Ο κ. Μαρινάκης ανέφερε ότι τα συνθήματα «Θάνατος στη ΝΔ» και «Γκαζάκια στα σπίτια σας» δεν συνιστούν πράξη διαμαρτυρίας, αλλά οργανωμένη προσπάθεια εκφοβισμού και ωμή επίθεση κατά της Δημοκρατίας, τονίζοντας ότι πρόκειται για εγκληματική ενέργεια.

Παράλληλα, επισήμανε ότι η στοχοποίηση ανθρώπων και των οικογενειών τους, οι απειλές βίας και η καλλιέργεια του μίσους δεν έχουν θέση σε μια ευνομούμενη πολιτεία, υπογραμμίζοντας ότι τέτοιες ενέργειες μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο με την καθολική καταδίκη τους.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τόνισε ακόμη ότι είναι αδιανόητο να επιχειρείται η εργαλειοποίηση μιας δολοφονικής επίθεσης με σκοπό να καλλιεργηθεί νέο μίσος και να διατυπωθούν απειλές κατά ανθρώπινων ζωών. Όπως ανέφερε, όσοι ανέχονται ή σιωπούν απέναντι σε τέτοιες πρακτικές αναλαμβάνουν μεγάλη πολιτική και ηθική ευθύνη.

Ο κ. Μαρινάκης σημείωσε ότι η Δημοκρατία δεν πρόκειται να φοβηθεί τους τραμπούκους και ότι όσοι επιχειρούν να επιβάλουν τις απόψεις τους μέσω του φόβου και της βίας θα βρεθούν αντιμέτωποι με τις συνέπειες των πράξεών τους.

Τέλος, εξέφρασε την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης στις αρμόδιες αρχές ότι θα εντοπίσουν και θα οδηγήσουν στη Δικαιοσύνη τους υπεύθυνους της επίθεσης, ενώ υπογράμμισε ότι η πολιτική αντιπαράθεση αποτελεί θεμέλιο της Δημοκρατίας, σε αντίθεση με τη στοχοποίηση ανθρώπων λόγω της πολιτικής τους ταυτότητας.

Πηγή: realnews.gr

Μαρινάκης για τα συνθήματα έξω από το σπίτι της Σ. Βολουδάκη: «Επίθεση κατά της Δημοκρατίας»

Ένα μέσο ενημέρωσης που δέχεται τέτοιο μήνυμα στην πόρτα του δεν είναι απλώς θύμα βανδαλισμού, είναι αποδέκτης εκφοβισμού, και το αντικείμενο της επιλογής δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνείας ως προς το ύφος της απειλής. Καλώς η έρευνα κράτησε ψύχραιμη στάση και ξεκαθάρισε γρήγορα ότι το γκαζάκι που βρέθηκε κοντά στο αυτοκίνητο του ηχολήπτη δεν σχετίζεται, καθώς το είχε μαζέψει ο ίδιος για να το πετάξει, γιατί σε τέτοιες υποθέσεις ο πανικός και η υπερβολή βλάπτουν όσο και η υποτίμηση. Το ζητούμενο τώρα είναι ένα και σαφές, να φτάσει η προανάκριση μέχρι τέλους και να πέσουν ονόματα, γιατί η σιωπή απέναντι σε όποιον απειλεί δημοσιογράφους είναι ακριβώς το κλίμα που ο απειλών επιδιώκει να καλλιεργήσει.

Μια τσάντα με κόκαλα στην πόρτα ενός σταθμού δεν είναι φάρσα

Πώς ένα επεισόδιο με ανήλικους έξω από σχολείο εξελίχθηκε σε δικογραφία για απόπειρα σωματικής βλάβης και απειλές με επίκεντρο 12χρονο μαθητή

Το σχολικό έτος 2023-2024 ξεκίνησε με ελπίδα για μία οικογένεια με τρία παιδιά στην Ιαλυσό της Ρόδου. Τα δίδυμα αγόρια τους, επτά ετών τότε, μπήκαν στην Α’ Δημοτικού. Ανυπομονούσαν. Σύντομα, όμως, η οικογενειακή καθημερινότητα μετατράπηκε σε κόλαση.
Ήδη από τον Οκτώβριο, η μητέρα δεχόταν τηλεφωνήματα από τη δασκάλα των παιδιών. Τη διαβεβαίωνε ότι τα παιδιά της υφίστανται προσβλητική και επιθετική συμπεριφορά από συγκεκριμένο μαθητή. Αλλά, όπως της έλεγε, «το έχει υπό έλεγχο». Ο διευθυντής, κατά τα λεγόμενα της δασκάλας, ήταν ενήμερος. Τα παιδιά συνέχισαν να επιστρέφουν στο σπίτι τρομαγμένα, στενοχωρημένα, σιωπηλά.
Λόγια που δεν χωράει ο νους
Οι φράσεις που άκουγαν τα παιδιά από τον συμμαθητή τους ήταν απερίγραπτες:
«Ακόμα να πεθάνεις;»,
«Δεν αντέχω να σε βλέπω»,
«Θέλεις να σε δείρω;»,
«Καλά να πάθεις».
Ένα από τα δίδυμα, σε μία στιγμή που θα έπρεπε να παίζει με πλαστελίνες, γύρισε σπίτι και ρώτησε τη μητέρα του:
«Μαμά, γιατί να πεθάνω;»
Είχαν πρόσφατα χάσει τον παππού τους και ήξεραν καλά τι σημαίνει «θάνατος». Το οικογενειακό πένθος μετατράπηκε σε νέο τραύμα.
Από τη σιωπή στο σπάσιμο των οστών
Η βία δεν ήταν μόνο λεκτική. Λίγο πριν το Πάσχα του 2024, κατά τη διάρκεια του μαθήματος γυμναστικής, ένα από τα παιδιά δέχθηκε σπρώξιμο και έπεσε κάτω. Πονούσε στο χέρι, όμως το σχολείο δεν ενημέρωσε κανέναν. Όταν η μητέρα πήγε να τα παραλάβει, είδε το παιδί με σκυμμένο βλέμμα, να κρατάει το χέρι του.
Οι ακτινογραφίες αποκάλυψαν ράγισμα. Ορθοπεδικός συνέστησε νάρθηκα για είκοσι ημέρες.
«Ήταν δηλαδή το παιδί μου τόσες ώρες με ραγισμένο χέρι και κανείς δεν με ενημέρωσε;», αναρωτιέται η μητέρα στην αναφορά της. Η απάντηση της δασκάλας: «Τελικά ήταν ραγισμένο;».

