Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της υπόθεσης, ο παθών ανέφερε ότι το ίδιο εικοσιτετράωρο, περί ώρα 03.45, θέλησε να διασχίσει τη δημόσια οδό που βρίσκεται μπροστά από το κατάστημα. Ο ιδιοκτήτης ωστόσο φέρεται να του αρνήθηκε τη διέλευση, τοποθετώντας μάλιστα το χέρι του στον ώμο του παθόντος και κάνοντας αναφορά στο αναπηρικό του αμαξίδιο.
Το περιστατικό, όπως το περιέγραψε ο ίδιος ο καταγγέλλων, εκτυλίχθηκε σε δημόσιο χώρο, σε σημείο με έντονη κίνηση κατά τις νυχτερινές ώρες. Ο 54χρονος, ο οποίος γεννήθηκε και κατοικεί μόνιμα στη Γερμανία, επέλεξε να μην αφήσει το ζήτημα να περάσει απαρατήρητο και απευθύνθηκε στις αρχές, κινητοποιώντας τη διαδικασία της προανάκρισης.
Από την προανάκριση που διενεργήθηκε ταυτοποιήθηκαν τα στοιχεία του καταγγελλόμενου. Πρόκειται για 67χρονο ημεδαπό, ο οποίος εντοπίστηκε από αστυνομικούς τα ξημερώματα της Τετάρτης 22 Ιουλίου 2026, περί ώρα 01.20, εντός του καταστήματός του. Οι αστυνομικοί τον προσήγαγαν στην αρμόδια υπηρεσία, όπου και συνελήφθη.

Πέρα από την ποινική της διάσταση, η υπόθεση αναδεικνύει ένα ζήτημα που επανέρχεται συχνά στη δημόσια συζήτηση, αυτό της προσβασιμότητας και της αξιοπρεπούς μεταχείρισης των ατόμων με αναπηρία στον δημόσιο χώρο, ιδίως σε περιοχές με αυξημένη τουριστική κίνηση κατά τη θερινή περίοδο. Το γεγονός ότι ο παθών είναι επισκέπτης από το εξωτερικό προσδίδει στην υπόθεση και μια πρόσθετη διάσταση, καθώς αφορά την εικόνα που σχηματίζουν οι ξένοι επισκέπτες για τη φιλοξενία και τον σεβασμό προς τους ευάλωτους πολίτες.

Χειροπέδες σε 67χρονο καταστηματάρχη μετά από καταγγελία ανάπηρου τουρίστα που εμποδίστηκε να διασχίσει τον δρόμο

Μια πολυετής αντιπαράθεση μεταξύ γειτονικών επιχειρήσεων στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης της Ρόδου έφτασε στις αίθουσες του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου και κατέληξε σε δικαστική απαγόρευση, με την υπ’ αριθμόν 265/2026 απόφαση της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων.
Το δικαστήριο έκανε δεκτή την αίτηση τεσσάρων επιχειρηματιών του εμπορικού πυρήνα της παλιάς πόλης, οι οποίες ζητούσαν να σταματήσει η τοποθέτηση αντικειμένων σε δημόσιο χώρο από όμορη επιχείρηση εστίασης, καθώς, όπως υποστήριξαν, τους στερούσε την ορατότητα και, κατ’ επέκταση, την τουριστική πελατεία.
Το ιστορικό της διένεξης
Η αίτηση κατατέθηκε στα τέλη Ιουλίου 2025 από 2 συγκυρίες ισόγειου καταστήματος 30 τετραγωνικών μέτρων, μητέρα και κόρη, το οποίο εκμισθώνεται σε ομόρρυθμη εταιρεία συμφερόντων τους καθώς και από επιχειρηματία. Η πελατεία των δύο επιχειρήσεων αποτελείται κατά κύριο λόγο από τουρίστες, ιδίως κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου.
Ανάμεσα στα δύο καταστήματα βρίσκεται ΑΤΜ τραπεζικού ιδρύματος και κλιμακοστάσιο που οδηγεί σε όροφο, όπου λειτουργεί κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος.
Η επίμαχη ιδιοκτησία ανήκει κατά το μεγαλύτερο μέρος της στον πρώτο εκ των καθ’ ων η αίτηση, ενώ την επιχείρηση εστίασης εκμεταλλεύεται ομόρρυθμη εταιρεία συμφερόντων των ιδίων προσώπων. Όπως προκύπτει από την απόφαση, οι σχέσεις των δύο πλευρών είναι τεταμένες τουλάχιστον από το 2019, με τις μεταξύ τους έριδες να έχουν οδηγήσει και στον σχηματισμό ποινικών δικογραφιών.
Τι διαπίστωσε το δικαστήριο
Από το αποδεικτικό υλικό, στο οποίο περιλαμβάνονταν φωτογραφίες η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε, το δικαστήριο πιθανολόγησε ότι οι καθ’ ων τοποθετούσαν στον δημόσιο χώρο μπροστά από το κλιμακοστάσιο και το ΑΤΜ περισσότερες από μία πινακίδες με το μενού του καταστήματος, τραπέζι μεγάλων διαστάσεων όπου κατά διαστήματα υπήρχε μεγάλος ναργιλές, σκαμπό για υπεύθυνο προσέλκυσης τουριστών, καθώς και βαριά κυλινδρικά αντικείμενα που στήριζαν τις πινακίδες.
Τοποθετήθηκε επιπλέον πινακίδα με την ένδειξη ΑΤΜ, χωρίς το τραπεζικό ίδρυμα να συνδέεται με οποιονδήποτε τρόπο με τις ενέργειες αυτές, ενώ ιμάντας διαχωρισμού με κολωνάκι έδινε την εντύπωση ενιαίου χώρου μεταξύ του μηχανήματος και του κλιμακοστασίου της επιχείρησης.
Κατά την κρίση του δικαστηρίου, ο συνωστισμός αντικειμένων εξυπηρετούσε μεν τα συμφέροντα της επιχείρησης εστίασης, λειτουργούσε όμως σε βάρος των όμορων καταστημάτων, τα οποία κινδύνευαν από έλλειψη ορατότητας από τις δύο πλευρές του δρόμου. Με δεδομένο ότι η υπόθεση κρίθηκε εν μέσω τουριστικής περιόδου, πιθανολογήθηκε επείγουσα περίπτωση που δικαιολογούσε τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων για την ομαλή ανάπτυξη της επιχειρηματικής δραστηριότητας των αιτουσών. Ο ισχυρισμός της άλλης πλευράς ότι οι αιτούσες κινούνται καταχρηστικά, επειδή φέρονται να έχουν παρανομήσει και οι ίδιες με άλλους τρόπους, απορρίφθηκε ως μη ευρίσκων έρεισμα στον νόμο.
Η απόφαση και οι κυρώσεις
Το δικαστήριο δέχθηκε την αίτηση και απαγόρευσε στους καθ’ ων να τοποθετούν στον δημόσιο χώρο μπροστά από το ΑΤΜ και το κλιμακοστάσιο οποιοδήποτε αντικείμενο, με μοναδική εξαίρεση μία διαφημιστική ταμπέλα της επιχείρησής τους, όπως ισχύει για όλα τα καταστήματα της περιοχής. Παράλληλα απήγγειλε σε βάρος τους χρηματική ποινή 300 ευρώ υπέρ των αιτουσών για κάθε παράβαση της διάταξης και τους καταδίκασε στην καταβολή των δικαστικών εξόδων, τα οποία ορίστηκαν στο ποσό των 200 ευρώ. Σημειώνεται ότι με την αίτησή τους οι αιτούσες είχαν ζητήσει χρηματική ποινή 3.000 ευρώ και προσωπική κράτηση διάρκειας 1 έτους για κάθε παράβαση,
Τις αιτούσες εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος κ. Φώτιος Ρωμαίος.
Το ευρύτερο πλαίσιο
Η υπόθεση αναδεικνύει ένα ζήτημα που απασχολεί διαχρονικά τον εμπορικό ιστό της Μεσαιωνικής Πόλης, καθώς η χρήση του περιορισμένου δημόσιου χώρου από τις επιχειρήσεις αποτελεί συχνά πεδίο τριβών, ιδίως τους θερινούς μήνες, όταν η προσέλκυση της τουριστικής πελατείας κρίνει σε μεγάλο βαθμό τον ετήσιο τζίρο των καταστημάτων. Η απόφαση καθιστά σαφές ότι η επίκληση επιχειρηματικού συμφέροντος δεν αρκεί για να δικαιολογήσει την κατάληψη κοινόχρηστων σημείων, όταν αυτή αποβαίνει σε βάρος των όμορων επιχειρήσεων.

