία ψυχολόγου, όπως προβλέπεται σε υποθέσεις αυτής της φύσης, ώστε η κατάθεσή τους να ληφθεί με τους όρους που επιβάλλει η ευαισθησία του αντικειμένου. Κατά τη διαδικασία αυτή περιέγραψαν όσα υποστηρίζουν ότι συνέβησαν όταν ήταν ανήλικα, τοποθετώντας τα καταγγελλόμενα σε βάθος χρόνου, χωρίς ωστόσο να είναι σε θέση να προσδιορίσουν με ακρίβεια το χρονικό διάστημα τέλεσης.

Το στοιχείο αυτό δεν είναι ασύνηθες σε ανάλογες υποθέσεις, καθώς η παιδική ηλικία των παθόντων κατά τον κρίσιμο χρόνο και η απόσταση των ετών καθιστούν συχνά δυσχερή τον ακριβή χρονικό εντοπισμό των γεγονότων.
Στο πρόσωπο του φερόμενου δράστη οι καταγγέλλοντες αναγνωρίζουν πρόσωπο του στενού οικογενειακού περιβάλλοντος, γεγονός που προσδίδει στην υπόθεση ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς οι καταγγελίες για γενετήσιες πράξεις σε βάρος ανηλίκων εντός του συγγενικού κύκλου συγκαταλέγονται, σύμφωνα με όσα προκύπτουν διαχρονικά από ανάλογες υποθέσεις, στις πλέον δύσκολες τόσο ως προς την αποκάλυψη όσο και ως προς τη διερεύνησή τους.
Σημειώνεται με σαφήνεια ότι στο παρόν στάδιο πρόκειται για καταγγελίες που τελούν υπό διερεύνηση και ότι ο φερόμενος δράστης δεν έχει καταδικαστεί για οποιαδήποτε πράξη, ενώ δεν έχει γίνει γνωστή μέχρι στιγμής η δική του τοποθέτηση επί των καταγγελλομένων.
Μετά την υποβολή της καταγγελίας κινήθηκε άμεσα η προβλεπόμενη διαδικασία και διενεργείται προανάκριση για τη διερεύνηση της υπόθεσης. Στο πλαίσιο αυτό αναμένεται να αξιολογηθεί το σύνολο του υλικού που προέκυψε από τις καταθέσεις των δύο αδερφών, ενώ οι Αρχές θα εξετάσουν κάθε στοιχείο που μπορεί να φωτίσει τα καταγγελλόμενα, από τον προσδιορισμό του κρίσιμου χρονικού διαστήματος έως τις συνθήκες υπό τις οποίες φέρονται να τελέστηκαν οι πράξεις. Κρίσιμο ζήτημα που θα εξεταστεί στην πορεία της διαδικασίας αποτελεί και ο ακριβής νομικός χαρακτηρισμός των πράξεων σε συνάρτηση με τον χρόνο τέλεσής τους, δεδομένου ότι τα καταγγελλόμενα ανάγονται σε βάθος ετών.
Η συγκεκριμένη υπόθεση εντάσσεται σε ένα ευρύτερο μοτίβο που καταγράφεται με αυξανόμενη συχνότητα τα τελευταία χρόνια, με ενήλικα πλέον πρόσωπα να προσέρχονται στις Αρχές και να καταγγέλλουν περιστατικά που τοποθετούν στην παιδική τους ηλικία. Η καθυστερημένη αποκάλυψη σε υποθέσεις γενετήσιων πράξεων σε βάρος ανηλίκων αποδίδεται κατά κανόνα στον φόβο, στη ντροπή, στη σύγχυση που βιώνει το ανήλικο θύμα, αλλά και στους ιδιαίτερους δεσμούς που αναπτύσσονται όταν ο φερόμενος δράστης ανήκει στο οικογενειακό περιβάλλον. Το γεγονός ότι εν προκειμένω τα δύο αδέρφια προσήλθαν από κοινού στις Αρχές αποτελεί στοιχείο που αναμένεται να συνεκτιμηθεί στο πλαίσιο της έρευνας.

Η προανάκριση βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και το σύνολο του υλικού που θα συγκεντρωθεί θα διαβιβαστεί αρμοδίως στην Εισαγγελία, η οποία θα κληθεί να αποφανθεί για τη συνέχεια της υπόθεσης.

Αδέρφια καταγγέλλουν σεξουαλική κακοποίηση στην παιδική τους ηλικία με φερόμενο δράστη τον πρώτο ξάδερφό τους!

Οριστική τροπή πήρε η υπόθεση που είχε απασχολήσει τη δικαστική επικαιρότητα της Ρόδου, με το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών να κλείνει το κεφάλαιο της διάστασης απόψεων που είχε ανοίξει ανάμεσα στους δύο δικαστικούς λειτουργούς. Η κρίση του συμβουλίου ήταν σαφής. Τάχθηκε με την άποψη της Αντεισαγγελέως και έκρινε ότι για τον 69χρονο, σύντροφο της μητέρας του ανηλίκου, μοναδικό πρόσφορο μέτρο είναι το έσχατο, δηλαδή ο εγκλεισμός του στη φυλακή έως την εκδίκαση της υπόθεσης.
Η απόφαση τέθηκε αμέσως σε εφαρμογή. Αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ρόδου εντόπισαν και συνέλαβαν τον κατηγορούμενο, ο οποίος μέχρι την έκδοση του βουλεύματος τελούσε υπό καθεστώς κατ’ οίκον περιορισμού. Έτσι, ο 69χρονος μεταφέρθηκε στο σωφρονιστικό κατάστημα, κλείνοντας ένα δικονομικό κεφάλαιο που είχε μείνει μετέωρο επί ημέρες.

Πώς έφτασε η υπόθεση στο Συμβούλιο
Η διαφωνία είχε προκύψει αμέσως μετά την απολογία του κατηγορουμένου, στις 5 Ιουνίου 2026. Ο Α’ Τακτικός Ανακριτής έκρινε τότε ότι για την εξυπηρέτηση των σκοπών του νόμου αρκούσε η επιβολή περιοριστικών όρων, εκτιμώντας πως δεν συνέτρεχε λόγος στέρησης της ελευθερίας. Η Αντεισαγγελέας διατύπωσε εκ διαμέτρου αντίθετη γνώμη, υποστηρίζοντας ότι κανένας όρος δεν μπορεί να εξουδετερώσει τον κίνδυνο τέλεσης νέων εγκλημάτων σε βάρος ανηλίκων.
Καθώς οι δύο λειτουργοί δεν συνέκλιναν, η υπόθεση παραπέμφθηκε, όπως προβλέπεται, στο αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο. Η εισαγγελική λειτουργός εισήγαγε την πρότασή της ζητώντας να αρθεί η διαφωνία υπέρ της δικής της θέσης. Το συμβούλιο, αξιολογώντας το σύνολο του υλικού, υιοθέτησε τελικά την επιχειρηματολογία της.

Τα επιχειρήματα που έκριναν την έκβαση
Στην πρότασή της η Αντεισαγγελέας είχε υποστηρίξει ότι από το σύνολο της δικογραφίας προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις ενοχής μόνο σε βάρος του 69χρονου και όχι σε βάρος του δεύτερου κατηγορουμένου, ενός 60χρονου. Είχε μάλιστα επισημάνει ότι ο ίδιος ο Ανακριτής, αφήνοντας ελεύθερο τον 60χρονο χωρίς κανέναν όρο, αποδέχθηκε εμμέσως πως ο δεύτερος δεν φέρει ευθύνη, στοιχείο που κατά την κρίση της ενίσχυε την εικόνα ότι ο φερόμενος ως δράστης είναι ο σύντροφος της μητέρας.
Καθοριστική θέση στην επιχειρηματολογία είχε καταλάβει η σύνδεση ανάμεσα στο έγκαυμα του χεριού και στη φερόμενη ασέλγεια. Σύμφωνα με την πρόταση, ο ανήλικος ταύτισε το πρόσωπο που τον κακοποίησε σεξουαλικά με εκείνο που του προκάλεσε το έγκαυμα από τσιγάρο, πράξη που ο 69χρονος παραδέχεται, αποδίδοντάς την ωστόσο σε ατύχημα λόγω της υπερκινητικότητας του παιδιού. Η αποδοχή αυτή, κατά την εισαγγελική λειτουργό, στρεφόταν εις βάρος του, καθώς με βάση την κατάθεση του παθόντος το πρόσωπο που τον έκαψε και το πρόσωπο που τον «πείραξε» ταυτίζονταν.
Βάρος είχε δοθεί και στον τόπο όπου ο ανήλικος τοποθετούσε τις πράξεις. Επρόκειτο για χώρους της κατοικίας στους οποίους ακώλυτη παρουσία είχε ο 69χρονος, ο οποίος είχε μετοικήσει μαζί με την οικογένεια μόλις τον τελευταίο μήνα. Αντίθετα, η παρουσία του 60χρονου, που κατονομάστηκε μία μόνο φορά από το παιδί, ήταν περιορισμένη τοπικά και χρονικά.
Ως προς το ίδιο το μέτρο, η Αντεισαγγελέας είχε τονίσει ότι ο σοβαρός κίνδυνος τέλεσης νέων εγκλημάτων δεν μπορεί να αποκλειστεί με κανέναν όρο. Είχε υποστηρίξει ότι ούτε η απαγόρευση εξόδου από τη χώρα ούτε η υποχρέωση εμφάνισης στο αστυνομικό τμήμα αναιρούν την ελευθερία του κατηγορουμένου και, κατ’ επέκταση, τη δυνατότητα να επαναλάβει ανάλογες πράξεις. Είχε σημειώσει ακόμη ότι η απαγόρευση προσέγγισης του συγκεκριμένου ανηλίκου είναι πλέον άνευ αντικειμένου, καθώς το παιδί διαμένει με την ενήλικη αδελφή του και τελεί υπό την πλήρη εποπτεία της, ενώ είχε κρίνει ανεξέλεγκτη οποιαδήποτε απαγόρευση συναναστροφής με άλλους ανηλίκους, αναφέροντας πως στο οικογενειακό περιβάλλον του κατηγορουμένου υπάρχουν τουλάχιστον δύο ανήλικα εγγόνια.
Το ιστορικό της υπόθεσης
Η αφετηρία της υπόθεσης ανάγεται στον Μάιο του 2022, όταν σε περιβάλλον ειδικού σχολείου εντοπίστηκε τραύμα στο δεξί χέρι του παιδιού, το οποίο αρχικά αποδόθηκε σε στάχτη τσιγάρου του συντρόφου της μητέρας. Η αναφορά οδήγησε σε κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση, στο πλαίσιο της οποίας εξετάστηκαν ως μάρτυρες οι εκπαιδευτικοί, η μητέρα και ο ίδιος ο ανήλικος, που υποβλήθηκε και σε ιατρικές εξετάσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», η ιατροδικαστική εξέταση κατέγραψε εγκαυματικές περιοχές, εκδορές καθώς και ευρήματα που χαρακτηρίστηκαν συμβατά με πρόσφατη γενετήσια προσβολή, εικόνα που επιβεβαιώθηκε και από τη μεταγενέστερη ιατρική εξέταση. Ο ανήλικος, που πάσχει από βαριά νοητική υστέρηση με ποσοστό αναπηρίας 67%, εξετάστηκε με τη συνδρομή πραγματογνώμονα ψυχολόγου, όπως προβλέπεται για τα ανήλικα θύματα.
Παρά τις σοβαρές δυσκολίες επικοινωνίας, το παιδί κατέδειξε με απλοϊκές προτάσεις τον τρόπο, τον τόπο και τον χρόνο της φερόμενης κακοποίησης, καθώς και ορισμένα εξωτερικά χαρακτηριστικά του προσώπου που το έβλαψε. Περιέγραψε έναν άνδρα κοντό, με σκούρα μαλλιά, στοιχεία που κατά την εισαγγελική πρόταση αντιστοιχούν στον 69χρονο και όχι στον 60χρονο, ο οποίος είναι αισθητά ψηλότερος και έχει λευκά μαλλιά.
Στο ιστορικό περιλαμβανόταν και η αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού τις εβδομάδες πριν την καταγγελία. Ο ανήλικος ζητούσε επίμονα τη συνεχή παρουσία εκπαιδευτικού δίπλα του, δυσανασχετούσε όταν επρόκειτο να επιστρέψει στην κατοικία όπου είχε πρόσφατα μετοικήσει και εκδήλωνε γενικότερη αποδοκιμασία προς το πρόσωπο της μητέρας του. Η μητέρα, η οποία κρίθηκε ακατάλληλη από τις κοινωνικές υπηρεσίες, δεν διατηρούσε ουσιαστική επαφή με τον γιο της, ενώ το παιδί τελούσε σε πένθος για τον πρόσφατο θάνατο του βιολογικού του πατέρα.