Το σχολείο γνώριζε – αλλά έκανε  τα στραβά μάτια
Η δασκάλα της τάξης φέρεται να είχε καταγράψει 25 περιστατικά σε «βιβλίο σχολικής ζωής». Παρά τις διαβεβαιώσεις για ενημέρωση των γονιών του παιδιού-θύτη, η κατάσταση όχι μόνο δεν βελτιώθηκε, αλλά, σύμφωνα με τους γονείς, επιδεινώθηκε.
Στις 11 Ιουνίου του 2024, πραγματοποιείται συνάντηση-ελπίδα. Διευθυντής, δασκάλα, σχολικός σύμβουλος, γονείς των θυμάτων και του θύτη.
Τι συζητήθηκε; Καμία αναφορά στα γεγονότα. Κανένα περιστατικό δεν περιγράφεται. Καμία ευθύνη δεν αναλαμβάνεται.
Ο διευθυντής πρότεινε… να πάνε όλοι μαζί για μπάνιο.
Νέα χρονιά, νέα δασκάλα – Ίδιος εφιάλτης
Τον Σεπτέμβριο του 2024, τα παιδιά περνούν στη Β’ Δημοτικού. Η δασκάλα αλλάζει, όμως το πρόβλημα παραμένει.
Τα περιστατικά συνεχίζονται: σπρωξίματα, χλευασμός, ψυχολογική αποδόμηση. Κορυφώνονται με την κατηγορία για χυδαίο σημείωμα, που βρέθηκε στην τσάντα συμμαθήτριας. Έφερε το όνομα του ενός αγοριού, αν και εκείνος ορκιζόταν ότι δεν ήταν δικό του. Τα παιδιά κλήθηκαν να γράψουν λέξεις για να συγκριθεί ο γραφικός χαρακτήρας.
Καμία απολογία. Καμία δήλωση αθωότητας δημόσια. Η δασκάλα, στο τέλος, παραδέχθηκε ότι πιστεύει πως ο μαθητής δεν το έγραψε. Αλλά δεν το είπε ποτέ στην τάξη. Δεν αποκαταστάθηκε το όνομά του.
Ψυχολογικές και σωματικές καταρρεύσεις
Ένα από τα παιδιά άρχισε να έχει πόνο στα πόδια. Νυχτερινούς σπασμούς. Έντονο άγχος. Τελικά οδηγήθηκε στο Παίδων και κατέληξε στην εισαγωγή. Παρά τις δεκάδες εξετάσεις, δεν εντοπίστηκε οργανικό πρόβλημα.
Η διάγνωση: ψυχοσωματικό. Το παιδί είχε «κλειδώσει» σωματικά από το στρες.
Το άλλο παιδί εμφάνισε έντονη απόσυρση, φόβο για το σχολείο, αδυναμία συγκέντρωσης, ψευδισμό. Αρχικά νόμιζαν ότι έχει μαθησιακά ζητήματα. Τελικά, ήταν η ψυχική κόπωση από έναν χρόνο απόρριψης και εξευτελισμού.
Καταστροφή στοιχείων – Η σταγόνα που ξεχείλισε
Όταν η μητέρα απαίτησε να δει τα χαρτάκια που ενοχοποιούσαν άδικα το παιδί της, η απάντηση ήταν αποκαρδιωτική:
«Τα κατέστρεψα. Ήταν αντιπαιδαγωγικό να τα κρατάω», φέρεται να είπε ο διευθυντής, σύμφωνα με την αναφορά.
Τα χαρτιά, που θα μπορούσαν να αποδείξουν την αθωότητα του παιδιού, εξαφανίστηκαν. Μαζί τους και κάθε ίχνος ευθύνης.

Μεταγραφή, νέα αρχή – Αλλά ο πόνος δεν ξεχνιέται
Τον Δεκέμβριο του 2024, τα παιδιά αλλάζουν σχολείο. Ξεκινάνε από την αρχή. Η μετάβαση ήταν δύσκολη, οι ακαδημαϊκές απαιτήσεις μεγαλύτερες, η ψυχολογία εύθραυστη. Όμως η οικογένεια το πάλεψε. Η ησυχία και η ασφάλεια που ένιωσαν ήταν αρκετές για να αρχίσουν να ανασαίνουν.

