Με τον θεσμό της ποινικής διαπραγμάτευσης ολοκληρώθηκε τη Δευτέρα 3 Αυγούστου 2026 στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου η υπόθεση που είχε προκαλέσει έντονη συζήτηση και αντιδράσεις στο νησί, με κατηγορούμενο 56χρονο ημεδαπό, κάτοικο Ψίνθου, για την κακοποίηση δύο γαϊδουριών.
Οι συνήγοροι υπεράσπισής του, οι δικηγόροι κ.κ. Στέλιος Κιουρτζής, Στέλιος Αλεξανδρής και Πολυξένη Χατζηγιάννη, αξιοποίησαν τη δυνατότητα που παρέχει ο νέος Κώδικας Ποινικής Δικονομίας και ζήτησαν τη διενέργεια διαπραγμάτευσης στο ακροατήριο, με αποτέλεσμα η δίκη να μην φθάσει ποτέ στην εξέταση μαρτύρων και αποδεικτικών στοιχείων. Το αποτέλεσμα της συμφωνίας, που έλαβε τη μορφή επίσημου πρακτικού και επικυρώθηκε από το δικαστήριο, προβλέπει συνολική ποινή φυλάκισης 12 μηνών με τριετή αναστολή, γεγονός που σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος δεν θα οδηγηθεί στη φυλακή.

Πρόκειται για μια δικαστική κατάληξη που ήρθε μόλις λίγα εικοσιτετράωρα μετά την αποκάλυψη της υπόθεσης, η οποία ξεκίνησε από ένα βίντεο τραβηγμένο με κινητό τηλέφωνο και εξελίχθηκε με ταχύτατους ρυθμούς, από τη μήνυση και τη σύλληψη έως την παραπομπή στο αυτόφωρο και, τελικά, την ποινική διαπραγμάτευση που σφράγισε την έκβασή της.
Κομβικό στοιχείο της όλης διαδικασίας υπήρξε η ομολογία του κατηγορουμένου. Ο 56χρονος, αφού έλαβε γνώση του συνόλου των στοιχείων της δικογραφίας που τον βαρύνουν, αναγνώρισε την ενοχή του για τις πράξεις που του αποδίδονται, ήτοι την κακοποίηση ζώου κατ’ εξακολούθηση και κατά συρροή. Η ομολογία δεν αποτελεί απλή διαδικαστική λεπτομέρεια αλλά αναγκαία προϋπόθεση για την ολοκλήρωση της ποινικής διαπραγμάτευσης, καθώς χωρίς αυτήν η διαδικασία δεν μπορεί να τελεσφορήσει.
Κατά τον καθορισμό της ποινής συνεκτιμήθηκαν, όπως προκύπτει, η απαξία και οι συνθήκες τέλεσης των πράξεων, ο βαθμός υπαιτιότητας του κατηγορουμένου, η προσωπικότητά του και οι οικονομικοί του όροι, δηλαδή το σύνολο των παραγόντων που ο νόμος ορίζει ως κριτήρια για την επιμέτρηση.
Το περιεχόμενο της συμφωνίας μεταξύ της εισαγγελικής αρχής και της υπεράσπισης έχει ως εξής: επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 μηνών για καθεμία από τις δύο πράξεις που αποδόθηκαν στον κατηγορούμενο. Καθορίστηκε συνολική ποινή φυλάκισης 12 μηνών, με ποινή βάσης τους 8 μήνες, επαυξημένη κατά 4 μήνες από τη συντρέχουσα ποινή, σύμφωνα με τους κανόνες συγχώνευσης που προβλέπει ο Ποινικός Κώδικας. Χορηγήθηκε τέλος αναστολή εκτέλεσης της ποινής για 3 έτη.
Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι ο 56χρονος δεν θα εκτίσει την ποινή του, εφόσον κατά τη διάρκεια της τριετίας δεν υποπέσει σε νέο αδίκημα που θα οδηγούσε σε άρση της αναστολής.
Οι πράξεις που αποδόθηκαν  στον κατηγορούμενο
Το κατηγορητήριο, όπως αποτυπώθηκε και στο πρακτικό της διαπραγμάτευσης, περιλάμβανε δύο διακριτά σκέλη, τα οποία μαζί συγκρότησαν την κατηγορία της κακοποίησης ζώου κατ’ εξακολούθηση και κατά συρροή, αφού επρόκειτο για περισσότερες πράξεις σε βάρος περισσότερων του ενός ζώων, καθένα από τα οποία αποτελεί, κατά τη νομική διατύπωση, αυτοτελή φορέα του προστατευόμενου έννομου αγαθού.
Το πρώτο σκέλος αφορά τα όσα διαδραματίστηκαν στις 28 Ιουλίου 2026 στην περιοχή της Ψίνθου. Ο κατηγορούμενος μεταχειρίστηκε βάναυσα τα δύο ιπποειδή, καθώς τα είχε δέσει με σχοινιά στο πίσω μέρος αγροτικού αυτοκινήτου ιδιοκτησίας του, προκειμένου να τα μεταφέρει σε απόσταση τουλάχιστον 750 μέτρων εντός της περιοχής. Από τη βίαιη και εξαναγκασμένη έλξη προκλήθηκαν στα ζώα έντονος σωματικός πόνος, κακώσεις στα άκρα, στρες και πανικός.
Το δεύτερο σκέλος καλύπτει το χρονικό διάστημα από τις 28 έως και τις 30 Ιουλίου 2026, κατά το οποίο ο κατηγορούμενος δεν τηρούσε τους κανόνες ευζωίας των ζώων που είχε αναλάβει να φροντίζει. Ειδικότερα, δεν είχε μεριμνήσει για την εξασφάλιση ενός άνετου και υγιεινού καταλύματος που να τα προστατεύει από τις ακραίες καιρικές συνθήκες του καύσωνα εν μέσω θέρους, αλλά και από τις λοιπές καιρικές συνθήκες. Οι πράξεις διώχθηκαν με βάση σειρά διατάξεων του Ποινικού Κώδικα σε συνδυασμό με τον νόμο 4830/2021 για την προστασία και την ευζωία των ζώων.

Το χρονικό της αποκάλυψης
Η υπόθεση δεν θα είχε ενδεχομένως φθάσει ποτέ στις δικαστικές αίθουσες αν δεν βρισκόταν στο σωστό σημείο τη σωστή στιγμή μια νεαρή επισκέπτρια από την Αθήνα, η οποία έκανε διακοπές στη Ρόδο και είχε επισκεφθεί εκείνη την ημέρα την Ψίνθο. Το βράδυ της 28ης Ιουλίου, γύρω στις 20:20, είδε το αγροτικό όχημα να σέρνει τα δεμένα ζώα μέσα στον οικισμό. Όπως περιέγραψε στην ένορκη κατάθεσή της, τα γαϊδουράκια αντιστέκονταν σθεναρά και φαίνονταν να υποφέρουν. Η ίδια κατέγραψε το συμβάν σε βίντεο, φωτογράφισε τον οδηγό, συγκράτησε την πινακίδα του οχήματος και, ρωτώντας ντόπιους, πληροφορήθηκε επιτόπου την ταυτότητά του.
Το επόμενο βράδυ, της 29ης Ιουλίου, προσήλθε στις αστυνομικές αρχές της περιοχής, υπέβαλε μήνυση, κατέθεσε ενόρκως και παρέδωσε το υλικό, ενώ αναγνώρισε ανεπιφύλακτα τον φερόμενο ως δράστη από φωτογραφία που της υποδείχθηκε. Ο κατηγορούμενος αναζητήθηκε άμεσα εντός των ορίων του αυτοφώρου, χωρίς όμως αποτέλεσμα εκείνο το βράδυ.
Το μεσημέρι της 30ής Ιουλίου, γύρω στις 13:00, αστυνομικοί μετέβησαν σε περιφραγμένη αγροτική έκταση στην Ψίνθο για τη διενέργεια αυτοψίας. Η εικόνα που κατέγραψαν ήταν διττή: τα ζώα κινούνταν ελεύθερα στον χώρο και υπήρχε κουβάς με νερό, δεν υπήρχε όμως κανένα κατάλυμα και καμία στέγη που να τα προστατεύει, με αποτέλεσμα να είναι πλήρως εκτεθειμένα στον ήλιο εν μέσω καύσωνα. Η κατάσταση αυτή, που χαρακτηρίζεται παθητική κακοποίηση, συνιστούσε διαρκή παράβαση και ενεργοποίησε τη διαδικασία του αυτοφώρου. Λίγες ώρες αργότερα, στις 14:45, ο 56χρονος εμφανίστηκε αυτοβούλως στις αρχές, όπου και συνελήφθη.

Το ιστορικό των ζώων
Ενδιαφέρον στοιχείο του φακέλου αποτελεί το ιστορικό των δύο ζώων, όπως προέκυψε από την κατάθεση του προηγούμενου κατόχου τους, κατοίκου επίσης της Ψίνθου. Τα γαϊδουράκια είχαν αλλάξει χέρια δύο φορές μέσα σε διάστημα περίπου δύο εβδομάδων. Αρχικά του τα είχε παραχωρήσει μια κοπέλα από άλλο χωριό του νησιού, όταν όμως εκείνος τραυματίστηκε σοβαρά στο πόδι και αδυνατούσε πλέον να τα συντηρήσει, συμφώνησε να περιέλθουν στην κατοχή του κατηγορουμένου, περίπου 5 ημέρες πριν από τα επίμαχα γεγονότα. Ο ίδιος μάρτυρας είχε καταθέσει μάλιστα ότι ο κατηγορούμενος αγαπούσε και πρόσεχε τα ζώα, ότι είχε αγοράσει χόρτο και τροφή και ότι τους παρείχε καθημερινά νερό, συνθέτοντας εικόνα διαφορετική από εκείνη του βίντεο και της αυτοψίας.