Το σημείο τριβής για την ψυχολογική εκτίμηση
Κομβικό ζήτημα της υπόθεσης υπήρξε ο ρόλος της ψυχολόγου. Η εισαγγελική λειτουργός είχε δεχθεί ότι το αξιόπιστο μέρος της μαρτυρίας είναι πως κάποιος άνδρας ασέλγησε επί του παιδιού και πως στο άμεσο περιβάλλον του ασκούνταν βία, σημειώνοντας ωστόσο ότι η ψυχολόγος δεν προσδιόρισε με βεβαιότητα την ταυτότητα του δράστη, καθώς δεν είχε ενώπιόν της τους κατηγορουμένους. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εδραζόταν η διάσταση με τον Ανακριτή, ο οποίος είχε υιοθετήσει την ασαφή αυτή τοποθέτηση και είχε αναγνωρίσει αοριστία στην κατάθεση του παθόντος. Το Συμβούλιο, ωστόσο, στάθηκε στη συνολική εικόνα και έκρινε ότι οι ενδείξεις στρέφονταν κατά του 69χρονου.
Η θέση της υπεράσπισης
Ο 69χρονος αρνείται κατηγορηματικά κάθε εμπλοκή στις πράξεις που του αποδίδονται. Συνήγορος υπεράσπισής του είναι ο κ. Σπύρος Σαλαμαστράκης. Ο κατηγορούμενος διατείνεται ότι το έγκαυμα προέκυψε από ατύχημα, καθώς το παιδί, λόγω της έντονης κινητικότητάς του, ήρθε ξαφνικά σε επαφή με αναμμένο τσιγάρο που εκείνος κρατούσε. Υποστηρίζει επιπλέον ότι ουδέποτε βρέθηκε μόνος με τον ανήλικο, επικαλούμενος και το μικρό εμβαδόν της κατοικίας, που επέβαλλε τη διαρκή παρουσία της μητέρας, ενώ παραπέμπει σε εργαστηριακή έκθεση σύμφωνα με την οποία δεν εντοπίστηκε γενετικό του υλικό.
Σε βάρος του 69χρονου ασκήθηκε ποινική δίωξη για κατάχρηση ανίκανου προς αντίσταση σε γενετήσια πράξη κατ’ εξακολούθηση, για γενετήσιες πράξεις με ανήλικο κατ’ εξακολούθηση και για σωματική βλάβη αδύναμου ατόμου κατ’ εξακολούθηση.

Στη φυλακή ο 69χρονος κατηγορούμενος για σεξουαλική κακοποίηση 14χρονου με νοητική υστέρηση

Μια υπόθεση με βαρύτατες κατηγορίες που αφορούν ανήλικο με νοητική υστέρηση φτάνει στο ανακριτικό στάδιο τέσσερα χρόνια μετά τα πρώτα σήματα κινδύνου. Στις 5 Ιουνίου 2026, 2 ημεδαποί θα κληθούν να δώσουν εξηγήσεις ενώπιον Ανακριτή για κατάχρηση ανίκανου προς αντίσταση σε γενετήσια πράξη κατ’ εξακολούθηση και σωματική βλάβη αδύναμου ατόμου κατ’ εξακολούθηση.
Το θύμα, αγόρι 14 ετών με χαμηλή νοητική στέρηση, φοιτούσε σε ειδικό σχολείο όταν εκπαιδευτικοί εντόπισαν για πρώτη φορά τα σημάδια που έμελλε να πυροδοτήσουν την ποινική διαδικασία.
Το σχολείο που άνοιξε τον φάκελο
Η υπόθεση ξεκίνησε να ξετυλίγεται τον Μάιο του 2022, όταν βοηθητικό προσωπικό του ειδικού σχολείου, κατά τη συνοδεία του ανήλικου στην τουαλέτα, παρατήρησε τραύμα στον έσω πήχη του δεξιού χεριού του, το οποίο έμοιαζε με έγκαυμα από τσιγάρο.
Ο ανήλικος, όπως προέκυψε, απάντησε διστακτικά στις ερωτήσεις που του τέθηκαν, αναφέροντας ότι το τραύμα προκλήθηκε από τον σύντροφο της μητέρας του. Ο λόγος φέρεται να ήταν επειδή ο ανήλικος δεν έβγαινε από το αυτοκίνητο. Η δασκάλα της τάξης, που ενημερώθηκε αμέσως, επιβεβαίωσε το εύρημα. Υποστήριξε σύμφωνα με τις πληροφορίες ότι το αγόρι πήγαινε στο σχολείο «μαραζωμένο», δεν μιλούσε σχεδόν καθόλου και επανειλημμένα ρωτούσε πότε θα επιστρέψει σπίτι, κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί.
Δύο ημέρες αργότερα, στις 26 Μαΐου 2022, νέα ανησυχητικά ευρήματα ήρθαν στο φως. Κατά τη μεσημβρινή επίσκεψη στην τουαλέτα, ο ανήλικος παραπονέθηκε για πόνο στην κοιλιά, ενώ διαπιστώθηκαν βλέννες στο εσώρουχό του. Την επόμενη ημέρα, 27 Μαΐου 2022, η δασκάλα διαπίστωσε νέες γρατσουνιές στον λαιμό του, τις οποίες δεν είχε παρατηρήσει την προηγούμενη ημέρα. Στις ερωτήσεις για την προέλευσή τους, το παιδί δεν απάντησε.
Η κατάθεση
του ανηλίκου ενώπιον ψυχολόγου
Λόγω της νοητικής του υστέρησης, ο ανήλικος εξετάστηκε μέσω πραγματογνώμονα ψυχολόγου, σύμφωνα με τις ειδικές διατάξεις που προβλέπονται για ανηλίκους. Παρά τις δυσκολίες επικοινωνίας που χαρακτηρίζουν την κατάστασή του, το παιδί έδωσε κατά τη διάρκεια της εξέτασης στοιχεία βαρύτατης σημασίας. Φέρεται να ανέφερε ότι άνδρας του προκάλεσε το έγκαυμα στο χέρι, ότι τον πείραξε στα γεννητικά του όργανα επανειλημμένα, και ότι φοβάται στο σπίτι όπου διαμένει. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Δημοκρατικής», το παιδί συνέδεσε τα περιστατικά αυτά με πρόσωπο από το οικογενειακό του περιβάλλον.
Οι κατηγορούμενοι και οι εκδοχές τους
Ο πρώτος κατηγορούμενος, ημεδαπός 69 ετών, είναι ο σύντροφος της μητέρας του ανήλικου. Διατείνεται ότι το έγκαυμα στο χέρι του παιδιού προέκυψε από ατύχημα, καθώς ο ανήλικος, που χαρακτηρίζεται από απότομες και απρόβλεπτες κινήσεις, ήρθε τυχαία σε επαφή με αναμμένο τσιγάρο. Αρνείται κατηγορηματικά κάθε κατηγορία και ισχυρίζεται ότι ουδέποτε βρέθηκε μόνος με τον ανήλικο. Ο δεύτερος κατηγορούμενος, ημεδαπός 60 ετών, είναι συγγενής εξ αγχιστείας της οικογένειας. Αρνείται και αυτός κάθε εμπλοκή, υποστηρίζοντας ότι δεν έχει σχέση με ό,τι φέρεται να υπέστη το παιδί. Η εκδοχή του θέλει τα σωματικά σημάδια του ανήλικου να οφείλονται στη ζωηράδα του και στις συχνές πτώσεις που προκαλούσε μόνος του.
Οι μαρτυρίες του οικογενειακού περιβάλλοντος
Η μητέρα του ανήλικου, αρνήθηκε σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες κάθε περιστατικό κακοποίησης. Περιέγραψε το επεισόδιο με το τσιγάρο ως ατύχημα, ανέφερε ότι ο σύντροφός της δεν έμενε ποτέ μόνος με τα παιδιά και υποστήριξε ότι αν το παιδί είχε παραπονεθεί για κάτι θα της το είχε πει, επικαλούμενη παλαιότερο παράδειγμα με γαστρεντερίτιδα. Δήλωσε επίσης ότι επιθυμεί την ποινική δίωξη όποιου τυχόν έβλαψε το παιδί, εκφράζοντας ωστόσο την πεποίθηση ότι δεν συνέβη τίποτα τέτοιο.
Το προφίλ του θύματος και η ευαλωτότητά του
Ο ανήλικος, 14 ετών κατά τον χρόνο των περιστατικών, φοιτούσε σε ειδικό σχολείο λόγω χαμηλής νοητικής στέρησης. Δεν ήταν σε θέση να αυτοεξυπηρετηθεί σε βασικές καθημερινές λειτουργίες. Στο περιβάλλον του σχολείου παρουσίαζε ανήσυχη συμπεριφορά και επαναλαμβανόμενες απότομες κινήσεις. Το γεγονός ότι το παιδί δεν διέθετε την ικανότητα να αντισταθεί ή να επικοινωνήσει με συνοχή αποτελεί κεντρικό στοιχείο της κατηγορίας για κατάχρηση ανίκανου προς αντίσταση. Η κατηγορία αυτή, σε συνδυασμό με εκείνη της σωματικής βλάβης αδύναμου ατόμου, και ο κατ’ εξακολούθηση χαρακτήρας και των δύο, συνιστούν το βαρύ νομικό πλαίσιο. Τους κατηγορούμενους εκπροσωπεί η δικηγόρος κ. Μαρία Πετρά.