Δικαστική απόφαση βάζει τέλος στην κατάληψη δημόσιου χώρου στη Μεσαιωνική Πόλη

Υπάρχουν ιστορίες που δεν γράφονται με μελάνι αλλά με χλοοκοπτικό. Μία από αυτές ξεδιπλώνεται εδώ και καιρό στη Ρόδο, εκεί όπου κάποιος, αθόρυβα και χωρίς να αφήνει άλλο ίχνος πέρα από την υπογραφή του, μετατρέπει τον δημόσιο χώρο σε καμβά. Σήμερα το πρωί η υπηρεσία πρασίνου βρέθηκε ξανά μπροστά στο ίδιο σκηνικό. Στον χλοοτάπητα κάτω από τα τείχη, ο γνωστός πια «ερωτευμένος Ροδίτης» είχε προλάβει να αφήσει το αποτύπωμά του.

Αυτή τη φορά το σκηνικό στήθηκε στην καρδιά της Μεσαιωνικής Πόλης, κοντά στα γραφεία που στέγαζαν παλαιότερα τη ΔΕΗ, στο σημείο που οι ντόπιοι αναγνωρίζουν ως «το γεφυράκι». Εκεί, μέσα στο φροντισμένο πράσινο της τάφρου, κάποιος κούρεψε με ακρίβεια τον χλοοτάπητα ώστε τα ίδια τα χόρτα να σχηματίζουν, σε διαφορετικούς τόνους, τη λέξη «LOVE». Το αποτέλεσμα είναι ορατό από ψηλά, από το ύψος των τειχών, σαν μια διακριτική επιγραφή που κανείς δεν παρήγγειλε αλλά όλοι κοντοστέκονται να δουν.

Δεν πρόκειται για βανδαλισμό ούτε για φθορά. Ο χλοοτάπητας παραμένει ζωντανός και φροντισμένος, με το μήνυμα να προκύπτει αποκλειστικά από το διαφορετικό ύψος του χόρτου, εκεί που το χλοοκοπτικό πέρασε και εκεί που το άφησε ανέγγιχτο. Η τεχνική απαιτεί υπομονή, χρόνο και κάποια εξοικείωση με τη συντήρηση του πρασίνου, στοιχείο που κάνει το όλο εγχείρημα να ξεχωρίζει από μια απλή, πρόχειρη παρέμβαση.

Μια συνήθεια που επαναλαμβάνεται

Δεν είναι η πρώτη φορά που η πόλη βρίσκεται μπροστά σε ανάλογη έκπληξη. Κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί και παλαιότερα, στο πάρκο έμπροσθεν του Ενυδρείου, όπου είχε εμφανιστεί παρόμοιο σχέδιο πάνω στο γκαζόν. Η επανάληψη του μοτίβου, στο ίδιο πνεύμα και με την ίδια λογική, έχει δημιουργήσει πλέον μια μικρή «παράδοση» που οι κάτοικοι παρακολουθούν με χαμόγελο.

Από σημείο σε σημείο, το μήνυμα παραμένει το ίδιο. Άλλοτε ένα σχέδιο, άλλοτε μια λέξη, πάντα όμως με την ίδια διάθεση. Η συστηματικότητα με την οποία επανέρχονται αυτές οι παρεμβάσεις έχει μετατρέψει τον άγνωστο δημιουργό σε μια μικρή τοπική φιγούρα, για την οποία γίνεται κουβέντα χωρίς κανείς να γνωρίζει ποιος κρύβεται πίσω της.

Το παρασκήνιο της υπόθεσης

Η ταυτότητα του προσώπου που υπογράφει αυτά τα μηνύματα παραμένει άγνωστη. Δεν υπάρχει διεκδίκηση, δεν υπάρχει όνομα, δεν υπάρχει κάποιο σύνθημα πέρα από την ίδια τη λέξη που σχηματίζεται στο χορτάρι. Το μόνο που μένει είναι το αποτύπωμα, ορατό για όσο διάστημα το χόρτο διατηρεί τη διαφορά στο ύψος του, μέχρι το επόμενο κούρεμα να το σβήσει.

Για την υπηρεσία πρασίνου, το εύρημα δεν δημιουργεί ζήτημα συντήρησης, καθώς ο χλοοτάπητας δεν υφίσταται φθορά. Πρόκειται μάλλον για μια αθόρυβη παρέμβαση που, αντί να ενοχλεί, προσθέτει ένα στοιχείο τρυφερότητας στην καθημερινότητα της πόλης. Σε μια εποχή που ο δημόσιος χώρος συνήθως γίνεται γνωστός για αρνητικούς λόγους, η συγκεκριμένη ιστορία ακολουθεί την αντίθετη διαδρομή.

Το ερώτημα παραμένει ανοιχτό. Ποιος είναι ο «ερωτευμένος Ροδίτης» που επιμένει να αφήνει την υπογραφή του στα γκαζόν της πόλης και σε ποιον απευθύνεται το μήνυμά του. Μέχρι να δοθεί απάντηση, αν δοθεί ποτέ, η Ρόδος αποκτά κατά καιρούς μια νέα, πρόσκαιρη επιγραφή που γεννιέται από το χορτάρι και χάνεται με το επόμενο πέρασμα του χλοοκοπτικού.

Ο ερωτευμένος Ροδίτης ξαναχτύπησε και χάραξε τη λέξη «LOVE» στον χλοοτάπητα της Μεσαιωνικής Πόλης

Δικογραφία σε βάρος 41χρονου αλλοδαπού για πράξη αυνανισμού ενώπιον περαστικού πολίτη

Ερωτηματικά για την πρεμούρα που επιδεικνύει η δημοτική αρχή να ολοκληρώσει τη διαδικασία ανάθεσης του έργου των drones στη Μεσαιωνική Πόλη, πριν δοθούν κρίσιμες απαντήσεις για τη νομιμότητα και τις εγγυήσεις προστασίας προσωπικών δεδομένων και  την ώρα που ουσιώδεις εγγυήσεις συμμόρφωσης με τον ΓΚΠΔ παραμένουν ακόμη σε εκκρεμότητα,  έθεσε μιλώντας  στο «Πρωινό Xpress»  της Ρένας Παυλάκη ο ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος και νομικός Τηλέμαχος Καμπούρης.

Ο κ. Καμπούρης είχε ζητήσει χθες την αναβολή του θέματος στη Δημοτική Επιτροπή για την ανάδειξη προσωρινού αναδόχου στο έργο των drones στη Μεσαιωνική Πόλη, , θέτοντας σειρά ερωτημάτων προς τη Δημοτική Επιτροπή για τη νομιμότητα και την επάρκεια της διαδικασίας σε σχέση με την προστασία προσωπικών δεδομένων.

Μιλώντας στο «Πρωινό Xpress», ο κ. Καμπούρης εξήγησε ότι το αίτημα αναβολής υποβλήθηκε προκειμένου, πριν προχωρήσει η διαδικασία, να απαντηθούν ερωτήματα τα οποία, όπως είπε, δεν είναι δευτερεύοντα, αλλά αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για ένα έργο που αφορά συστηματική επιτήρηση δημόσιου χώρου με τεχνολογικά μέσα.