Με ποινική διαπραγμάτευση και τριετή αναστολή έκλεισε στο αυτόφωρο η υπόθεση κακοποίησης των δύο γαϊδουριών στην Ψίνθο

Μια υπόθεση κακομεταχείρισης ζώων στη Ρόδο, που ξεκίνησε από ένα βίντεο τραβηγμένο με κινητό τηλέφωνο και κατέληξε μέσα σε μόλις τρία εικοσιτετράωρα στο ακροατήριο του αυτόφωρου Πλημμελειοδικείου Ρόδου, φέρνει ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα της ευζωίας των ζώων εργασίας στην ύπαιθρο του νησιού. Κατηγορούμενος είναι 56χρονος ημεδαπός, κάτοικος Ψίνθου, σε βάρος του οποίου ασκήθηκε δίωξη για κακοποίηση ζώου κατ’ εξακολούθηση και κατά συρροή.
Ο κατηγορούμενος συνελήφθη το μεσημέρι της Πέμπτης 30 Ιουλίου από αστυνομικούς του Αστυνομικού Τμήματος Αρχαγγέλου, κρατήθηκε και προσήχθη χθες στο αυτόφωρο.
Η έλξη των ζώων μέσα στο χωριό
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, το πρώτο σκέλος της υπόθεσης εκτυλίχθηκε το βράδυ της Τρίτης 28 Ιουλίου, γύρω στις 20:20, μέσα στον οικισμό της Ψίνθου. Ο κατηγορούμενος φέρεται να είχε δέσει με σχοινιά δύο γαϊδουράκια στο πίσω μέρος του αγροτικού του αυτοκινήτου και να τα έσερνε εν κινήσει, σε διαδρομή που κάλυψε απόσταση τουλάχιστον 750 μέτρων σε δρόμο του χωριού. Το κατηγορητήριο περιγράφει με ωμή σαφήνεια τις συνέπειες που αποδίδονται στην πράξη: έντονος σωματικός πόνος από τη βίαιη έλξη, κακώσεις στα άκρα, στρες και πανικός.
Αυτόπτης μάρτυρας υπήρξε νεαρή επισκέπτρια από την Αθήνα, που βρισκόταν στη Ρόδο για διακοπές και είχε επισκεφθεί εκείνη την ημέρα την Ψίνθο. Στην ένορκη κατάθεσή της περιέγραψε ότι είδε το αγροτικό να σέρνει τα δεμένα ζώα, τα οποία –όπως χαρακτηριστικά κατέθεσε– αντιστέκονταν σθεναρά και φαίνονταν να υποφέρουν. Κατέγραψε το συμβάν σε βίντεο, φωτογράφισε τον οδηγό, συγκράτησε την πινακίδα του οχήματος και, ρωτώντας ντόπιους, πληροφορήθηκε επιτόπου την ταυτότητά του. Το επόμενο βράδυ, της Τετάρτης 29 Ιουλίου, προσήλθε στο Αστυνομικό Τμήμα Αρχαγγέλου, υπέβαλε μήνυση, κατέθεσε ενόρκως και παρέδωσε το υλικό, το οποίο κατασχέθηκε νόμιμα και εντάχθηκε στη δικογραφία. Της υποδείχθηκε φωτογραφία του φερόμενου ως δράστη και τον αναγνώρισε, όπως αναφέρει η έκθεση, ανεπιφύλακτα. Οι αστυνομικοί τον αναζήτησαν άμεσα εντός των ορίων του αυτοφώρου, εκείνο το βράδυ όμως χωρίς αποτέλεσμα.
Η αυτοψία στο χωράφι και η σύλληψη
Το μεσημέρι της Πέμπτης 30 Ιουλίου, γύρω στις 13:00, πλήρωμα εποχούμενης περιπολίας του Α.Τ. Αρχαγγέλου μετέβη σε περιφραγμένη αγροτική έκταση στην Ψίνθο –την οποία υπέδειξε στους αστυνομικούς ο προηγούμενος κάτοχος των ζώων– για να διενεργήσει αυτοψία. Η εικόνα που κατέγραψε ο αστυνομικός στην κατάθεσή του έχει ενδιαφέρον για την πληρότητά της: τα γαϊδουράκια κινούνταν ελεύθερα στον χώρο και υπήρχε κουβάς με νερό· δεν υπήρχε όμως κανένα κατάλυμα, καμία στέγη που να τα προστατεύει από τις καιρικές συνθήκες, με αποτέλεσμα να είναι πλήρως εκτεθειμένα στον ήλιο εν μέσω καύσωνα. Η κατάσταση αυτή, που χαρακτηρίζεται «παθητική κακοποίηση», αποδίδεται στον κατηγορούμενο για το διάστημα 28 έως 30 Ιουλίου και συνιστά διαρκή παράβαση – γεγονός που ενεργοποίησε το αυτόφωρο.
Λίγες ώρες μετά την αυτοψία, ο 56χρονος εμφανίστηκε αυτοβούλως στο Α.Τ. Αρχαγγέλου, όπου συνελήφθη στις 14:45.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Κυνοκομειο Ροδου – Animal Rescue Rodos (@animalrescuerodos)

Το ιστορικό των ζώων – Ένα στοιχείο για την  υπεράσπιση
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ένα στοιχείο της δικογραφίας που φωτίζει το ιστορικό των δύο ζώων. Σύμφωνα με την ένορκη κατάθεση του προηγούμενου κατόχου τους, κατοίκου Ψίνθου, τα γαϊδουράκια είχαν αλλάξει χέρια δύο φορές μέσα σε περίπου δύο εβδομάδες: αρχικά του τα είχε παραχωρήσει μια κοπέλα από την Αρχίπολη όταν όμως εκείνος τραυματίστηκε σοβαρά στο πόδι και αδυνατούσε να τα συντηρήσει, συμφώνησε με τον κατηγορούμενο να περιέλθουν στη δική του κατοχή – περίπου πέντε ημέρες πριν από τα επίμαχα γεγονότα. Τα ζώα βρίσκονταν σε παλιό χωράφι της οικογένειάς του. Ο ίδιος μάρτυρας κατέθεσε μάλιστα ότι ο κατηγορούμενος αγαπούσε και πρόσεχε τα ζώα, ότι αγόρασε χόρτο και τροφή και ότι τους παρείχε καθημερινά νερό. Η κατάθεση αυτή, που συνθέτει εικόνα διαφορετική από εκείνη του βίντεο και της αυτοψίας, θα συνεκτιμηθεί από το δικαστήριο μαζί με το σύνολο του υλικού.
Κτηνιατρική πραγματογνωμοσύνη  και το μέλλον των ζώων
Το Α.Τ. Αρχαγγέλου ζήτησε από τη Διεύθυνση Κτηνιατρικής Ρόδου την άμεση αποστολή υπαλλήλου στην Ψίνθο για την εξέταση των δύο ζώων και τη σύνταξη αιτιολογημένης έκθεσης για τις συνθήκες διαβίωσης, το κατάλυμα, την κατάσταση της υγείας τους και τυχόν σημάδια κακοποίησης.
Παράλληλα, η Υπηρεσία κρίνει αναγκαία την προσωρινή αφαίρεση των ζώων από τον κατηγορούμενο και την παράδοσή τους υπό μεσεγγύηση σε κατάλληλο χώρο – σημειώνοντας, ωστόσο, την έλλειψη ειδικού καταφυγίου ιπποειδών.
Ως συνήγοροι υπεράσπισης του παρίστανται οι δικηγόροι κ.κ. Στέλιος Κιουρτζής, Στέλιος Αλεξανδρής και Πολυξένη Χατζηγιάννη.

Το πλήρες χρονικό της πολύκροτης υπόθεσης κακοποίησης γαϊδουριών στην Ρόδο

Στην τελική της ευθεία εισέρχεται η δικαστική διερεύνηση μιας υπόθεσης που είχε προκαλέσει έντονη αίσθηση στην τοπική κοινωνία της Ρόδου, καθώς αφορούσε καταγγελία για σεξουαλική κακοποίηση ζώων κατ’ εξακολούθηση.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», Aντεισαγγελέας Πρωτοδικών Ρόδου, με πρότασή της εισηγείται προς το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ρόδου να μη γίνει κατηγορία σε βάρος του κατηγορουμένου, ημεδαπού, κατοίκου Ψίνθου, κρίνοντας ότι από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού δεν προέκυψαν ενδείξεις τέλεσης του αδικήματος για το οποίο διώχθηκε.
Η υπόθεση περνά πλέον στα χέρια του αρμόδιου δικαστικού συμβουλίου, το οποίο θα αποφανθεί με βούλευμα για την τύχη της ποινικής δίωξης.
Η ποινική δίωξη σε βάρος του ημεδαπού ασκήθηκε για το αδίκημα της κακοποίησης ζώου κατ’ εξακολούθηση και συγκεκριμένα της σεξουαλικής κακοποίησης. Η πράξη φέρεται τελεσθείσα στη Ρόδο σε μη επακριβώς εξακριβωθείσες ημεροχρονολογίες, πάντως εντός του χρονικού διαστήματος μεταξύ Αυγούστου και Σεπτεμβρίου 2022.

