Δημοκρατία - Δημοκρατική της Ρόδου

Δημήτρης Μάντζος: «Το ΠΑΣΟΚ απαντά στην παραπολιτική με πολιτική – Οι πολίτες ζητούν αλλαγή και όχι νέες εντάσεις»

Πέγκυ Ντόκου — Sun, 02 Aug 2026 05:09:42 +0000

Σε μια περίοδο έντονης πολιτικής κινητικότητας, με τη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση να ανοίγει έναν νέο θεσμικό κύκλο και το πολιτικό σκηνικό να εισέρχεται σταδιακά σε προεκλογική τροχιά, ο εκπρόσωπος Τύπου και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής Δημήτρης Μάντζος μιλά για τις μεγάλες θεσμικές αλλαγές, τις επόμενες εκλογές, τη στρατηγική του κόμματός του και τις δημοσκοπικές μεταβολές.
Ο κ. Μάντζος υπογραμμίζει ακόμη ότι η συνταγματική αναθεώρηση απαιτεί ουσιαστικές συναινέσεις και όχι απλές κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες, ενώ παρουσιάζει το ΠΑΣΟΚ ως δύναμη προγραμματικής αντιπολίτευσης που, όπως σημειώνει, καταθέτει κοστολογημένες προτάσεις και διεκδικεί την εμπιστοσύνη των πολιτών μέσα από ένα διαφορετικό μοντέλο διακυβέρνησης.
• Κύριε Μάντζο, πρόσφατα ολοκληρώθηκε η πρώτη ψηφοφορία για τη συνταγματική αναθεώρηση. Πώς αξιολογείτε αυτή τη σημαντική θεσμική διαδικασία;
Η συνταγματική αναθεώρηση είναι μία από τις σημαντικότερες, ίσως η σημαντικότερη, θεσμική λειτουργία που προβλέπει το πολίτευμά μας. Το Σύνταγμα είναι ο καταστατικός χάρτης της χώρας, το πλαίσιο μέσα στο οποίο οργανώνεται η Πολιτεία και λειτουργεί η Δημοκρατία μας. Επομένως, κάθε διαδικασία αλλαγής του απαιτεί σοβαρότητα, υπευθυνότητα και ευρύτερες συναινέσεις.
Για εμένα προσωπικά ήταν ιδιαίτερη τιμή να συμμετέχω στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος και να εκπροσωπώ το κόμμα μου στη σχετική κοινοβουλευτική διαδικασία. Το ΠΑΣΟΚ έχει διατυπώσει εδώ και πολλούς μήνες μια ξεκάθαρη θέση αρχής: οι μεγάλες συναινέσεις που απαιτούνται για το Σύνταγμα δεν πρέπει να εξαντλούνται στην πρώτη Βουλή, η οποία απλώς καθορίζει τα άρθρα που μπορούν να αναθεωρηθούν.
Η πραγματική συζήτηση αφορά στο περιεχόμενο των νέων διατάξεων, στις νέες διατυπώσεις που θα γραφτούν στο Σύνταγμα. Και αυτή η ευθύνη ανήκει στην επόμενη Βουλή, μετά τις εθνικές εκλογές.
Γι’ αυτό και εμείς επιλέξαμε μια συνεπή στάση. Καταψηφίσαμε διατάξεις για τις οποίες δεν θεωρούμε ότι υπάρχει ανάγκη αναθεώρησης, ενώ σε εκείνες όπου θεωρούμε ότι υπάρχει ουσιαστικός λόγος αλλαγής δηλώσαμε «παρών», ώστε να μην υπάρξει μια λευκή επιταγή προς οποιαδήποτε μελλοντική κυβέρνηση να αλλάξει το Σύνταγμα χωρίς ουσιαστικό διάλογο.
• Ποιες είναι οι βασικές αλλαγές που θεωρεί το ΠΑΣΟΚ ότι πρέπει να προχωρήσουν;
Υπάρχουν σημαντικά άρθρα που κατά την άποψή μας χρειάζονται αναθεώρηση. Ενδεικτικά αναφέρω το άρθρο 16 για τα μη κρατικά μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια, το άρθρο 86 για την ποινική ευθύνη των υπουργών, το άρθρο 90 παράγραφος 5 για την επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, το άρθρο 24 για την προστασία του περιβάλλοντος και το άρθρο 100 για την αυτοδιοίκηση.