Στον Ανακριτή για σεξουαλική κακοποίηση και σωματική βλάβη 14χρονου με νοητική υστέρηση δύο Ροδίτες

Δύο υποθέσεις που γεννήθηκαν σε διαφορετικά νησιά, με διαφορετικούς πρωταγωνιστές και εντελώς διαφορετικές συνθήκες, βρίσκονται σήμερα στο ίδιο σημείο. Ένας εφημέριος από τη Νότια Ρόδο κατηγορείται για προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας 30χρονου αλλοδαπού τουρίστα. Ένας 30χρονος Αλβανός αντιμετωπίζει κατηγορίες παράνομης κατακράτησης, προσβολής γενετήσιας αξιοπρέπειας και βίας κατά υπαλλήλων σε βάρος 32χρονης ημεδαπής στη Σύμη. Και για τις δύο υποθέσεις η επόμενη δικάσιμος ορίστηκε στις 5 Ιουνίου 2026, ύστερα από αναβολές που, στην πρώτη περίπτωση, έχουν συσσωρευτεί από το 2023.
Ο εφημέριος, ο σταυρός και το λάδι
Το καλοκαίρι του 2023 ένας 30χρονος τουρίστας, καταγόμενος από την Εσθονία και μόνιμος κάτοικος Φινλανδίας, κατήγγειλε στις Αρχές τον εφημέριο γνωστής Μονής της Νότιας Ρόδου για προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειάς του. Το σκηνικό, όπως το περιέγραψε ο ίδιος στις αρχικές του καταθέσεις, ξεκινά από μια ξεχασμένη αγορά.
Ο αλλοδαπός είχε επισκεφθεί τη Μονή με μία φίλη του, αγόρασε έναν σταυρό και τον άφησε εκεί κατά την αποχώρηση. Την επόμενη ημέρα επικοινώνησε με τον εφημέριο και επέστρεψε μόνος του για να τον παραλάβει. Σύμφωνα με την καταγγελία του, ο ιερέας τον οδήγησε σε δωμάτιο επισκεπτών με πρόφαση να του χαρίσει κάτι και εκεί του ζήτησε να αφαιρέσει μέρος των ρούχων του, παρουσιάζοντας την αλοιφή με λάδι ως συνηθισμένη ελληνική πρακτική. Θεωρώντας τη συμπεριφορά αυτή ανάρμοστη, ο τουρίστας απευθύνθηκε στην αστυνομία, ζητώντας να διερευνηθεί αν επρόκειτο για γνήσια θρησκευτική τελετουργία ή για κάτι άλλο.
Ο εφημέριος αρνείται κατηγορηματικά κάθε ανάρμοστη συμπεριφορά. Υποστηρίζει ότι ο 30χρονος ήρθε στη Μονή επιθυμώντας να γνωρίσει την Ορθόδοξη πίστη και ότι η επαφή τους υπήρξε αποκλειστικά πνευματικού χαρακτήρα. Σύμφωνα με την απολογία του, χρησιμοποίησε λάδι από το καντήλι της Παναγίας για να σταυρώσει τον επισκέπτη στο μέτωπο, τα χέρια και την πλάτη, και διαπιστώνοντας έντονα εκζέματα στο σώμα του, του πρότεινε να αλείψει τα ερεθισμένα σημεία με θεραπευτικό λάδι, πρόταση που ο τουρίστας, κατά τον ίδιο, αποδέχθηκε πρόθυμα. Φέρεται να έχει τονίσει ότι τα πάντα έγιναν με ανοιχτή πόρτα και ανοιχτό παράθυρο, χωρίς κανένα στοιχείο που να δικαιολογεί την κατηγορία.
Η υπόθεση εκδικάζεται ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου. Ως συνήγορος υπεράσπισης παρίσταται ο κ. Άκης Δημητριάδης, ενώ την κατηγορία υποστηρίζει ο κ. Γιώργος Λαμπαδάκης.
Η κλειδωμένη  πόρτα στη Σύμη
Η δεύτερη υπόθεση ξεκίνησε από ένα κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος στη Σύμη και βρίσκεται ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου. Κατηγορούμενος είναι 30χρονος από την Αλβανία, ο οποίος αντιμετωπίζει κατηγορίες παράνομης κατακράτησης, προσβολής γενετήσιας αξιοπρέπειας και βίας κατά υπαλλήλων σε βάρος 32χρονης ημεδαπής.
Σύμφωνα με τα όσα αποτυπώνονται στη δικογραφία, ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να αποχωρήσει από το κατάστημα παρά τη σχετική υπόδειξη, κλείδωσε την πόρτα και κατακράτησε τη γυναίκα. Η 32χρονη κατήγγειλε πράξεις που προσέβαλαν τη γενετήσια αξιοπρέπειά της. Θαμώνες που βρίσκονταν στον χώρο ειδοποίησαν τις Αρχές. Οι αστυνομικοί που έφτασαν στο σημείο εντόπισαν τη γυναίκα σε κατάσταση μερικής απώλειας αισθήσεων. Κατά τη σύλληψή του ο 30χρονος αντέδρασε με εξυβρίσεις, απειλές και σωματική αντίσταση. Κατασχέθηκε βιντεοληπτικό υλικό και διατάχθηκε ιατροδικαστική εξέταση.
Αξιοσημείωτη είναι η εξέλιξη του κατηγορητηρίου κατά τη διάρκεια της δικαστικής πορείας. Αρχικά ο Αλβανός αντιμετώπιζε κατηγορία απόπειρας βιασμού σε συνδυασμό με παράνομη κατακράτηση, διατάραξη οικιακής ειρήνης και βία κατά υπαλλήλων. Στη φάση της επίσημης γνωστοποίησης κατηγορίας το πλαίσιο αναδιατυπώθηκε σε παράνομη κατακράτηση, προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας και βία κατά υπαλλήλων. Η αλλαγή αυτή δεν είναι τυπικής φύσης. Μετατοπίζει τα αποδεικτικά ζητούμενα ως προς τον δόλο, τη βία και τη συναίνεση ή αντίσταση της παθούσας, στοιχεία που θα κριθούν στο ακροατήριο με βάση τεχνικά τεκμήρια και μαρτυρικές καταθέσεις.
Στη χθεσινή συνεδρίαση ο κ. Βασίλης Μπέης, εκπροσωπώντας την υπεράσπιση, υποστήριξε ότι η αυτοπρόσωπη εξέταση της 32χρονης στο ακροατήριο είναι αναγκαία προκειμένου να ελεγχθεί η συνέπεια των ισχυρισμών σε σχέση με τον τόπο, τον χρόνο και τον τρόπο εκδήλωσης των φερόμενων γεγονότων. Από την πλευρά της πολιτικής αγωγής η κ. Άννα Κωνσταντή επεσήμανε ότι η παθούσα παραμένει ψυχολογικά κλονισμένη και αντιμετωπίζει έντονο στρες, στοιχεία που την καθιστούν αντικειμενικά αδύνατη να παραστεί στο ακροατήριο, και τόνισε ότι η απουσία της δεν συνιστά υπεκφυγή αλλά οφείλεται σε πραγματικούς ιατροψυχολογικούς λόγους. Το δικαστήριο, σταθμίζοντας τα δεδομένα αυτά, μετέθεσε την εκδίκαση για τις 5 Ιουνίου 2026.