Η παρέμβαση της Εισαγγελίας Εφετών  Δωδεκανήσου
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η διαδρομή που ακολούθησε η δικογραφία μετά την ολοκλήρωση της ανάκρισης. Η Εισαγγελία Πρωτοδικών Ρόδου υπέβαλε στις 23 Μαρτίου 2026 τη δικογραφία προς τον Εισαγγελέα Εφετών Δωδεκανήσου, προκειμένου εκείνος να κρίνει αν συνέτρεχε περίπτωση εισαγωγής της υπόθεσης με απευθείας κλήση στο αρμόδιο δικαστήριο.
Η δικογραφία ωστόσο επεστράφη με παραγγελία της Αντεισαγγελέως Εφετών Δωδεκανήσου στις 15 Μαΐου 2026, με το σκεπτικό ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις για την παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο αναφορικά με τη διωκόμενη πράξη. Κατόπιν τούτου, η υπόθεση οδηγήθηκε στην οδό της περάτωσης με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών.
Το ιστορικό της καταγγελίας
Σύμφωνα με το περιεχόμενο της καταγγελίας, ο καταγγέλλων, συνταξιούχος αστυνομικός, υποστηρίζει ότι στις 3 Σεπτεμβρίου 2022, στην περιοχή της Παναγίας Ελεούσας στις Καλυθιές Ρόδου, παρακολούθησε τον κατηγορούμενο και τον είδε με τα ίδια του τα μάτια να προβαίνει σε σεξουαλική πράξη με κατσίκα, ισχυριζόμενος μάλιστα ότι τον κατέλαβε επ’ αυτοφώρω, τη στιγμή δηλαδή που φερόταν να τελεί την πράξη. Κατά τους ισχυρισμούς του, το περιστατικό εκείνο δεν ήταν μεμονωμένο. Ο κατηγορούμενος φέρεται, πάντα κατά την καταγγελία, να είχε προβεί σε αντίστοιχες πράξεις κτηνοβασίας με κατσίκες και σε άλλες ανεξακρίβωτες ημερομηνίες, πάντως εντός του χρονικού διαστήματος από τον Αύγουστο έως τον Σεπτέμβριο του 2022, στοιχείο που προσέδωσε στη δίωξη τον χαρακτηρισμό του κατ’ εξακολούθηση αδικήματος.
Καθοριστικής σημασίας για την πορεία της υπόθεσης αναδείχθηκε ωστόσο ο τρόπος και κυρίως ο χρόνος με τον οποίο οι αιτιάσεις αυτές έφτασαν στις αρχές. Ο καταγγέλλων δεν απευθύνθηκε άμεσα ούτε στην Αστυνομία ούτε στην Εισαγγελία, παρότι ως συνταξιούχος αστυνομικός γνώριζε καλά τις σχετικές διαδικασίες. Αντιθέτως, υπέβαλε τις αιτιάσεις του προς την πρόεδρο φιλοζωικού συλλόγου της Ρόδου ένα ολόκληρο χρόνο μετά τον φερόμενο ως χρόνο τέλεσης της επίδικης πράξης. Το χρονικό αυτό κενό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο ίδιος δεν προχώρησε σε σύλληψη του φερόμενου δράστη τη στιγμή του αυτοφώρου, δυνατότητα που το άρθρο 275 του ΚΠΔ παρέχει ακόμη και σε απλό πολίτη, ούτε ζήτησε την παρέμβαση των αρχών ώστε να διαταχθεί εγκαίρως κτηνιατρική εξέταση του ζώου, αποτέλεσε κατά την εισαγγελική κρίση τον πυρήνα της αποδεικτικής αδυναμίας της καταγγελίας, αφήνοντας τις αιτιάσεις χωρίς κανένα αντικειμενικό έρεισμα.
Μετά την υποβολή της καταγγελίας ακολούθησε προκαταρκτική εξέταση και εν συνεχεία, στις 28 Μαΐου 2024, η άσκηση ποινικής δίωξης σε βαθμό κακουργήματος, με παραγγελία για διενέργεια κυρίας ανάκρισης.
Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας τις αποδιδόμενες σε αυτόν πράξεις, με την υπεράσπισή του να έχει αναλάβει ο κ. Στέλιος Κιουρτζής.
Η εξέλιξη της απολογίας του ενώπιον του Β’ Τακτικού Ανακριτή Πλημμελειοδικών Ρόδου, κατά την οποία δεν επιβλήθηκε κανένα μέτρο δικονομικού καταναγκασμού, αποτέλεσε ήδη από τότε μια πρώτη ένδειξη για την αποδεικτική εικόνα της δικογραφίας, εικόνα που πλέον αποτυπώνεται με τον πιο επίσημο τρόπο στην απαλλακτική εισαγγελική πρόταση.

Το σκεπτικό της απαλλακτικής  πρότασης
Στην πρότασή της η Αντεισαγγελέας Πρωτοδικών Ρόδου προχωρά σε αναλυτική αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού που συγκεντρώθηκε τόσο κατά την προκαταρκτική εξέταση όσο και κατά την κυρία ανάκριση, ήτοι των καταθέσεων των μαρτύρων, των εγγράφων της δικογραφίας και της απολογίας του κατηγορουμένου. Το συμπέρασμα είναι σαφές. Δεν προέκυψαν ενδείξεις τέλεσης της αξιόποινης συμπεριφοράς που αποδόθηκε στον ημεδαπό.
Όπως επισημαίνεται, από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν ενισχύθηκαν οι αιτιάσεις του καταγγέλλοντος περί σεξουαλικής κακοποίησης ζώων και συγκεκριμένα κατσικών εκ μέρους του κατηγορουμένου. Η εισαγγελική αρχή αποδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στο γεγονός ότι οι αιτιάσεις αυτές υποβλήθηκαν προς την πρόεδρο τοπικού φιλοζωικού συλλόγου 1 ολόκληρο χρόνο μετά τον φερόμενο ως χρόνο τέλεσης της επίδικης πράξης, στοιχείο που κατά την εκτίμηση της Εισαγγελίας αποδυναμώνει ουσιωδώς την αξιοπιστία της καταγγελίας.
Τα κενά της καταγγελίας κατά την εισαγγελική κρίση
Η εισαγγελική πρόταση προχωρά και σε βαθύτερη αποτίμηση της στάσης του καταγγέλλοντος. Ο ίδιος διατείνεται ότι στις 3 Σεπτεμβρίου 2022, στην περιοχή της Παναγίας Ελεούσας στις Καλυθιές Ρόδου, παρακολούθησε τον κατηγορούμενο και τον είδε να προβαίνει σε σεξουαλική συνάφεια με κατσίκα, ότι τον κατέλαβε δηλαδή επ’ αυτοφώρω. Ωστόσο, όπως υπογραμμίζεται στην πρόταση, ο καταγγέλλων, συνταξιούχος αστυνομικός, γνώριζε ότι μπορούσε ο ίδιος να προχωρήσει σε σύλληψη του φερόμενου δράστη, δυνατότητα που ο νόμος παρέχει ακόμη και σε απλό πολίτη σε περιπτώσεις αυτοφώρου.
Παρά ταύτα, όχι μόνο δεν προέβη σε οποιαδήποτε τέτοια ενέργεια, αλλά δεν κατήγγειλε το περιστατικό ούτε ο ίδιος στις αρμόδιες αρχές, ώστε να καταστεί δυνατή η άμεση διάταξη κτηνιατρικής εξέτασης του ζώου. Η παράλειψη αυτή, κατά την εισαγγελική εκτίμηση, στέρησε από την υπόθεση κάθε αντικειμενικό αποδεικτικό έρεισμα και αφήνει τις αιτιάσεις μετέωρες, χωρίς οποιαδήποτε επιβεβαίωση από τρίτη πηγή ή πραγματικό στοιχείο.

Απαλλακτική εισαγγελική πρόταση για την υπόθεση κτηνοβασίας που συγκλόνισε τη Ρόδο

Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», η 41χρονη ημεδαπή ανέφερε ότι ο άνδρας που της είχε παραχωρήσει στέγη την προσέγγισε και άρχισε να την αγγίζει. Όταν εκείνη αρνήθηκε να συνεχιστεί η πράξη, η στάση του φέρεται να άλλαξε απότομα. Όπως διατείνεται η παθούσα, ο 51χρονος την χτύπησε με ένα κομμάτι ξύλο αλλά και με τα χέρια του, προκαλώντας της τραυματισμούς στα πόδια και στο κεφάλι.

Την ίδια στιγμή, κατά την καταγγελία, ο άνδρας επιχειρούσε να της αφαιρέσει το παντελόνι, με σκοπό να προβεί σε σεξουαλική πράξη. Η ολοκλήρωση της πράξης απετράπη, καθώς η γυναίκα κατάφερε να αντισταθεί και να τον σταματήσει. Η αντίστασή της, όπως προκύπτει από τα στοιχεία, στάθηκε καθοριστική για να μην εξελιχθεί το περιστατικό σε ολοκληρωμένο βιασμό.

Λίγη ώρα μετά το επεισόδιο, αστυνομικοί έσπευσαν στο σημείο και προσήγαγαν τον φερόμενο ως δράστη. Σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία για απόπειρα βιασμού και για σωματική βλάβη, δύο αδικήματα που, σύμφωνα με την κατηγορία, συνδέονται άμεσα με τη συγκεκριμένη νυχτερινή σκηνή.

Απολογούμενος, ο 51χρονος αρνήθηκε τις κατηγορίες που του αποδίδονται. Έδωσε δηλαδή τη δική του εκδοχή για τα γεγονότα, η οποία διαφέρει από τα όσα περιγράφει η καταγγέλλουσα, και αμφισβήτησε ότι διέπραξε τις πράξεις που του προσάπτονται. Η αντιπαράθεση των δύο αφηγήσεων αποτελεί πλέον αντικείμενο που θα κληθεί να αποτιμήσει η Δικαιοσύνη.

Χειροπέδες σε 51χρονο που φέρεται να χτύπησε με ξύλο και αποπειράθηκε να βιάσει τη γυναίκα που φιλοξενούσε