Το θέμα ήρθε σήμερα  στη Δημοτική Επιτροπή για την επικύρωση της ανάδειξης προσωρινού αναδόχου και, επί της ουσίας, για να ανοίξει ο δρόμος προς την υπογραφή της σύμβασης με τη μοναδική εταιρεία που συμμετείχε στον διαγωνισμό. Ο κ. Καμπούρης σημείωσε ότι, πριν από την οριστική ολοκλήρωση της διαδικασίας, θα υπάρξει και ο απαιτούμενος έλεγχος από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Ωστόσο, κατά την άποψή του, αυτό δεν αναιρεί την ανάγκη η Δημοτική Επιτροπή να γνωρίζει τι ακριβώς καλείται να εγκρίνει.

Η διαδικασία αντεστραμμένη

Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του ήταν ότι, στο έργο των drones, η σειρά των ενεργειών εμφανίζεται αντεστραμμένη. Όπως τόνισε, η τεχνική μελέτη και η διακήρυξη έχουν ήδη διαμορφώσει κρίσιμες επιλογές υψηλού κινδύνου, χωρίς να έχει προηγηθεί η αναγκαία αξιολόγηση των συνεπειών τους για τα προσωπικά δεδομένα.

Το βασικό ερώτημα, όπως το θέτει ο κ. Καμπούρης, είναι εάν η γνώμη του DPO, δηλαδή του Υπευθύνου Προστασίας Δεδομένων του Δήμου, ζητήθηκε πριν από τον σχεδιασμό και την έγκριση της μελέτης.

Από τα στοιχεία που παραθέτει η ίδια η δημοτική αρχή, όπως επισημαίνει, προκύπτει ότι η Τεχνική Μελέτη συντάχθηκε τον Απρίλιο του 2026, ενώ η γνωμοδότηση του DPO εκδόθηκε στις 26 Μαΐου 2026. Συνεπώς, ο σχεδιασμός του έργου είχε ήδη ολοκληρωθεί όταν ζητήθηκε η γνώμη του DPO.

Με άλλα λόγια, κατά τον κ. Καμπούρη, η γνωμοδότηση δεν διαμόρφωσε τον σχεδιασμό, αλλά κλήθηκε να αξιολογήσει εκ των υστέρων έναν ήδη διαμορφωμένο σχεδιασμό.

Η παρατήρηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η προστασία δεδομένων εκ σχεδιασμού δεν λειτουργεί ως τυπική επικύρωση μιας ήδη ειλημμένης απόφασης. Αντιθέτως, έχει νόημα όταν προηγείται και μπορεί να επηρεάσει ουσιαστικά τις επιλογές του έργου: το είδος της τεχνολογίας, την έκταση της επιτήρησης, τον τρόπο καταγραφής, την αποθήκευση, την πρόσβαση στα δεδομένα και τα μέτρα περιορισμού του κινδύνου.

Η απουσία της Εκτίμησης Αντικτύπου DPIA

Ακόμη πιο κρίσιμο, όπως τόνισε, είναι το ζήτημα της Εκτίμησης Αντικτύπου, της λεγόμενης DPIA. Η DPIA είναι το βασικό εργαλείο που πρέπει να προηγείται όταν μια επεξεργασία δεδομένων ενδέχεται να δημιουργεί υψηλό κίνδυνο για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών. Δεν αρκεί να γίνει κάποια στιγμή πριν πετάξουν τα drones. Πρέπει να γίνεται σε στάδιο τέτοιο ώστε να μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά τον σχεδιασμό του έργου.

Σύμφωνα με τον κ. Καμπούρη, η ίδια η απάντηση της δημοτικής αρχής επιβεβαιώνει ότι μέχρι σήμερα δεν έχει εκπονηθεί η απαιτούμενη Εκτίμηση Αντικτύπου, αλλά ότι αυτή «θα εκπονηθεί» στο μέλλον. Ωστόσο, η μελέτη και η διακήρυξη έχουν ήδη καθορίσει τις πλέον κρίσιμες τεχνολογικές επιλογές του έργου: τεχνητή νοημοσύνη, θερμικές κάμερες, πτήσεις BVLOS, ζωντανή μετάδοση εικόνας και αποθήκευση δεδομένων.

Επομένως, η αξιολόγηση του αντικτύπου φαίνεται να ακολουθεί τον σχεδιασμό αντί να τον προηγείται. Και αυτό, όπως υπογραμμίζει, γεννά εύλογα ερωτήματα ως προς το πόσο μπορεί πλέον να επηρεάσει ουσιαστικά αποφάσεις που έχουν ήδη ληφθεί.

«Η μελέτη και η διακήρυξη είναι ήδη κλειδωμένες για επιλογές υψηλού κινδύνου πριν από την Εκτίμηση Αντικτύπου. Άρα η σειρά που έπρεπε να γίνουν τα πράγματα είναι αντεστραμμένη», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ιδιαίτερη σημασία απέδωσε και στο γεγονός ότι στην απάντηση της δημοτικής αρχής γίνεται αναφορά σε μελλοντική ολοκλήρωση της DPIA. Όπως ανέφερε, δεν είναι δυνατόν να γίνεται λόγος για συμπεράσματα μιας Εκτίμησης Αντικτύπου που δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.

Απουσία τεκμηρίωσης αναγκαιότητας και αναλογικότητας

Ο κ. Καμπούρης στάθηκε επίσης στην ανάγκη τεκμηρίωσης της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας του έργου. Όπως εξήγησε, η απάντηση της δημοτικής αρχής μπορεί να τεκμηριώνει την ανάγκη ύπαρξης ενός μέσου εποπτείας της Μεσαιωνικής Πόλης. Δεν τεκμηριώνει όμως ειδικά γιατί είναι απολύτως αναγκαία η χρήση τεχνητής νοημοσύνης, θερμικών καμερών και λοιπών τεχνολογιών αυξημένης παρεμβατικότητας.

Και επειδή ακριβώς αυτά τα στοιχεία είναι που δημιουργούν τον υψηλότερο κίνδυνο για τα δικαιώματα των πολιτών, θα ανέμενε κανείς, όπως σημειώνει, μία περισσότερο συγκεκριμένη αιτιολόγηση. Το ερώτημα δεν είναι μόνο αν ο Δήμος μπορεί να αξιοποιήσει τεχνολογία για την εποπτεία της Μεσαιωνικής Πόλης. Το ερώτημα είναι αν έχει αποδείξει, πριν δεσμευθεί συμβατικά, γιατί χρειάζεται αυτό το συγκεκριμένο επίπεδο τεχνολογικής παρέμβασης.

Ο Δήμος, κατά τον κ. Καμπούρη, όφειλε ήδη να έχει αιτιολογήσει γιατί απαιτούνται drones, γιατί απαιτείται τεχνητή νοημοσύνη, γιατί προβλέπονται θερμικές κάμερες, γιατί χρειάζονται πτήσεις BVLOS, γιατί είναι αναγκαία η ζωντανή μετάδοση εικόνας, γιατί προβλέπεται αποθήκευση δεδομένων και ποιος είναι ο ακριβής σκοπός της επιτήρησης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτά που έπρεπε αυστηρά και δεσμευτικά να έχουν προηγηθεί είναι η έγκαιρη συμμετοχή και γνωμοδότηση του DPO, η DPIA στο στάδιο του σχεδιασμού, η τεκμηρίωση της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας και ο προσδιορισμός της νομικής βάσης επεξεργασίας.