Ένα σύστημα που προστατεύει τον εαυτό του – Όχι τα παιδιά
Στο σύνολο της αναφοράς, γίνεται ξεκάθαρο ένα μοτίβο: αποσιώπηση, αναβλητικότητα, προτροπές να «λυθεί το θέμα ιδιωτικά», και τελικά μία ευθεία πρόταση: Να αλλάξουν τα παιδιά σχολείο, για να ησυχάσει το σχολείο.
Όταν οι γονείς ζήτησαν λογοδοσία, δέχθηκαν ειρωνεία. Όταν ζήτησαν διαφάνεια, πήραν συγκαλύψεις. Όταν μίλησαν για ευθύνες, τους χαρακτήρισαν «επιθετικούς».
Ο επίλογος – που δεν πρέπει να είναι το τέλος
Η οικογένεια δεν κάνει μήνυση. Δεν εκβιάζει. Δεν στοχοποιεί. Περιγράφει. Με ακρίβεια, με τεκμήρια, με πόνο.
Δεν ζητά εκδίκηση. Ζητά να μη συμβεί αυτό σε άλλο παιδί. Να μη βρεθεί ξανά παιδί να λέει: «Μαμά, γιατί να πεθάνω;»
Αν δεν αλλάξουμε τη νοοτροπία που νομιμοποιεί τον σχολικό εκφοβισμό πίσω από χαμόγελα, πρωτόκολλα και «γραμμές σχολείου», η επόμενη αναφορά ίσως να μη μείνει μόνο στο χαρτί.

Δίδυμα παιδιά θύματα εκφοβισμού και συγκάλυψης σε δημοτικό σχολείο

Ιδιαίτερα το μήνα Μάρτιο, του οποίου η 6η μέρα έχει καθιερωθεί από το Υπουργείο Παιδείας ως Πανελλήνια Ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού («school bullying»), το σχολείο μας πήρε μέρος σε δύο εκστρατείες από κοινού με άλλα σχολεία της χώρας μας. Πιο συγκεκριμένα, συμμετείχε στη σχολική δράση που πραγματοποιεί κάθε χρόνο το ” Χαμόγελο του Παιδιού” και το “YouSmile” με βασικό μήνυμα το «ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ» . Μαθήτριες και μαθητές δύο τμημάτων της Α’ τάξης του σχολείου μας καθώς και ενός τμήματος της Γ τάξης, αφού συζήτησαν, προβληματίστηκαν και εξομολογήθηκαν βιώματα ενδοσχολικής βίας, συμφώνησαν στην αναγκαιότητα αποκάλυψης και όχι απόκρυψης/ συγκάλυψης κάθε είδους ενδοσχολικού εκφοβισμού και βίας και τάχθηκαν ώριμα και συνειδητά ενάντια στο Bullying. Έτσι, απέδωσαν καλλιτεχνικά το σύνθημα «Μίλα τώρα» σχεδιάζοντας και ζωγραφίζοντάς το μέσα στις τάξεις και στη συνέχεια στον αύλειο χώρο του Λυκείου μας το σχημάτισαν με τα σώματά τους κρατώντας μπαλόνια τα οποία ελευθέρωσαν συμβολικά ως ένδειξη λύτρωσης για κάθε θύμα, παρατηρητή και θύτη που τολμά και μιλά. Τη δράση υλοποίησαν οι εκπαιδευτικοί: Θυρή Τσαμπίκα (ΠΕ 02) και Παπαδημητράκη Ευδοκία (ΠΕ78)

Την 6η Μαρτίου 2024 μαθήτριες και μαθητές της Β Λυκείου (τμήμα Β4) συμμετείχαν στην Πανελλήνια δράση που οργανώθηκε από το Δίκτυο Σχολείων Σχολικής Διαμεσολάβησης σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού με κεντρικό μήνυμα «ΣΠΑΣΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ». Αυτή τη φορά μετέβησαν από το χώρο του σχολείου προς την Πλατεία Κύπρου, φορώντας μάσκες που οι ίδιες/ίδιοι φιλοτέχνησαν αποδίδοντας τα συναισθήματα που βιώνουν τα θύματα της σχολικής βίας και εκφοβισμού. Στα χέρια κρατούσαν συνθήματα κατασκευασμένα από τις/τους ίδιες/ίδιους που προέτρεπαν σε αποχή από οποιαδήποτε μορφή σχολικού bullying. Το κεντρικό μήνυμα «Σπάσε τη Σιωπή», αποτυπωμένο σε χαρτόνια, «ακούστηκε» συμβολικά στις 11:00 π.μ. , όταν κάθε παιδί έσπασε το μπαλόνι που κρατούσε ταυτόχρονα με τις/τους συμμαθήτριες /τές του που βρίσκονταν στην Πλατεία Κύπρου, αλλά και με χιλιάδες μαθητριών και μαθητών από σχολικές μονάδες ολόκληρης της χώρας που συμμετείχαν στην ίδια δράση. Το ταυτόχρονο σπάσιμο των μπαλονιών αποτελεί ένα ηχηρό μήνυμα κατά της σιωπής σε περιστατικά ενδοσχολικής βίας και εκφοβισμού, ενώ η μαζική και ταυτόχρονη συμμετοχή των σχολείων καταδεικνύει την ισχυρή βούληση όλων -εκπαιδευτικών και εκπαιδευόμενων- να αντιμετωπιστεί και να αναχαιτιστεί η βία/εκφοβισμός από τον σχολικό χώρο και παράλληλα να διαμορφωθεί θετικό παιδαγωγικό κλίμα σε κάθε σχολική μονάδα.

Η υλοποίηση της δράσης -με υπεύθυνη εκπαιδευτικό την κ.Αλεβίζου Βέρα (ΠΕ02) και συνοδούς εκπαιδευτικούς την κ.Θυρή Τσαμπίκα.(ΠΕ 02) και τον κ.Παπαστεριάδη Δ.(ΠΕ02.01) – επεκτάθηκε και σε άλλα κεντρικά σημεία της πόλης (Μανδράκι, Περιφέρεια

Νοτίου Αιγαίου) με στόχο να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες για το μείζον θέμα του bullying. Πράγματι, απέσπασε θετικά σχόλια από μικρούς και μεγάλους και αρκετοί την απαθανάτισαν επιδοκιμάζοντας την πρωτοβουλία του 1ου ΓΕΛ Ρόδου-Βενετοκλείου.

Καθόλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς και ανά τακτά διαστήματα μέλη της επιστημονικής ομάδας του Κέντρου Πρόληψης κατά των Εξαρτήσεων και της Προαγωγής της Υγείας «Δίοδος» διενήργησαν σεμινάρια εκπαίδευσης των εφήβων μαθητών και μαθητριών μας σε προσωπικές και κοινωνικές δεξιότητες με σκοπό να κατανοηθούν όροι όπως η διαφορετικότητα, η συμπερίληψη και η ανεκτικότητα και να εκτιμηθεί η σημασία/αξία τους στο σχολικό περιβάλλον. Τα σεμινάρια αυτά ευαισθητοποίησαν και προβλημάτισαν τα παιδιά της Α΄ Λυκείου στο θέμα της εφηβικής παραβατικότητας και στην ολοένα και συχνότερη καταγραφή περιστατικών σχολικής βίας και εκφοβισμού .

Καθοριστική ήταν και η συμβολή της κ.Μαυράκη -Κουτελιέρη Χρυσούλας, παιδοψυχολόγου και ψυχοπαιδαγωγικής συμβούλου, ιδιοκτήτριας των Ψυχοπαιδαγωγικών Κέντρων Μαυράκη που εδρεύουν στην Αθήνα. Η κ.Μαυράκη με ομιλία της που εξελίχθηκε σε διαδραστικό διάλογο με τους/τις μαθητές/τριες της Β Λυκείου έθιξε ζητήματα όπως η επιθετικότητα, η βία και το bullying , προσδιόρισε τις έννοιες «θύτης-θύμα-παρατηρητής» σε ένα περιστατικό ενδοσχολικής βίας, εστίασε στα βαθύτερα αίτια που οδηγούν στο bullying , επεσήμανε στα παιδιά την αξία της αυτοκριτικής, της υπευθυνότητας και της ανεκτικότητας στο πλαίσιο του σχολείου -αλλά και ευρύτερα- και τόνισε τη σπουδαιότητα του ασφαλούς σχολικού περιβάλλοντος για την ψυχοπαιδαγωγική ανάπτυξή τους. Στη συνέχεια, έδωσε τις πολύτιμες συμβουλές της στα μέλη της «εκκολαπτόμενης» ομάδας Σχολικής Διαμεσολάβησης του 1ου ΓΕΛ Ρόδου (υπό την εποπτεία των υπεύθυνων καθηγητριών Βέρα Αλεβίζου και Τσαμπίκα θυρή) επισημαίνοντας την αξία της διαμεσολάβησης τόσο στην εύρυθμη και απρόσκοπτη λειτουργία της σχολικής κοινότητας και στην επιτυχή διοίκηση του σχολείου, όσο και στην προσωπική ανάπτυξη και αυτοπραγμάτωση των παιδιών που την απαρτίζουν.

Τη σκυτάλη παρέλαβε το Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών Δήμου Ρόδου παρουσιάζοντας το θέμα ¨Ενδοοικογενειακή βία: ευαισθητοποίηση των μαθητών/μαθητριών στις προειδοποιητικές ενδείξεις μίας βίαιης σχέσης” και συσχετίζοντάς το με τα περιστατικά σχολικής βίας & εκφοβισμού. Το επιστημονικό προσωπικό του Κέντρου , αφού ενημέρωσε τα παιδιά για τη λειτουργία και τις παροχές του, ανέλυσε τις μορφές της ενδοοικογενειακής βίας και σε διαλογική συζήτηση με τις μαθήτριες και τους μαθητές καταγράφηκαν ενδελεχώς τα αίτια και οι συνέπειές της. Με υποστηρικτικό υλικό αναλύθηκαν οι όροι «θύτης-θύμα» και παρουσιάστηκαν τα γνωρίσματα της κακοποιητικής συμπεριφοράς, ώστε τα παιδιά να μπορούν να την αναγνωρίζουν σε οποιαδήποτε μορφή της και να την αποφεύγουν , να την καταδικάζουν και να την καταγγέλλουν με θάρρος και αποφασιστικότητα.

Οι παραπάνω δράσεις οργανώθηκαν και υλοποιήθηκαν από την Ομάδα Δράσης των Εκπαιδευτικών του 1ου ΓΕΛ Ρόδου που είναι αρμόδια για τον άξονα που αφορά τις σχέσεις μαθητών /μαθητριών και απαρτίζεται από τους : Αλεβίζου Βέρα -Φιλόλογο (συντονίστρια), Θυρή Τσαμπίκα-Φιλόλογο, Μαλάμου Δάφνη-Χημικό, Μανωλιάκη Κική-Φιλόλογο, Σταματιάδη Ποθητό-Μαθηματικό, σε άριστη συνεργασία με το Διευθυντή του σχολείου μας κ.Κεφαλάκη Παύλο -τον οποίο ευχαριστούμε και δημόσια για την αμέριστη υποστήριξή του- και το Σύλλογο Διδασκόντων του σχολείου μας.