Ελεύθερος, αλλά με αυστηρούς περιοριστικούς όρους, αφέθηκε ένας ημεδαπός 72 ετών, ο οποίος αντιμετωπίζει βαριές κατηγορίες για όσα φέρεται να διέπραξε σε βάρος της επί δεκαετίες συζύγου του. Με ομόφωνη απόφαση του B’ τακτικού Ανακριτή και της Εισαγγελέως υπηρεσίας, στον κατηγορούμενο επιβλήθηκαν περιοριστικοί όροι και συγκεκριμένα απαγόρευση προσέγγισης και επικοινωνίας καθ’ οιονδήποτε τρόπο με τη φερόμενη ως θύμα, υποχρέωση εμφάνισης στο αστυνομικό τμήμα του τόπου κατοικίας του το πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα, καθώς και η απαγόρευση εξόδου από τη χώρα.
Σε βάρος του 72χρονου σχηματίστηκε δικογραφία για τέσσερις πράξεις. Κατηγορείται για βιασμό, με την τέλεση γενετήσιας πράξης χωρίς τη συναίνεση της παθούσας στο πλαίσιο της νομοθεσίας για την ενδοοικογενειακή βία, για ενδοοικογενειακή απλή σωματική βλάβη κατ’ εξακολούθηση, για ενδοοικογενειακή απειλή κατ’ εξακολούθηση και για ενδοοικογενειακή προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας κατ’ εξακολούθηση.
Πρόκειται, για υπόθεση που ήρθε στο φως μέσα από καταγγελία ενός εκ των ενήλικων παιδιών του ζευγαριού και, στη συνέχεια, μέσα από την κατάθεση της ίδιας της συζύγου.
Η καταγγελία της συζύγου
Η ημεδαπή, 63 ετών σήμερα, περιέγραψε στις αρχές έναν γάμο 40 ετών που, όπως υποστήριξε, σφραγίστηκε από εμμονική ζήλια. Φέρεται να ανέφερε ότι σχεδόν από την αρχή της κοινής τους ζωής ο σύζυγος την κατηγορούσε για σχέσεις με άλλους άνδρες και ότι τα τελευταία 20 χρόνια δεχόταν καθημερινή πίεση, με προσβολές, χαστούκια και απαιτήσεις να ομολογήσει ανύπαρκτες απιστίες. Σύμφωνα με όσα κατέθεσε, η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά τον Οκτώβριο του 2024.
Στην αφήγησή της περιέγραψε σειρά επεισοδίων εντός του σπιτιού, ανάμεσά τους χτυπήματα και ένα περιστατικό κατά το οποίο ο σύζυγος φέρεται να την έπιασε από τον λαιμό. Το βαρύτερο σημείο της καταγγελίας αφορά την 20ή Οκτωβρίου 2024, όταν, όπως ισχυρίστηκε, ο σύζυγος κλείδωσε την πόρτα της κρεβατοκάμαρας και προέβη σε γενετήσια πράξη παρά τη θέλησή της, ζητώντας της παράλληλα να επαναλάβει εξευτελιστικές φράσεις.
Η ίδια διατείνεται ότι της είπε πως αυτό θα επαναλαμβανόταν, κάτι που, όπως ανέφερε, της προκάλεσε έντονο φόβο για τη ζωή της.
Στην κατάθεσή της η γυναίκα έκανε λόγο για ένα κλίμα τρόμου που τη συνόδευε και μετά την αποχώρησή της από την οικία.
Η σύλληψη του 72χρονου έγινε στο πλαίσιο του αυτοφώρου, την 13η Νοεμβρίου 2024, έξω από την οικία του, μία ημέρα μετά την υποβολή της έγκλησης από τον υιό του για παράβαση της νομοθεσίας περί ενδοοικογενειακής βίας.
Ο κατηγορούμενος αρνείται καθετί που του αποδίδεται. Υποστηρίζει ότι ουδέποτε χτύπησε τη σύζυγό του και χαρακτηρίζει τις καταγγελίες για ξυλοδαρμό και βιασμό προϊόν φαντασίας. Διατείνεται ότι όλη η κοινή τους ζωή κυλούσε με συναίνεση και ότι πίσω από την υπόθεση κρύβεται οργανωμένος εκβιασμός από τα παιδιά του, με στόχο, όπως ισχυρίζεται, να αναγκαστεί να ρευστοποιήσει ακίνητη περιουσία που αποτιμά σε περίπου 1.000.000 ευρώ και να τη μοιράσει σε εκείνα.
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, υπήρξε έμπορος έως το 2024, ενώ μετά το ατύχημα που άφησε τον έναν γιο του με σοβαρά προβλήματα αναγκάστηκε να περιορίσει τη δραστηριότητά του προκειμένου να τον φροντίζει, με αποτέλεσμα την οικονομική του επιδείνωση.
Φέρεται να υποστηρίζει ότι δέχτηκε απειλές από παιδί του και ότι, σε διάστημα που νοσηλευόταν, αφαιρέθηκαν από την οικία του τιμαλφή και συμβόλαια ακινήτων, κάτι που, κατά τα λεγόμενά του, αποτυπώνεται σε βίντεο γειτόνων. Παραδέχτηκε, πάντως, ότι είχε απειλήσει πως θα έβλαπτε μόνο τον εαυτό του προκειμένου να επιστρέψουν κοντά του τα μέλη της οικογένειας, χαρακτηρίζοντάς το λάθος του.
Την υπεράσπιση του κατηγορουμένου έχει αναλάβει η συνήγορος, κ. Αναστασία Διακίδη.

Ελεύθερος υπό αυστηρούς όρους 72χρονος που κατηγορείται ότι κακοποιούσε και βίαζε επί σειρά ετών τη σύζυγό του

Με μία απόφαση που έβαλε τέλος σε μία υπόθεση ενδοοικογενειακής βίας η οποία είχε απασχολήσει επί μήνες τόσο τις δικαστικές όσο και τις κοινωνικές υπηρεσίες του νησιού, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου κατέληξε στην ενοχή του πατέρα και στην πλήρη αθώωση της γιαγιάς των παιδιών. Ο πρώτος κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος για το μεγαλύτερο μέρος των πράξεων σωματικής βλάβης που του αποδίδονταν, καθώς και για την πράξη της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας ανηλίκου, και του επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλάκισης 33 μηνών με 3ετή αναστολή. Η δεύτερη κατηγορουμένη, κρίθηκε αθώα και απαλλάχθηκε από το σύνολο των κατηγοριών.
Η υπόθεση είχε φτάσει στο ακροατήριο ύστερα από μια μακρά διαδρομή που είχε ξεκινήσει με καταγγελία, είχε περάσει από τη διαδικασία αφαίρεσης της γονικής μέριμνας και είχε καταλήξει στον σχηματισμό ποινικής δικογραφίας.
Τι έκρινε το δικαστήριο
Η πρόεδρος του δικαστηρίου υιοθέτησε στο μεγαλύτερο μέρος της την εισαγγελική πρόταση, διαφοροποιούμενη ουσιαστικά μόνο στο κεφάλαιο των ελαφρυντικών. Ο ημεδαπός κηρύχθηκε ένοχος για τις πράξεις της απλής σωματικής βλάβης σε βάρος αδύναμων ατόμων, τελεσθείσες κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση, τις οποίες φέρεται να διέπραξε σε βάρος των 2 ανήλικων τέκνων του, που κατά τον χρόνο των περιστατικών δεν ήταν σε θέση να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.
Για δύο από τις επιμέρους πράξεις του κατηγορητηρίου το δικαστήριο έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής, καθώς ο χρόνος που είχε μεσολαβήσει από την τέλεσή τους υπερέβαινε τα όρια που θέτει ο νόμος για τη συγκεκριμένη κατηγορία αδικημάτων. Για το σύνολο των υπόλοιπων πράξεων, ωστόσο, η έδρα κατέληξε σε καταδικαστική κρίση.
Χωριστό και βαρύνον σκέλος της απόφασης αποτέλεσε η καταδίκη του κατηγορουμένου για την ενδοοικογενειακή προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας ανηλίκου, κατ’ εξακολούθηση. Η πράξη αυτή, όπως είχε αποτυπωθεί στην κατηγορία, αφορούσε χειρονομίες γενετήσιου χαρακτήρα σε βάρος του ενός εκ των δύο παιδιών και κρίθηκε από το δικαστήριο ως αποδειχθείσα.
Οι συνήγοροί του ζήτησαν να του αναγνωριστούν τρία ελαφρυντικά, αντλώντας τα από τις αντίστοιχες περιπτώσεις του άρθρου 84 του Ποινικού Κώδικα, και συγκεκριμένα του προηγούμενου σύννομου βίου, της τέλεσης της πράξης από μη ταπεινά αίτια και της καλής συμπεριφοράς για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη.
Ο εισαγγελέας της έδρας τοποθετήθηκε υπέρ της μερικής αποδοχής του αιτήματος, προτείνοντας να γίνει δεκτό το ελαφρυντικό της καλής μετέπειτα συμπεριφοράς. Παρά την εισαγγελική αυτή θέση, το δικαστήριο δεν ακολούθησε την πρόταση στο συγκεκριμένο σημείο και απέρριψε στο σύνολό του το αίτημα, μη αναγνωρίζοντας καμία ελαφρυντική περίσταση στον καταδικασθέντα.
Πρόκειται για πρωτόδικη απόφαση, η οποία υπόκειται στα προβλεπόμενα από τον νόμο ένδικα μέσα.
Οι πράξεις όπως αποτυπώνονταν στην κατηγορία
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, τα περιστατικά τοποθετούνταν χρονικά από τις αρχές Μαρτίου 2019 έως την 1η Ιουλίου 2022 και αφορούσαν στα 2 δίδυμα ανήλικα τέκνα του κατηγορουμένου, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, που στην αρχή της επίμαχης περιόδου βρίσκονταν σε ηλικία μόλις 4 ετών.
Όπως περιγραφόταν στη δικογραφία, ο πατέρας φέρεται να επιτέθηκε επανειλημμένα στον γιο του, χτυπώντας τον σε διάφορα σημεία του σώματος και περιορίζοντάς τον για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα σε κλειστό χώρο της οικίας, στο πλαίσιο, όπως αναφερόταν, μιας μορφής τιμωρίας. Ανάλογα περιστατικά βίας αποδίδονταν και σε βάρος της ανήλικης κόρης, ορισμένα από τα οποία φέρεται να εκτυλίχθηκαν παρουσία και του αδελφού της. Στην κατηγορία γινόταν λόγος για χτυπήματα στο σώμα και στο κεφάλι, για ρίψη αντικειμένων προς τα παιδιά και για χρήση αντικειμένου κατά την πρόκληση των τραυματισμών, με αποτέλεσμα, κατά τα αναφερόμενα, να προκληθούν στα ανήλικα μώλωπες, εκδορές και έντονος σωματικός πόνος, αλλά και ψυχικός πόνος εξαιτίας της απομόνωσης.
Το αυτοτελές σκέλος της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας αφορούσε χειρονομίες γενετήσιου χαρακτήρα σε βάρος της ανήλικης, για τις οποίες ο κατηγορούμενος τελικώς καταδικάστηκε. Από την παράθεση των πραγματικών περιστατικών το δικαστήριο τήρησε τη διάκριση ανάμεσα στις πράξεις που κρίθηκαν αποδεδειγμένες, σε εκείνες για τις οποίες η δίωξη έπαυσε λόγω παραγραφής και στα όσα παρέμεναν στο πεδίο της κατηγορίας.
Η αθώωση της δεύτερης κατηγορουμένης
Η δεύτερη κατηγορουμένη αντιμετώπιζε επίσης κατηγορία για απλή σωματική βλάβη σε βάρος αδύναμων ατόμων, κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση. Κατά την κατηγορία, η ίδια συνοικούσε με τα παιδιά υπό την ιδιότητα της γιαγιάς, τα είχε υπό την προστασία της βάσει πραγματικής κατάστασης και φερόταν να τα είχε χτυπήσει επανειλημμένα κατά τη διάρκεια της επίμαχης περιόδου, όταν αυτά βρίσκονταν σε ηλικία από 5 έως 8 ετών.
Το δικαστήριο, σταθμίζοντας το αποδεικτικό υλικό που τέθηκε υπόψη του, δεν πείστηκε για την ενοχή της και την κήρυξε αθώα. Η κρίση αυτή σήμανε την πλήρη απαλλαγή της από κάθε κατηγορία, σε αντίθεση με την τύχη του πρώτου κατηγορουμένου, με τον οποίο εδικαζόταν από κοινού.
Η γραμμή της υπεράσπισης
Καθ’ όλη τη διάρκεια της προδικασίας οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν στο σύνολό τους τις αποδιδόμενες πράξεις. Η υπεράσπιση οικοδόμησε τη θέση της γύρω από το επιχείρημα ότι η υπόθεση γεννήθηκε στο πλαίσιο μιας ευρύτερης διένεξης για την επιμέλεια των παιδιών. Όπως υποστήριζαν οι κατηγορούμενοι, τα παιδιά απομακρύνθηκαν από την οικογένεια κατόπιν καταγγελίας και έκθεσης κοινωνικής έρευνας, της οποίας την εγκυρότητα και την πληρότητα αμφισβήτησαν με έμφαση, κάνοντας λόγο για πλημμελή διαδικασία που στηρίχθηκε, κατά τους ισχυρισμούς τους, σε καταθέσεις προσώπων προσκείμενων σε τρίτον, ο οποίος φέρεται να επιδίωκε να αναλάβει ο ίδιος τα παιδιά.
Στο πλαίσιο αυτό, η πλευρά των κατηγορουμένων είχε προσκομίσει ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων, ιατρικά και εκπαιδευτικά έγγραφα, καθώς και ιατροδικαστικές εκθέσεις, υποστηρίζοντας ότι δεν είχαν διαπιστωθεί σημεία κάκωσης στα παιδιά και ότι αυτά μεγάλωναν σε ένα φροντισμένο περιβάλλον. Διατείνονταν, επίσης, ότι οι καταθέσεις των ανηλίκων είχαν διαμορφωθεί υπό την επιρροή του οικογενειακού περιβάλλοντος στο οποίο πλέον διέμεναν.
Το δικαστήριο, ωστόσο, στάθμισε διαφορετικά το σύνολο των στοιχείων ως προς τον πρώτο κατηγορούμενο. Παρά τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης και τα έγγραφα που επικαλέστηκε, η έδρα κατέληξε στην καταδίκη του για το μεγαλύτερο μέρος των πράξεων που του αποδίδονταν, διατηρώντας παράλληλα την αμφιβολία της ως προς τη δεύτερη κατηγορουμένη, την οποία και απάλλαξε.
Ως συνήγοροι για την υποστήριξη της κατηγορίας παρέστησαν οι κ.κ. Στυλιανός Κιουρτζής και Μυριάμ Τομαρά. Την υπεράσπιση των κατηγορουμένων ανέλαβαν οι κ.κ. Γιάννης Χαρίτος, Δήμος Μουτάφης, Αντώνιος Μαρκουλής και Παντελεήμων Μαρκουλής.