Αντιθέτως, άλλα ζητήματα, όπως η σύμβαση του άρθρου 28 με τον ανάδοχο, οι διαδικασίες ενημέρωσης των πολιτών και ο τελικός χρόνος διατήρησης των δεδομένων, θα μπορούσαν να εξειδικευθούν σε επόμενο στάδιο, υπό την προϋπόθεση όμως ότι θα είναι έτοιμα πριν ο ανάδοχος αποκτήσει πρόσβαση σε δεδομένα και πριν αρχίσει να λειτουργεί το σύστημα.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στο ζήτημα της ενημέρωσης των πολιτών και των επισκεπτών. Η δημοτική αρχή, όπως προκύπτει από την απάντησή της, δεσμεύεται ότι θα προβλέψει κατάλληλη διαδικασία ενημέρωσης. Αυτό όμως, κατά τον κ. Καμπούρη, σημαίνει ότι σήμερα η διαδικασία αυτή δεν υπάρχει ακόμη. Οι πολίτες δεν γνωρίζουν πού θα πετούν τα drones, τι θα καταγράφεται, για πόσο χρόνο θα διατηρείται και ποιος θα έχει πρόσβαση στα δεδομένα.

Το ίδιο ισχύει και για τη χαρτογράφηση των πτήσεων. Η αναφορά ότι η DPIA θα περιλαμβάνει ειδικό παράρτημα με τις διαδρομές πτήσεων οδηγεί, κατά τον κ. Καμπούρη, στο συμπέρασμα ότι η Δημοτική Επιτροπή καλείται σήμερα να εγκρίνει ένα έργο χωρίς να έχει στα χέρια της κρίσιμες πληροφορίες για το πού, πότε και με ποιον τρόπο θα λειτουργεί το σύστημα.

«Με την επιστολή μου προσπάθησα να δώσω στους ανθρώπους της επιτροπής να καταλάβουν τι πρόκειται να ψηφίσουν. Υπάρχει όμως μια πρεμούρα, μια βιασύνη να προχωρήσει ο διαγωνισμός. Drones δεν είχαμε τα τελευταία 50 χρόνια στη Μεσαιωνική Πόλη, δεν θα πάθουμε κάτι αν περιμένουμε να γίνει νόμιμα η επεξεργασία των δεδομένων», ανέφερε.

Σε σχέση με την πιθανή προηγούμενη διαβούλευση με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, ο κ. Καμπούρης διευκρίνισε ότι δεν πρόκειται για διαδικασία που είναι πάντοτε υποχρεωτική. Ενεργοποιείται εφόσον, μετά την ολοκλήρωση της DPIA, παραμένει υψηλός υπολειπόμενος κίνδυνος που δεν μπορεί να μετριαστεί επαρκώς. Κατά συνέπεια, χωρίς ολοκληρωμένη DPIA, κανείς δεν μπορεί ακόμη να γνωρίζει αν απαιτείται τέτοια διαβούλευση.

Αυτό, όμως, όπως υπογράμμισε, αναδεικνύει ακριβώς το πρόβλημα: η δημοτική αρχή εμφανίζεται να ζητά από τη Δημοτική Επιτροπή να προχωρήσει τη διαδικασία, ενώ κρίσιμες απαντήσεις παραπέμπονται στο μέλλον.

«Η απάντηση του κ. Βαγιανού, παρότι φαίνεται ολοκληρωμένη, ουσιαστικά δεν απαντάει στα ερωτήματα. Μετατρέπει κάθε ερώτηση σε μια υπόσχεση ότι κάτι θα γίνει πριν από την επεξεργασία. Ενώ προβάλλει μια εικόνα πληρότητας, το μεγαλύτερο μέρος της συμμόρφωσης εκκρεμεί», ανέφερε ο κ. Καμπούρης.

Το ισχυρότερο σημείο της κριτικής του παραμένει η χρονική σειρά: μελέτη και διακήρυξη προηγήθηκαν της γνώμης του DPO και προηγούνται της DPIA. Δηλαδή, κατά την άποψή του, ο σχεδιασμός έκλεισε πριν αξιολογηθεί ο αντίκτυπός του.

Το βασικό ερώτημα, συνεπώς, παραμένει αναπάντητο: κατά πόσον είναι θεσμικά ορθό να προχωρά η διαδικασία ανάθεσης ενός συστήματος συστηματικής επιτήρησης δημόσιου χώρου, όταν σημαντικό μέρος των ουσιωδών εγγυήσεων συμμόρφωσης με τον ΓΚΠΔ δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.

Τηλέμαχος Καμπούρης στον RV για τα drones: “Γιατί τόση πρεμούρα της δημοτικής αρχής να ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός πριν δοθούν οι κρίσιμες απαντήσεις;”

Η συνεδρίαση της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων (ΠΕΔ) Νοτίου Αιγαίου υπό τον πρόεδρο της και δήμαρχο Ρόδου Αλέξανδρο Κολιάδη την Πέμπτη 7 Μαΐου, ανέδειξε τη ρήξη μεταξύ της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της Κεντρικής Διοίκησης, με επίκεντρο τη διαχείριση του δημόσιου χώρου και τον στρατηγικό σχεδιασμό των νησιωτικών οικονομιών.
Η αντιπαράθεση για το καθεστώς των παραλιών και οι εκκρεμότητες του χωροταξικού σχεδιασμού συνθέτουν το σκηνικό μιας εμπλοκής, η οποία πλέον παίρνει τον δρόμο της δικαιοσύνης με πρωτοβουλία του δημάρχου Ρόδου.
Μήνες διαπραγματεύσεων, παραλίες ανέτοιμες με τη σεζόν σε εξέλιξη και ένας προορισμός εκτεθειμένος στους επισκέπτες του, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για τον δήμαρχο Ρόδου Αλέξανδρο Κολιάδη, ο οποίος ανέδειξε το ζήτημα κατά την ενημέρωση των συναδέλφων του στο πλαίσιο της έναρξης της συνεδρίασης.
Η σύγκρουση με την ΕΤΑΔ έχει φτάσει σε σημείο χωρίς επιστροφή, με τη σύμφωνη γνώμη πλέον και των μελών της ΠΕΔ Νοτίου Αιγαίου, αφού τα προβλήματα είναι κοινά.
Οι συζητήσεις με την ΕΤΑΔ έδειχναν να υπάρχει κοινός τόπος, μέχρι που αποφάσισε να καθορίσει τιμές μίσθωσης με δικές της αποφάσεις, παρακάμπτοντας τον νόμο 5092/2024 που θεσπίστηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών και ορίζει ρητά πώς υπολογίζεται η αξία κάθε τετραγωνικού μέτρου.
Οι τιμές που επέβαλε η ΕΤΑΔ είναι, σύμφωνα με τον κ. Κολιάδη, διπλάσιες ή και τριπλάσιες αυτών που προβλέπει η Κτηματική Υπηρεσία, κάτι που είναι απαγορευτικό για τους κατοίκους, για τους επισκέπτες αλλά και για τους ίδιους τους επιχειρηματίες, σημειώνοντας ότι επιπλέον δημιουργείται και αθέμιτος ανταγωνισμός. Επίσης, κατά την ενημέρωση αναφέρθηκε στην αδικία που υφίστανται οι ντόπιοι επαγγελματίες που δραστηριοποιούνταν στις παραλίες για χρόνια, ενοικιάζοντας ομπρέλες και ξαπλώστρες.
Όταν ο δήμαρχος Ρόδου ζήτησε από την ΕΤΑΔ να αναθεωρηθεί αυτή η απόφαση και να εφαρμοστεί ο νόμος, η απάντηση ήταν πως «είναι πολύ δύσκολο να μειωθούν οι τιμές» κι εκεί επήλθε η οριστική ρήξη.