Δράσεις 1ου ΓΕΛ Ρόδου ενάντια στη σχολική βία και τον εκφοβισμό

«ΣΧΟΛΙΚΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ: ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ»

Την εσπερίδα παρακολούθησε μεγάλος αριθμός γονέων και εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ρόδου, αφού σκοπός της ήταν η ευαισθητοποίηση για το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού, που παίρνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις στη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα, αλλά και η ενημέρωση των γονέων και στελεχών της εκπαίδευσης για τους τρόπους πρόληψης και αντιμετώπισης σε ζητήματα που σχετίζονται με το Λεκτικό, Σωματικό, Συναισθηματικό, Σεξουαλικό, Διαδικτυακό και Ρατσιστικό εκφοβισμό.

Εισηγήτρια ήταν η κ. Ελένη Λιβανίου, Εκπαιδευτικός Ψυχολόγος, με Διδακτορικό στη γνωστική και εκπαιδευτική ψυχολογία από το πανεπιστήμιο του Sussex Αγγλίας, με πλούσιο συγγραφικό και ερευνητικό έργο.

Η κ. Λιβανίου τόνισε ότι ο σχολικός εκφοβισμός αποτελεί ένα φαινόμενο που τα τελευταία χρόνια (και ιδιαίτερα στην μετά COVID-19 εποχή) τείνει να λάβει τη μορφή χιονοστιβάδας, κατακλύζει την σχολική πραγματικότητα και κάνει αισθητή τη παρουσία της σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες, προβληματίζοντας κυρίως εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές.

Αρχικά, η εισηγήτρια αναφέρθηκε στην πολύπλευρη και πολυεπίπεδη έννοια του σχολικού εκφοβισμού, τους τύπους και τα χαρακτηριστικά του και τις θεωρίες ερμηνείας επιθετικής συμπεριφοράς, ενώ στη συνέχεια ανέλυσε τα αίτια και τους παράγοντες που οδηγούν τους θύτες να υιοθετήσουν μια τέτοια συμπεριφορά (Βιολογικοί, Ψυχολογικοί, Περιβαλλοντικοί – Κοινωνικοί παράγοντες).

Στη συνέχεια ανέλυσε τις μορφές και τα χαρακτηριστικά του σχολικού εκφοβισμού, δίνοντας έμφαση στα χαρακτηριστικά του θύτη, του θύματος και των μαρτύρων που εμπλέκονται σε μια τέτοια διαδικασία.

Τέλος, υπογράμμισε την ιδιαίτερη σημασία που πρέπει να δοθεί στον τομέα της πρόληψης, της αντιμετώπισης και της διαχείρισης του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού, παρεμβάσεις οι οποίες εστιάζονται στην αλλαγή της προβληματικής κατάστασης και όχι στη διάγνωση ατόμων με προβλήματα.

Η κ. Λιβανίου αναφέρθηκε στο ρόλο της οικογένειας, του εκπαιδευτικού, του σχολείου της σχολικής κοινότητας και του κράτους, ως μια οικοσυστημική προσπάθεια και συνεργασία, η οποία θα πρέπει να είναι σχεδιασμένη με τρόπο ώστε να οικοδομήσει πάνω στα θετικά στοιχεία (στις δυνάμεις του ατόμου) και όχι για να υπερνικήσει αδυναμίες και κατέληξε λέγοντας ότι, η μετατόπιση του προβλήματος η τιμωρία και απομάκρυνση μαθητή από το σχολείο, ο κοινωνικός αποκλεισμός και η περιθωριοποίηση του θύτη, μάλλον αποτελούν πρακτικές χωρίς αντίκρισμα.

Στο δεύτερο μέρος της εκδήλωσης, ακολούθησε μια ιδιαίτερα ζωντανή και εποικοδομητική συζήτηση μεταξύ εισηγητή και κοινού.

Από την Επιτροπή Νεολαίας του Ιδρύματος Εμ. & Μ. Σταματίου.

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η εκδήλωση με θέμα “Σχολική βία και σχολικός εκφοβισμός-Πρόληψη και αντιμετώπιση”

«ΣΧΟΛΙΚΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ: ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ»

Εισηγήτρια θα είναι η κ. Ελένη Λιβανίου, Εκπαιδευτικός, Ψυχολόγος με Διδακτορικό στη γνωστική και εκπαιδευτική ψυχολογία από το πανεπιστήμιο του Sussex Αγγλίας, με πλούσιο συγγραφικό και ερευνητικό έργο.

Σκοπός της Ημερίδας είναι η ευαισθητοποίηση για το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού, που παίρνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις στη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα, αλλά και η ενημέρωση των γονέων και στελεχών της εκπαίδευσης για τους τρόπους πρόληψης και αντιμετώπισης σε ζητήματα που σχετίζονται με το:

ü Λεκτικό εκφοβισμό

ü Σωματικό εκφοβισμό

ü Συναισθηματικό – ψυχολογικό εκφοβισμό

ü Σεξουαλικό εκφοβισμό

ü Διαδικτυακό εκφοβισμό

ü Ρατσιστικό εκφοβισμό

ü Βία και απέναντι σε αντικείμενα με καταστροφές βανδαλισμούς, Φθορά ιδιοκτησίας Μικροκλοπές.

Μετά το τέλος της εισήγησης θα υπάρξει χρόνος για ανοικτή συζήτηση μεταξύ εισηγήτριας και κοινού.

Η εκδήλωση απευθύνεται σε γονείς, εκπαιδευτικούς και είναι ανοικτή στο κοινό.

Από την Επιτροπή Νεολαίας του Ιδρύματος Εμ. & Μ. Σταματίου.