Πατέρας καταδικάστηκε για συστηματική σωματική και γενετήσια κακοποίηση των δίδυμων ανήλικων παιδιών του!

Μια υπόθεση ενδοοικογενειακής βίας με θύμα ένα παιδί, που επί σειρά ετών φέρεται να ζούσε μέσα στο ίδιο του το σπίτι κάτω από καθεστώς εκφοβισμού και σωματικών επιθέσεων, έφτασε στην αίθουσα του δικαστηρίου και κατέληξε σε καταδικαστική απόφαση. Στο εδώλιο κάθισε η μητέρα της ανήλικης, αλλοδαπή υπήκοος αλβανικής καταγωγής, η ηλικία της οποίας δεν προσδιορίζεται στα διαθέσιμα στοιχεία, την οποία το δικαστήριο έκρινε ένοχη για διακεκριμένη περίπτωση σωματικής βίας, τελεσθείσα κατ’ εξακολούθηση σε βάρος μέλους της οικογένειας ανίκανου να αντισταθεί.
Πρόκειται για μια περίπτωση που, όπως προέκυψε, δεν αφορούσε ένα μεμονωμένο ξέσπασμα, αλλά μια συμπεριφορά που επαναλαμβανόταν για χρόνια, με αφορμές που κατά την κατηγορία σχετίζονταν ακόμη και με τις δουλειές του σπιτιού.
Τα περιστατικά που οδήγησαν στην καταδίκη
Σύμφωνα με την κατηγορία, η βία ασκούνταν σε βάρος της ανήλικης σε διάφορες χρονικές περιόδους μεταξύ των ετών 2019 και 2025. Το παιδί φέρεται να δεχόταν χτυπήματα όταν δεν ανταποκρινόταν στις οικιακές εργασίες που του ανέθετε η μητέρα του, σε ένα κλίμα που χαρακτηρίστηκε ως συστηματικά βίαιο.
Το πρώτο περιστατικό τοποθετείται χρονικά στο καλοκαίρι του 2019, όταν η ανήλικη ήταν μόλις 10 ετών. Σύμφωνα με όσα έκρινε το δικαστήριο, η μητέρα επιτέθηκε στο παιδί χτυπώντας το με τα χέρια της, αλλά και με πλάστη, σε διάφορα σημεία του σώματος, στα χέρια και στα πόδια, με αποτέλεσμα να του προκαλέσει μώλωπες και άλλες, μη προσδιοριζόμενες με ακρίβεια, σωματικές βλάβες.
Δεύτερο περιστατικό καταγράφηκε το καλοκαίρι του 2021, όταν η ανήλικη ήταν 12 ετών. Όπως αναφέρεται, η κατηγορουμένη εκσφενδόνισε ένα γυάλινο τετράγωνο μπολ προς το παιδί. Από τη θραύση του γυαλιού, η ανήλικη τραυματίστηκε στο αριστερό της χέρι και αιμορράγησε.
Το πιο πρόσφατο περιστατικό συνέβη στις 3 Νοεμβρίου 2025. Η μητέρα φέρεται να χτύπησε την κόρη της με τα χέρια στον λαιμό και στην πλάτη, προκαλώντας της μώλωπα, και στη συνέχεια επιχείρησε να τη σπρώξει την ώρα που εκείνη βρισκόταν στις σκάλες της οικίας. Το συμβάν αυτό, που εμπεριείχε στοιχείο άμεσου κινδύνου για τη σωματική ακεραιότητα της ανήλικης, λειτούργησε ως το τελευταίο επεισόδιο μιας υπόθεσης που είχε ξεκινήσει χρόνια νωρίτερα.
Η απόφαση του δικαστηρίου
Με βάση το σύνολο των στοιχείων, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο έκρινε την κατηγορουμένη ένοχη. Η πράξη χαρακτηρίστηκε ως διακεκριμένη περίπτωση ενδοοικογενειακής σωματικής βίας, τελεσθείσα κατ’ εξακολούθηση σε βάρος ανήλικου μέλους της οικογένειας ανίκανου να αντισταθεί, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του νόμου 3500/2006 για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας, σε συνδυασμό με το άρθρο 308 του Ποινικού Κώδικα.
Η ποινή που επιβλήθηκε ήταν φυλάκιση 2 ετών. Το δικαστήριο χορήγησε ανασταλτικό χαρακτήρα στην εκτέλεσή της, με αναστολή 3 ετών, γεγονός που σημαίνει ότι η καταδικασθείσα δεν οδηγείται στη φυλακή, εφόσον δεν υποπέσει σε νέο αδίκημα εντός του διαστήματος αυτού.
Ο ρόλος του πατέρα και η αποκλειστική επιμέλεια
Καθοριστική για την υπόθεση υπήρξε η στάση του πατέρα, ο οποίος παρέστη ενώπιον του δικαστηρίου προς υποστήριξη της κατηγορίας, ενεργώντας για λογαριασμό της ανήλικης θυγατέρας του. Ο πατέρας ασκεί την αποκλειστική επιμέλεια του παιδιού, στοιχείο που του έδωσε τη δυνατότητα να σταθεί νομικά στο πλευρό της και να επιδιώξει την ποινική αντιμετώπιση των όσων φέρεται να υπέστη το παιδί. Στη δικαστική διαδικασία εκπροσωπήθηκε από συνήγορο.
Η παρουσία της πλευράς της ανήλικης στην αίθουσα ανέδειξε και τη διάσταση της προστασίας του παιδιού, καθώς πρόκειται για περίπτωση όπου ο ένας γονέας φέρεται να ήταν ο δράστης και ο άλλος ανέλαβε ρόλο προστάτη.
Για την υποστήριξη της κατηγορίας παρέστη η κ. Χρύσα Κούρου.

Καταδικάστηκε η μητέρα που κακοποιούσε επί χρόνια την ανήλικη κόρη της

Στο εδώλιο την Παρασκευή πατέρας για κακοποίηση και προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας των δύο ανήλικων παιδιών του

Νέα στοιχεία-σοκ για την κακοποίηση των γυναικών στη Ρόδο, που καταδεικνύουν τη συνεχιζόμενη και ραγδαία αύξηση των περιστατικών, φέρνει σήμερα στο φως της δημοσιότητας η «δημοκρατική».
Η εφιαλτική τροχιά της έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας στο νησί μας όχι μόνο δεν ανακόπτεται, αλλά το πρώτο πεντάμηνο του 2026 επιβεβαιώνει τους χειρότερους φόβους των ειδικών ότι η κοινωνική αυτή παθογένεια ριζώνει βαθύτερα, σπάζοντας το ένα αρνητικό ρεκόρ μετά το άλλο.
Δυστυχώς, η ανησυχητική άνοδος των αριθμών που καταγράφονται επισήμως αποτελεί μόνο την κορυφή του παγόβουνου. Όπως επανειλημμένα έχει αναδείξει η «δ» τα στοιχεία αυτά δεν ανταποκρίνονται στον πραγματικό αριθμό των θυμάτων, καθώς η ντροπή, ο φόβος και ο κοινωνικός αποκλεισμός κρατούν ακόμα ερμητικά κλειστά τα στόματα πολλών κακοποιημένων γυναικών στην τοπική μας κοινωνία.
45 γυναίκες στην πόρτα του Συμβουλευτικού Κέντρου
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της «δ» από τη Διεύθυνση Κοινωνικής Πολιτικής και Υγείας -Δομές Υποστήριξης Γυναικών, από την 1η Ιανουαρίου 2026 μέχρι και τις 31 Μαΐου 2026, το Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών του Δήμου Ρόδου δέχθηκε συνολικά 35 νέες υποδοχές γυναικών-θυμάτων βίας. Πρόκειται για γυναίκες που βρήκαν το σθένος να περάσουν για πρώτη φορά το κατώφλι της δομής, ζητώντας προστασία και καθοδήγηση.
Παράλληλα, στο ίδιο ακριβώς διάστημα, καταγράφηκαν 10 επάνοδοι. Πρόκειται για περιπτώσεις γυναικών που είχαν ζητήσει βοήθεια στο παρελθόν και αναγκάστηκαν, λόγω υποτροπής της βίας ή νέων απειλών, να επιστρέψουν στις δομές υποστήριξης. Ο αριθμός αυτός (συνολικά 45 περιπτώσεις σε μόλις 150 ημέρες) θεωρείται εξαιρετικά αυξημένος για τα δεδομένα της τοπικής κοινωνίας.
Στο ίδιο διάστημα (Ιανουάριος – Μάιος 2026), 6 γυναίκες μαζί με τα πέντε συνολικά παιδιά τους χρειάστηκαν ασφαλή διαμονή και προστασία από τον θύτη, βρίσκοντας καταφύγιο στον Ξενώνα Φιλοξενίας.