Ο πρώην δήμαρχος Ρόδου και γ.γ. της ΠΕΔ Νοτίου Αιγαίου κ. Αντώνης Καμπουράκης, με μεγάλη εμπειρία στον τουριστικό κλάδο, επέστησε την προσοχή σε έναν ακόμα κίνδυνο. «Πράγματι ο σκοπός του είναι να αυξήσουν το ετήσιο κόμιστρο.
Η ΕΤΑΔ σχεδιάζει πλειστηριασμούς, με τη λογική ότι σε περιοχές όπως τα Δωδεκάνησα, η εγγύτητα με την Τουρκία θα δημιουργήσει ενδιαφέρον από δύο χώρες και άρα υψηλότερες προσφορές. Κινδυνεύει το ίδιο το προϊόν, το ίδιο το νησί, ο ίδιος ο προορισμός και όχι το ξενοδοχείο ή το εστιατόριο ή η καντίνα», ανέφερε μεταξύ άλλων ο κ. Καμπουράκης.
Ο γ.γ. της ΠΕΔ ανέφερε ότι είναι υποχρέωση των αιρετών να οδηγήσουν τα πράγματα σε άμεση λύση καθώς οι παραλίες δεν ανήκουν στις επιχειρήσεις αλλά κατά κύριο λόγο στους Ροδίτες, «πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι τιμές στις ξαπλώστρες θα είναι προσιτές» είπε χαρακτηριστικά.
Ομάδα νομικών, όπως είπε ο πρόεδρος της ΠΕΔ, εργάζεται ήδη για να αμφισβητήσει νομικά το δικαίωμα της ΕΤΑΔ να εξαιρείται από το κοινό νομοθετικό πλαίσιο και να καθορίζει αυθαίρετα τιμές. Παράλληλα, η ΠΕΔ θέτει ανοιχτά το ζήτημα της επιστροφής της διαχείρισης των παραλιών στο Υπουργείο Οικονομικών, με τη λογική του 60-40% που εφαρμόζεται αλλού. Αυτό μπορεί να ακούγεται φιλόδοξο, είπε ο Κολιάδης, αλλά είναι δικαίωμα που ο Δήμος οφείλει να διεκδικήσει.

Η «ωρολογιακή βόμβα» του χωροταξικού
Το δεύτερο μεγάλο θέμα που αναδείχθηκε από τη συνεδρίαση ήταν τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια που έχουν προκαλέσει σωρεία αντιδράσεων εξαιτίας του τρόπου που η Πολιτεία επιχειρεί να τα καταρτίσει αλλά και να τα επιβάλει. Ο νομικός σύμβουλος της ΠΕΔ Δρ Μιχάλης Παπαγεωργίου ήταν ξεκάθαρος, λέγοντας ότι αυτή τη στιγμή καλλιεργείται μια «βόμβα», όπως είπε χαρακτηριστικά. Στρατηγικές μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων γράφονται σε τεχνικά γραφεία από ανθρώπους που δεν έχουν επισκεφθεί τα νησιά, δεν αντιλαμβάνονται τη φέρουσα ικανότητα κάθε Δήμου, δεν ξέρουν πού πρέπει να επεκταθούν οικισμοί και πού να περιοριστούν, επισημάνθηκε κατά τη συνεδρίαση. Ο ρόλος των Δήμων στον πολεοδομικό σχεδιασμό είναι στην ουσία διακοσμητικός, όπως επισημάνθηκε, καθώς ζητείται μια απλή γνώμη, χωρίς όμως να είναι δεσμευτική.
Το χαοτικό αποτέλεσμα, προειδοποίησε ο κ. Παπαγεωργίου, θα φανεί σε μερικά χρόνια με μελέτες ανεπίκαιρες, προσφυγές και πολεοδομικό κενό για δεκαετίες. Το ζήτημα έχει και συνταγματική διάσταση, γιατί το ΣτΕ απαιτεί χωροταξικό σχεδιασμό, αλλά ο τρόπος που γίνεται σήμερα δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις.

Στη Ρόδο αναδεικνύεται η διάσταση της διάκρισης κτηματολογικών και πολεοδομικών δρόμων, όπου σημαντικό μέρος του κτηματολογίου ανάγεται στην περίοδο της Ιταλοκρατίας και δεν έχει ακόμα ενταχθεί στο εθνικό κτηματολόγιο· ο κίνδυνος είναι αναλογικά μεγαλύτερος. Κανείς δρόμος εκτός σχεδίου δεν είναι σήμερα σε νομικά ασφαλή θέση.
Κατά τη συνεδρίαση αποφασίστηκε η συγκρότηση επιτροπής εργασίας από εκπροσώπους της ΠΕΔ σε συνεργασία με τον νομικό σύμβουλο Δρ. Μ. Παπαγεωργίου και τεχνοκράτες. Στόχος είναι να διαμορφωθεί συγκροτημένη πρόταση για όλα τα εκκρεμή χωροταξικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένων των ΑΠΕ και του Τουρισμού, που θα κατατεθεί στα συναρμόδια υπουργεία.
Στο πλαίσιο της συνεδρίασης, η ΠΕΔ Νοτίου Αιγαίου απασχολήθηκε επίσης με την επιστολή του δημάρχου Κω σχετικά με την ευθύνη αναστολής λειτουργίας των εκπαιδευτικών μονάδων σε περιπτώσεις δυσμενών καιρικών φαινομένων.
Το σώμα ψήφισε ομοφώνως υπέρ του αιτήματος για ένα σαφέστερο θεσμικό πλαίσιο που θα προστατεύει τους αιρετούς από άδικες νομικές περιπέτειες, αναγνωρίζοντας ότι η απόφαση για την ασφάλεια των μαθητών βασίζεται στην άμεση γνώμη της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Παράλληλα, εγκρίθηκε το ψήφισμα της ΠΕΔ Βορείου Αιγαίου για τη Β’ Φάση των Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων, ενώ το Διοικητικό Συμβούλιο επικύρωσε την εισφορά της ΠΕΔ στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου του Αναπτυξιακού Οργανισμού «ΠΕΔΙΑ 2.0 Α.Ε.».
Τέλος, σε κλίμα συγκίνησης έγινε αποδεκτή η αίτηση παραίτησης του επί χρόνια υπαλλήλου της ΠΕΔ Γιάννη Τομαή λόγω συνταξιοδότησης. Οι αιρετοί, κυρίως οι παλαιότεροι που είχαν συνεργασία μαζί του για πολλά χρόνια, εξήραν την προσφορά, τις γνώσεις και την αφοσίωσή του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, με τον πρόεδρο της ΠΕΔ κ. Αλέξανδρο Κολιάδη να επισημαίνει ότι η πόρτα θα είναι πάντα ανοιχτή για τυχόν παρεμβάσεις στις συνεδριάσεις αν ο ίδιος το επιθυμεί, καθώς οι γνώσεις του και η εμπειρία του είναι χρήσιμες για τους αιρετούς.

