Συνοδευόμενος από την σύζυγό του Μπέρνα, ο Τούρκος προπονητής (της Εθνικής ομάδας μπάσκετ Τουρκίας και πρώην προπονητής της ΚΑΕ Παναθηναϊκός) παραθερίζει τις τελευταίες ημέρες στα Δωδεκάνησα, αφού μετά την Κω όπου εθεάθη και την Τήλο, επέλεξε και την Σύμη, για να συνεχίσει τις καλοκαιρινές του διακοπές, απολαμβάνοντας την ελληνική φιλοξενία.

Σε χαλαρή διάθεση, ο Εργκίν Αταμάν περπατάει στην παραλιακή του Γιαλού…

Στη Σύμη συνεχίζει τις καλοκαιρινές διακοπές ο Εργκίν Αταμάν

Με απόλυτη επιτυχία διεξήχθη μέσα στο σαββατοκύριακο στις Σέρρες το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου Κ23, με τη συμμετοχή αθλητριών από συλλόγου τις Δωδεκανήσου.

Τα κορίτσια μας έδωσαν τον καλύτερο δυνατό εαυτό τους, κατακτώντας τρία μετάλλια.

Στην σφυροβολία, η Παρασκευή Πουλλή του ΔΕΑΣ Δάφνη Ρόδου με καλύτερη βολή στα 62,29μ. στην σφυροβολία, αναδείχθηκε νικήτρια κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο. Η αθλήτρια του Αλέξανδρου Παπαδημητρίου είχε ακόμη έγκυρες βολές στα 60,65μ., 62,29μ., 57,11μ., και 60,96 μέτρα.

Στο ίδιο αγώνισμα, την 3η θέση και το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε η Αναστασία Ζάγορα του Α.Ο. Ρόδου Ε.Μ. Σταματίου με βολή στα 52,35μ., ενώ στην 2η θέση ήταν η Ιωάννα Πετεινάρη με βολή 52,90μ.,

Στον ακοντισμό, η Καλλιόπη Μεϊμάρη της Ένωσης Καζώνης- Κάλυμνος, με βολή στα 44,80μ. κατετάγη 3η κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο.

Τέλος, η Εμινέ Τοπάλ στο άλμα επι κοντώ με επίδοση 3,50μ. κατετάγη 6η και η Αρετή- Μαρία Χατζηανδρέου στα 10000μ. βάδην με χρόνο 1:00:22.57 τερμάτισε στην 6η θέση

Αναλυτικά τα αποτελέσματα

6η θέση η Αρετή Μαρία Χατζηανδρέου του ΑΓΕΣ Κάμειρος στα 10000μ. βάδην με επίδοση 1:00:22.57.

1η θέση η Παρασκευή Πουλλή του ΔΕΑΣ Δάφνη Ρόδου στην σφυροβολία με επίδοση 62,29μ.

3η θέση η Αναστασία Ζάγορα του Α.Ο. Ρόδου Ε.Μ. Σταματίου στην σφυροβολία με επίδοση 52,35μ.

3η θέση η Καλλιόπη Μεïμάρη της Ένωσης Καζώνης- Κάλυμνος στον ακοντισμό με επίδοση 44,80μ.

6η θέση η Εμινέ Τοπάλ του ΑΓΕΣ Κάμειρος στο άλμα επι κοντώ με επίδοση 3,50μ.

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου Κ23: Τρία μετάλλια από τις Δωδεκανήσιες

Παρακαλούμε πολύ τους πολίτες και τους επισκέπτες των νησιών του Νότιου Αιγαίου, να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί, να αποφύγουν οποιαδήποτε ενέργεια ή εργασία στο ύπαιθρο, που είναι δυνατόν να προκαλέσει πυρκαγιά από αμέλεια και να ειδοποιούν άμεσα την Πυροσβεστική Υπηρεσία (τηλ. 199) σε οποιοδήποτε γεγονός υποπέσει στην αντίληψη τους.

Επίσης λόγω του αυξημένου κινδύνου πυρκαγιάς και των ισχυρών ανέμων που εκδηλώνονται παρακαλούμε πολύ τους αγρότες, κτηνοτρόφους και μελισσοκόμους που δραστηριοποιούνται στα νησιά της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου –Π.Ε. Δωδεκανήσου, να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί, να συμμορφώνονται σε όσα προβλέπονται στις ισχύουσες Πυροσβεστικές Διατάξεις και να ειδοποιούν άμεσα την Πυροσβεστική Υπηρεσία σε οποιοδήποτε γεγονός υποπέσει στην αντίληψη τους.

Για τις 14-7-2026 θα ισχύει η απαγόρευση διέλευσης, παραμονής και κυκλοφορίας προσώπων και οχημάτων σε περιοχές NATURA, δασικά οικοσυστήματα, πάρκα και άλση, όπως ορίζονται στο Ν. 998/1979 (Α’ 289)για την Π.Ε. Δωδεκανήσου στις περιοχές που περιλαμβάνονται στην υπ’ αριθ. πρωτ. υπ’ αριθ. πρωτ. 849/4-5-2026 (ΑΔΑ ΨΟ0Υ7ΛΞ-667) Απόφαση και για τις περιοχές των νησιών Ρόδου, Σύμης, Κω, Καλύμνου και Καρπάθου που περιγράφονται σε αυτή

Η απαγόρευση θα ισχύσει κατά τις ημέρες που ο δείκτης επικινδυνότητας θα είναι:
κατηγορίας 4 (από 2μ.μ. ως 6π.μ. της επόμενης ημέρας) για όλες τις οριζόμενες περιοχές του Ν. Αιγαίου.

Η απαγόρευση δεν περιλαμβάνει πρόσωπα που κατοικούν ή εργάζονται στις ανωτέρω περιοχές, αποκλειστικά για τη μετακίνηση από και προς την κατοικία ή την εργασία τους, καθώς και πρόσωπα που μετακινούνται εντός του οδικού δικτύου, με την επιφύλαξη της δυνατότητας επιβολής του μέτρου της απαγόρευσης κυκλοφορίας και σε τμήματα του οδικού δικτύου από τα κατά περίπτωση αρμόδια όργανα σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις (άρθρο 130 του Ν. 4926/2022 (ΦΕΚ 82/Α/2022). Σε περίπτωση μη τήρησης των διαλαμβανομένων στις ανωτέρω Αποφάσεις θα επιβάλλεται διοικητικό πρόστιμο τριακοσίων (300) ευρώ, σύμφωνα με το Ν. 4926/2022 (ΦΕΚ 82/Α/2022) άρθρο 129§4.
Σας ενημερώνουμε τέλος ότι στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας (https://civilprotection.gov.gr/odigies-prostasias/dasikes-pyrkagies) καθώς επίσης και στην ιστοσελίδα της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου (https://www.pnai.gov.gr/archives/16891 – Θέματα Πολιτικής Προστασίας) υπάρχουν αναρτημένες Οδηγίες Προστασίας από Δασικές πυρκαγιές.

Ερμούπολη 13-7- 2026

Πολύ υψηλός κίνδυνος πυρκαγιάς αύριο στην ΠΕ Δωδεκανήσου

«Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Δωδεκανήσου χαιρετίζει με ιδιαίτερη ικανοποίηση την επίσημη υπογραφή ένταξης του έργου ‘’Ανακατασκευή Αθλητικών Εγκαταστάσεων ΔΑΚ Καλλιπάτειρα’’, συνολικού προϋπολογισμού 1.650.000 ευρώ. Η χρηματοδότηση των 1.450.000 ευρώ από το Υπουργείο, σε συνδυασμό με τη συμμετοχή του Δήμου, θα αλλάξει ριζικά την εικόνα του σταδίου.

Ένα πάγιο, δίκαιο και διαρκές αίτημα των αθλητών, των σωματείων, των προπονητών και των γονέων της Ρόδου γίνεται πλέον πράξη, διασφαλίζοντας το μέλλον του κλασικού αθλητισμού στα Δωδεκάνησα.

Θέλουμε να εκφράσουμε τις θερμές μας ευχαριστίες στη Δημοτική Αρχή και στον Δήμαρχο Ρόδου, Αλέξανδρο Κολιάδη, ο οποίος από την πρώτη στιγμή έθεσε την αναβάθμιση του ΔΑΚ Καλλιπάτειρα σε απόλυτη προτεραιότητα. Με μεθοδικότητα, προσωπικές παρεμβάσεις στα αρμόδια υπουργεία και με τη διάθεση 200.000 ευρώ από ίδιους πόρους του Δήμου Ρόδου, απέδειξε έμπρακτα ότι ο αθλητισμός αποτελεί βασικό πυλώνα της πολιτικής του.

Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε και ο ίδιος ο Δήμαρχος, η Ρόδος οφείλει να διαθέτει εγκαταστάσεις αντάξιες της προσπάθειας των παιδιών μας και των αθλητών με πανελλήνιες και διεθνείς διακρίσεις.

Παράλληλα, ευχαριστούμε την Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, κ. Σοφία Ζαχαράκη, καθώς και τον Αναπληρωτή Υπουργό Αθλητισμού, κ. Γιάννη Βρούτση, ο οποίος επισκέφθηκε το νησί μας, άκουσε τα προβλήματά μας και τήρησε την υπόσχεσή του στο ακέραιο.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Δωδεκανήσου δηλώνει ότι θα βρίσκεται στην απόλυτη διάθεση της δημοτικής αρχής και των τεχνικών υπηρεσιών του δήμου Ρόδου για την άμεση υλοποίηση του έργου».

ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Δωδεκανήσου: Ικανοποίηση από την εξαγγελία ανακατασκευής του ΔΑΚ Καλλιπάτειρα

Οι πληρότητες στα ξενοδοχεία για τον Ιούλιο διαμορφώνονται, κατά μέσο όρο, κοντά στο 80%, ενώ σε δημοφιλείς νησιωτικούς προορισμούς και περιοχές με ισχυρή διεθνή ζήτηση κινούνται σε ακόμα υψηλότερα επίπεδα. Παράλληλα, οι κρατήσεις της τελευταίας στιγμής εξακολουθούν να τροφοδοτούν την αγορά, βελτιώνοντας σταδιακά την εικόνα των κρατήσεων και περιορίζοντας τις αρχικές ανησυχίες που είχαν δημιουργηθεί κατά τους πρώτους μήνες του έτους.

Στον κλάδο επικρατεί συγκρατημένη αισιοδοξία ότι, εφόσον η υφιστάμενη δυναμική διατηρηθεί και κατά τον Αύγουστο, η φετινή τουριστική περίοδος μπορεί να φέρει ακόμα ένα ρεκόρ. Οι προσδοκίες εστιάζουν όχι μόνο στη διατήρηση της υψηλής επισκεψιμότητας και στην επίτευξη νέου ιστορικού υψηλού στις ταξιδιωτικές εισπράξεις, αλλά και στο να ενισχυθεί περαιτέρω η μέση δαπάνη ανά ταξίδι, να συνεχιστεί η επέκταση της σεζόν και να αυξηθεί η διάρκεια παραμονής, με την επίσκεψη περισσότερων Περιφερειών.

Η θετική πορεία των διεθνών αεροπορικών αφίξεων, η σταθερή ζήτηση από τις βασικές αγορές του εξωτερικού, αλλά και η επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου προς τους φθινοπωρινούς μήνες, δημιουργούν τις προϋποθέσεις ώστε το 2026 να εξελιχθεί σε ακόμα μία ισχυρή χρονιά για τον ελληνικό τουρισμό, όπως τονίζουν επιχειρηματίες του χώρου.

Ισχυρή άνοδος για Κρήτη και νησιωτικούς προορισμούς
Ανοδικά κινήθηκε η εισερχόμενη αεροπορική κίνηση προς την Ελλάδα κατά το πρώτο πεντάμηνο του 2026, καθώς οι διεθνείς αφίξεις αυξήθηκαν κατά 5% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους.

Σε επίπεδο αεροδρομίων, το αεροδρόμιο της Αθήνας κατέγραψε αύξηση 2,2%, ενώ η Θεσσαλονίκη ενισχύθηκε κατά 4,2%. Ιδιαίτερα θετική ήταν η εικόνα στην Κρήτη, με το Ηράκλειο να σημειώνει άνοδο 11,3% και τα Χανιά να καταγράφουν μία από τις υψηλότερες επιδόσεις της χώρας, με αύξηση 20,9%.

Στα Δωδεκάνησα, η Ρόδος κινήθηκε οριακά ανοδικά, με αύξηση 1,6%, ενώ η Κως αποτέλεσε εξαίρεση, παρουσιάζοντας υποχώρηση 4,5%. Αντίθετα, η Κάρπαθος εμφάνισε σημαντική ενίσχυση, με τις διεθνείς αφίξεις να αυξάνονται κατά 21,8%.
Θετική ήταν η εικόνα και στα Ιόνια Νησιά. Η Κέρκυρα σημείωσε αύξηση 12,4%, η Ζάκυνθος 10,6% και το Άκτιο 5,8%, ενώ η Κεφαλονιά κατέγραψε οριακή μείωση 0,8%.

Στις Κυκλάδες, η Μύκονος κινήθηκε έντονα ανοδικά, με αύξηση 19,4%, ενώ η Σαντορίνη παρέμεινε ουσιαστικά στα επίπεδα της προηγούμενης χρονιάς, καταγράφοντας οριακή μείωση 0,2%.

Αξιόλογες επιδόσεις κατέγραψαν επίσης η Καλαμάτα με αύξηση 19,4%, η Σάμος με 24,5%, η Σκιάθος με 11,6% και η Μυτιλήνη με 14,6%. Αντίθετα, η Καβάλα εμφάνισε τη μεγαλύτερη ποσοστιαία υποχώρηση μεταξύ των περιφερειακών αεροδρομίων, με μείωση 23,1%.

Σε επίπεδο γεωγραφικών ενοτήτων, η Κρήτη κατέγραψε τη μεγαλύτερη άνοδο, με αύξηση 13,8% στις διεθνείς αεροπορικές αφίξεις. Ακολούθησαν τα Ιόνια Νησιά με άνοδο 10,1% και η Πελοπόννησος με 10,9%, ενώ οι Κυκλάδες ενισχύθηκαν κατά 6,8%. Στα Δωδεκάνησα η κίνηση παρέμεινε ουσιαστικά σταθερή, με οριακή αύξηση 0,1%.

 Περιμένουν την τελευταία στιγμή
Η μετατόπιση των κρατήσεων προς την τελευταία στιγμή αποτελεί ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της φετινής τουριστικής περιόδου, χωρίς ωστόσο να επηρεάζεται αρνητικά η συνολική ζήτηση για την Ελλάδα. Τα στοιχεία από την πλατφόρμα WebHotelier, που αφορούν το χαρτοφυλάκιο καταλυμάτων της εταιρείας διαχείρισης boutique hotels και villas Square Lime, δείχνουν ότι οι ταξιδιώτες εξακολουθούν να επιλέγουν τη χώρα ως προορισμό, αλλά καθυστερούν περισσότερο να οριστικοποιήσουν τις κρατήσεις τους.

Η εικόνα του πρώτου εξαμήνου αποτυπώνει μια διαφοροποίηση στη συμπεριφορά των επισκεπτών. Αν και τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο ο ρυθμός επιβεβαιωμένων κρατήσεων κινήθηκε χαμηλότερα σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025, από τις αρχές Ιουνίου καταγράφηκε έντονη αύξηση στις κρατήσεις τελευταίας στιγμής για ταξίδια εντός του καλοκαιριού.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, η ταξιδιωτική πρόθεση παραμένει ισχυρή, με τους καταναλωτές να αναζητούν μεγαλύτερη ευελιξία στον προγραμματισμό των διακοπών τους και πιο ανταγωνιστικές τιμές πριν προχωρήσουν στην τελική επιλογή. Σε επίπεδο προορισμών, η Αθήνα, η Μύκονος και η Σαντορίνη εξακολουθούν να συγκεντρώνουν υψηλή ζήτηση. Ωστόσο τη μεγαλύτερη δυναμική εμφανίζουν φέτος η Πάρος και η Νάξος, οι οποίες καταγράφουν σημαντική άνοδο.

Ισχυρή παραμένει η συμβολή των βασικών αγορών του εξωτερικού. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι χώρες της Κεντρικής Ευρώπης συνεχίζουν να στηρίζουν τη ζήτηση για ελληνικούς προορισμούς, ενώ από την αμερικανική αγορά διαπιστώνεται αυξανόμενο ενδιαφέρον και για λιγότερο κορεσμένους προορισμούς, όπως η Πάρος και η Νάξος. Παράλληλα, η γερμανική αγορά παρουσιάζει ενισχυμένη κινητικότητα σχεδόν στο σύνολο των ελληνικών προορισμών. Η τάση αποδίδεται, μεταξύ άλλων, στην ενίσχυση των αεροπορικών συνδέσεων αλλά και στη μεταφορά μέρους της ζήτησης από ανταγωνιστικές αγορές της Ανατολικής Μεσογείου.

Θετικά είναι τα μηνύματα και για την επέκταση της τουριστικής περιόδου. Οι κρατήσεις για τους μήνες Σεπτέμβριο, Οκτώβριο και Νοέμβριο εμφανίζονται αυξημένες, στοιχείο που υποδηλώνει ότι η τουριστική δραστηριότητα κατανέμεται πλέον σε μεγαλύτερο μέρος του έτους.

Πηγή: capital.gr

Ποιοι προορισμοί κερδίζουν τη φετινή μάχη του τουρισμού – Τα στοιχεία για τα Δωδεκάνησα

Οι συμμετέχοντες αναχώρησαν από το Καμάρι της Κεφάλου και είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν μια από τις πιο ιδιαίτερες και δυσπρόσιτες περιοχές του νησιού, πλέοντας μέχρι το νοτιότερο άκρο της χερσονήσου. Η διαδρομή περιλάμβανε πέρασμα από τη σκάλα φόρτωσης–εκφόρτωσης στο Ρούθιανο, ενώ κορυφαία στιγμή της βραδιάς ήταν το μοναδικό θέαμα του ηλιοβασιλέματος στο Αιγαίο, την ίδια ώρα που το ολόγιομο φεγγάρι ανέτελλε πίσω από τη Νίσυρο.