Εφημέριος στη Ρόδο και Αλβανός στη Σύμη: Δύο υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης που έχουν προκαλέσει σοκ

Τα στοιχεία οι ισχυρισμοί του κατηγορουμένου
Κρίσιμο στοιχείο της δικογραφίας αποτελούν οι καταθέσεις χωρίς όρκο, οι οποίες δόθηκαν παρουσία πραγματογνώμονα παιδοψυχολόγου, τόσο από την ίδια την παθούσα όσο και από τα ανήλικα αδέλφια της. Στις καταθέσεις αυτές, σύμφωνα με όσα περιλαμβάνονται στον φάκελο, επιβεβαιωνόταν ότι ο κατηγορούμενος κοιμόταν μαζί με την ανήλικη εγγονή του. Η κατάθεση της παθούσας περιελάμβανε, επιπλέον, αναφορές σε παρόμοιες πράξεις σε βάρος άλλης ανήλικης, εξαδέλφης της, στοιχείο που ελήφθη υπόψη από την εισαγγελική πρόταση ως ένδειξη συστηματικής κακοποιητικής συμπεριφοράς.
Ο 83χρονος αρνείται τις κατηγορίες. Ωστόσο, ο ισχυρισμός του ότι ουδέποτε είχε μείνει μόνος με την ανήλικη διαψεύδεται, σύμφωνα με την εισαγγελική αξιολόγηση, ευθέως από τις καταθέσεις του φακέλου. Εξίσου αναληθής κρίθηκε ο ισχυρισμός του περί συμβολής του στην αποκάλυψη των γεγονότων, καθώς από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι φέρεται να επεχείρησε να συγκαλύψει τα αδικήματα και να αποτρέψει την κόρη του από το να προβεί σε καταγγελία στις αρχές. Αβάσιμος κρίθηκε, τέλος, και ο ισχυρισμός του περί σκευωρίας κοινωνικών λειτουργών, αφού η αφαίρεση της γονικής μέριμνας των ανήλικων τέκνων από τους γονείς τους αποφασίστηκε με απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου για λόγους πλημμελούς άσκησής της και όχι εξαιτίας της υπό κρίση υπόθεσης.

Η γραμμή υπεράσπισης ενόψει του ακροατηρίου
Οι συνήγοροι υπεράσπισης κ.κ. Στέλιος Αλεξανδρής και Πολυξένη Χατζηγιάννη είχαν ζητήσει την αντικατάσταση της κράτησης με ηπιότερα μέτρα, επικαλούμενοι την ολοκλήρωση της ανάκρισης, την απουσία κινδύνου φυγής και υποτροπής λόγω της ηλικίας του εντολέα τους, αλλά και σοβαρούς λόγους υγείας.

Στο εδώλιο του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Κω ο 83χρονος που κατηγορείται για τη σεξουαλική κακοποίηση της ανήλικης εγγονής του

Ένα βαρύ περιστατικό σεξουαλικής κακοποίησης ανήλικης κοπέλας ήρθε στο φως στη Ρόδο, όταν το απόγευμα της 18ης Απριλίου 2026 μητέρα και κόρη κατέθεσαν επίσημη καταγγελία στο Αστυνομικό Τμήμα Αρχαγγέλου.
Το περιστατικό φέρεται να έλαβε χώρα το μεσημέρι της προηγούμενης ημέρας εντός οικήματος στην Κάλαθο, αφορά 16χρονη ημεδαπή και ως δράστης φέρεται 28χρονος αλβανικής υπηκοότητας.
Η 16χρονη κοπέλα και η μητέρα της είχαν μεταβεί στον Κάλαθο Ρόδου για να παρευρεθούν στον γάμο οικείου τους προσώπου. Διέμεναν σε ενοικιαζόμενο οίκημα, από κοινού με άλλα άτομα που σχετίζονταν με την ίδια εκδήλωση.
Στο ίδιο ακριβώς οίκημα διανυκτέρευε, κατά τις ίδιες πληροφορίες, και ο 28χρονος αλλοδαπός.
Η συνύπαρξη υπό την ίδια στέγη, μέσα στο χαλαρό και εορταστικό κλίμα μιας γαμήλιας συγκέντρωσης, φαίνεται να αποτέλεσε την ευκαιρία που εκμεταλλεύτηκε ο φερόμενος δράστης.
Σύμφωνα με την καταγγελία περί ώρα 13:00 της 17ης Απριλίου 2026, ο 28χρονος εισήλθε εντός του δωματίου της ανήλικης. Εκεί, ενώπιον της κοπέλας, φέρεται να αυνανίστηκε.
Το γεγονός ότι το θύμα ήταν ανήλικη προσδίδει στην υπόθεση ιδιαίτερο βάρος, τόσο από ποινική άποψη όσο και ως προς τις συνθήκες υπό τις οποίες εκτυλίχθηκε η πράξη, μέσα σε χώρο που θεωρητικά αντιστοιχούσε σε προσωρινό καταφύγιο ασφάλειας για την ίδια και την οικογένειά της.
Το απόγευμα της 18ης Απριλίου 2026, η 16χρονη, συνοδευόμενη από τη μητέρα της, υπέβαλε καταγγελία. Η μαρτυρία της ανήλικης αποτέλεσε τη βάση πάνω στην οποία κινήθηκαν οι περαιτέρω διαδικασίες.
Σχηματίστηκε δικογραφία για το αδίκημα της προσβολής γενετήσιας αξιοπρέπειας, ενημερώθηκε η Εισαγγελέας Υπηρεσίας και ξεκίνησε επίσημη προανάκριση.
Ο φερόμενος ως δράστης είναι μόνιμος κάτοικος Καλάθου Ρόδου.
Η αστυνομική έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη και η υπόθεση αναμένεται να οδηγηθεί ενώπιον της αρμόδιας εισαγγελικής αρχής.

Εισέβαλε στο δωμάτιο 16χρονης και την κακοποίησε σεξουαλικά σε σπίτι όπου γιόρταζαν γάμο

Στο επόμενο κρίσιμο στάδιο εισέρχεται η πολύκροτη δικογραφία των Δωδεκανήσων που αφορά ημεδαπό 83 ετών, κατηγορούμενο για βαρύτατα αδικήματα σεξουαλικής φύσεως σε βάρος της ανήλικης εγγονής του.
Η συμπλήρωση του νόμιμου εξαμήνου προσωρινής κράτησης, οδήγησε στην εισαγωγή της δικογραφίας στο Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου, το οποίο καλείται πλέον να αποφανθεί με βούλευμα εάν θα απολυθεί ο κατηγορούμενος ή εάν η προσωρινή κράτησή του θα συνεχιστεί μέχρι και το ανώτατο όριο του ενός έτους που ορίζει ο νόμος.

Η κατηγορία, το χρονικό και το περιεχόμενο των αποδιδόμενων πράξεων
Το κατηγορητήριο που βαρύνει τον 83χρονο ημεδαπό είναι από τα βαρύτερα που μπορεί να αντιμετωπίσει κατηγορούμενος ενώπιον ποινικού δικαστηρίου στη χώρα και αφορά σεξουαλικά αδικήματα σε βάρος αίματος. Σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, οι πράξεις τελέστηκαν σε βάρος της ανήλικης εγγονής του, η οποία κατά την έναρξη της κακοποίησης ήταν 5,5 ετών, ενώ σε κανένα σημείο του επίμαχου χρονικού διαστήματος δεν είχε συμπληρώσει την ηλικία των 12 ετών. Ο κατηγορούμενος, ως παππούς και φροντιστής της ανήλικης, είχε πρόσβαση στο πρόσωπό της καθημερινά, καθώς η επίβλεψη και φύλαξή της του είχαν ανατεθεί από τη μητέρα της.
Το κατηγορητήριο περιλαμβάνει 3 διακριτές ποινικές κατηγορίες, που αλληλοεπικαλύπτονται πραγματολογικά αλλά θεμελιώνουν αυτοτελείς ποινικές ευθύνες.
Πρώτη κατηγορία: Βιασμός κατ’ εξακολούθηση
Ο κατηγορούμενος φέρεται να τέλεσε γενετήσιες πράξεις με την ανήλικη χωρίς τη συναίνεσή της, κατά το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του 2020 έως και τον Σεπτέμβριο του 2021, σε μη επακριβώς προσδιορισθείσες ημερομηνίες εντός του διαστήματος αυτού, τόσο στη Ρόδο όσο και στη Χάλκη Δωδεκανήσου. Σκοπός του κατηγορουμένου, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ήταν η διέγερση και η ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής και επιθυμίας του.
Δεύτερη κατηγορία: Κατάχρηση ανηλίκου κάτω των 12 ετών κατ’ εξακολούθηση
Η δεύτερη κατηγορία αφορά στην ίδια χρονική περίοδο, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος. Εδώ η ευθύνη θεμελιώνεται στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε εν γνώσει του ότι η ανήλικη ήταν κάτω των 12 ετών, και ότι η επίβλεψη και η φύλαξή της του είχαν ανατεθεί από τη μητέρα της. Ο νόμος εξαρτά τη συγκεκριμένη κατηγορία από τη σχέση εμπιστοσύνης και ανάθεσης φροντίδας μεταξύ θύτη και θύματος, η οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση υφίστατο πλήρως. Οι πράξεις που αποδίδονται είναι ταυτόσημες με αυτές της πρώτης κατηγορίας.
Τρίτη κατηγορία: Αιμομιξία από ανιόντα κατ’ εξακολούθηση
Η τρίτη κατηγορία καλύπτει χρονικά ένα τμήμα της παραπάνω περιόδου, από τον Δεκέμβριο του 2020 έως και τον Σεπτέμβριο του 2021, και θεμελιώνεται στη συγγενική σχέση μεταξύ κατηγορουμένου και παθούσας. Ο 83χρονος τυγχάνει παππούς της ανήλικης, καθώς η παθούσα είναι τέκνο της θετής κόρης του, και ο κατηγορούμενος, εν γνώσει αυτής της οικογενειακής σχέσης, φέρεται να ενήργησε γενετήσιες πράξεις μαζί της. Οι πράξεις αυτές, που συμπίπτουν με αυτές που περιγράφονται στις δύο προηγούμενες κατηγορίες, αποδίδονται ως τελεσθείσες από ανιόντα σε κατιόντα, στοιχείο που συνιστά αυτοτελές αδίκημα κατά τον Ποινικό Κώδικα.
Η εικόνα που αναδύεται από τη δικογραφία
Πέραν των τριών αυτών κατηγοριών, το σύνολο του αποδεικτικού υλικού σκιαγραφεί μια παρατεταμένη και συστηματική κακοποίηση ανήλικης από το άτομο που ήταν υπεύθυνο για τη φύλαξή της. Ο κατηγορούμενος εκμεταλλεύτηκε, σύμφωνα με την εισαγγελική αξιολόγηση, το νεαρό της ηλικίας της παθούσας, την ευάλωτη θέση της και τον ρόλο φροντιστή που είχε αναλάβει, εκμεταλλευόμενος παράλληλα την απουσία και την αδιαφορία των γονέων για την ανατροφή και την εν γένει επίβλεψη της ανήλικης. Οι πράξεις περιγράφονται ως πολλαπλές και επαναλαμβανόμενες, αφορούν τα γεννητικά όργανα της παθούσας αλλά και την περιοχή του πρωκτού αυτής, ενώ περιλαμβάνουν επίσης θωπείες στα απόκρυφα σημεία της ανήλικης.
Από τα αποδεικτικά στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει, επίσης, ότι ο κατηγορούμενος κοιμόταν μαζί με την ανήλικη εγγονή του, γεγονός που επιβεβαιώνεται από τις χωρίς όρκο καταθέσεις, παρουσία πραγματογνώμονα παιδοψυχολόγου, της ίδιας της παθούσας καθώς και των ανήλικων αδελφών της. Επιπλέον, η κατάθεση της παθούσας περιλαμβάνει και αναφορές σε παρόμοιες πράξεις του κατηγορουμένου σε βάρος άλλης ανήλικης, εξαδέλφης της παθούσας, στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη από την εισαγγελική πρόταση ως περαιτέρω ένδειξη της συστηματικής φύσης της κακοποιητικής συμπεριφοράς.
Η εισαγγελική εισήγηση υπέρ της συνέχισης
Η εισαγγελική πρόταση κρίνει ότι συντρέχουν εξαιρετικοί λόγοι που επιβάλλουν τη συνέχιση της κράτησης και τάσσεται υπέρ αυτής όχι όμως πέραν της 6ης Οκτωβρίου 2026, οπότε και συμπληρώνεται το ανώτατο ετήσιο όριο που θέτει ο νόμος. Κρίσιμης σημασίας κρίνεται ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που συγκεντρώθηκαν κατά την αστυνομική προανάκριση και την κύρια ανάκριση θεμελιώνουν, σύμφωνα με την εισαγγελική αξιολόγηση, ισχυρές ενδείξεις ενοχής.