Παραλίες και χωροταξικό στο επίκεντρο της συνεδρίασης της ΠΕΔ Ν. Αιγαίου

Σύλληψη 37χρονου Βέλγου για βιντεοσκόπηση γυναικών και ανηλίκων και ανάρτηση σε Facebook Stories χωρίς συναίνεση
Η εικόνα μιας τουριστικής πόλης που κινείται σε χειμερινούς ρυθμούς μπορεί να δείχνει ήρεμη, όμως η ψηφιακή πραγματικότητα κάνει τα όρια της ιδιωτικής ζωής πιο εύθραυστα από ποτέ. Στη Ρόδο, ένα περιστατικό που ξεκίνησε ως απλή παρουσία σε δημόσιο χώρο και εξελίχθηκε σε ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα, κατέληξε σε σύλληψη και σχηματισμό δικογραφίας για παράβαση της νομοθεσίας περί προσωπικών δεδομένων. Η υπόθεση φωτίζει μια γκρίζα ζώνη που συναντάται ολοένα συχνότερα, τη σύγκρουση ανάμεσα στη δυνατότητα καταγραφής με ένα κινητό και στο δικαίωμα των πολιτών, ιδίως όταν εμπλέκονται ανήλικοι, να μη μετατρέπονται σε περιεχόμενο χωρίς να το γνωρίζουν και χωρίς να το επιτρέπουν.
Το συμβάν τοποθετείται στις 08/02/2026 και ώρα 12:30, στο πάρκο Δημοκρατίας, σε σημείο κοντά σε καφετέρια. Εκεί, 3 γυναίκες ελληνικής υπηκοότητας, ηλικίας 33, 43 και 39 ετών, κατέθεσαν ότι βιντεοσκοπήθηκαν μαζί με τα ανήλικα παιδιά τους από 37χρονο Βέλγο. Το κρίσιμο στοιχείο δεν περιορίζεται στην καταγραφή, αλλά στο επόμενο βήμα που αποδίδεται στον κατηγορούμενο, ότι το βιντεοληπτικό υλικό αναρτήθηκε σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης και συγκεκριμένα σε Facebook, στο πεδίο Stories, μέσω προσωπικού λογαριασμού, χωρίς τη συναίνεση των παθουσών.
Οι παθούσες υπέβαλαν τις σχετικές καταθέσεις, γεγονός που ενεργοποίησε άμεσα διαδικασίες προανάκρισης. Το ίδιο απόγευμα, στις 18:10 της 08/02/2026, ο 37χρονος εντοπίστηκε από αστυνομικούς που περιπολούσαν στο Μανδράκι, επί της οδού Γ. Παπανικολάου. Ακολούθησε προσαγωγή και στις 19:20 της ίδιας ημέρας η σύλληψη.
Παράλληλα, κατασχέθηκε ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας που βρέθηκε στην κατοχή του, το οποίο αποστέλλεται ως πειστήριο.
Το αδίκημα που καταγράφεται αφορά παράβαση της νομοθεσίας περί προσωπικών δεδομένων, με αναφορά στον Ν.4624/2019 και τη «Προστασία Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα». Η υπόθεση χαρακτηρίζεται ως πλημμέλημα και ως τετελεσμένο, με μέσο τέλεσης το τηλέφωνο και με έμφαση στη διάσταση της διάδοσης μέσω πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, η κοινωνική βαρύτητα συχνά ξεπερνά την αρχική πράξη της καταγραφής. Η ανάρτηση σε Stories, ακόμη κι αν έχει χρονικό ορίζοντα προβολής, λειτουργεί ως δημόσια έκθεση, αφού δημιουργεί πολλαπλές πιθανότητες περαιτέρω διάδοσης, καταγραφής από τρίτους, λήψης στιγμιότυπων και αναπαραγωγής. Για τους παθόντες, η απώλεια ελέγχου είναι άμεση και εντείνεται όταν στο πλάνο περιλαμβάνονται ανήλικα παιδιά, καθώς τότε το ζήτημα αγγίζει και τον πυρήνα της προστασίας ευάλωτων προσώπων στην ψηφιακή σφαίρα.
Η υπόθεση αναδεικνύει ότι η χρήση ενός κινητού δεν είναι ουδέτερη πράξη. Η ίδια συσκευή μετατρέπεται σε εργαλείο καταγραφής, επεξεργασίας και δημοσίευσης, σε χρόνο σχεδόν μηδενικό. Αυτός ο συνδυασμός ταχύτητας και ευκολίας είναι που συχνά παρασύρει ανθρώπους σε συμπεριφορές που υποτιμούν τις συνέπειες, τόσο για τα θύματα όσο και για τον ίδιο τον χρήστη που εκτίθεται ποινικά.
Ένα από τα πιο συχνά σημεία παρεξήγησης στην κοινωνία αφορά το τι επιτρέπεται στον δημόσιο χώρο. Η παρουσία σε πάρκο ή σε πλατεία δεν καταργεί αυτομάτως το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα, ειδικά όταν η καταγραφή γίνεται στοχευμένα και όταν το υλικό χρησιμοποιείται για ανάρτηση σε κοινωνικά δίκτυα, με τρόπο που ταυτοποιεί, εκθέτει ή μετατρέπει ανθρώπους σε αντικείμενο παρακολούθησης. Το γεγονός ότι το περιστατικό αφορά συγκεκριμένες γυναίκες και τα ανήλικα παιδιά τους ενισχύει την αίσθηση ότι δεν πρόκειται για τυχαία λήψη ενός γενικού πλάνου, αλλά για περιγραφή που παραπέμπει σε στοχευμένη καταγραφή.
Η πρακτική των Stories, ακριβώς επειδή παρουσιάζεται ως κάτι «ελαφρύ» και «προσωρινό», συχνά λειτουργεί σαν άλλοθι. Στην πραγματικότητα, για τους παθόντες, η χρονική διάρκεια δεν αναιρεί την προσβολή. Η απλή γνώση ότι ένα στιγμιότυπο της οικογενειακής τους στιγμής μπορεί να προβλήθηκε σε άγνωστο κοινό, χωρίς συναίνεση, αρκεί για να δημιουργήσει αίσθημα παραβίασης, φόβου και έκθεσης.
Σε μια κοινωνία που πλέον ζει με κάμερες στην τσέπη, η υπόθεση αυτή λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η τεχνολογία δεν προηγείται του δικαιώματος. Η καταγραφή ανθρώπων και η ανάρτηση υλικού, ιδίως όταν εμπλέκονται παιδιά, δεν είναι «ψηφιακό παιχνίδι», αλλά πράξη με συνέπειες. Και οι συνέπειες αυτές, όπως δείχνει η συγκεκριμένη δικογραφία, μπορούν να οδηγήσουν άμεσα σε σύλληψη, κατάσχεση συσκευής και παραπομπή στην Εισαγγελία, ακόμη κι αν ο δράστης θεωρούσε ότι πρόκειται για κάτι στιγμιαίο και ακίνδυνο.

Σύλληψη 37χρονου Βέλγου για βιντεοσκόπηση γυναικών και ανηλίκων και ανάρτηση σε Facebook Stories χωρίς συναίνεση

Η Ρόδος ενισχύει το τεχνικό της επιτελείο με την πρόσληψη του αρχιτέκτονα Κωνσταντίνου Καραγιάννη ως ειδικού συμβούλου στο γραφείο Δημάρχου. Η πράξη προβλέπει σχέση ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου και τοποθετεί τον σύμβουλο σε ιεραρχική εξάρτηση από τον Δήμαρχο χωρίς αποφασιστικές αρμοδιότητες.

Ο σύμβουλος καλείται να γνωμοδοτεί γραπτώς ή προφορικώς σε ζητήματα αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, ψηφιακού σχεδιασμού, παραμετρικής αρχιτεκτονικής και αστικού σχεδιασμού και πολεοδομίας. Η δαπάνη για το 2025 ανέρχεται σε 6.090 ευρώ.

Η επιλογή στηρίχθηκε σε δημόσια γνωστοποίηση και έλεγχο δικαιολογητικών ενώ για την πρόσληψη θα υπογραφεί ειδική σύμβαση από την οποία απορρέει η εργασιακή σχέση και αρχίζει η παροχή υπηρεσιών.

Η είσοδος εξειδικευμένου συμβούλου μπορεί να επιταχύνει την ωρίμανση μελετών και να βελτιώσει τη διαχείριση χωρικών δεδομένων με στόχο πιο τεκμηριωμένες παρεμβάσεις στον δημόσιο χώρο.

Στον Δήμο Ρόδου ο αρχιτέκτονας Κωνσταντίνος Καραγιάννης ως ειδικός σύμβουλος στον αστικό και ψηφιακό σχεδιασμό

Θα πρέπει να τονισθεί ότι η συστηματική συνεργασία με το Πράσινο Ταμείο όλων των εμπλεκομένων φορέων των ΟΤΑ, αποτελεί βασική προϋπόθεση για να προχωρήσουν έργα και μελέτες που αναβαθμίζουν τον δημόσιο χώρο και ενισχύουν την περιβαλλοντική προστασία στα νησιά μας.

Στο πλαίσιο αυτό, υπήρξε ενημέρωση για το νέο Πρόγραμμα “Δράσεις Περιβαλλοντικού Ισοζυγίου 2025” για τα έτη 2025-2026, συνολικής δημόσιας δαπάνης 80.000.000 ευρώ περίπου, που περιλαμβάνει ολοκληρωμένες παρεμβάσεις ανάπλασης και την ολοκλήρωση του Πολεοδομικού Σχεδιασμού, με έμφαση σε Δράσεις με αμιγώς πράσινες φυσικές λύσεις και Έργα ολοκληρωμένων αναπλάσεων κοινόχρηστων χώρων και χώρων πρασίνου.