Επόμενος σταθμός ήταν η παραλία Σαρακηνός, όπου οι συμμετέχοντες απόλαυσαν το μπάνιο τους κάτω από το φως του φεγγαριού και στη συνέχεια ένα πλούσιο μπάρμπεκιου με εκλεκτά εδέσματα, σε μια όμορφη βραδιά γεμάτη χαμόγελα, συζητήσεις και καλή διάθεση.
Ιδιαίτερη στιγμή της εκδρομής αποτέλεσε η σύντομη ομιλία της κυρίας Λίνας Καστανού-Χαραλαμποπούλου, μακροβιότερης προέδρου της Δωδεκανησιακής Μέλισσας, η οποία μοιράστηκε με τους παρευρισκόμενους σκέψεις και αναμνήσεις για την ιστορία, το έργο και τη διαχρονική προσφορά του σωματείου.

Η Επιτροπή Κω της Δωδεκανησιακής Μέλισσας εκφράζει τις θερμές της ευχαριστίες στην οικογένεια του καπετάνιου Γιάννη Μαστόρου για την άψογη διοργάνωση, τη φιλοξενία και τη φροντίδα καθ’ όλη τη διάρκεια της εκδρομής. Ιδιαίτερες ευχαριστίες απευθύνονται στην κόρη του, Αντιγόνη Μαστόρου, για τη χορηγία της προς τον σκοπό της Δωδεκανησιακής Μέλισσας.
Θερμές ευχαριστίες επίσης στον Θεοδόση Καλαϊτζή και στον καπετάνιο Στάθη για την πολύτιμη συμβολή τους, ώστε η εκδρομή να πραγματοποιηθεί με ασφάλεια, οργάνωση και άψογη διάθεση.
Τέτοιες δράσεις αποτελούν πολύ περισσότερα από μια απλή εκδρομή. Είναι ευκαιρίες συνάντησης, επικοινωνίας και δημιουργίας όμορφων αναμνήσεων, ενισχύοντας τους δεσμούς της τοπικής κοινωνίας και αναδεικνύοντας παράλληλα τις φυσικές ομορφιές του τόπου μας.

Η Δωδεκανησιακή Μέλισσα συνεχίζει με συνέπεια το έργο της, διοργανώνοντας δράσεις πολιτισμού, κοινωνικής προσφοράς και γνωριμίας με την ιστορία και τις ομορφιές των Δωδεκανήσων.

Δωδεκανησιακή Μέλισσα-Επιτροπή Κω

• Αθανασίου Φανία

• Καραγιάννη Σοφία

• Κοντογούρη Πλατανίστα Θέκλα

• Μεσημέρη Σεβαστή

• Νάκη Ευρυδίκη (Φρύντη)

• Πετρίδου Ανδριανή

Πηγή: kostv.gr

Με μεγάλη συμμετοχή η καλοκαιρινή εξόρμηση της Δωδεκανησιακής Μέλισσας στην Κρίκελο της Κεφάλου Κοινωνικά

Μια διεκδίκηση με ρίζες 86 ετών έφθασε στο τέλος της στις 9 Ιουλίου 2026, όταν δημοσιεύθηκε η απόφαση 164/2026 του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου. Στο επίκεντρο βρέθηκαν 2 ακίνητα στο Νιοχώρι της Ρόδου, στη θέση «Άγιοι Ανάργυροι», με κτηματολογικές μερίδες οικοδομών Ρόδου V-292 και V-293, τα οποία απαλλοτριώθηκαν στις 13 Μαΐου 1940 με διάταγμα του Ιταλού Κυβερνήτη για λόγους δημόσιας ωφέλειας και συγκεκριμένα για την ανέγερση στρατιωτικών κτηρίων.
Οι κληρονόμοι των αρχικών Τούρκων ιδιοκτητών, με 2 αγωγές που κατέθεσαν στις 5 Ιανουαρίου 2023 στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου, ζήτησαν να αναγνωριστεί η ακυρότητα των απαλλοτριώσεων και να αποζημιωθούν από το Ελληνικό Δημόσιο, ως διάδοχο του ιταλικού, αφού τα ακίνητα είχαν στο μεταξύ πωληθεί σε τρίτους και η αυτούσια επιστροφή τους ήταν πλέον ανέφικτη.
Με την πρώτη αγωγή η κ. Μπαράι διεκδικούσε 949.358,20 ευρώ, ενώ με τη δεύτερη διεκδικούνταν 2.848.076,30 ευρώ για την ίδια και 632.905,30 ευρώ για καθέναν από τους υπόλοιπους 3 ενάγοντες.
Από την πρωτόδικη απόρριψη στην ανατροπή
Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου, με την υπ’ αριθμ. 62/2024 απόφασή του, είχε απορρίψει τις αγωγές ως απαράδεκτες, κρίνοντας ότι οι ενάγοντες δεν είχαν έννομο συμφέρον, αφού τα ακίνητα είχαν καταληφθεί ήδη από το 1940 και το Δημόσιο μπορούσε να έχει αποκτήσει την κυριότητά τους με κτητική παραγραφή. Η έφεση που ακολούθησε συζητήθηκε στις 6 Μαρτίου 2026 και το Εφετείο ανέτρεψε πλήρως το σκεπτικό αυτό. Όπως δέχθηκε, όταν δεν έχει καταβληθεί η αποζημίωση για απαλλοτριωμένο ακίνητο, η απαλλοτρίωση καθίσταται ανίσχυρη, όπως και οι κτηματολογικές εγγραφές που στηρίχθηκαν σε αυτήν, με αποτέλεσμα το εμπράγματο δικαίωμα να παραμένει στον αρχικό δικαιούχο. Οι ενάγοντες είχαν, επομένως, πλήρες έννομο συμφέρον να ζητήσουν αποζημίωση για την οριστική απώλεια της ιδιοκτησίας τους. Το Εφετείο εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, κράτησε την υπόθεση και τη δίκασε το ίδιο. Πριν από αυτό, πάντως, απέρριψε ως απαράδεκτη την έφεση ως προς τον έβδομο εκκαλούντα, ο οποίος είχε αποβιώσει στις 13 Μαΐου 2025, πριν από την κατάθεσή της, κρίνοντας ότι ένδικο μέσο στο όνομα προσώπου που δεν βρίσκεται πλέον στη ζωή δεν έχει υποκείμενο και ότι η δήλωση του κληρονόμου του περί συνέχισης της δίκης δεν μπορούσε να θεραπεύσει το απαράδεκτο.
Άκυρες οι απαλλοτριώσεις, ουδέποτε κύριος το Δημόσιο
Στην ουσία της υπόθεσης, η απόφαση περιέχει παραδοχές με ιδιαίτερη βαρύτητα. Οι αποζημιώσεις που είχε ορίσει το απαλλοτριωτικό διάταγμα του 1940, ύψους 45.954 ιταλικών λιρών για τη μερίδα V-292 και 51.270 ιταλικών λιρών για τη μερίδα V-293, δεν αποδείχθηκε ότι καταβλήθηκαν ποτέ στους δικαιούχους, ενώ τα ακίνητα ουδέποτε χρησιμοποιήθηκαν για τους στρατιωτικούς σκοπούς για τους οποίους απαλλοτριώθηκαν ούτε για οποιονδήποτε άλλο κοινωφελή σκοπό. Το Δημόσιο ισχυρίστηκε ότι τα ποσά είχαν μεταβιβαστεί από την Τράπεζα της Ιταλίας και είχαν κατατεθεί στην Τράπεζα της Ελλάδος προς απόδοση στους δικαιούχους, αλλά ότι, μετά την πάροδο 80 και πλέον ετών, η ανεύρεσή τους δεν κατέστη δυνατή. Ο ισχυρισμός κρίθηκε χωρίς έννομη επιρροή, αφού η κατάθεση των ποσών δεν αποδεικνύει από μόνη της την πραγματική και εμπρόθεσμη καταβολή τους, το βάρος απόδειξης της οποίας έφερε το Δημόσιο. Με τα δεδομένα αυτά, οι απαλλοτριώσεις κρίθηκαν άκυρες και το Δημόσιο ουδέποτε απέκτησε την κυριότητα των ακινήτων, τα οποία ωστόσο εκποίησε σε τρίτους μέσω του Οργανισμού Ακίνητης Περιουσίας του Δημοσίου το 1960 και το 1968.
Το Εφετείο απέρριψε επιπλέον την ένσταση χρησικτησίας του Δημοσίου, κρίνοντας ότι πέρα από την απλή κατάληψη δεν αποδείχθηκαν συγκεκριμένες διακατοχικές πράξεις, όπως τεχνικές επεμβάσεις ή εκμισθώσεις, που να μαρτυρούν βούληση εξουσίασης των ακινήτων με διάνοια κυρίου. Απορρίφθηκε και η ένσταση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος, με το χαρακτηριστικό σκεπτικό ότι δεν νοείται καταχρηστική άσκηση δικαιώματος του οποίου την ύπαρξη αρνείται ο ίδιος ο ενιστάμενος, ενώ η μακροχρόνια αδράνεια των δικαιούχων δεν αρκεί από μόνη της για να καταστήσει τη διεκδίκηση καταχρηστική.