Ενημερωτική εκδήλωση με θέμα: Σχολική βία και σχολικός εκφοβισμός – Πρόληψη και αντιμετώπιση

Όπως ο κ. Πιερρακάκης προανήγγειλε, «το επόμενο διάστημα θα δείτε να ξετυλίγεται μια συντονισμένη καμπάνια για την εμπέδωση του αλληλοσεβασμού και της συμπερίληψης στα σχολεία. Κυρίως, όμως, εσείς, οι μαθήτριες και οι μαθητές, θα έχετε στα χέρια σας ένα νέο εργαλείο, μέσω του οποίου θα μπορείτε οποιαδήποτε στιγμή να αναφέρετε κάθε περιστατικό που θίγει εσάς ή κάποιον συμμαθητή σας».

Αναλυτικά το μήνυμα του Κυρ. Πιερρακάκη:

«Αγαπητές μαθήτριες, αγαπητοί μαθητές,

Αγαπητές και αγαπητοί εκπαιδευτικοί,

Η 6η Μαρτίου καθιερώθηκε ως Πανελλήνια Ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού, με στόχο να δοθεί ένα συμβολικό μήνυμα επαγρύπνησης απέναντι σε ένα πρόβλημα που κατά τα τελευταία χρόνια εντείνεται, επηρεάζοντας την καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων μαθητών.

Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι: η βία και ο εκφοβισμός δεν έχουν θέση στην κοινωνία, πολλώ δε μάλλον στο σχολικό περιβάλλον. Για τον λόγο αυτό, για όλους στο Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού αποτελεί προτεραιότητα η δραστική πρόληψη και η συστηματική αντιμετώπιση συμπεριφορών και περιστατικών που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια και την ψυχική και σωματική υγεία κάθε μαθήτριας και κάθε μαθητή.

Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει πολλά και σημαντικά βήματα. Η θέσπιση του Συμβούλου Σχολικής Ζωής, η πρόσληψη και η διαρκής επιμόρφωση ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών στα σχολεία και η ένταξη στο σχολικό πρόγραμμα, μέσω των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων, σεμιναρίων για την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση των μαθητών είναι μόνο μερικά από αυτά.

Πρώτοι εμείς, όμως, αναγνωρίζουμε ότι μπορούμε και οφείλουμε να κάνουμε ακόμα περισσότερα. Γι’ αυτό και το επόμενο διάστημα θα δείτε να ξετυλίγεται μια συντονισμένη καμπάνια για την εμπέδωση του αλληλοσεβασμού και της συμπερίληψης στα σχολεία. Κυρίως, όμως, εσείς, οι μαθήτριες και οι μαθητές, θα έχετε στα χέρια σας ένα νέο εργαλείο, μέσω του οποίου θα μπορείτε οποιαδήποτε στιγμή να αναφέρετε κάθε περιστατικό που θίγει εσάς ή κάποιον συμμαθητή σας.

Ωστόσο, είναι κρίσιμο να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι το πιο σημαντικό μέσο για την αντιμετώπιση του bullying είναι η αλληλεγγύη. Η σχολική βία και ο εκφοβισμός πρέπει να μας βρίσκουν όλους απέναντι, ενωμένους και έτοιμους να υπερασπιστούμε κάθε θύμα τους, χωρίς καμία εξαίρεση και χωρίς καμία προϋπόθεση. Σας καλούμε, λοιπόν, να γίνετε η ασπίδα κάθε συμμαθήτριας και κάθε συμμαθητή σας, με τη διαβεβαίωση ότι θα έχετε και εμάς δίπλα σας”

Κυρ. Πιερρακάκης: Προτεραιότητα του υπ. Παιδείας η αντιμετώπιση της σχολικής βίας

Υψηλά ποσοστά εργασιακού εκφοβισμού, του λεγόμενου «mobbing», καταγράφονται στην Ελλάδα, με τη χώρα μας να λαμβάνει την 3η θέση στην Ευρώπη.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της επιθεώρησης εργασίας το «Mobbing» δεν γνωρίζει φύλο ενώ εκατοντάδες είναι τα περιστατικά στην Ελλάδα το 2023.

Πώς ασκείται το mobbing
Το mobbing είναι εκφοβισμός από τους συναδέλφους είτε από τους εργοδότες ώστε για να συμμορφωθεί ο συνάδελφος με άλλους εργαζόμενους είτε να πιεστεί τόσο ώστε να παραιτηθεί. Με τον όρο εννοείται δηλαδή η ηθική παρενόχληση εργαζομένων στο χώρο εργασίας τους.

Το «Mobbing» δεν γνωρίζει φύλο ενώ εκατοντάδες είναι τα περιστατικά στην Ελλάδα το 2023
Πρόκειται για κάθε καταχρηστική συμπεριφορά που εκδηλώνεται με λόγια, πράξεις, γραπτά μηνύματα και μπορεί να ζημιώσει την προσωπικότητα, την αξιοπρέπεια ή τη σωματική ή ψυχική ακεραιότητα του ατόμου, να θέσει σε κίνδυνο την εργασία του ή να διαταράξει το εργασιακό κλίμα.

Το mobbing ασκείται μέσω:

ψυχολογικής βίας,
ηθικής βίας,
διαμόρφωση εχθρικού και ταπεινωτικού εργασιακού περιβάλλοντος, για την επιβολή διακριτικής μεταχείρισης και τρομοκρατίας, που προσβάλει την προσωπικότητα, την αξιοπρέπεια,
τη σωματική και ψυχική ακεραιτότητα του εργαζόμενου και οδηγεί συχνά σε ολοκληρωτική εξάντληση (burn-out) του εργαζόμενου, προκειμένου να εξαναγκαστεί σε παραίτηση.
Η ηθική παρενόχληση στο χώρο εργασίας παίρνει τη μορφή ταπεινωτικής συμπεριφοράς, άνισης μεταχείρισης, προσβολών, απομόνωσης, εξώθησης σε σφάλματα, απειλών, άσκησης ψυχολογικής βίας, ανάθεσης υπερβολικού όγκου εργασίας σε συνδυασμό με κακόβουλα σχόλια για την δήθεν ελλιπή απόδοση, τοποθέτησης σε θέση «ψυγείο» χωρίς καθήκοντα και αντικείμενο εργασίας κ.α..