Η στάση του κατηγορουμένου
Ο κατηγορούμενος αρνείται τις κατηγορίες που του αποδίδονται αλλά η Εισαγγελέας έκρινε ότι όσα ισχυρίστηκε δεν είναι πειστικά. Ειδικότερα έκρινε ότι ο ισχυρισμός του ότι ουδέποτε έμενε μόνος με την ανήλικη διαψεύδεται ευθέως από τις καταθέσεις του φακέλου. Επίσης, ο ισχυρισμός του ότι ο ίδιος συνέδραμε στην αποκάλυψη των γεγονότων κρίνεται αναληθής, καθώς αποδεικνύεται ότι επεχείρησε να συγκαλύψει τα αδικήματα και να αποτρέψει την κόρη του από το να τα καταγγείλει στην αστυνομία.
Εξάλλου, η υπόθεση εκκίνησε με έγγραφο που κατατέθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ρόδου στις 11 Οκτωβρίου 2021, χωρίς αυτό να έχει καμία σχέση με τον ίδιο τον κατηγορούμενο. Ο ισχυρισμός, τέλος, ότι πρόκειται για σκευωρία κοινωνικών λειτουργών δεν ευσταθεί, αφού η αφαίρεση της γονικής μέριμνας των ανηλίκων τέκνων από τους γονείς τους αποφασίστηκε με απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου λόγω πλημμελούς άσκησης της γονικής μέριμνας και όχι εξαιτίας της υπό κρίση υπόθεσης.

Το αίτημα για ηπιότερα μέτρα από την πλευρά της υπεράσπισης
Από την πλευρά της υπεράσπισης, οι κ.κ. Στέλιος Αλεξανδρής και Πολυξένη Χατζηγιάννη έθεσαν ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου αίτημα για την αντικατάσταση της προσωρινής κράτησης με ηπιότερα μέτρα. Η υπεράσπιση επικαλείται τρεις κεντρικές επιχειρηματολογικές γραμμές: πρώτον, την ολοκλήρωση της ανάκρισης, που σύμφωνα με τη διαδικαστική λογική αναιρεί τους δικονομικούς λόγους συνέχισης της κράτησης, δεύτερον, την ουσιαστική απουσία κινδύνου φυγής και υποτροπής, κρίνοντας ότι τα χαρακτηριστικά του προσώπου και της ηλικίας του κατηγορουμένου καθιστούν αβάσιμους τους σχετικούς δικονομικούς κινδύνους, και τρίτον, σοβαρούς λόγους υγείας που πλήττουν τον 83χρονο.

Η νομική διαδικασία και τα επόμενα βήματα
Το Συμβούλιο Εφετών θα αποφανθεί αμετακλήτως, στη βάση του άρθρου 292 ΚΠΔ, για τη συνέχιση ή μη της κράτησης. Στον κατηγορούμενο και στους συνηγόρους του έχει δοθεί προθεσμία για κατάθεση εγγράφου υπομνήματος, ενώ ο κατηγορούμενος έχει πρόσβαση και αντίγραφο της εισαγγελικής πρότασης. Ούτε ο εισαγγελέας ούτε η υπεράσπιση εμφανίζονται ενώπιον του Συμβουλίου, εκτός εάν αυτό κρίνει αναγκαία τη φυσική παρουσία του κατηγορουμένου.
Εάν το Συμβούλιο αποφασίσει τη συνέχιση, η προσωρινή κράτηση δεν δύναται σε καμία περίπτωση να υπερβεί την 6η Οκτωβρίου 2026, ημερομηνία κατά την οποία συμπληρώνεται το ανώτατο ετήσιο νόμιμο όριο. Η υπόθεση αναμένεται να εκδικαστεί ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Περιφέρειας του Εφετείου Δωδεκανήσου, με το δικαστήριο να φέρει βαρύτατο κατηγορητήριο που αφορά σεξουαλικά αδικήματα εις βάρος ανηλίκου κάτω των 12 ετών, με εξαιρετικά επιβαρυντικές περιστάσεις, όπως η οικογενειακή σχέση θύτη και θύματος και η εκμετάλλευση του ρόλου του φροντιστή.

Το Συμβούλιο Εφετών αποφαίνεται για την τύχη της προσωρινής κράτησης του 83χρονου κατηγορουμένου για σεξουαλική κακοποίηση της 8χρονης εγγονής του