Η παραγραφή έκρινε την έκβαση
Παρά τις κομβικές αυτές παραδοχές, η υπόθεση χάθηκε στο πεδίο του χρόνου. Το Εφετείο δέχθηκε ότι οι αξιώσεις αποζημίωσης δεν γεννήθηκαν με την κατάληψη των ακινήτων το 1940, αλλά με τις πωλήσεις τους σε τρίτους, στις 20 Δεκεμβρίου 1960 για το τμήμα της μερίδας V-293 και στις 11 Φεβρουαρίου 1968 για τη μερίδα V-292, οπότε και εκδηλώθηκε η οριστική αδυναμία επιστροφής τους. Από τότε έτρεξε η πενταετής παραγραφή που ισχύει ειδικά για τις χρηματικές αξιώσεις κατά του Δημοσίου και εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο. Όταν κατατέθηκαν οι αγωγές, το 2023, οι αξιώσεις είχαν παραγραφεί προ πολλού, και μάλιστα πριν καν οι ενάγοντες υπεισέλθουν στην κληρονομία των δικαιοπαρόχων τους, με αποτέλεσμα να μην τις έχουν αποκτήσει ποτέ.
Αδιάφορος κρίθηκε ο ισχυρισμός τους ότι πληροφορήθηκαν την τύχη των ακινήτων μόλις ύστερα από έρευνα του πληρεξούσιου δικηγόρου τους, αφού στις αξιώσεις κατά του Δημοσίου αφετηρία της παραγραφής είναι το αντικειμενικό γεγονός της γέννησης του δικαιώματος και όχι ο χρόνος γνώσης της ζημίας.
Η πρώτη αγωγή της κ. Μπαράι απορρίφθηκε επιπλέον και για αποδεικτικό κενό, καθώς δεν προσκομίστηκαν οι αποφάσεις που πιστοποιούσαν το κληρονομικό της δικαίωμα στην περιουσία της μητέρας της.
Το ιστορικό παρασκήνιο
Η υπόθεση αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα των εκκρεμοτήτων που άφησε πίσω της η ιταλική διοίκηση της Δωδεκανήσου. Τα ακίνητα πέρασαν στο Ελληνικό Δημόσιο με τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947 και το 1952 μεταβιβάστηκαν στον Οργανισμό Ακίνητης Περιουσίας του Δημοσίου στη Δωδεκάνησο, ο οποίος τα εκποίησε σε ιδιώτες. Στις εκτάσεις που αποσπάστηκαν από τις αρχικές μερίδες υψώθηκαν στη συνέχεια πολυώροφες οικοδομές με δεκάδες διαμερίσματα και καταστήματα, γεγονός που έκανε ανέφικτη κάθε σκέψη αυτούσιας επιστροφής. Οι Τούρκοι κληρονόμοι κινήθηκαν δικαστικά δεκαετίες αργότερα, αφού πρώτα αναγνωρίστηκαν στην Ελλάδα, με αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, τα κληρονομικά δικαιώματα που τους είχαν πιστοποιήσει τουρκικά δικαστήρια. Η απόφαση 164/2026, που καταδίκασε τους ενάγοντες μόνο στη συμβολική δικαστική δαπάνη των 290 ευρώ, στέλνει έτσι ένα διπλό μήνυμα: η ιστορική αδικία των μη συντελεσμένων απαλλοτριώσεων αναγνωρίζεται δικαστικά, όμως ο χρόνος και οι αυστηροί κανόνες παραγραφής υπέρ του Δημοσίου σφραγίζουν οριστικά την τύχη τέτοιων αξιώσεων.
Την υπόθεση χειρίστηκε ο δικηγόρος κ. Τάσος Μπακαλούμας.

Το Εφετείο Δωδεκανήσου έκρινε παραγεγραμμένες τις αξιώσεις Τούρκων κληρονόμων για το Νιοχώρι

Το ωραίο είναι ότι πανελλαδικά το κυβερνών κόμμα παραμένει πρώτο με 26%, σχεδόν διπλάσιο από τον δεύτερο, αλλά ο αλγόριθμος της β’ κατανομής δεν συγκινείται από πρωτιές. Όταν 8 κόμματα χωράνε στη Βουλή και οι έδρες του νομού είναι μόλις 5, τα μαθηματικά κάνουν αυτό που δεν τολμά η αντιπολίτευση, ισοπεδώνουν τους πάντες με αναλογική δικαιοσύνη. Κι έτσι ο νομός που ήταν γαλάζιο κάστρο μετατρέπεται σε πολυκατοικία με 5 διαφορετικά κουδούνια.

Από την απόλυτη κυριαρχία στη μία έδρα σε 3 χρόνια, απόδειξη ότι στα Δωδεκάνησα οι μόνοι που κερδίζουν σταθερά είναι οι εκλογικοί αναλυτές.

Πέντε έδρες, πέντε κόμματα και μια Νέα Δημοκρατία που ψάχνει τις άλλες 4

Τα ελληνικά νησιά βρίσκονται σήμερα στο σταυροδρόμι μιας νέας ευρωπαϊκής εποχής. Ανάμεσα σε ευκαιρίες και προκλήσεις, η κ. Στέλλα Κυβέλου, καθηγήτρια στο Τμήμα Οικονομικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου και ιδρύτρια του Διεθνούς Οργανισμού SDMED, μοιράζεται μαζί μας τις σκέψεις της για το πού πηγαίνει η Ευρώπη, τι σημαίνει αυτό για τη Δωδεκάνησο, και ποιες αποφάσεις πρέπει να ληφθούν τώρα ώστε να μην χαθεί το τρένο των εξελίξεων.
Στη συζήτηση που ακολουθεί, αναλύει πώς οι αποφάσεις που παίρνονται σήμερα στις Βρυξέλλες και στην Αθήνα θα διαμορφώσουν το μέλλον της Ανατολικής Μεσογείου και γιατί η ώρα να ακουστεί η φωνή των νησιών μας είναι τώρα.
• Κυρία Κυβέλου, θα ήθελα να ξεκινήσουμε τη συνέντευξή μας από την πρωτοβουλία να ιδρύσετε τον Διεθνή Οργανισμό SDMED. Πώς συνδέεται το προσωπικό σας όραμα για τη βιώσιμη ανάπτυξη της Μεσογείου με τη σημερινή ευρωπαϊκή πραγματικότητα;
Σας ευχαριστώ θερμά για την ευκαιρία να μιλήσω για ένα όραμα που με συνοδεύει εδώ και περισσότερα από είκοσι χρόνια. Η ίδρυση του διεθνούς μη κερδοσκοπικού οργανισμού SDMED (www.sd-med.org) δεν ήταν απλώς η δημιουργία ενός ακόμη επιστημονικού δικτύου. Ήταν μια πρωτοβουλία που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 με στόχο να δημιουργήσει έναν ευρωμεσογειακό χώρο συνεργασίας για τη βιώσιμη ανάπτυξη, σε μια εποχή που αυτή αντιμετωπιζόταν κυρίως ως περιβαλλοντική πολιτική και όχι ως ζήτημα κοινωνικής συνοχής, διακυβέρνησης και εδαφικής ανθεκτικότητας.
Το SDMED γεννήθηκε από τη συνεργασία Ελλήνων και Γάλλων επιστημόνων και εξελίχθηκε σε ένα δίκτυο που συνδέει πανεπιστήμια, δημόσιους φορείς, οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και επαγγελματίες. Η ιδιαιτερότητά του βρίσκεται κυρίως στη φιλοσοφία του. Το σύνθημά μας, «Προς τη φιλοσοφία της πράξης ως επιχειρησιακή πρακτική», εκφράζει την πεποίθηση ότι η γνώση αποκτά αξία μόνο όταν μετατρέπεται σε δημόσια πολιτική, χωρικό σχεδιασμό, θεσμική καινοτομία και συλλογική δράση. Με άλλα λόγια, λειτουργούμε ως ένα think-and-do tank: παράγουμε γνώση και ταυτόχρονα τη μεταφέρουμε στην πράξη μέσα από έργα και συνεργασίες.
Σήμερα η επιλογή της Μεσογείου αποδεικνύεται πιο επίκαιρη από ποτέ. Η περιοχή συγκεντρώνει τις μεγάλες προκλήσεις του 21ου αιώνα την κλιματική αλλαγή, τη λειψυδρία, την ενεργειακή μετάβαση, τη θαλάσσια ασφάλεια, τις μεταναστευτικές ροές και τις γεωπολιτικές εξελίξεις που καμία χώρα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνη της.
Ακριβώς εδώ συναντάται το όραμα του SDMED με τη σημερινή ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μετατοπίζεται από τη λογική των αποσπασματικών έργων προς πολιτικές αποστολών, χωρικής ανθεκτικότητας και συμμετοχικής διακυβέρνησης. Το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τον Ωκεανό, οι πολιτικές για τη γαλάζια οικονομία, η θαλάσσια χωροταξία και οι νέες στρατηγικές για τα νησιά και τις παράκτιες κοινότητες επιβεβαιώνουν ότι η Ευρώπη αναζητά ακριβώς αυτό που το SDMED υπηρετεί εδώ και δύο δεκαετίες: τη σύνδεση της επιστημονικής γνώσης με τη δημόσια πολιτική και την κοινωνική πράξη, με επίκεντρο τη Μεσόγειο και κόμβο την Ελλάδα.
Παράλληλα, οργανισμοί όπως το SDMED μπορούν να λειτουργήσουν ως γέφυρες ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τις τοπικές κοινωνίες, μεταφέροντας τόσο την επιστημονική γνώση προς την πολιτική όσο και τις εμπειρίες και τις ανάγκες των ίδιων των μεσογειακών κοινωνιών προς τα ευρωπαϊκά κέντρα λήψης αποφάσεων.
Θα έλεγα ότι η σημαντικότερη συνεισφορά του SDMED είναι η προσπάθεια διαμόρφωσης μιας νέας πολιτικής κουλτούρας για τη Μεσόγειο, όπου η βιώσιμη ανάπτυξη θα αποτελεί κοινό σχέδιο ειρήνης, εδαφικής συνοχής, πολιτισμού και δημοκρατικής συμμετοχής. Γιατί η γνώση πρέπει να μετατρέπεται σε κοινωνική μάθηση και σε συλλογική ικανότητα χωρικής αλλαγής. Αυτό πιστεύω ότι είναι και το σημαντικότερο μήνυμα της SDMED, για την επικείμενη συνεργασία για την γαλάζια οικονομία στην Ανατολική Μεσόγειο.