Ένας αθόρυβος, καθημερινός πόλεμος
Πίσω από αυτή την ψυχρή γλώσσα των στατιστικών, κρύβεται ένας καθημερινός, αθόρυβος αγώνας που δίνουν οι άνθρωποι των Δομών Υποστήριξης του Δήμου Ρόδου με υπομονή, ενσυναίσθηση και επαγγελματισμό.
Το στελεχιακό δυναμικό, κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχολόγοι, νομικοί και παιδαγωγοί, αποτελεί το δίχτυ ασφαλείας, τη σανίδα σωτηρίας για δεκάδες γυναίκες που ζουν σε καθεστώς τρόμου στα σπίτια τους.
Το Συμβουλευτικό Κέντρο Ρόδου αποτελεί την υπηρεσία πρώτης γραμμής, καλύπτοντας την ανάγκη παροχής άμεσης αρωγής. Όταν μια γυναίκα φτάνει εκεί, αντιμετωπίζεται με βαθιά ενσυναίσθηση και προσοχή, ξεκινώντας μια επίπονη διαδικασία ψυχολογικής και κοινωνικής στήριξης για την επούλωση του τραύματος και την ανάκτηση της χαμένης αυτοπεποίθησης.
Παράλληλα, η νομική συμβουλευτική έρχεται να ξεδιαλύνει το τοπίο για τα δικαιώματά τους, ενώ οι δράσεις προώθησης στην απασχόληση σπάνε την οικονομική εξάρτηση από τον θύτη, που είναι και η πιο συχνή «αλυσίδα» εγκλωβισμού.
Όταν όμως η ζωή η δική τους και των παιδιών τους κρέμεται από μια κλωστή, ο Ξενώνας Φιλοξενίας μετατρέπεται σε ένα απόρρητο, απροσπέλαστο οχυρό ανθρωπιάς. Λειτουργώντας καθημερινά όλο το 24ωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα και με αυστηρά μέτρα ασφαλείας σε διασύνδεση με την Αστυνομία, προσφέρει την ασφαλή στέγη και τη διατροφή που στερήθηκαν. Είναι μάλιστα εξαιρετικά κρίσιμο ότι η δομή ενισχύθηκε με Παιδαγωγό και Σύμβουλο Υποδοχής, καθώς τα παιδιά δεν είναι απλοί συνοδοί, αλλά μάρτυρες ή αποδέκτες της ίδιας βάναυσης βίας. Η εξειδικευμένη φροντίδα που λαμβάνουν στοχεύει ακριβώς εκεί, στο να σπάσει ο κύκλος της κακοποίησης, ώστε να μην γίνουν οι θύτες ή τα θύματα του αύριο.
Η μαύρη βίβλος των προηγούμενων ετών
Αυτή η έξαρση του 2026 δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία, αλλά αποτελεί τη συνέχεια μιας ζοφερής κατάστασης.
Το έτος 2025, το Συμβουλευτικό Κέντρο υποστήριξε συνολικά 95 γυναίκες, εκ των οποίων οι 72 ήταν νέες υποδοχές, πραγματοποιώντας τον ασύλληπτο αριθμό των 836 συνεδρίων στήριξης. Παράλληλα, ο Ξενώνας παρείχε ασφαλή διαμονή σε 27 άτομα (μητέρες και παιδιά).
Δέκα χρόνια προσφοράς
Οι Δομές Υποστήριξης Γυναικών της Ρόδου συμπληρώνουν πλέον πάνω από μια δεκαετία λειτουργίας, διάστημα στο οποίο οι δομές έχουν προσφέρει αθροιστικά τις υπηρεσίες τους σε περισσότερες από 900 γυναίκες!
Από το Συμβουλευτικό Κέντρο εξυπηρετήθηκαν περίπου 700 γυναίκες, ενώ στον Ξενώνα φιλοξενήθηκαν 200 μητέρες με τα παιδιά τους. Η ακτινογραφία των στατιστικών στοιχείων σοκάρει και απομυθοποιεί κάθε στερεότυπο: Στη συντριπτική του πλειονότητα (73%) πρόκειται για Ελληνίδες, απόφοιτες δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, έγγαμες με παιδιά, άνεργες, ηλικίας 25 έως 45 ετών, οι οποίες υπέστησαν βάναυση ενδοοικογενειακή βία από τους ίδιους τους συζύγους τους.
Είναι σημαντικό να αναφερθεί πως τόσο το αρμόδιο τμήμα της Αστυνομίας στη Ρόδο που ασχολείται με την έμφυλη βία, όσο και οι κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου και οι δομές δικτύωσης, συνεργάζονται πλέον στενά, δίνοντας μια οργανωμένη μάχη. Παράλληλα, οι 36 στοχευμένες δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης που υλοποιήθηκαν σε σχολεία και φορείς, με τη συμμετοχή 800 μαθητών και 100 φοιτητών, δείχνουν ότι η λύση αναζητείται και στην πρόληψη, στη ρίζα του προβλήματος.
Ωστόσο, η ραγδαία αύξηση των αριθμών του πρώτου πενταμήνου του 2026 δείχνει ότι η κοινωνία της Ρόδου οφείλει να κρατήσει τα μάτια της ορθάνοιχτα.
Η βία πίσω από τους τοίχους του διπλανού σπιτιού δεν είναι ιδιωτική υπόθεση, μας αφορά όλους και δεν επιτρέπει σε κανέναν μας να εφησυχάζει.

Σοκάρουν τα στοιχεία για την κακοποίηση γυναικών στη Ρόδο το 2026

Υπάρχουν λόγια που δεν ειπώθηκαν ποτέ σε ανακριτή, αλλά κατέληξαν να βαραίνουν περισσότερο από κάθε επίσημη κατάθεση. Στην πολύκροτη υπόθεση της σεξουαλικής κακοποίησης 13χρονου κοριτσιού από τον 38χρονο θετό της πατέρα, που έχει προκαλέσει σάλο στην Ρόδο, υπόθεση που εκδικάστηκε στην Κω, ένα από τα στοιχεία που στήριξαν την ενοχή του κατηγορουμένου δεν προήλθε από την ανάκριση, αλλά από μια φερόμενη ομολογία του ίδιου σε πρόσωπο του επαγγελματικού του περιβάλλοντος.
Και είναι ακριβώς αυτή η κατηγορία αποδεικτικού υλικού που η πρόσφατη νομολογία του Αρείου Πάγου αντιμετωπίζει ως απολύτως νόμιμη και αξιοποιήσιμη, θωρακίζοντας νομικά τη χρήση της στο ακροατήριο.

Η ομόφωνη καταδίκη και το ύψος της ποινής
Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Κω, ολοκληρώνοντας την ακροαματική διαδικασία στις 14 Ιανουαρίου 2026, έπειτα από δίκη που είχε ξεκινήσει στις 12 Ιανουαρίου 2026, έκρινε ομοφώνως ένοχο τον 38χρονο για κατ’ εξακολούθηση βιασμό, για κατάχρηση ανηλίκου που δεν είχε συμπληρώσει τα 14 έτη με την επιβαρυντική περίσταση της συνοίκησης, καθώς και για προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας, με θύμα τη 13χρονη θετή του κόρη.
Η εισαγγελέας της έδρας είχε προτείνει ισόβια κάθειρξη για την πρώτη πράξη, 15 έτη για τη δεύτερη και 2 έτη για την τρίτη.
Το δικαστήριο επέβαλε τελικά ποινή ισόβιας κάθειρξης και 16 ετών, μαζί με χρηματική ποινή 360 ημερήσιων μονάδων προς 10 ευρώ η καθεμία, και απέρριψε τα ελαφρυντικά. Η ομοφωνία, σε μια δίκη με τέτοιο βάρος, δεν λειτουργεί ως τυπική διατύπωση. Αποτυπώνει την κρίση ότι το αποδεικτικό υλικό θεωρήθηκε συμπαγές και επαρκές, χωρίς περιθώρια αμφιβολίας ως προς την ευθύνη.