Επίσης, αναλύθηκε και αξιολογήθηκε η πορεία των Δράσεων και η ανταπόκριση των Νησιωτικών Δήμων στο Πρόγραμμα “ Προστασία Θαλάσσιου Περιβάλλοντος”, μια εθνική πρωτοβουλία για την πρόληψη και αντιμετώπιση της ρύπανσης των θαλασσών και ακτών της Ελλάδας, καθώς και στο Πρόγραμμα “Προστασία και Αναβάθμιση Δασών”.

Από πλευράς του κ. Γκίκα, τέθηκε στον κ. Ανδρουλάκη η επιθυμία να υπάρξει ένα έκτακτο χρηματοδοτικό Πρόγραμμα από το Πράσινο Ταμείο για την αστική αναζωογόνηση και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα των μικρών νησιών μας, ώστε να διασφαλισθεί η ισότιμη μεταχείριση όλων των νησιών στην δυνατότητα χρηματοδότησης σχετικών Δράσεων, λαμβάνοντας τη διαβεβαίωση του κ. Ανδρουλάκη ότι η πρότασή θα εξεταστεί άμεσα.

Ο Υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Στέφανος Γκίκας, μετά την συνάντηση, δήλωσε:

«Ενισχύουμε την ανθεκτικότητα των νησιών μας και βελτιώνουμε την καθημερινότητα των πολιτών, με έργα και δράσεις που καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες. Αξιοποιούμε κάθε δυνατότητα και κάθε διαθέσιμο πόρο, με στόχο την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των νησιωτών μας και την προστασία του περιβάλλοντος. Το Πράσινο Ταμείο αποτελεί πολύτιμο συμπαραστάτη στην προσπάθεια αυτή.

Η Αυτοδιοίκηση οφείλει να είναι στην πρώτη γραμμή της Πράσινης Μετάβασης και σε αυτή την προσπάθεια οι ΟΤΑ της Νησιωτικής Χώρας θα πρέπει να ξέρουν ότι είμαστε δίπλα τους. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με σχέδιο, ευθύνη και αποφασιστικότητα προχωρά, σε σημαντικά έργα με ισχυρό κοινωνικό και περιβαλλοντικό αποτύπωμα.».

Πηγή: voicels.gr

Στέφανος Γκίκας: Ενισχύουμε την ανθεκτικότητα των νησιών μας και βελτιώνουμε την καθημερινότητα των πολιτών

Αυθαίρετες και παράνομες κατασκευές επάνω στον αιγιαλό και παραλία, αυθαίρετες καταλήψεις που καταλαμβάνουν εκτάσεις πολλαπλάσιες της τυπικά παραχωρηθείσας, παρακώλυση της ελεύθερης πρόσβασης των πολιτών, παραλίες που τελούν «υπό κατάληψη» με την ανοχή των αρμόδιων υπηρεσιών, επιχειρήσεις που σφραγίζονται τον Οκτώβριο και λειτουργούν το επόμενο καλοκαίρι σαν να μην συνέβη τίποτα  – συνθέτουν μια εικόνα κατάφωρης παραβίασης της νομιμότητας.

Το φαινόμενο αυτό δεν πλήττει μόνο συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα, αλλά γεννά και συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού σε βάρος των επιχειρήσεων που τηρούν τη νομιμότητα. Την ίδια στιγμή υπονομεύεται κάθε προοπτική βιώσιμης και ισόρροπης ανάπτυξης του τόπου μας.

Ακολουθούν χαρακτηριστικά – όχι όμως μεμονωμένα – παραδείγματα:

·       Παραλία Έλλη,  επιχείρηση   AZUL –  πρώην ΒΑΙΑ

Σύμφωνα με στοιχεία από την εφαρμογή my-coast, η παραχώρηση με κωδικό 2515 (175493) αφορά αποκλειστικά «απλή χρήση αιγιαλού». Παρ’ όλα αυτά, λειτουργεί επιχείρηση υγειονομικού ενδιαφέροντος με μόνιμες κατασκευές, οι οποίες υπερβαίνουν τα 400 τ.μ.. Για τις κατασκευές αυτές η Κτηματική Υπηρεσία Δωδεκανήσου έχει ήδη εκδώσει Πρωτόκολλα Κατεδάφισης Αυθαίρετων, Κατασκευών. Επιπλέον, ενώ η μίσθωση αφορά σε 704,13 τ.μ., η πραγματικά κατειλημμένη και εκμεταλλευόμεη από την επιχείρηση έκταση υπερβαίνει τα 2.100 τ.μ., με εξαιρετικά πυκνή ανάπτυξη ομπρελοκαθισμάτων. Η σύγκριση των αεροφωτογραφιών με την παραχωρηθείσα έκταση είναι αποκαλυπτική.

Σήμερα, κυριολεκτικά πάνω στην άμμο, έχει κατασκευαστεί αυθαίρετα και λειτουργεί εστιατόριο με βοηθητικούς χώρους, υπαίθριο μπαρ, ακόμη και παροχή υπηρεσιών μασάζ.

Η Δημοτική Επιτροπή Ρόδου, με την απόφαση 608/2024 (ΑΔΑ: 9ΨΡΛΩ1Ρ-ΣΕ8) που ελήφθη στις 23 Αυγούστου 2024, αποφάσισε τη διακοπή λειτουργίας του καταστήματος, επισημαίνοντας, μεταξύ άλλων, τα εξής:

• Η επιχείρηση δεν έχει υποβάλει διαδικτυακά γνωστοποίηση για την έναρξη λειτουργίας της.
• Δεν διαθέτει την απαιτούμενη εγκριτική απόφαση – άδεια από το Υπουργείο Πολιτισμού.
• Δεν ανευρέθη μίσθωση – παραχώρηση του τμήματος κοινόχρηστου χώρου που καταλαμβάνει για την εγκατάσταση και λειτουργία του καταστήματός της.

Παρά τα παραπάνω και την απόφαση διακοπής λειτουργίας, και ενώ μέχρι και σήμερα παραμένει άγνωστο εάν υφίστανται νόμιμη μίσθωση ή άδεια λειτουργίας, η επιχείρηση συνεχίζει απρόσκοπτα τη λειτουργία της, με νέο όνομα πλέον αλλά πανομοιότυπη δραστηριότητα, χωρίς φυσικά να έχουν αποκατασταθεί οι παρανομίες

·        Παραλία Έλλη , επιχείρηση Ronda

Σύμφωνα με επικαιροποιημένα στοιχεία από την εφαρμογή my-coast, η παραχώρηση με κωδικό 2504 (175495) αφορά απλή χρήση αιγιαλού για έκταση 439,37 τ.μ., ενώ η παραχώρηση για το 2024 με κωδικό 2533 (175511), επίσης για απλή χρήση, αναφέρεται σε έκταση 999,47 τ.μ.

Ωστόσο, έχουν κατασκευαστεί μόνιμες αυθαίρετες κατασκευές επί της παραλίας, όπως πέργολες μεγάλων διαστάσεων, εξωτερικό μπαρ και άλλες εγκαταστάσεις, οι οποίες υπερβαίνουν εμφανώς την παραχωρηθείσα χρήση. Ο συνδυασμός αυτών των κατασκευών με φυτοφράκτες αποκόπτει πλήρως την οπτική επαφή με τη θάλασσα.

Από  έγγραφα της Κτηματικής Υπηρεσίας Δωδεκανήσου προκύπτει σειρά παραβάσεων μεγάλης κλίμακας. Παράλληλα, αεροφωτογραφίες αποτυπώνουν σημαντική αυθαίρετη κατάληψη δημόσιου χώρου, με την εκμεταλλευόμενη έκταση να υπερβαίνει τα 2.000 τ.μ..