• Με αφορμή τις πρόσφατες εξαγγελίες του νέου Ευρωπαίου επιτρόπου Αλιείας και Ωκεανών, Κώστα Καδή, για τις νησιωτικές και παράκτιες κοινότητες, ως εμπειρογνώμων στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, τι διαφορετικό θα δει στην καθημερινότητά του ένας κάτοικος των νησιών μας στα επόμενα χρόνια, πέρα από τα κείμενα πολιτικής;
Αν έπρεπε να συνοψίσω την απάντηση σε μία φράση, θα έλεγα ότι η μεγαλύτερη αλλαγή είναι η σταδιακή μετάβαση από την “πολιτική αποζημίωσης” στην “πολιτική ισότιμης πρόσβασης και διασύνδεσης”. Εφόσον οι στρατηγικές που παρουσίασε ο νέος, εμπνευσμένος κατά την άποψή μου, Ευρωπαίος επίτροπος για την Αλιεία και τους Ωκεανούς, κ. Κώστας Καδής, υλοποιηθούν με συνέπεια, ο κάτοικος ενός ελληνικού νησιού θα αρχίσει να βλέπει σταδιακά αλλαγές σε πέντε πολύ συγκεκριμένους τομείς. Πρώτον, στις μεταφορές. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζει ότι η προσβασιμότητα αποτελεί προϋπόθεση της εδαφικής συνοχής και όχι κοινωνική παροχή. H συζήτηση μετατοπίζεται από αποσπασματικές επιδοτήσεις προς ένα πραγματικό πλαίσιο ισοδυναμίας πρόσβασης για ανθρώπους, επιχειρήσεις και αγαθά. Δεύτερον, στις δημόσιες υπηρεσίες. Η νησιωτικότητα θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ήδη από τον σχεδιασμό των ευρωπαϊκών πολιτικών. Έτσι, ζητήματα όπως η υγεία, η εκπαίδευση, η ψηφιακή συνδεσιμότητα και οι βασικές υπηρεσίες δεν θα αντιμετωπίζονται ως “ειδικές εξαιρέσεις”, αλλά ως ενσωματωμένο στοιχείο της ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Τρίτον, στην τοπική οικονομία. Οι νέες στρατηγικές δεν αντιμετωπίζουν τα νησιά αποκλειστικά ως τουριστικούς προορισμούς, αλλά ως περιοχές που μπορούν να αναπτυχθούν ολιστικά και ολοκληρωμένα, μέσω της γαλάζιας οικονομίας, της βιώσιμης αλιείας, της καινοτομίας, της θαλάσσια βιοτεχνολογίας και των τοπικών αλυσίδων αξίας. Έτσι δημιουργούνται περισσότερες και ποιοτικότερες θέσεις εργασίας για τους νέους. Τέταρτον, στη διαχείριση του θαλάσσιου χώρου. Για πρώτη φορά η Ευρωπαϊκή Ένωση συνδέει τόσο άμεσα τις πολιτικές για τα νησιά με τη θαλάσσια χωροταξία, την προστασία των οικοσυστημάτων και την ανθεκτικότητα απέναντι στην κλιματική αλλαγή. Αυτό σημαίνει λιγότερες αποσπασματικές αποφάσεις και περισσότερο ολοκληρωμένο σχεδιασμό για αλιεία, τουρισμό, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και προστατευόμενες περιοχές.
Πέμπτον, και ίσως σημαντικότερο, αλλάζει η ίδια η φιλοσοφία της ευρωπαϊκής πολιτικής. Τα νησιά αντιμετωπίζονταν, κατά κανόνα, ως περιοχές με “μειονεκτήματα”. Οι νέες στρατηγικές επιχειρούν να τα αναγνωρίσουν ως γεωστρατηγικά κεφάλαια (assets) της Ευρώπης, ιδιαίτερα στη Μεσόγειο, όπου η ασφάλεια και η άμυνα, η ενεργειακή μετάβαση, η θαλάσσια οικονομία και η προστασία του περιβάλλοντος συνδέονται πλέον αδιάρρηκτα.
Τίθεται, φυσικά, μια σημαντική προϋπόθεση. Οι στρατηγικές αυτές δεν θα αλλάξουν, αφ’εαυτών, την καθημερινότητα των νησιωτών.
Η πραγματική δοκιμασία θα είναι η εφαρμογή τους από τα κράτη-μέλη λόγω και της επανεθνικοποίησης της Πολιτικής Συνοχής και κατά συνέπεια των πόρων του νέου Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου 2028-2034. Για την Ελλάδα, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε τη λογική των αποσπασματικών μέτρων και να διαμορφώσουμε μια συνεκτική εθνική πολιτική για τη νησιωτικότητα, αξιοποιώντας το ευρωπαϊκό πλαίσιο.
• Η Ελλάδα έχει καθυστερήσει στη θεσμοθέτηση των εθνικών θαλάσσιων χωροταξικών σχεδίων. Ποιο είναι το κόστος αυτής της καθυστέρησης για μια περιοχή όπως τα Δωδεκάνησα, όπου συνυπάρχουν ο τουρισμός, η αλιεία και οι ενεργειακές επενδύσεις, ειδικά τώρα που η συζήτηση για τη χωροθέτηση Θαλάσσιων Αιολικών Πάρκων στο Αιγαίο προκαλεί έντονες ανησυχίες στις τοπικές κοινωνίες;
Το κόστος της καθυστέρησης δεν είναι διοικητικό. Είναι αναπτυξιακό, κοινωνικό, περιβαλλοντικό και κυρίως γεωπολιτικό. Στα Δωδεκάνησα συνυπάρχουν τουρισμός, αλιεία, ναυσιπλοΐα, προστατευόμενες περιοχές, πολιτιστική κληρονομιά, κρίσιμες υποθαλάσσιες υποδομές και πλέον η προοπτική υπεράκτιων αιολικών πάρκων, όπως στη θαλάσσια περιοχή της Νότιας Ρόδου.
Χωρίς εγκεκριμένο Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχέδιο, όλες αυτές οι δραστηριότητες αναπτύσσονται χωρίς κοινό στρατηγικό πλαίσιο, γεγονός που δημιουργεί συγκρούσεις, αβεβαιότητα για τις επενδύσεις, περιβαλλοντικές πιέσεις και δυσπιστία στις τοπικές κοινωνίες.
Στη συζήτηση για τα υπεράκτια αιολικά, το ουσιαστικό ερώτημα είναι πού, με ποιους όρους και μέσα από ποιά επιστημονική και κοινωνική διαδικασία θα χωροθετηθούν. Ως μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξίας έχω επισημάνει ότι το ισχύον ΕΧΠ για τις ΑΠΕ εξακολουθεί να βασίζεται κυρίως σε ζώνες αποκλεισμού άλλων χρήσεων, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση προωθεί ήδη προ δεκαετίας την αρμονική συνύπαρξη δραστηριοτήτων και τις πολυχρηστικές θαλάσσιες ζώνες. Χώρες όπως η Δανία, η Ολλανδία, το Βέλγιο αλλά και η Ιαπωνία σχεδιάζουν πρώτα τον θαλάσσιο χώρο και στη συνέχεια αδειοδοτούν τις επιμέρους δραστηριότητες.
Έτσι, η παραγωγή ενέργειας μπορεί να συνυπάρχει με την αλιεία, την προστασία της βιοποικιλότητας και την υποβρύχια πολιτιστική κληρονομιά. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, συχνά συμβαίνει το αντίθετο.
Για τα Δωδεκάνησα το διακύβευμα είναι ακόμη μεγαλύτερο, καθώς πρόκειται για μια περιοχή υψηλής οικολογικής και γεωπολιτικής αξίας. Ένα σύγχρονο Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχέδιο μπορεί να αποτελέσει εργαλείο ισορροπίας ανάμεσα στην προστασία του περιβάλλοντος, την ανάπτυξη και την εθνική στρατηγική. Εξίσου σημαντική είναι η συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών.
Η κοινωνική αποδοχή επιτυγχάνεται με διαφάνεια, πρόσβαση στα επιστημονικά δεδομένα και ουσιαστική συμμετοχή στον σχεδιασμό από την αρχή. Η Ελλάδα οφείλει πλέον να ολοκληρώσει γρήγορα έναν επιστημονικά τεκμηριωμένο και συμμετοχικό Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό (πριν τις επικείμενες εκλογές!), ενσωματώνοντας τις ευρωπαϊκές καινοτομίες. Μόνο έτσι η θάλασσα θα αντιμετωπιστεί ως ενιαίος χώρος δημόσιας πολιτικής και όχι ως άθροισμα επιμέρους αδειοδοτήσεων.

• Ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης φέρνει αλλαγές στους περιφερειακούς μηχανισμούς σχεδιασμού. Με την ακαδημαϊκή σας ιδιότητα στην Περιφερειακή Ανάπτυξη, πιστεύετε ότι η Δωδεκάνησος διαθέτει σήμερα την απαραίτητη διοικητική και επιστημονική ικανότητα ώστε να αξιοποιήσει τα νέα ευρωπαϊκά εργαλεία, ή χρειάζεται άμεση ενίσχυση;
Τη στιγμή που η Ευρώπη ενισχύει τη χωρική διάσταση της Πολιτικής Συνοχής, η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σοβαρή θεσμική αντίφαση. Η συζήτηση για την Πολιτική Συνοχής μετά το 2027 συνοδεύεται από τάσεις επανεθνικοποίησης των ευρωπαϊκών πόρων.
Αν οι αποφάσεις συγκεντρωθούν περισσότερο στα κράτη-μέλη, η ανάγκη για ισχυρούς περιφερειακούς μηχανισμούς σχεδιασμού θα γίνει ακόμη μεγαλύτερη.
Ωστόσο, ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης φαίνεται να αποδυναμώνει ακριβώς αυτούς τους μηχανισμούς, καταργώντας Περιφερειακούς Αναπτυξιακούς Οργανισμούς και άλλες αποκεντρωμένες δομές που είχαν εξελιχθεί σε πολύτιμα εργαλεία τεχνικής υποστήριξης, ωρίμανσης έργων και αξιοποίησης ευρωπαϊκών πόρων.
Εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη πρόκληση. Οι νέες ευρωπαϊκές πολιτικές δεν απαιτούν μόνο περισσότερους πόρους, αλλά ισχυρότερη διοικητική ικανότητα, πολυεπίπεδη διακυβέρνηση και συνεργασία κράτους, Περιφερειών, δήμων, πανεπιστημίων, ερευνητικών φορέων και τοπικών κοινωνιών. Την ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση επενδύει στις λειτουργικές εδαφικές στρατηγικές, η Ελλάδα κινδυνεύει να αποδυναμώσει τους θεσμούς που μπορούν να τις υλοποιήσουν.
Γι’ αυτό πιστεύω ότι η Δωδεκάνησος, όπως και όλες οι νησιωτικές Περιφέρειες, χρειάζεται κυρίως ενίσχυση των μηχανισμών διακυβέρνησης. Στη νέα ευρωπαϊκή περίοδο, οι χρηματοδοτήσεις θα εξαρτώνται όλο και περισσότερο από την ικανότητα των Περιφερειών να σχεδιάζουν και να υλοποιούν ολοκληρωμένες στρατηγικές και όχι απλώς να διαχειρίζονται επιδοτήσεις.
Η Δωδεκάνησος διαθέτει σημαντικά πλεονεκτήματα: ισχυρή αυτοδιοικητική εμπειρία, δυναμικούς παραγωγικούς φορείς, αξιόλογο επιστημονικό δυναμικό και διεθνή παρουσία στον τουρισμό, τη ναυτιλία και τη γαλάζια οικονομία.
Εκείνο που λείπει είναι ένας μόνιμος περιφερειακός μηχανισμός στρατηγικού σχεδιασμού, που θα συνδέει την επιστήμη με τη δημόσια πολιτική. Για τον λόγο αυτό προτείνω τη δημιουργία ενός «Περιφερειακού Κέντρου Χωρικής Στρατηγικής, Προοπτικής και Καινοτομίας (Regional Spatial Foresight Hub)», ως γέφυρας μεταξύ αυτοδιοίκησης, πανεπιστημίων, ερευνητικών κέντρων, επιχειρήσεων και κοινωνίας των πολιτών.
Τελικά, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν η Δωδεκάνησος διαθέτει το απαραίτητο δυναμικό, αλλά αν θα της δοθούν τα θεσμικά εργαλεία για να το αξιοποιήσει. Στη νέα ευρωπαϊκή πραγματικότητα, το μεγαλύτερο συγκριτικό πλεονέκτημα δεν θα είναι οι επιδοτήσεις, αλλά η ικανότητα σχεδιασμού, πρόβλεψης και διακυβέρνησης. Αυτή θα καθορίσει ποιες Περιφέρειες θα πρωταγωνιστήσουν και ποιες θα υστερήσουν.
• Αποτελεί πάγιο αίτημα των νησιωτικών περιοχών και των δικτύων τους προς τις Βρυξέλλες η θεσμοθέτηση ενός μόνιμου, ειδικού ευρωπαϊκού πλαισίου για τα νησιά, στα πρότυπα των Εξόχως Απόκεντρων Περιφερειών, που θα κατοχυρώνει μόνιμες φορολογικές εξαιρέσεις. Με δεδομένο ότι η Ρόδος στερείται πλέον τους μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ, την ώρα που σε άλλα νησιά της Περιφέρειάς μας ευτυχώς επανήλθαν, και με βάση το έργο σας ως εμπειρογνώμων στη σχετική γνωμοδότηση της ΕΟΚΕ, θεωρείτε ότι αυτή η διεκδίκηση μπορεί να αποτελέσει το “κλειδί” για την επιστροφή των μειωμένων συντελεστών παντού, ή οι δημοσιονομικοί κανόνες της Ε.Ε. παραμένουν ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο;
Στην υψηλού επιπέδου διάσκεψη για τις στρατηγικές για τα νησιά και τις παράκτιες Κοινότητες που πραγματοποιήθηκε στην Πάφο στα τέλη Ιουνίου, μεγάλη πολιτική σημασία είχε η παρέμβαση του αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Younous Omarjee, ο οποίος υποστήριξε ότι τα ευρωπαϊκά νησιά πρέπει να αποκτήσουν μόνιμο θεσμικό καθεστώς, ανάλογο με εκείνο των Εξόχως Απόκεντρων Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η δήλωση αυτή ανοίγει για πρώτη φορά τη συζήτηση για μια θεσμική κατοχύρωση της νησιωτικότητας σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Η απάντησή λοιπόν στην ερώτησή σας αυτή είναι θετική. Ναι, η Δωδεκάνησος (περιλαμβανομένης της Ρόδου) πρέπει να διεκδικήσει το καθεστώς των Εξόχως Απόκεντρων Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Απορώ, αν θέλετε, γιατί δεν το έχει κάνει μέχρι σήμερα, ενώ χωροθετείται στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ. Ίσως ο λόγος είναι το υψηλό ΑΕΠ της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου. Ωστόσο το ΑΕΠ, είναι ένας άδικος δείκτης. Πόσο μάλλον όταν αυτός διαμορφώνεται με βάση την επισφαλή τουριστική μονοκαλλιέργεια και όχι μια πραγματική οικονομική διαφοροποίηση, με προστιθέμενη αξία και ανθεκτικότητα για την περιοχή. Αυτή η διεκδίκηση του καθεστώτος των Εξόχως Απόκεντρων Περιφερειών της ΕΕ μπορεί να αποτελέσει το “κλειδί” για βελτίωση συντελεστών σε όλους τους τομείς, ύστερα φυσικά από διαπραγμάτευση. Εδώ βεβαίως θα πρέπει να τονισθεί ότι τα νησιά της Δωδεκανήσου αποτελούν λειτουργικούς γεωπολιτικούς κόμβους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο όρος αυτός συνδέει τη θαλάσσια χωροταξία, τη γαλάζια οικονομία, την ενεργειακή μετάβαση, τις θαλάσσιες μεταφορές, την προστασία των οικοσυστημάτων, και την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία, δηλαδή τη μετάβαση που επιχειρεί να αποτυπώσει η νέα Γνωμοδότηση της ΕΟΚΕ στην οποία διετέλεσα σύμβουλος: από την πολιτική της περιφερειακής αντιστάθμισης στην πολιτική της στρατηγικής νησιωτικότητας.