Η φερόμενη παραδοχή που μεταφέρθηκε στο δικαστήριο
Οπως έγραψε η «δημοκρατική» πρώην εργοδότης του κατηγορουμένου κατέθεσε ότι ο 38χρονος του είχε αποκαλύψει πως είχε προβεί σε σεξουαλική επαφή με την ανήλικη 2 φορές. Η φερόμενη παραδοχή έγινε, κατά τη μαρτυρία, λίγες ημέρες μετά την απομάκρυνσή του από το σπίτι, σε χρόνο κατά τον οποίο η εκπεφρασμένη θέση του ήταν ότι δεν είχε διαπράξει βιασμό.
Κατά την ίδια κατάθεση, ο κατηγορούμενος φέρεται να επιχείρησε να μετατοπίσει την ευθύνη στο ίδιο το παιδί, αποδίδοντας στη συμπεριφορά του προκλητικό χαρακτήρα, με τον ισχυρισμό ότι «η μικρή τον προκαλούσε». Πρόκειται για διατύπωση που σε υποθέσεις αυτού του είδους εκλαμβάνεται ως μοτίβο απενοχοποίησης του δράστη και όχι ως ελαφρυντικό στοιχείο.
Ο μάρτυρας ανέφερε ακόμη ότι ο 38χρονος του περιέγραψε τις συνθήκες υπό τις οποίες έγιναν οι επαφές και ότι του επέδειξε ηλεκτρονικά μηνύματα που αντάλλασσε με την ανήλικη μέσω εφαρμογής επικοινωνίας.
Το κρίσιμο σημείο, από νομική σκοπιά, είναι ότι η παραδοχή αυτή δεν δόθηκε ενώπιον αρχής και δεν αποτελεί προϊόν επίσημης εξέτασης.
Ειπώθηκε εκτός διαδικασίας, σε ιδιώτη, ο οποίος στη συνέχεια τη μετέφερε στο δικαστήριο ως μάρτυρας. Και εδώ ακριβώς αποκτά σημασία η πρόσφατη κρίση του ανωτάτου δικαστηρίου.
Τι όρισε ο Άρειος Πάγος με την απόφαση 394/2024
Η απόφαση 394/2024 του Ε’ Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου δεν αφορά την υπόθεση της Κω. Προέκυψε από εντελώς διαφορετική δικαστική διαμάχη, αυτή ενός εμπόρου ξυλείας που είχε καταδικαστεί για παράνομη εκχέρσωση δασικής έκτασης και ο οποίος ζήτησε να ακυρωθεί η καταδίκη του, υποστηρίζοντας ότι τα ίδια του τα λόγια χρησιμοποιήθηκαν εναντίον του κατά παράβαση του δικαιώματος σιωπής.
Ο έμπορος είχε ομολογήσει αυθόρμητα σε δασικό υπάλληλο, σε προκαταρκτικό στάδιο και πριν αποκτήσει την ιδιότητα του κατηγορουμένου, ότι ο ίδιος είχε ανοίξει παράνομο δρόμο μέσα στο δάσος.
Παρότι τα πραγματικά περιστατικά δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους, η απόφαση λειτουργεί ως νομολογία, δηλαδή ως αρχή που μπορεί να επικληθεί αυτοτελώς σε κάθε ανάλογη περίπτωση. Το ανώτατο δικαστήριο έθεσε καθαρό κανόνα. Ο νόμος προστατεύει τον κατηγορούμενο από τον εξαναγκασμό σε ομολογία κατά την επίσημη ανάκριση, όχι όμως και από τις αποκαλύψεις που ο ίδιος επιλέγει να κάνει, με τη θέλησή του, σε τρίτα πρόσωπα εκτός διαδικασίας. Όπως έκρινε, δεν επέρχεται παραβίαση της αρχής της μη αυτοενοχοποίησης από την αξιοποίηση όσων ο ίδιος αποκάλυψε οικειοθελώς σε τρίτους, οι οποίοι δεν εμποδίζονται να αναφέρουν στις καταθέσεις τους ό,τι πληροφορήθηκαν από αυτόν, χωρίς να προκαλείται καμία ακυρότητα της διαδικασίας.

Η γέφυρα ανάμεσα στη νομολογία και την υπόθεση της Κω
Μεταφερόμενη στα δεδομένα της Κω, η αρχή αυτή αποκτά άμεση πρακτική αξία. Η μαρτυρία του πρώην εργοδότη αφορά ακριβώς μια οικειοθελή παραδοχή του ίδιου του κατηγορουμένου σε τρίτο, εκτός κάθε επίσημης εξέτασης. Με βάση τη νομολογία του ανωτάτου δικαστηρίου, ένας τέτοιος μάρτυρας νομίμως μεταφέρει στο ακροατήριο όσα του αποκαλύφθηκαν, και η κατάθεσή του αποτελεί έγκυρο αποδεικτικό στοιχείο που δεν θίγει το δικαίωμα σιωπής.
Δεν πρόκειται, επομένως, για κρίση του Αρείου Πάγου επί της υπόθεσης της Κω, η οποία παραμένει πρωτόδικη. Πρόκειται για το νομικό πλαίσιο που θα διέπει το ζήτημα της αποδεικτικής αξιοποίησης της συγκεκριμένης μαρτυρίας, εφόσον η υπόθεση οδηγηθεί στον επόμενο βαθμό. Αν δηλαδή προβληθεί ο ισχυρισμός ότι η ομολογία προς τον πρώην εργοδότη δεν έπρεπε να ληφθεί υπόψη, η απάντηση που έχει ήδη δώσει η νομολογία είναι ότι μια τέτοια αξιοποίηση είναι σύννομη.

Η στάση της υπεράσπισης
Ο 38χρονος δήλωσε από την πρώτη στιγμή απόλυτη άρνηση των κατηγοριών. Υποστήριξε ότι δεν έμεινε ποτέ μόνος με την ανήλικη, επικαλούμενος το ωράριο της εργασίας του και τη συνεχή παρουσία τρίτων στο σπίτι. Αναγνώρισε 2 περιστατικά έντονου εναγκαλισμού, τα οποία χαρακτήρισε αμήχανα και χωρίς σεξουαλική χροιά, ισχυριζόμενος ότι παρερμηνεύθηκαν. Αμφισβήτησε τη βασική ιατροδικαστική γνωμάτευση ως πρόχειρη και επικαλέστηκε τεχνικές εκτιμήσεις ιδιωτών ιατροδικαστών και παιδοψυχολόγων, οι οποίες κατά την άποψή του πρότειναν εναλλακτικές αναγνώσεις, ενώ κατήγγειλε κοινωνικό στιγματισμό και διαδικτυακή στοχοποίηση.
Τη θέση αυτή κλήθηκε να στηρίξει η υπεράσπιση, με συνηγόρους τους κ.κ. Στέλιο Κιουρτζή και Δήμο Μουτάφη, ενώ για την υποστήριξη της κατηγορίας παρέστη ο κ. Γιώργος Κυπραίος.

Πώς άνοιξε ο φάκελος και τι βάρυνε στην κρίση
Η υπόθεση αναδύθηκε όταν η 13χρονη, έπειτα από μάθημα σεξουαλικής αγωγής, αποφάσισε να μιλήσει στη μητέρα της μέσω γραπτού μηνύματος, περιγράφοντας κακοποιητικές συμπεριφορές. Από εκείνο το σημείο ενεργοποιήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες, με τη συμμετοχή εξειδικευμένων επαγγελματιών υγείας και τη διενέργεια ιατροδικαστικών εξετάσεων.
Καθοριστική θέση στην αποτίμηση είχε η κατάθεση της ανήλικης, η οποία ελήφθη με ειδικό πρωτόκολλο για παιδιά μάρτυρες και παρουσία παιδοψυχολόγου, και περιγράφηκε ως σταθερή και πειστική, χωρίς ενδείξεις καθοδήγησης. Οι ιατροδικαστικές εξετάσεις χαρακτηρίστηκαν συμβατές με επανειλημμένη κακοποίηση, ενώ στο υλικό περιλήφθηκαν ηλεκτρονικές συνομιλίες και συγκλίνουσες αναφορές προσώπων από το περιβάλλον του κατηγορουμένου. Στο πλαίσιο αυτό εντάχθηκε και η μαρτυρία του πρώην εργοδότη για τη φερόμενη ομολογία.
Πριν φτάσει στο ακροατήριο, η υπόθεση είχε ήδη διαγράψει φορτισμένη διαδρομή. Ο κατηγορούμενος είχε τεθεί προσωρινά κρατούμενος έπειτα από βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ρόδου, το οποίο επιλήφθηκε μετά από διαφωνία ανάμεσα στον τακτικό Ανακριτή και την Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών. Ενώ από τη μία πλευρά προτάθηκαν περιοριστικοί όροι, με σεβασμό στο τεκμήριο αθωότητας, από την άλλη κρίθηκε ότι η διάρκεια και ο τρόπος τέλεσης των αποδιδόμενων πράξεων, σε συνδυασμό με τον κίνδυνο υποτροπής, καθιστούσαν ανεπαρκή τα ηπιότερα μέτρα. Το Συμβούλιο συντάχθηκε με την εισαγγελική θέση και διέταξε τη σύλληψη και την προσωρινή κράτηση έως την εκδίκαση.
Στην εικόνα που σχηματίστηκε προστέθηκε και κατάθεση που περιέγραφε περιστατικό σε κοινωνική εκδήλωση, όπου ο κατηγορούμενος, υπό την επίδραση αλκοόλ, φέρεται να επιδίωξε στενή επαφή με άλλες ανήλικες, στοιχείο που συνδέθηκε με την εκτίμηση περί κινδύνου υποτροπής. Το κινητό του τηλέφωνο κατασχέθηκε και τέθηκε υπό εξειδικευμένο έλεγχο για τυχόν ψηφιακά ίχνη.
Αυτό που μένει, πέρα από το ύψος της ποινής, είναι το νομικό αποτύπωμα. Μια κουβέντα που ειπώθηκε σε ανύποπτο χρόνο, μακριά από κάθε ανακριτικό γραφείο, μπορεί να φτάσει στο ακροατήριο μέσα από τα χείλη ενός τρίτου και να σταθεί ως αποδεικτικό στοιχείο. Η νομολογία του Αρείου Πάγου το έχει πλέον καταστήσει σαφές, και η υπόθεση της Κω είναι μια από τις περιπτώσεις όπου η αρχή αυτή βρίσκει την πιο χειροπιαστή εφαρμογή της.