Η Δημοτική Επιτροπή Ρόδου, με την απόφαση 607/2024 (ΑΔΑ: ΨΤΟΑΩ1Ρ-ΘΜΔ) της 23ης Αυγούστου 2024, αποφάσισε την ανάκληση της άδειας ίδρυσης και λειτουργίας του καταστήματος. Ωστόσο, μέχρι σήμερα, και χωρίς να έχουν αποκατασταθεί οι παρανομίες και η αυθαίρετη κατάληψη, η επιχείρηση συνεχίζει κανονικά τη λειτουργία της.

Ευθύνες ΕΤΑΔ  για τη συνέχιση λειτουργίας  των επιχειρήσεων AZUL και RONDA

Στα ιδιωτικά συμφωνητικά μίσθωσης τμήματος αιγιαλού μεταξύ της ΕΤΑΔ ΑΕ και των μισθωτριών επιχειρήσεων, στα άρθρα που αφορούν «Χρήση του μισθίου – υποχρεώσεις μισθώτριας» και «Λήξη – Λύση της σύμβασης»  αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:

• «Η χρήση του Μισθίου πρέπει να γίνεται πάντοτε σε συμμόρφωση με την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία, χωρίς να παραβιάζεται ο προορισμός του ως κοινόχρηστου πράγματος και χωρίς να επέρχεται αλλοίωση στη γεωμορφολογία και τα βιοτικά στοιχεία του αιγιαλού»
• «Η Μισθώτρια υποχρεούται να λάβει με μέριμνα, δαπάνες και ευθύνη της όλες τις προβλεπόμενες άδειες, από κάθε τυχόν αρμόδια αρχή, τις οποίες οφείλει να τηρεί σε ισχύ καθ’ όλη τη διάρκεια της σύμβασης και να τηρεί όλες τις νόμιμες προϋποθέσεις για την επιχειρηματική της δραστηριότητα καθ’ όλη τη διάρκεια της μίσθωσης»
• «Απαγορεύεται ρητά η κατασκευή οποιασδήποτε μόνιμης ή άλλης μη επιτρεπόμενης κατασκευής επί του Μισθίου»
• « Η μίσθωση λύεται και πριν την παρέλευση του συμβατικού χρόνου, κατόπιν καταγγελίας …, σε περίπτωση που η Μισθώτρια παραβεί οιονδήποτε από του όρους του παρόντος που συνομολογούνται όλοι ως ουσιώδεις»

Θεωρούμε ότι αποτελεί υποχρέωση της ΕΤΑΔ ΑΕ να:

1. προβεί άμεσα σε λύση των ανωτέρω μισθώσεων δεδομένου ότι παραβιάζουν κατάφωρα τους όρους της μίσθωσης,
2. μην πραγματοποιηθεί οποιαδήποτε νέα μίσθωση στις εν λόγω θέσεις εάν προηγουμένως δεν έχουν κατεδαφιστεί όλες οι αυθαίρετες κατασκευές επί του αιγιαλού και της παραλίας.

·       Παραλία Anthony Quinn

Σύμφωνα με την εφαρμογή my-coast η παραχώρηση (κωδ. 20116) αφορά χρήση «τοποθέτηση ομπρελών – ξαπλωστρών» για καλυπτόμενη έκταση 82 τ.μ.. H αυθαίρετη κατάληψη του χώρου είναι εξοργιστική: Ενώ η μίσθωση αφορά μόνο  82 τ.μ., έχει γίνει  κατάληψη έκτασης περίπου 1.200 τ.μ.. Ενώ δηλαδή νόμιμα θα έπρεπε να υπάρχουν 24 ξαπλώστρες, έχουν τοποθετηθεί 150. Τα ομπρελοκαθίσματα έχουν αναπτυχθεί σε κάθε διαθέσιμη σπιθαμή χώρου, σε ορισμένα σημεία μάλιστα υπάρχει δυσκολία ακόμη και απλής διέλευσης του επισκέπτη, ενώ σε κάποια σημεία οι ξαπλώστρες βρίσκονται ακόμη και μέσα στη θάλασσα. Η παραλία επί της ουσίας έχει μετατραπεί σε ιδιωτική, όπου εάν κάποιος δεν επιθυμεί να κάνει χρήση των «υπηρεσιών» της επιχείρησης, αδυνατεί να σταθεί.

Ο αιγιαλός και η παραλία αποτελούν κοινόχρηστα αγαθά. Το Σύνταγμα και η νομοθεσία διασφαλίζουν το δικαίωμα όλων των πολιτών στην ελεύθερη πρόσβαση και ακώλυτη χρήση τους. Δεν αποδεχόμαστε να γίνουμε “ξένοι” στον τόπο μας. Τα προβλήματα στο νησί της Ρόδου είναι πολλά, αλλά οι πολίτες της Ρόδου και το Δίκτυο ΟΜΠΡΕΛΑ θα συνεχίσουν τον αγώνα για την προάσπιση του δημόσιου χώρου και του κοινού συμφέροντος.

ΟΜΠΡΕΛΑ – Δίκτυο για τη Προάσπιση του Δημόσιου Χώρου

Δίκτυο Ομπρέλα: Η ακραία παραβατικότητα στις παραλίες της Ρόδου καλά κρατεί…

• Σε περίπτωση παράβασης της απόφασης, προβλέπεται χρηματική ποινή ύψους 500 ευρώ για κάθε παραβίαση, καθώς και προσωπική κράτηση ενός μηνός για το ίδιο διάστημα.
Τα παραπάνω μέτρα θα ισχύουν μέχρι να εκδικαστεί πλήρως η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, για την οποία έχει ήδη οριστεί δικάσιμος στα τέλη Ιανουαρίου 2026.
Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται τοποθεσία μπροστά από υποκατάστημα τράπεζας, όπου κατά τους αιτούντες είχε δημιουργηθεί αυθαίρετη επέκταση εμπορικής δραστηριότητας χωρίς σχετικές άδειες. Οι ενέργειες που καταγγέλλονται περιλαμβάνουν την εγκατάσταση εμπορικών στοιχείων (τραπεζοκαθίσματα, πινακίδες, λογότυπα), τα οποία –όπως αναφέρουν– παρεμπόδιζαν την ελεύθερη διέλευση και προσέβαλαν τη λειτουργικότητα άλλων επιχειρήσεων της περιοχής.
Σύμφωνα με τους ίδιους, οι πρακτικές αυτές εφαρμόζονται επί χρόνια, παρά παλαιότερες δικαστικές αποφάσεις που είχαν ήδη επιβάλει περιορισμούς. Επισημαίνουν δε, ότι έχει πληγεί η εικόνα της Παλιάς Πόλης, τόσο ως χώρου ιστορικής σημασίας όσο και ως τουριστικού προορισμού.
Η δικαστική απόφαση θεωρείται κομβικής σημασίας, καθώς επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της νομιμότητας στην εμπορική εκμετάλλευση κοινόχρηστων χώρων σε μια από τις πιο εμβληματικές περιοχές της Ρόδου. Η εξέλιξη προκαλεί ενδιαφέρον όχι μόνο στον επιχειρηματικό κόσμο, αλλά και στις αρμόδιες δημοτικές και αρχαιολογικές υπηρεσίες, οι οποίες καλούνται να διασφαλίσουν τη σωστή χρήση του δημόσιου χώρου.
Η τελική απόφαση για την υπόθεση αναμένεται στις αρχές του 2026, ενώ μέχρι τότε η προσωρινή διαταγή αποτελεί σαφές πλαίσιο συμμόρφωσης, με τις συνέπειες για παραβίασή της να είναι άμεσες και αυστηρές.
Την υπόθεση χειρίστηκε ο δικηγόρος κ. Φώτης Ρωμαίος.

Προσωρινή διαταγή βάζει «φρένο» σε αυθαίρετες κατασκευές και καταλήψεις στον δημόσιο χώρο