Πηγή in.gr

Mobbing στην Ελλάδα: Στην 3η θέση η χώρα μας στην Ευρώπη – Τα σημάδια της εργασιακής κακοποίησης

Η 6η Μαρτίου, καθιερώθηκε πανελληνίως από το Υπουργείο Παιδείας,  κατά της νέας κοινωνικής “μάστιγας” της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, που μπορεί να είναι σωματική, λεκτική, ψυχολογική και κυρίως διαδικτυακή.

ΟΚώστας Γιαννόπουλος, πρόεδρος Δ.Σ. oοργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού», σημειώνει ότι η πρόληψη μπορεί να σώσει τις ζωές των παιδιών. Είναι η εγρήγορση που πρέπει να επιδεικνύουν οι γονείς, προκειμένου να προστατεύουν καθημερινά τα παιδιά τους από κινδύνους που διαρκώς αυξάνονται. «Ένα με δυο παιδιά τηλεφωνούν κάθε ημέρα ζητώντας βοήθεια».

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της επιστημονικής ομάδος «Του Χαμόγελου του Παιδιού», σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο, διαπιστώθηκε ότι τουλάχιστον ένα στα τρία παιδιά (32,4%) σε όλη την χώρα δέχεται εκφοβισμό.

Είναι αξιοσημείωτο ότι ένα στα έξι παιδιά δηλώνει πως στο σχολείο δεν μαθαίνουν να μην εκφοβίζουν τους συμμαθητές τους. Προφάσεις εν αμαρτίαις, όπως εξηγεί ο κ. Γιαννόπουλος. Φταίει ότι οι μαθητές ζητούν εκ των υστέρων δικαιολογίες για τις πράξεις τους;

Γιατί το φαινόμενο εξαπλώνεται ειδικά στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση; Φταίει ότι οι εκπαιδευτικοί θεωρούν πως η παιδεία και όχι απλώς η εκπαίδευση δεν εμπίπτει στο πλαίσιο των καθηκόντων τους; Φταίει ότι η σύγχρονη προσέγγιση της παιδοψυχολογίας συνιστά να αφήνονται τα παιδιά χωρίς κανόνες και απαγορεύσεις; Και τότε πως θα ενταχθούν στο κοινωνικό σύνολο και θα ζήσουν  έχοντας δικαιώματα που φτάνουν έως εκεί που αρχίζουν τα δικαιώματα του άλλου;

Το τελευταίο διάστημα ποινικοποιείται ο σχολικός εκφοβισμός και ορισμένοι εκφράζουν τις γνωστές ανησυχίες, παραπέμποντας τα πάντα στο περιβάλλον και τα όποια προβλήματα, οικογενειακά, κοινωνικά, οικονομικά κ.ά. Αυτά δεν είναι καινούργια και η ανεξέλεγκτη βία και επιθετικότητα ήταν πάντα χαρακτηριστικό ομάδων και ατόμων ασύδοτης σκέψεως. Προφανώς οι “ανησυχούντες” θεωρούν ότι τα όποια προβλήματα έχει το 30% της ανθρωπότητας επιλύονται με κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους και επιδόματα. Ουτοπικές προσεγγίσεις, που αγνοούν ότι όλοι όσοι δεν εμφανίζουν επιθετικότητα δεν ζουν σε κάποιον παράδεισο, ούτε όσοι εμφανίζουν τέτοια συμπεριφορά αναγκαστικά έχουν τα ανωτέρω προβλήματα.

Ποια είναι η ψυχολογία αυτών των παιδιών και των νέων που αισθάνονται ικανοποίηση, προκαλώντας κάθε είδους πόνο σε ένα συνομήλικο, μικρότερο ή μεγαλύτερό τους ηλικιακά και ανεξαρτήτως φύλου;

Ποια είναι η δομή των οικογενειών που θεωρούν “μικρό ήρωα” τον βωμολοχούντα, επιθετικό απόγονό τους, ενώ ετοιμάζουν έναν απροσάρμοστο ενήλικο, που θα νομίζει ότι μπορεί να επιτύχει ότι επιθυμεί στρεφόμενος εναντίον άλλων; Με ποια λογική οι γονείς στρέφονται εναντίον των παιδαγωγών που τους καλούν να αναλάβουν τις ευθύνες τους στην ανατροφή των παιδιών τους;

Ποια είναι η ψυχολογία παιδιών που μεγαλώνουν σε περιβάλλοντα χωρίς γονικά πρότυπα και έχουν μια σύγχυση για τους ρόλους που θα κληθούν να διαδραματίσουν στο μέλλον; Ενδεχομένως, η παρακολούθηση των σχολικών μονάδων από ειδικούς της ψυχιατρικής επιστήμης, που θα αναλαμβάνουν να εντοπίσουν τέτοιες περιπτώσεις θα βοηθήσει και στον προσανατολισμό αυτών των ατόμων σε ασφαλείς επιλογές για τους ίδιους και την κοινωνία.

Εάν το πρόβλημα σήμερα φαίνεται οξύ μελλοντικά θα είναι ανυπέρβλητο. Οι κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς έτσι όπως διαμορφώνονται ανάλογα με τα ήθη κάθε εποχής, διαμορφώνουν επίσης την λειτουργία και την ύπαρξη της κοινωνίας.