Η υπόθεση επιστρέφει, όχι ως τυπική συνέχεια, αλλά ως ουσιαστική επανεκκίνηση. Παρά την αθωωτική κρίση του πρώτου βαθμού, η εισαγγελική έφεση ανοίγει ξανά έναν φάκελο που αγγίζει τον σκληρό πυρήνα των εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας και της προστασίας των ανηλίκων, αναγκάζοντας το δικαστικό σύστημα να ξαναμετρήσει την αντοχή της αποδεικτικής εικόνας. Η νέα δίκη, όπως έγραψε η «δημοκρατική», έχει προσδιοριστεί για τις 2-2-2026 στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδεκανήσου, με τον 52χρονο να οδηγείται σε επανεκδίκαση μετά από έφεση του Εισαγγελέα κατά της απόφασης που τον απάλλαξε.
Το διακύβευμα δεν είναι απλώς αν θα επιβεβαιωθεί ή θα ανατραπεί η πρώτη κρίση. Είναι αν το δικαστήριο του πρώτου βαθμού αξιολόγησε το υλικό με τρόπο που άφησε κρίσιμα στοιχεία στο περιθώριο, αν “διάβασε” σωστά τις καταθέσεις, αν απέδωσε ακατάλληλο βάρος σε ιατροδικαστικά ευρήματα και αν τελικά κατέληξε σε αθώωση που, κατά την εισαγγελική θέση, δεν συμβαδίζει με όσα προέκυψαν στη διαδικασία. Στην πρώτη δίκη συνήγορος υπεράσπισης του 52χρονου ήταν ο Μανώλης Χατζηάμαλος, ενώ για την υποστήριξη της κατηγορίας παρέστη ο Δημήτρης Δρόσος.
Η απόφαση που αμφισβητήθηκε και το πολιτικό βάρος της έφεσης
Η έφεση ασκήθηκε στις 14-11-2023 κατά της υπ’ αριθμ. 29/6-11-2023 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Ρόδου. Το κρίσιμο σημείο δεν είναι μόνο ότι υπήρξε αθώωση, αλλά ότι, όπως καταγράφεται, αυτή ήταν κατά πλειοψηφία, με 2 μέλη να έχουν κρίνει ότι ο κατηγορούμενος έπρεπε να κηρυχθεί ένοχος. Αυτή η λεπτομέρεια λειτουργεί σαν “υπόγεια” ένδειξη ότι το αποδεικτικό υλικό δεν διαβάστηκε μονοσήμαντα ούτε μέσα στο ίδιο το δικαστήριο.
Σε μια τέτοια υπόθεση, η εισαγγελική έφεση δεν αποτελεί τυπική διαφωνία. Είναι ευθεία αμφισβήτηση της αξιολόγησης του πρώτου δικαστηρίου και αίτημα να επανακριθεί από την αρχή η αξιοπιστία, η συνοχή και η βαρύτητα των στοιχείων. Η έφεση ζητά την εξαφάνιση της αθωωτικής απόφασης και την κήρυξη ενοχής για όλες τις αποδιδόμενες πράξεις, περιλαμβανομένης και κατηγορίας ενδοοικογενειακής απειλής.
Οι κατηγορίες που παραμένουν στο κέντρο της επανεκδίκασης
Στο επίκεντρο παραμένουν οι ίδιες βαριές κατηγορίες που είχαν τεθεί εξαρχής, δηλαδή καταγγελίες για γενετήσιες πράξεις και κατάχρηση σε βάρος ανήλικης, με επιμέρους αναφορές σε ηλικιακά όρια κάτω των 12 ετών και από 12 έως 14 ετών, καθώς και κατηγορία ενδοοικογενειακής απειλής, που χρονικά τοποθετείται στις 5-11-2019.
Η εισαγγελική πλευρά δεν περιορίζεται σε μια γενική επίκληση “εσφαλμένης κρίσης”. Αντίθετα, περιγράφει συγκεκριμένες παραλείψεις και στρεβλώσεις στην εκτίμηση του υλικού, υποστηρίζοντας ότι, αν όλα σταθμίζονταν ορθά, η κατάληξη θα έπρεπε να είναι ενοχή και όχι αθώωση.
Το κρίσιμο σημείο της έφεσης είναι η αξιολόγηση των καταθέσεων
Στον πυρήνα των λόγων έφεσης βρίσκεται η θέση ότι το δικαστήριο της πλειοψηφίας “δεν εκτίμησε καθόλου” ή δεν αξιολόγησε με επάρκεια τις 2 ανωμοτί καταθέσεις της ανήλικης, με ημερομηνίες 7-11-2019 και 23-1-2020. Η εισαγγελική προσέγγιση δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στο ότι οι περιγραφές χαρακτηρίζονται χωρίς αντιφάσεις και με σαφήνεια, με λεπτομέρειες για πράξεις και αντιδράσεις, καθώς και για το πώς η ανήλικη φέρεται να προσπάθησε να προστατευτεί χωρίς να προκαλέσει οικογενειακή κατάρρευση.
Σε υποθέσεις τέτοιας φύσης, το “βάρος” της κατάθεσης ενός ανηλίκου δεν μετριέται μόνο από την ένταση της περιγραφής, αλλά από τη διαδρομή της αφήγησης στον χρόνο, από τη συνοχή της, από τη σταθερότητα των βασικών σημείων και από το κατά πόσο η περιγραφή “κουμπώνει” με το υπόλοιπο υλικό. Η έφεση ουσιαστικά υποστηρίζει ότι ο πρώτος βαθμός δεν έκανε αυτόν τον σύνθετο έλεγχο, ή τον έκανε με τρόπο που υποβάθμισε την ουσία.
Η πραγματογνωμοσύνη που, κατά την έφεση, αγνοήθηκε
Κομβικός λόγος έφεσης είναι και η μη αξιολόγηση της από 30-1-2020 έκθεσης πραγματογνωμοσύνης ψυχολόγου. Η εισαγγελική θέση, όπως αποτυπώνεται, είναι ότι η πραγματογνωμοσύνη περιγράφει ένα παιδί με καλή αντίληψη της πραγματικότητας, ώριμη σκέψη για την ηλικία του, επαρκή λόγο και χωρίς ενδείξεις ενεργού ψυχοπαθολογίας ή τάσεις κατασκευής ιστοριών, στοιχείο που, κατά την έφεση, μειώνει τις αμφιβολίες για την αξιοπιστία των καταγγελιών.
Η έφεση επισημαίνει ακόμη ότι δεν εκτιμήθηκε ορθά ιατροδικαστική έκθεση κλινικής εξέτασης της 8-11-2019. Το σημείο τριβής, όπως περιγράφεται, είναι πως το πρώτο δικαστήριο φέρεται να θεώρησε ότι η ύπαρξη άθικτου παρθενικού υμένα αποκλείει ακόμη και την παραμικρή διείσδυση δακτύλων, άρα οδηγεί σε αμφισβήτηση της σχετικής καταγγελίας. Η εισαγγελική έφεση εμφανίζεται να απορρίπτει αυτή τη συλλογιστική ως μη ορθή αποδεικτική ανάγνωση, υποστηρίζοντας ότι το δικαστήριο οδηγήθηκε σε συμπέρασμα που δεν αντανακλά κατ’ ανάγκη το σύνολο της εικόνας.
Η κατηγορία της απειλής και η κατάθεση που, κατά την έφεση, παραμερίστηκε
Στους λόγους έφεσης περιλαμβάνεται και η θέση ότι δεν εκτιμήθηκε καθόλου η κατάθεση της μητέρας ως παθούσας στην πράξη της ενδοοικογενειακής απειλής, με την αναφορά ότι στις 5-11-2019 δέχθηκε απειλή που την τρομοκράτησε. Η εισαγγελική πλευρά το αντιμετωπίζει ως στοιχείο που έπρεπε να σταθεί αυτοτελώς, ανεξάρτητα από την κύρια δέσμη των καταγγελιών, και να κριθεί με βάση τα δεδομένα της δίκης.
Γιατί, κατά την έφεση, η υπερασπιστική γραμμή δεν αρκούσε για αθώωση
Η υπερασπιστική θέση, όπως παρουσιάστηκε, στηρίχθηκε σε πλήρη άρνηση και σε ισχυρισμό ότι η καταγγελία ήταν κατασκευασμένη, με κίνητρο την αποχώρηση της μητέρας στο εξωτερικό μαζί με το ανήλικο παιδί που είχε αποκτήσει με τον 52χρονο. Η έφεση, όμως, δεν μένει στην παράθεση. Επιχειρεί να “ξηλώσει” την εσωτερική λογική του ισχυρισμού, παραθέτοντας σημεία που, κατά την εισαγγελική εκτίμηση, τον αποδυναμώνουν, όπως αντιφάσεις σε κρίσιμες λεπτομέρειες της αφήγησης του 52χρονου και πραγματικά γεγονότα που δεν ταιριάζουν με το υποτιθέμενο σχέδιο.
Η επανεκδίκαση στις 2-2-2026 θα κριθεί σε ένα πεδίο που είναι πάντα δύσκολο: την αποδεικτική σύνθεση. Το εφετείο καλείται να ακούσει, να διαβάσει και να σταθμίσει ξανά το υλικό, όχι ως αντίγραφο του πρώτου βαθμού, αλλά ως ανεξάρτητη κρίση. Αυτό σημαίνει ότι η αξιοπιστία, οι χρονικές ακολουθίες, η συνοχή των περιγραφών και η σχέση των ιατροδικαστικών και ψυχολογικών δεδομένων με τις καταγγελίες θα μπουν ξανά στο μικροσκόπιο.

Η εισαγγελική έφεση που ξαναφέρνει στο ακροατήριο τη βαριά υπόθεση σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκου

Ο φάκελος μιας υπόθεσης με κατηγορίες που αγγίζουν τον πυρήνα των εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας και της προστασίας των ανηλίκων ανοίγει ξανά, παρά την αθωωτική ετυμηγορία του πρώτου βαθμού.
Η εισαγγελική έφεση κατά της απόφασης που απάλλαξε τον 52χρονο οδηγεί σε νέα δίκη, η οποία έχει ήδη προσδιοριστεί για τις 2 Φεβρουαρίου 2026 ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Δωδεκανήσου.
Στο επίκεντρο της επανεκδίκασης βρίσκονται οι ίδιες βαριές κατηγορίες που είχαν τεθεί εξαρχής, δηλαδή καταγγελίες για γενετήσιες πράξεις και κατάχρηση σε βάρος ανήλικης, με επιμέρους αναφορές σε ηλικιακά όρια κάτω των 12 ετών και από 12 έως 14 ετών, καθώς και κατηγορία ενδοοικογενειακής απειλής.
Η επιστροφή της υπόθεσης στο ακροατήριο, σε δεύτερο βαθμό, δεν αποτελεί απλώς μια διαδικαστική συνέχεια. Συνιστά επανεκκίνηση της ουσιαστικής κρίσης, με το δικαστήριο να καλείται να επανεκτιμήσει την αξιοπιστία, τις χρονικές ακολουθίες, τα πραγματικά περιστατικά που περιγράφονται στις καταγγελίες και την συνολική αποδεικτική εικόνα.
Το γεγονός ότι η έφεση προέρχεται από τον Εισαγγελέα προσδίδει ιδιαίτερο βάρος, καθώς σημαίνει ότι αμφισβητείται το αποτέλεσμα της πρώτης απόφασης και ζητείται νέα δικαστική αξιολόγηση.
Το πλαίσιο των καταγγελιών και τα χρονικά σημεία που περιγράφονται
Σύμφωνα με το ιστορικό της υπόθεσης, η εγκαλούσα διέμενε στην Κω μαζί με την ανήλικη κόρη της, τον γιο που είχε αποκτήσει με τον κατηγορούμενο, τον ίδιο τον κατηγορούμενο και, για τα 2 τελευταία έτη, με τη μητέρα του. Η συνθήκη της συμβίωσης και η καθημερινή επαφή αποτελούν κρίσιμα σημεία για την κατανόηση του πλαισίου μέσα στο οποίο καταγγέλλεται ότι εκτυλίχθηκαν τα περιστατικά.
Περιγράφεται ότι η σχέση του κατηγορούμενου με την ανήλικη ήταν πολύ καλή, ότι την βοηθούσε στο διάβασμα, έπαιζαν και έβγαιναν βόλτες, λειτουργώντας, όπως αναφέρεται, ως πρόσωπο που αναπλήρωνε πατρικό πρότυπο. Μέσα σε αυτή την εικόνα οικειότητας και εμπιστοσύνης, αποδίδεται στον 52χρονο ότι εκμεταλλεύτηκε την εμπιστοσύνη της μητέρας, την απουσία του φυσικού πατέρα και την ευαλωτότητα της ανήλικης.
Το πρώτο περιστατικό τοποθετείται χρονικά σε μη επακριβώς προσδιορισμένο σημείο, πάντως από τον Ιούλιο 2017 και έπειτα, εντός της οικίας, όπου αναφέρεται ότι ζήτησε από την ανήλικη ένα βράδυ να τον χαϊδέψει ανάμεσα στα πόδια του. Περιγράφεται επίσης ότι η μητέρα, που κοιμόταν, ξύπνησε αιφνιδίως, αντιλήφθηκε την πράξη και φέρεται να ζήτησε από την ανήλικη να σταματήσει και να μην επαναλάβει κάτι αντίστοιχο, εφόσον της ζητηθεί ξανά.
Στη συνέχεια, γίνεται αναφορά σε περίοδο τέλους θέρους 2018, όταν η ανήλικη, σύμφωνα με την περιγραφή, πήγαινε για ύπνο στο κρεβάτι όπου κοιμόταν η μητέρα με τον κατηγορούμενο, ξάπλωνε ανάμεσά τους και φέρεται να ξυπνούσε τη νύχτα αντιλαμβανόμενη ότι ο κατηγορούμενος την χάιδευε στο σώμα με τρόπο που την έκανε να αισθάνεται άβολα.
Ακολουθούν αναφορές για τις αρχές Ιουλίου 2019 και για χρονικό διάστημα από τα μέσα Οκτωβρίου 2019 έως και τις 4 Νοεμβρίου 2019, με περιγραφές νυχτερινών ωρών κατά τις οποίες η ανήλικη κοιμόταν ανάμεσα στη μητέρα και στον κατηγορούμενο και φέρεται να υπήρξαν θωπείες. Η 4η Νοεμβρίου 2019 περιγράφεται ως ημερομηνία κατά την οποία φέρεται να την άγγιξε στα γεννητικά όργανα ενώ κοιμόταν, γεγονός που, σύμφωνα με την καταγγελία, την έκανε να ξυπνήσει ταραγμένη.
Η αλυσίδα των αποκαλύψεων και η καταγγελία
Στο ιστορικό της υπόθεσης αναφέρεται ότι η ανήλικη, θέλοντας να σταματήσει αυτό που περιγράφεται ότι συνέβαινε, αποφάσισε να μιλήσει το πρωί της 4ης Νοεμβρίου 2019 σε 3 συμμαθήτριές της. Από αυτές, η μία φέρεται να μετέφερε όσα άκουσε στη μητέρα της και εκείνη ενημέρωσε την εγκαλούσα, οδηγώντας στην εξέλιξη της υπόθεσης σε καταγγελία και δικαστική διερεύνηση.
Το στοιχείο αυτό, δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο φέρεται να έγινε η πρώτη εκμυστήρευση και η διαδρομή της πληροφορίας έως την εγκαλούσα, αποτελεί κλασικό πεδίο έντονης αντιπαράθεσης σε τέτοιου τύπου δίκες, καθώς συνδέεται με την αξιολόγηση της συνέπειας των περιγραφών, της χρονικής αλληλουχίας και της συνοχής των μαρτυρικών καταθέσεων.
Η θέση του κατηγορούμενου και ο ισχυρισμός της πλήρους άρνησης
Ο 52χρονος, κατά την απολογία του, αρνήθηκε κατηγορηματικά τις κατηγορίες. Υποστήριξε ότι ουδέποτε παρενόχλησε σεξουαλικά την ανήλικη και ότι οι πράξεις για τις οποίες καταγγέλλεται αποτελούν, κατά τον ισχυρισμό του, κατασκευασμένη ιστορία με σκοπό να μπορέσει η εγκαλούσα να φύγει στο εξωτερικό παίρνοντας μαζί της το ανήλικο τέκνο τους.
Η γραμμή αυτή, που στηρίζεται στην απόλυτη άρνηση και στην απόδοση κινήτρου στην άλλη πλευρά, είναι από εκείνες που σε μια εφετειακή διαδικασία αποκτούν νέα βαρύτητα, καθώς το δικαστήριο καλείται να σταθμίσει ξανά όχι μόνο τα λεγόμενα αλλά και τη συνολική εικόνα που σχηματίζεται από όλες τις πηγές της διαδικασίας.
Στην πρώτη διαδικασία, ως συνήγορος υπεράσπισης του 52χρονου παρέστη ο Μανώλης Χατζηάμαλος, ενώ ως συνήγορος για την υποστήριξη της κατηγορίας παρέστη ο Δημήτρης Δρόσος.

Νέα δίκη για κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης ανήλικης κάτω των 12 και 14 ετών παρά την αθωωτική απόφαση σε πρώτο βαθμό

Ένας 40χρονος αλλοδαπός πατέρας κατηγορούμενος για σεξουαλική κακοποίηση του 5,5 ετών γιού του αφέθηκε ελεύθερος με αυστηρούς όρους έπειτα από ομόφωνη κρίση Ανακριτή και Εισαγγελέα.
Η απόφαση περιλαμβάνει απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, υποχρεωτική μηνιαία εμφάνιση σε αστυνομικό τμήμα, πλήρη απαγόρευση επικοινωνίας και προσέγγισης του ανηλίκου σε απόσταση μικρότερη των 200 μέτρων, καθώς και απαγόρευση συναναστροφής με ανηλίκους και προσέγγισης χώρων όπου αυτοί συχνάζουν.
Η καταγγελία προέρχεται από 41χρονη μητέρα. Ο κατηγορούμενος αρνείται κατηγορηματικά και συνδέει την υπόθεση με σφοδρή αντιδικία για επιμέλεια και επικοινωνία.
Το χρονικό και τα πρώτα πορίσματα
Η υπόθεση ξεκίνησε όταν, σύμφωνα με τη δικογραφία, το παιδί φέρεται να περιέγραψε γεγονός με επίδικο περιεχόμενο σε κατάθεση που λήφθηκε σε ελεγχόμενο περιβάλλον με κάμερα από ειδικό ψυχολόγο. Η ιατροδικαστική εξέταση κατέγραψε εύρημα πιθανώς συμβατό με πράξεις ασέλγειας χωρίς βεβαιότητα ως προς μηχανισμό και χρόνο, ενώ εξειδικευμένος κλινικός έλεγχος από γαστρεντερολογικό τμήμα την ίδια ημέρα δεν επιβεβαίωσε σημεία κάκωσης ή βίας.
Στο υλικό υπάρχουν γνωματεύσεις ειδικών με διαφορετικές εκτιμήσεις για την προέλευση των δυσκολιών του ανηλίκου, από ουδέτερες συστάσεις για σταθερό περιβάλλον μέχρι εισηγήσεις για πλήρη αποφυγή επαφής με τον πατέρα.
Η πολιτική διάσταση των συγκρούσεων
Παράλληλα με το ποινικό σκέλος, το αστικό πεδίο έχει ήδη αποτυπώσει έντονη αντιδικία. Αποφάσεις και προσωρινές ρυθμίσεις έχουν αναθέσει την επιμέλεια στη μητέρα με εξαιρέσεις για υγεία και εκπαίδευση, ενώ η επικοινωνία του πατέρα έχει δομηθεί με συγκεκριμένα ωράρια, σαφείς κανόνες και, ανά περιόδους, παρουσία τρίτου προσώπου. Σημείο τριβής αποτελούν οι ισχυρισμοί συστηματικών παραβιάσεων των ρυθμίσεων και η αδυναμία ομαλής εφαρμογής τους, με συνέπεια το παιδί να έχει μείνει για μεγάλα διαστήματα χωρίς δια ζώσης επαφή με τον πατέρα.
Τι αλλάζει με την προσφυγή
Η υπεράσπιση προσέφυγε στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ρόδου, προσβάλλοντας τη διάταξη με την οποία επιβλήθηκαν οι όροι. Καίριο αίτημα είναι η άρση ή αντικατάσταση δύο περιορισμών: της πλήρους απαγόρευσης επικοινωνίας και προσέγγισης του παιδιού και της καθολικής απαγόρευσης συναναστροφής με ανηλίκους και προσέγγισης χώρων που αυτοί συχνάζουν σε ακτίνα μικρότερη των 200 μέτρων. Το σκεπτικό εδράζεται στην αρχή της αναλογικότητας, στο τεκμήριο αθωότητας και στο βέλτιστο συμφέρον του τέκνου, με την επισήμανση ότι η πλήρης αποκοπή, ιδίως σε τόσο μικρή ηλικία, διαρρηγνύει τη γονεϊκή σχέση με ανεπανόρθωτες συνέπειες. Η προσφυγή επισημαίνει ότι ο στόχος της διαδικασίας μπορεί να υπηρετηθεί με ηπιότερα και απολύτως ελέγξιμα μέτρα όπως εποπτευόμενες συναντήσεις, επαφή με παρουσία ουδέτερου τρίτου, ή επικοινωνία σε ορισμένους δημόσιους χώρους με επίβλεψη κοινωνικής υπηρεσίας.
Η ένσταση για τον «αόριστο» όρο των 200 μέτρων
Κρίσιμο σημείο της επιχειρηματολογίας είναι ότι η καθολική απαγόρευση προσέγγισης κάθε χώρου όπου βρίσκονται ανήλικοι σε ακτίνα 200 μέτρων θεωρείται πρακτικά ανεφάρμοστη σε μια πόλη με σχολεία, παιδικές χαρές και χώρους διασκέδασης διάσπαρτους σε μικρές αποστάσεις. Η υπεράσπιση υποστηρίζει ότι η ρύθμιση αυτή δεν συνδέεται με εξατομικευμένο κίνδυνο, δεν αντλεί τεκμηρίωση από παρελθούσα αντίστοιχη συμπεριφορά και τελικά καταλήγει να περιορίζει υπέρμετρα την ελευθερία κίνησης και την επαγγελματική και κοινωνική ζωή του κατηγορούμενου χωρίς αποδεδειγμένη αναγκαιότητα.
Η σύγκρουση δύο αφηγήσεων
Στον πυρήνα της υπόθεσης βρίσκονται δύο ανταγωνιστικές αφηγήσεις. Η μητέρα περιγράφει μια αιφνίδια και σοκαριστική πληροφορία από το παιδί που την οδήγησε σε άμεση καταγγελία και κινητοποίηση των αρχών. Ο πατέρας μιλά για ένα κατασκεύασμα που συνδέεται με μακρά πορεία αντιπαραθέσεων στην επιμέλεια και την επικοινωνία, επικαλούμενος έγγραφα, εξώδικα και αποφάσεις για να δείξει κλιμάκωση έντασης. Η πολυφωνία των επιστημονικών γνωματεύσεων και η αμφισημία των ιατρικών ευρημάτων δημιουργούν ένα πλαίσιο όπου η προσεκτική στάθμιση αποδεικτικών στοιχείων βαραίνει περισσότερο από ποτέ.
Οι προηγούμενες ρυθμίσεις και το αποτύπωμα στην πράξη
Το αστικό σκέλος έχει ήδη χαράξει ένα αποτύπωμα επικοινωνίας με ωράρια, εορταστικές περιόδους και θερινά διαστήματα, άλλοτε με διανυκτερεύσεις και άλλοτε με παρουσία τρίτου προσώπου. Ωστόσο, όπως περιγράφεται στην προσφυγή, οι ρυθμίσεις συχνά δεν εφαρμόστηκαν, με εκατέρωθεν αναφορές για παραβιάσεις και αδυναμία εμπέδωσης σταθερού ρυθμού επαφών. Το αποτέλεσμα είναι ότι από συγκεκριμένη ημερομηνία του καλοκαιριού ο πατέρας δηλώνει πως δεν έχει δει το παιδί του, γεγονός που προστίθεται ως επιχείρημα για την ανάγκη θεσμικά εποπτευόμενης, αλλά υπαρκτής επικοινωνίας, και όχι πλήρους αποκοπής.
Στο μεταξύ, με προσωρινή διαταγή που εκδόθηκε μεταρρυθμίστηκε ήδη η επικοινωνία του παιδιού με το παιδί με νέο στοιχείο να θεωρείται η απόφαση περί επιβολής περιοριστικών μέτρων στον κατηγορούμενο πατέρα.
Το επόμενο βήμα και οι παράμετροι της κρίσης
Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών θα κληθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην προστασία του παιδιού, στη διασφάλιση της διαδικασίας και στην αποφυγή μέτρων που, αν τελικά κριθούν αχρείαστα, θα έχουν ήδη προκαλέσει μη αναστρέψιμη ζημία στη σχέση πατέρα και παιδιού. Στο τραπέζι βρίσκονται λύσεις που δεν υποβαθμίζουν την ασφάλεια, όπως εποπτευόμενες ή διαμεσολαβημένες επαφές, αυστηρή τήρηση αποστάσεων σε συγκεκριμένους χώρους και ρητές εξαιρέσεις με επίβλεψη αρμόδιων κοινωνικών υπηρεσιών, χωρίς την απόλυτη απαγόρευση που καθιστά την επαφή ανέφικτη.
Ως συνήγορος υπεράσπισης του πατέρα παρίσταται η δικηγόρος κ. Ασημένη Βεργή και της μητέρας ο κ. Γιώργος Κυπραίος.