• Στην ευρωπαϊκή ατζέντα ξεχωρίζει το “OceanEye”, μια πρωτοβουλία για την ψηφιακή παρακολούθηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος σε πραγματικό χρόνο με τη χρήση high-tech μέσων και δορυφόρων. Πόσο ρεαλιστικό είναι να φτάσει σύντομα η εφαρμογή τέτοιων τεχνολογιών στα νησιά μας, και τι θα άλλαζε αυτό πρακτικά στη διαχείριση της υπεραλίευσης ή της ρύπανσης στα νερά μας;
Το OceanEye, εφόσον υλοποιηθεί στο πλαίσιο του νέου Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τον Ωκεανό, μπορεί να εξελιχθεί σε μια ευρωπαϊκή ψηφιακή υποδομή αντίστοιχη του Copernicus για την ξηρά. Θα αξιοποιεί δορυφορικά δεδομένα, τεχνητή νοημοσύνη, αισθητήρες και ψηφιακά δίδυμα (digital twins) για τη συνεχή παρακολούθηση των θαλασσών.
Για τη Δωδεκάνησο, η τεχνολογία αυτή είναι απολύτως ρεαλιστική. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η Ελλάδα θα συμμετάσχει στη διαμόρφωσή της ή θα περιοριστεί στον ρόλο του τελικού χρήστη. Τα οφέλη είναι ιδιαίτερα σημαντικά. Θα επιτρέπει τον έγκαιρο εντοπισμό παράνομης αλιείας, θαλάσσιας ρύπανσης, μεταβολών στην ποιότητα των υδάτων και πιέσεων στα προστατευόμενα οικοσυστήματα, ώστε οι αρμόδιες αρχές να παρεμβαίνουν προληπτικά και όχι εκ των υστέρων. Αυτό σημαίνει καλύτερη προστασία των φυσικών πόρων αλλά και των επαγγελματιών αλιέων που τηρούν τους κανόνες.
Όμως τα δεδομένα από μόνα τους δεν αρκούν. Χρειάζονται διοικητική ικανότητα, επιστημονική τεκμηρίωση και αποτελεσματική διακυβέρνηση για να μετατραπούν σε δημόσια πολιτική. Γι’ αυτό θεωρώ ότι το OceanEye πρέπει να συνδεθεί άμεσα με τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό, ώστε τα δεδομένα να αξιοποιούνται όχι μόνο για επιτήρηση, αλλά και για τη συνεχή προσαρμογή των θαλάσσιων σχεδίων στις πραγματικές μεταβολές των οικοσυστημάτων και των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Άλλες ευρωπαϊκές χώρες βρίσκονται ήδη στη δεύτερη και τρίτη γενιά θαλάσσιων σχεδίων. Για μια νησιωτική χώρα όπως η Ελλάδα, αυτή η μετάβαση σε μια ψηφιακά υποστηριζόμενη και προσαρμοστική διακυβέρνηση της θάλασσας είναι ζήτημα εθνικής κυριαρχίας και στρατηγικής αυτονομίας, προστασίας του θαλάσσιου πλούτου, φυσικού και πολιτισμικού και βιώσιμης ανάπτυξης των νησιών μας.
• Η πράσινη μετάβαση της ακτοπλοΐας συζητείται έντονα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όμως για τα νησιά μας η διασύνδεση είναι ζήτημα επιβίωσης. Ποιες υποδομές θεωρείτε ότι λείπουν σήμερα από τα λιμάνια της Δωδεκανήσου για να ακολουθήσουν αυτή την πορεία, χωρίς να επιβαρυνθεί η ακτοπλοϊκή σύνδεση ή το κόστος για τον πολίτη;
Η απανθρακοποίηση της ναυτιλίας και η πράσινη μετάβαση της ακτοπλοΐας δεν είναι μόνο τεχνολογικό ζήτημα. Για τη Δωδεκάνησο είναι πρωτίστως ζήτημα εδαφικής συνοχής. Αν οδηγήσει σε ακριβότερα εισιτήρια ή λιγότερα δρομολόγια, θα έχει αποτύχει ως δημόσια πολιτική.
Η πρόκληση δεν αφορά μόνο τα νέα πλοία, αλλά και τα λιμάνια. Χρειάζονται ηλεκτροδότηση από την ξηρά (shore-side electricity), υποδομές για καθαρά καύσιμα και σύγχρονα ενεργειακά και ψηφιακά συστήματα. Κυρίως όμως, αυτές οι επενδύσεις πρέπει να ενταχθούν σε έναν ενιαίο περιφερειακό σχεδιασμό, ώστε τα λιμάνια της Δωδεκανήσου να λειτουργούν ως ένα διασυνδεδεμένο δίκτυο και όχι αποσπασματικά.
Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να διασφαλίσει ότι το κόστος της μετάβασης δεν θα μετακυλισθεί στους νησιώτες. Εδώ το Μεταφορικό Ισοδύναμο πρέπει να λειτουργήσει όχι ως επιδοματική πολιτική, αλλά ως μόνιμος μηχανισμός ισότιμης πρόσβασης. Η πράσινη μετάβαση πρέπει να σημαίνει καλύτερες και καθαρότερες μεταφορές, όχι ακριβότερες.
Η Δωδεκάνησος μπορεί να αποτελέσει ευρωπαϊκό πρότυπο πράσινης νησιωτικής ναυτιλίας. Με την πολυνησία, τον τουρισμό και τη στρατηγική θέση της στην Ανατολική Μεσόγειο, μπορεί να γίνει πρότυπο βιώσιμης νησιωτικής συνδεσιμότητας και γαλάζιας οικονομίας, αρκεί όλα να ενταχθούν σε έναν ολοκληρωμένο νησιωτικό και θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό.
• Έχοντας διατελέσει ειδική σύμβουλος στην ΕΟΚΕ για τη διαμόρφωση της γνωμοδότησης για τις πολιτικές των ευρωπαϊκών νησιών, πιστεύετε ότι οι Βρυξέλλες κατανοούν πλήρως τι σημαίνει νησιωτικότητα, με όρους λειψυδρίας, γεωγραφικής απομόνωσης και ενεργειακής εξάρτησης, ή εξακολουθούν να σχεδιάζουν με μια γενική, οριζόντια λογική;
Θα έλεγα ότι η Ευρώπη βρίσκεται σήμερα σε ένα σημείο καμπής. Για πρώτη φορά αναγνωρίζει ότι η νησιωτικότητα δεν είναι απλώς μια γεωγραφική ιδιαιτερότητα, αλλά μια διαρθρωτική συνθήκη που επηρεάζει κάθε δημόσια πολιτική. Αυτό αποτυπώνεται και στην Ευρωπαϊκή στρατηγική για τα νησιά, και στην γνωμοδότηση της ΕΟΚΕ στην οποία είχα την τιμή να συμβάλω, ως σύμβουλος του εισηγητή, νησιώτη συμπατριώτη μου, κ.Γιάννη Βαρδακαστάνη.
Ωστόσο, εξακολουθεί να υπάρχει απόσταση ανάμεσα στην αναγνώριση του προβλήματος και στον τρόπο σχεδιασμού των πολιτικών. Πολύ συχνά εφαρμόζεται μια οριζόντια λογική, σαν όλα τα ευρωπαϊκά εδάφη να ξεκινούν από τις ίδιες συνθήκες.
Τα νησιά, όμως, αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα αυξημένο κόστος μεταφορών, λειψυδρία, ενεργειακή εξάρτηση, περιορισμένες οικονομίες κλίμακας, δυσκολότερη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης, αλλά και ιδιαίτερες γεωπολιτικές προκλήσεις, ειδικά στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτές οι προκλήσεις λειτουργούν σωρευτικά και απαιτούν διαφορετική προσέγγιση.
Η πραγματική πρόκληση δεν είναι περισσότερες επιδοτήσεις, αλλά η ενσωμάτωση της νησιωτικής διάστασης σε κάθε ευρωπαϊκή πολιτική. Αυτό σημαίνει ότι κάθε νέα νομοθεσία για την ενέργεια, το περιβάλλον ή τις μεταφορές πρέπει να αξιολογείται εκ των προτέρων ως προς τις επιπτώσεις της στα νησιά. Αυτή είναι η λογική της ρήτρας νησιωτικότητας (Island Proofing) και του Islands Pact, που προτείναμε στη γνωμοδότηση της ΕΟΚΕ. Αν πετύχουμε αυτή τη μετάβαση, η νησιωτικότητα δεν θα αντιμετωπίζεται πλέον ως πρόβλημα που χρειάζεται αποζημίωση, αλλά ως «ιδιαίτερη μορφή λειτουργικής εδαφικότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης», που απαιτεί διαφορετικό σχεδιασμό. Αυτό, πιστεύω, είναι το μεγάλο στοίχημα της επόμενης ευρωπαϊκής προγραμματικής περιόδου.
• Κλείνοντας, ποιο θεωρείτε το πιο επείγον και άμεσο βήμα που πρέπει να κάνει η Ελλάδα τους επόμενους μήνες, ώστε τα Δωδεκάνησα να μην μείνουν στο περιθώριο αυτής της νέας ευρωπαϊκής στροφής προς τη Γαλάζια Οικονομία;
Αγαπητή κ.Φώτη, η Ελλάδα έχει μπροστά της μια ιστορική ευκαιρία. Αν κινηθεί έγκαιρα, με βάση τις νέες Ευρωπαϊκές στρατηγικές και πρωτοβουλίες, τα Δωδεκάνησα μπορούν να γίνουν ευρωπαϊκό πρότυπο για τη Γαλάζια Οικονομία και τη βιώσιμη νησιωτική ανάπτυξη, ως ένας πολύ διακριτός «λειτουργικός χώρος» μεγάλης σημασίας. Η επήρεια των Δωδεκανήσων εξασφαλίζει και την Αποκλειστική Οικονομική ζώνη Ελλάδας-Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο. Στο σημείο αυτό, η εκπόνηση του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδίου που περιλαμβάνει τα Δωδεκάνησα, αποτελεί προτεραιότητα, για ένα λόγο παραπάνω ότι δεν έχει ακόμα θεσμοθετηθεί το Περιφερειακό Χωροταξικό Πλαίσιο Νοτίου Αιγαίου.
Η παρούσα κυβέρνηση δίνει προτεραιότητα στα τομεακά Ειδικά Χωροταξικά πλαίσια (ΕΧΠ-ΑΠΕ, ΕΧΠ-βιομηχανίας, ΕΧΠ-Τουρισμού) και όχι στα ολοκληρωμένα Περιφερειακά πλαίσια μεταξύ των οποίων είναι τα Θαλάσσια χωροταξικά πλαίσια. Αυτή η διαδικασία πρέπει να αντιστραφεί.
Τα τομεακά πλαίσια οφείλουν να εναρμονίζονται προς τα Θαλάσσια Χωροταξικά Πλαίσια τα οποία είναι στρατηγικά, ολοκληρωμένα, προσαρμοστικά, λαμβάνουν υπόψη τους τη διάδραση γης-θάλασσας, τις σωρευτικές επιδράσεις των θαλάσσιων δραστηριοτήτων, την αντίστοιχη περιβαλλοντική επιβάρυνση, και έχουν υψηλή γεωπολιτική αξία ως εργαλεία ήπιας οριοθέτησης (soft delimitation tools).
Το Θαλάσσιο Χωροταξικό σχέδιο Νοτίου Αιγαίου, αν προτεραιοποιηθεί, θα αποτελέσει πραγματικά ατμομηχανή για την ανάπτυξη των Δωδεκανήσων αλλά και ευρύτερα του Αιγαίου.
Αν καθυστερήσει, άλλοι θα σχεδιάσουν το μέλλον της Ανατολικής Μεσογείου χωρίς εμάς. Τα νησιά μας δεν είναι μία περιφέρεια της Ευρώπης, είναι το θαλάσσιο σύνορό της και αποτελούν προπύργια γεωπολιτικής, περιβαλλοντικής και αναπτυξιακής αξίας. Η θέση τους δεν είναι στο περιθώριο των ευρωπαϊκών εξελίξεων, αλλά στην πρώτη γραμμή της νέας ευρωπαϊκής στρατηγικής.