Είναι ενδεικτικός ο τρόπος ζωής της ρωμαϊκής κοινωνίας, που περιγράφει στον δεύτερο φιλιππικό του ο Ρωμαίος ρήτορας Κικέρων. Η εσωτερική φθορά και αποσύνθεση ήταν εκείνη που οδήγησε στην κατάρρευση της και η κοινωνία, τρομαγμένη επέλεξε μια αντίθετη από την προηγούμενη διαδρομή, που κατέληξε στον μεσαίωνα.[1]

[1] Cicero Marcus Tullius, Επίθεση σε έναν Εχθρό της Ελευθερίας, εκδ. Αργοναύτης 2014

Πανελλήνια ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού

Το 43% των καθηγητών απάντησε πως έχει εντοπίσει μαθητή να συνομιλεί στο διαδίκτυο με άγνωστο, ενώ το 26% αντιλήφθηκε περιστατικό διαδικτυακού εκφοβισμού εντός του σχολείου.

Οι ειδικοί τονίζουν πως υπάρχει πρόβλημα στη χρήση του διαδικτύου από τα παιδιά, ακόμη και αυτά του Δημοτικού, ενώ αναφέρουν πως το 45% των καθηγητών δεν γνωρίζουν πώς να διαχειριστούν ένα περιστατικό διαδικτυακού εκφοβισμού.

Υπογραμμίζουν παράλληλα πως είναι αναγκαίο να ενημερωθούν οι γονείς σχετικά με τους κινδύνους του διαδικτύου και να βάλουν στα παιδιά τους όρια και κανόνες αναφορικά με τη χρήση του.

Διαδικτυακή κακοποίηση – αποπλάνηση
Το 9% των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης  έχει αντιληφθεί/μάθει ότι κάποιος μαθητής/τρια έχει πέσει θύμα διαδικτυακής παρενόχλησης/αποπλάνησης και το 6% ότι κάποιος μαθητής/τρια έχει πέσει θύμα διαδικτυακής κακοποίησης.

Το αντίστοιχο ποσοστό στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση είναι 2% για περιστατικά διαδικτυακής παρενόχλησης/αποπλάνησης και 0,5% για περιστατικά διαδικτυακής κακοποίησης.

Παραπάνω από τους μισούς εκπαιδευτικούς και από τις δυο εκπαιδευτικές βαθμίδες (57% στον γενικό πληθυσμό,  54% στην Πρωτοβάθμια και 60% στην Δευτεροβάθμια) δηλώνουν ότι δεν είναι ενήμεροι για το πως πρέπει να διαχειριστούν καταστάσεις διαδικτυακής σεξουαλικής αποπλάνησης/κακοποίησης εις βάρος των μαθητών τους.

Εντυπωσιακό είναι το στοιχείο ότι το 65% των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και το 47% των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας έχει αντιληφθεί ότι κάποιος μαθητής/τρια αντιμετωπίζει πρόβλημα υπερβολικής ενασχόλησης. Μάλιστα, σχεδόν το 59% των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δηλώνουν ταυτόχρονα ότι δεν είναι ενήμεροι για το πως πρέπει να το διαχειριστούν.

Το 44% των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και το 23% των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας δηλώνουν ότι έχει πέσει στην αντίληψή τους μαθητής/τρια να συνομιλεί με αγνώστους στο διαδίκτυο είτε σε μεγάλο βαθμό είτε σε μικρότερο βαθμό.

Διαδικτυακός εκφοβισμός
Το 26% των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας και το 9% των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης δηλώνει ότι έχει γίνει γνώστης περιστατικού διαδικτυακού εκφοβισμού. Και από τις δυο εκπαιδευτικές βαθμίδες, η πλειοψηφία (69%) ενημερώθηκε για το περιστατικό από τον ίδιο τον μαθητή και ένα 13% το πληροφορήθηκε από κάποιον άλλον/η μαθητή/τρια. Μάλιστα το 42% των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων (39% στην Πρωτοβάθμια και 45% στην Δευτεροβάθμια) δηλώνουν ότι δε γνωρίζουν πως να διαχειριστούν καταστάσεις διαδικτυακού εκφοβισμού με την πλειοψηφία αυτών να διδάσκουν στο Λύκειο (49%).

Στην ερώτηση ποια είναι τα πιο συχνά προβλήματα που συναντάνε σε σχέση με το διαδίκτυο και τα παιδιά το 68% των εκπαιδευτικών απάντησε η υπερβολική ενασχόληση, το 59% και το 50% την έλλειψη ορίων από τους γονείς και την έλλειψη επίβλεψης από τους γονείς, αντίστοιχα. Το 79% σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας χρησιμοποιεί το διαδίκτυο κατά την εκπαιδευτική διαδικασία, είτε σε καθημερινή βάση, είτε μερικές φορές την εβδομάδα και μόνο το 2% δεν το χρησιμοποιεί καθόλου για τις ανάγκες του μαθήματος.

Η έρευνα διενεργήθηκε με τη μορφή ανώνυμου online ερωτηματολογίου το Δεκέμβριο του 2022 μέχρι τον Ιανουάριο του 2023. Πραγματοποιήθηκε από το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας σε συνεργασία με το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων που διοικείται από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών και Εκδόσεων «Διόφαντος» και στην οποία συμμετείχαν 4.400 εκπαιδευτικοί από ολόκληρη τη χώρα και από όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες.

Έρευνα: Επικίνδυνα εκτεθειμένοι οι ανήλικοι στη διαδικτυακή αποπλάνηση και τον εκφοβισμό