Η ομολογία σε πρώην εργοδότη που σφραγίζει την ισόβια καταδίκη του 38χρονου για τον βιασμό της ανήλικης θετής του κόρης

Νέα σελίδα ανοίγει στην υπόθεση που αφορά στη φερόμενη κακοποίηση ενός αγοριού 14 ετών με νοητική υστέρηση, μετά τη διάσταση απόψεων που είχε προκύψει ανάμεσα στον Α’ Τακτικό Ανακριτή και την Αντεισαγγελέα ως προς τη μεταχείριση του δεύτερου κατηγορουμένου.
Η εισαγγελική λειτουργός εισήγαγε στο αρμόδιο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών την πρότασή της, με την οποία ζητεί να αρθεί η διαφωνία υπέρ της δικής της άποψης και να επιβληθεί στον 69χρονο, σύντροφο της μητέρας του ανηλίκου, το έσχατο μέτρο δικονομικού καταναγκασμού, δηλαδή η προσωρινή κράτηση. Μέχρι να αποφανθεί το συμβούλιο, ο κατηγορούμενος παραμένει σε κατ’ οίκον περιορισμό.
Οπως έγραψε η «δημοκρατική» ο Α’ Τακτικός Ανακριτής έκρινε, μετά την απολογία της 5ης Ιουνίου 2026, ότι για την εξυπηρέτηση των σκοπών του νόμου αρκούσε η επιβολή περιοριστικών όρων. Η Αντεισαγγελέας διατύπωσε αντίθετη γνώμη, θεωρώντας ότι μόνη επαρκής λύση είναι η προσωρινή κράτηση. Καθώς οι δύο λειτουργοί δεν συνέκλιναν, η υπόθεση παραπέμφθηκε στο δικαστικό συμβούλιο, που καλείται πλέον να επιλύσει το ζήτημα.
Πώς αιτιολογεί η Αντεισαγγελέας την αναγκαιότητα της κράτησης
Στην πρότασή της η εισαγγελική λειτουργός υποστηρίζει ότι από το σύνολο του υλικού προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις ενοχής μόνο σε βάρος του 69χρονου και όχι σε βάρος του δεύτερου κατηγορουμένου, του 60χρονου. Επισημαίνει ότι ο ίδιος ο Ανακριτής, αφήνοντας ελεύθερο τον 60χρονο χωρίς κανέναν όρο, αποδέχθηκε εμμέσως ότι ο δεύτερος δεν φέρει ευθύνη, στοιχείο που κατά την Αντεισαγγελέα ενισχύει την εικόνα ότι ο φερόμενος ως δράστης είναι ο σύντροφος της μητέρας.
Κεντρικό βάρος στην επιχειρηματολογία της δίνει στη σύνδεση ανάμεσα στο έγκαυμα του χεριού και στη φερόμενη ασέλγεια. Όπως αναφέρει, ο ανήλικος ταύτισε το πρόσωπο που τον κακοποίησε σεξουαλικά με εκείνο που του προκάλεσε το έγκαυμα από τσιγάρο, πράξη που ο 69χρονος παραδέχεται, έστω αποδίδοντάς την σε ατύχημα λόγω της υπερκινητικότητας του παιδιού. Η Αντεισαγγελέας θεωρεί ότι η αποδοχή αυτή λειτουργεί εις βάρος του, αφού, με βάση την κατάθεση του παθόντος, το πρόσωπο που τον έκαψε και το πρόσωπο που τον «πείραξε» ταυτίζονται.
Η εισαγγελική λειτουργός υποστηρίζει επίσης ότι ο τόπος όπου ο ανήλικος τοποθετεί τις πράξεις, η κουζίνα και το μπάνιο της κατοικίας, είναι χώρος στον οποίο ακώλυτη παρουσία είχε ο 69χρονος, ο οποίος είχε μετοικήσει μαζί με την οικογένεια μόλις τον τελευταίο μήνα. Αντίθετα, η παρουσία του 60χρονου, που κατονομάστηκε μία μόνο φορά από το παιδί, ήταν κατά την πρόταση περιορισμένη τοπικά και χρονικά, χωρίς να υπάρχει χώρος ελεύθερης αλληλεπίδρασης.
Ως προς το ίδιο το μέτρο, η Αντεισαγγελέας τονίζει ότι ο σοβαρός κίνδυνος τέλεσης νέων εγκλημάτων δεν μπορεί να αποκλειστεί με κανέναν περιοριστικό όρο. Υποστηρίζει ότι ούτε η απαγόρευση εξόδου από τη χώρα ούτε η υποχρέωση εμφάνισης στο αστυνομικό τμήμα αναιρούν την ελευθερία του κατηγορουμένου και, κατ’ επέκταση, τη δυνατότητα να επαναλάβει ανάλογες πράξεις. Σημειώνει ακόμη ότι η απαγόρευση προσέγγισης του συγκεκριμένου ανηλίκου είναι πλέον άνευ αντικειμένου, καθώς το παιδί διαμένει με την ενήλικη αδελφή του και τελεί υπό την πλήρη εποπτεία της. Παράλληλα κρίνει ατελέσφορη και πρακτικά ανεξέλεγκτη οποιαδήποτε απαγόρευση συναναστροφής με άλλους ανηλίκους, αναφέροντας ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος εξέθεσε προφορικά πως στο οικογενειακό του περιβάλλον υπάρχουν τουλάχιστον δύο ανήλικα εγγόνια. Με βάση τα παραπάνω, η εισαγγελική λειτουργός καταλήγει ότι μόνο η προσωρινή κράτηση είναι ανάλογη της βαρύτητας των πράξεων και απολύτως αναγκαία για την αποτροπή νέων ομοειδών εγκλημάτων.
Πώς περιγράφει η εισαγγελική πρόταση το ιστορικό της υπόθεσης
Στην πρότασή της η Αντεισαγγελέας ανατρέχει στην αφετηρία της υπόθεσης, τον Μάιο του 2022, όταν στο περιβάλλον ειδικού σχολείου εντοπίστηκε τραύμα στο δεξί χέρι του παιδιού, το οποίο αρχικά αποδόθηκε σε στάχτη τσιγάρου του συντρόφου της μητέρας. Η αναφορά αυτή οδήγησε σε κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση, στο πλαίσιο της οποίας εξετάστηκαν ως μάρτυρες οι εκπαιδευτικοί, η μητέρα και ο ίδιος ο ανήλικος, ο οποίος υποβλήθηκε και σε ιατρικές εξετάσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», η ιατροδικαστική εξέταση κατέγραψε εγκαυματικές περιοχές, εκδορές καθώς και ευρήματα που χαρακτηρίστηκαν συμβατά με πρόσφατη γενετήσια προσβολή, εικόνα που επιβεβαιώθηκε και από τη μεταγενέστερη ιατρική εξέταση. Η εισαγγελική πρόταση υπενθυμίζει ότι ο ανήλικος, που πάσχει από βαριά νοητική υστέρηση με ποσοστό αναπηρίας 67%, εξετάστηκε με τη συνδρομή πραγματογνώμονα ψυχολόγου, όπως προβλέπεται για τα ανήλικα θύματα.
Στην περιγραφή της η Αντεισαγγελέας αναφέρει ότι το παιδί, παρά τις σοβαρές δυσκολίες επικοινωνίας, κατέδειξε με απλοϊκές προτάσεις τον τρόπο, τον τόπο και τον χρόνο της φερόμενης κακοποίησης, καθώς και ορισμένα εξωτερικά χαρακτηριστικά του προσώπου που το έβλαψε. Όπως υπογραμμίζει, ο ανήλικος περιέγραψε έναν άνδρα κοντό, με σκούρα μαλλιά, στοιχεία που, σύμφωνα με την πρόταση, αντιστοιχούν στον 69χρονο και όχι στον 60χρονο, ο οποίος είναι αισθητά ψηλότερος και έχει λευκά μαλλιά. Η εισαγγελική λειτουργός θεωρεί ότι η αυτοπρόσωπη παρουσία και των δύο κατηγορουμένων την ίδια ημέρα επέτρεψε την επιβεβαίωση αυτής της ταύτισης.
Στο ιστορικό περιλαμβάνεται και η αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού τις εβδομάδες πριν την καταγγελία. Όπως σημειώνεται, ο ανήλικος ζητούσε επίμονα τη συνεχή παρουσία εκπαιδευτικού δίπλα του, δυσανασχετούσε όταν επρόκειτο να επιστρέψει στην κατοικία όπου είχε μόλις πρόσφατα μετοικήσει και εκδήλωνε γενικότερη αποδοκιμασία προς το πρόσωπο της μητέρας του. Η εισαγγελική πρόταση αναφέρει ακόμη ότι η μητέρα, η οποία κρίθηκε ακατάλληλη από τις κοινωνικές υπηρεσίες, δεν διατηρούσε ουσιαστική επαφή με τον γιο της, ενώ το παιδί τελούσε σε πένθος για τον πρόσφατο θάνατο του βιολογικού του πατέρα.
Η ένσταση για το βάρος της ψυχολογικής εκτίμησης
Κομβικό σημείο της πρότασης αποτελεί η τοποθέτηση της Αντεισαγγελέως ως προς τον ρόλο της ψυχολόγου. Η εισαγγελική λειτουργός δέχεται ότι το αξιόπιστο μέρος της μαρτυρίας είναι πως κάποιος άνδρας ασέλγησε επί του παιδιού και ότι στο άμεσο περιβάλλον του ασκούνταν βία, ωστόσο σημειώνει πως η ψυχολόγος δεν προσδιόρισε με βεβαιότητα την ταυτότητα του δράστη, καθώς δεν είχε ενώπιόν της τους κατηγορουμένους. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εδράζεται η διαφωνία με τον Ανακριτή, ο οποίος, κατά την πρόταση, υιοθέτησε την ασαφή αυτή τοποθέτηση και αναγνώρισε αοριστία στην κατάθεση του παθόντος.
Η θέση της υπεράσπισης
Ο 69χρονος αρνείται κατηγορηματικά κάθε εμπλοκή στις πράξεις που του αποδίδονται. Συνήγορος υπεράσπισής του είναι ο κ. Σπύρος Σαλαμαστράκης. Ο κατηγορούμενος διατείνεται ότι το έγκαυμα προέκυψε από ατύχημα, καθώς το παιδί, λόγω της έντονης κινητικότητάς του, ήρθε ξαφνικά σε επαφή με αναμμένο τσιγάρο που εκείνος κρατούσε, και υποστηρίζει ότι ουδέποτε βρέθηκε μόνος με τον ανήλικο, επικαλούμενος και το μικρό εμβαδόν της κατοικίας που επέβαλλε τη διαρκή παρουσία της μητέρας. Παραπέμπει επιπλέον σε εργαστηριακή έκθεση, σύμφωνα με την οποία δεν εντοπίστηκε γενετικό του υλικό.
Σε βάρος του 69χρονου ασκήθηκε ποινική δίωξη για κατάχρηση ανίκανου προς αντίσταση σε γενετήσια πράξη κατ’ εξακολούθηση, για γενετήσιες πράξεις με ανήλικο κατ’ εξακολούθηση και για σωματική βλάβη αδύναμου ατόμου κατ’ εξακολούθηση.

Πρόταση για προσωρινή κράτηση 69χρονου κατηγορούμενου για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκου με νοητική υστέρηση