Στέλλα Κυβέλου: «Τα Δωδεκάνησα είναι το γεωστρατηγικό κεφάλαιο της Ευρώπης»

Το αφιέρωμα (https://travel.thewom.it/grecia/spiagge-di-karpathos.html) περιγράφει την Κάρπαθο ως έναν τόπο που παραμένει «ευτυχώς σταματημένος στον χρόνο», όπου το φυσικό τοπίο, οι παραδόσεις και οι ποιοτικές υπηρεσίες συνθέτουν μια διαφορετική εκδοχή των ελληνικών διακοπών, μακριά από την πολυκοσμία των πιο προβεβλημένων νησιών.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, η Κάρπαθος είναι το μέρος όπου «η παράδοση αποτελεί τρόπο ζωής και όχι τουριστικό αξιοθέατο». Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις παραλίες της Καρπάθου, τις οποίες το μέσο χαρακτηρίζει «κοσμήματα των Δωδεκανήσων». Ξεχωρίζει η Άπελλα, η οποία παρουσιάζεται ως «η βασίλισσα της Μεσογείου», με τη πευκόφυτη βλάστηση να καταλήγει σε σμαραγδένια νερά δημιουργώντας ένα σκηνικό εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς.

Εξίσου εντυπωσιακή περιγράφεται η Κυρά Παναγιά, η «εικόνα-σύμβολο» της Καρπάθου, όπου το χαρακτηριστικό εκκλησάκι με τον κόκκινο τρούλο δεσπόζει πάνω από τον κόλπο και δημιουργεί μια από τις πιο αναγνωρίσιμες εικόνες του Αιγαίου. Το δημοσίευμα αναδεικνύει επίσης τον Διακόφτη, που αποκαλεί «Ελληνική Καραϊβική», χάρη στη λευκή άμμο και τα τιρκουάζ νερά του, καθώς και την Αμμοοπή, που παρουσιάζεται ως ιδανικός προορισμός για οικογένειες και φίλους της κολύμβησης με μάσκα. Παράλληλα, ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην Αχάτα με τα λευκά βότσαλα και τα κρυστάλλινα νερά, αλλά και στον Λευκό, όπου τα ηλιοβασιλέματα και η γαλήνη της δυτικής ακτής προσφέρουν μια διαφορετική εμπειρία του νησιού.

Το αφιέρωμα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στις παραλίες. Αντιθέτως, προβάλλει έντονα τις εναλλακτικές δραστηριότητες που μπορούν να απολαύσουν οι επισκέπτες, επιβεβαιώνοντας ότι η Κάρπαθος αποτελεί έναν ολοκληρωμένο προορισμό για τους λάτρεις της φύσης και της περιπέτειας. Οι άνεμοι του Αιγαίου, που χαρακτηρίζουν το νησί, καθιστούν την περιοχή του Αφιάρτη ένα από τα σημαντικότερα κέντρα ιστιοσανίδας στην Ευρώπη, προσελκύοντας κάθε χρόνο αθλητές και φίλους του αθλήματος από όλο τον κόσμο.

Παράλληλα, το travel.thewom.it προσκαλεί τους ταξιδιώτες να ανακαλύψουν την ενδοχώρα της Καρπάθου, δίνοντας έμφαση στον παραδοσιακό οικισμό της Ολύμπου, τον οποίο περιγράφει ως «ένα ταξίδι στον χρόνο». Εκεί, σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν έναν τρόπο ζωής που διατηρείται αναλλοίωτος εδώ και γενιές, με τα παραδοσιακά έθιμα, τη γαστρονομία και την τοπική αρχιτεκτονική να δημιουργούν μια μοναδική πολιτιστική εμπειρία. Παράλληλα, αναφέρονται και τα άλλα χωριά τα οποία χαρακτηρίζονται ως αυθεντικά «μπαλκόνια στο Αιγαίο», προσφέροντας πανοραμική θέα και γνήσια φιλοξενία. Επίσης, υπογραμμίζεται ότι η Κάρπαθος αποτελεί ιδανικό προορισμό για πεζοπορία, εξερεύνηση της φύσης και θαλάσσιες δραστηριότητες, ενώ οι θαλάσσιες εκδρομές κατά μήκος των ακτών και προς τη Σαρία προσφέρουν μοναδικές ευκαιρίες για κολύμβηση και snorkeling σε απομονωμένους κολπίσκους.

Το αφιέρωμα αποτυπώνει το πολυδιάστατο κάλεσμα του Δήμου Καρπάθου που επιδιώκει να «φωτίσει» γνωστές και άγνωστες πτυχές του προορισμού. Στο πλαίσιο αυτό, σε εξέλιξη βρίσκεται η προσπάθεια προβολής του Δήμου για παράλληλη στόχευση στο ταξιδιωτικό κοινό της Ελλάδας και του εξωτερικού που επιζητούν αυθεντικές εμπειρίες, φυσιολατρικές δραστηριότητες, εξερεύνηση σε ένα παρθένο φυσικό περιβάλλον, γνήσια φιλοξενία και μύηση στην τοπική κουλτούρα.

Πηγή: govnews.gr

Κάρπαθος: «Πρωταγωνιστεί» στην Ιταλία ως το νησί με την «εξωπραγματική» θάλασσα

ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ – Η ΕΝΩΣΗ

Πληροφορίες : Κα Παπαγεωργίου Νίκη Ρόδος 02/07/2026 Τηλ. Επικ. : 22410 28562-(εσωτ.0210) Αρ. Πρωτ. : 110

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΕΛΑΙΟΥΡΓΙΚΟΥ & ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ – Η ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ 22/7/2026

Ύστερα από Απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Οργάνωσης μας (υπ’ αριθμόν 92/19-06-2026) και τις σχετικές διατάξεις του Ν.2810/2000, όπως τροποποιήθηκε με τις διατάξεις του Ν.4015/11 , όπως τροποποιήθηκε με τις διατάξεις του Ν.4384/2016 και όπως τροποποιήθηκε με τις διατάξεις του Ν.4673/2020 όπως ισχύει σήμερα

ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΜΕ

Στη Γενική Συνέλευση που θα γίνει στις 22 Ιουλίου 2026, ημέρα ΤΕΤΑΡΤΗ και ώρα 10:00πμ έως 15:00μμ στην αίθουσα συνεδριάσεων των γραφείων του Ε.Α.Σ.Δ. που βρίσκεται στην Οδό : Κλαυδίου Πέπερ 1, Ρόδος (περιοχή Ζέφυρος) με μοναδικό θέμα :

ΘΕΜΑ : «Πραγματοποίηση των Αρχαιρεσιών σύμφωνα με το Ν.4673/2020 και συγκεκριμένα:

1. Εκλογή 7 Τακτικών μελών Διοικητικού Συμβουλίου Ε.Α.Σ.Δ.
2. Εκλογή 3 Τακτικών μελών Εποπτικού Συμβουλίου Ε.Α.Σ.Δ.
3. Εκλογή 2 Αντιπροσώπων στην ΕΘΕΑΣ.
4. Εκλογή 1 Αντιπροσώπου στην ΚΕΟΣΟΕ.

Εάν υπάρχει πρόθεση συμμετοχής σας στο παραπάνω ψηφοδέλτιο, υποβάλλετε Δήλωση Υποψηφιότητας, η οποία πρέπει να κατατεθεί εγγράφως στα γραφεία μας, το αργότερο μέχρι τις 21 Ιουλίου 2026 (άρθρο 30) και μέχρι τις 15:00μμ.

Οι υποψηφιότητες των Πρωτοβάθμιων Συνεταιρισμών – μελών μας , πρέπει να συνοδεύονται με απόφαση Διοικητικού Συμβουλίου τους για την εκπροσώπησή τους.

( Επίσης θα πρέπει να προσκομίσουν αντίγραφο των τελευταίων αρχαιρεσιών και κατανομής αξιωμάτων του Συνεταιρισμού τους ).

Τα μέλη θα πρέπει να φέρουν το Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας ή οποιοδήποτε νόμιμο έγγραφο αποδεικνύει την ταυτότητά τους, για να μην προκύψουν θέματα αναγνωρίσεώς τους από την Εφορευτική Επιτροπή και τον Δικαστικό Αντιπρόσωπο.

Με Τιμή για τον

ΕΛΑΙΟΥΡΓΙΚΟ & ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΙΚΟ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟ

ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ – Η ΕΝΩΣΗ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΓΕΩΡΓΑΛΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Πρόσκληση γενικής συνέλευσης του Ελαιουργικού & Αμπελουργικού Συνεταιρισμού Δωδ/σου