Προσφυγή από τον πατέρα που κατηγορείται για σεξουαλική κακοποίηση του 5,5χρονου γιου για άρση δύο μέτρων

Μια σοκαριστική υπόθεση σεξουαλικής εκμετάλλευσης τριών ανήλικων μεταναστών με προβλήματα υγείας καθώς και νοητική υστέρηση που εφιλοξενούντο στο Π.Ι.Κ.Π.Α. της Λέρου θα απασχολήσει το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Ρόδου την 1η Δεκεμβρίου 2025, μετά από αναβολές.
Κατηγορούμενος είναι ένας ημεδαπός που εργαζόταν στη Δομή για τα αδικήματα του βιασμού κατ’ εξακολούθηση και κατά συρροή, των γενετήσιων πράξεων με ανήλικο (αποπλάνηση παιδιών) που δε συμπλήρωσε τα δώδεκα έτη κατ’ εξακολούθηση και κατά συρροή, της κατάχρησης σε ασέλγεια κατ’ εξακολούθηση και της ασέλγειας με κατάχρηση εξουσίας κατ’ εξακολούθηση και κατά συρροή.
Το ιστορικό της υπόθεσης φέρεται να έχει ως εξής:
Την 3η Νοεμβρίου 2020 μια αλλοδαπή που διέμενε στο Π.Ι.Κ.Π.Α. της Λέρου, μετέβη στο ΑΤ Λέρου και κατήγγειλε, ότι ο κατηγορούμενος καθ’ ον χρόνο εργαζόταν σε εταιρεία παροχής καθαριότητας στη Δομή, «παρενοχλούσε» σεξουαλικά τον γιο έτερης διαμένουσας από τον Φεβρουάριο του 2020 στη Δομή, ηλικίας τότε 17 ετών που έχει διαγνωσθεί με νοητική υστέρηση και περαιτέρω εξυβρίζει τον έτερο γιο της ηλικίας 4 ετών.
Περαιτέρω, ανέφερε ότι ουδείς εκ των διαμενόντων στο Π.Ι.Κ.Π.Α. επιθυμεί να έρχεται σε κοντινή απόσταση με τον κατηγορούμενο, διότι εμφανίζει αποκλίνουσα συμπεριφορά ενώπιον ανηλίκων παιδιών.
Αρμοδίως εξετάσθηκε ο ανήλικος παρουσία ψυχολόγου, ο οποίος κατέθεσε ότι ο κατηγορούμενος, σχεδόν καθημερινά, αφού του αφαιρούσε το παντελόνι τον θώπευε στα γεννητικά του όργανα και τον ανάγκαζε να θωπεύει και ο ίδιος τα γεννητικά του όργανα, ανέφερε δε ότι το ίδιο περιστατικό έλαβε χώρα και με τα δύο αδέλφια του.
Περαιτέρω, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος προέβη σε παρά φύσιν ασέλγεια μαζί του τη 2α Νοεμβρίου 2020.
Τα ίδια περιστατικά (πλην της πράξης της παρά φύσιν ασέλγειας) εξέθεσε ο ανήλικος πέραν της μητρός του και στη διοικήτρια του Κ.Υ.Τ., η οποία προέβη άμεσα στην απόλυσή του.
Εν συνεχεία, παραγγέλθηκε ιατροδικαστική εξέταση των επτά τέκνων της οικογένειας και διαπιστώθηκαν ευρήματα κακοποίησης σε τρία εξ αυτών. Ετερο παιδί που εξετάστηκε εμφάνιζε ενδείξεις κακοποίησης. Την ίδια εικόνα παρουσίαζε και ανήλικος, ο οποίος παρά τα προβλήματα ακοής και ομιλίας, κι ενώ εμφανιζόταν κοινωνικός και χαρούμενος, στη θέα της φωτογραφίας ή επί της αναφοράς του ονόματος του κατηγορουμένου, άλλαζε άρδην τη συμπεριφορά του.
Ειδικότερα, εξεταζόμενος στη νοηματική γλώσσα ενώπιον του Ανακριτή Κω, έγνεψε καταφατικά όταν ρωτήθηκε εάν ο κατηγορούμενος του έβγαλε τα ρούχα και τον θώπευσε και έδειξε με τα δάχτυλά του ότι το ως άνω περιστατικό έλαβε χώρα τρείς φορές.
Περαιτέρω, ερωτηθείς ο ανήλικος εάν ο κατηγορούμενος τον κακοποίησε σεξουαλικά αυτός χλόμιασε και παράλληλα έγνεψε καταφατικά, ενώ στη συνέχεια επιχείρησε να κρυφθεί πίσω από το δικαστικό έδρανο.
Ο κατηγορούμενος, απολογούμενος, αρνήθηκε τις κατηγορίες και εξέθεσε ότι από τις αρχές του 2020 εργαζόταν με την ειδικότητα του καθαριστή στη δομή φιλοξενίας μεταναστών στο Π.Ι.Κ.Π.Α. Λέρου που έχει μικρή έκταση και θα γινόταν αντιληπτός.
Το δικαστικό συμβούλιο της Κω που εξέτασε την υπόθεση έκρινε ότι οι πράξεις του κατηγορουμένου ελάμβαναν χώρα τις νυχτερινές ώρες, σε σημείο του προαυλίου, όπισθεν του κτηρίου, όπου υπάρχει στέγαστρο και μανδρότοιχος που οριοθετεί το οίκημα και δε φυλάσσεται από προσωπικό ασφαλείας.
Σε ό,τι αφορά στον ισχυρισμό του ότι η καταγγελία σε βάρος του είναι προϊόν κακοβουλίας, εκδικήσεως και πορισμού χρημάτων, προκειμένου να επιτύχουν τη μετεγκατάστασή τους οι γονείς των ανηλίκων, κρίθηκε αναληθής διότι το γεγονός κατήγγειλε το πρώτον έτερη διαμένουσα στη δομή, και όχι οι γονείς των παθόντων.
Επιπλέον, κρίθηκε ότι και οι τρεις ανήλικοι, εξετασθέντες ιατρικώς παρουσίαζαν σημεία διακόρευσης στην πρωκτική χώρα, οι δύο εξ αυτών περιέγραψαν ακολούθως επακριβώς τις πράξεις τις οποίες τέλεσε σε βάρος τους ο κατηγορούμενος και οι έτεροι μάρτυρες προσδιόρισαν τον τόπο και κατά προσέγγιση τον χρόνο που έλαβαν χώρα οι πράξεις του κατηγορουμένου, ήτοι σχεδόν καθημερινά και νυχτερινές ώρες στον προαύλιο χώρο.
Την υπόθεση χειρίζεται ο δικηγόρος κ. Παναγιώτης Αβρίθης.

Φρικιαστική υπόθεση σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών στο Π.Ι.Κ.Π.Α. της Λέρου