Συνολικά έχουμε καταθέσει προτάσεις για 17 διατάξεις. Το ζητούμενο όμως δεν είναι απλώς να αλλάξουμε άρθρα. Είναι να δημιουργήσουμε ένα σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο, με ισχυρότερες εγγυήσεις διαφάνειας, καλύτερη λειτουργία των θεσμών και μεγαλύτερη εμπιστοσύνη των πολιτών στο πολιτικό σύστημα.
• Η συζήτηση για πρόωρες εκλογές δεν έχει κλείσει, παρά τις συνεχείς διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη. Θεωρείτε ότι η χώρα βρίσκεται ήδη σε μια μακρά προεκλογική περίοδο;
Η αλήθεια είναι ότι εδώ και αρκετούς μήνες υπάρχει αυτή η συζήτηση. Η χώρα φαίνεται ότι έχει εισέλθει σε μια μακρά προεκλογική περίοδο. Εκτιμώ ότι οι εκλογές θα γίνουν το αργότερο μέχρι την άνοιξη, καθώς υπάρχουν και σημαντικές εθνικές υποχρεώσεις που απαιτούν πολιτική σταθερότητα.
Το 2027 η Ελλάδα αναλαμβάνει την προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι αυτονόητο ότι η χώρα πρέπει να έχει έγκαιρα κυβέρνηση με καθαρή εντολή και δυνατότητα να ανταποκριθεί σε ένα τόσο σημαντικό ευρωπαϊκό εγχείρημα.
Αυτό που θα ήθελα, όμως, είναι η προεκλογική περίοδος να διεξαχθεί με πολιτικούς όρους. Να συζητήσουμε για προγράμματα, προτάσεις και λύσεις. Να μην οδηγηθούμε σε μια περίοδο τοξικότητας και τεχνητής πόλωσης για λόγους εσωτερικής συσπείρωσης.
Οι πολίτες έχουν ανάγκη από απαντήσεις στα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητάς τους και όχι από μια διαρκή αντιπαράθεση χωρίς ουσία.
• Πώς προσδιορίζετε τον ρόλο του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής σε αυτή την προεκλογική μάχη;
Το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής προσέρχεται σε αυτή τη διαδικασία ως η μόνη πολιτική δύναμη της αντιπολίτευσης που παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη πρόταση διακυβέρνησης. Απέναντι σε μια κυβέρνηση που, κατά την άποψή μας, έχει αποτύχει σε κρίσιμους τομείς, όπως το κράτος δικαίου, οι θεσμοί, η οικονομία και το κοινωνικό κράτος, εμείς παρουσιάζουμε έναν διαφορετικό δρόμο.
Το ΠΑΣΟΚ πέρασε δύσκολες περιόδους, αλλά άντεξε. Διατήρησε την οργανωτική του παρουσία, τα στελέχη του, τις δομές του σε ολόκληρη τη χώρα. Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια επένδυσε ξανά στην παραγωγή πολιτικής και προγραμματικών θέσεων.
Η δουλειά που γίνεται από τον πρόεδρο κ. Νίκο Ανδρουλάκη, την Κοινοβουλευτική Ομάδα και τους τομείς του κόμματος είναι μια προσπάθεια να παρουσιάσουμε προτάσεις που μπορούν να εφαρμοστούν. Για πρώτη φορά έχουμε μια αξιωματική αντιπολίτευση που κοστολογεί αναλυτικά τις προτάσεις της, με τρόπο που θυμίζει διαδικασία κυβερνητικού σχεδιασμού.
• Ένα από τα βασικά ζητήματα της πολιτικής επικαιρότητας είναι οι δημοσκοπήσεις. Πώς σχολιάζετε τις μεταβολές που καταγράφονται και μάλιστα σε σχέση με το νέο κόμμα του τέως πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα;
Οι δημοσκοπήσεις είναι εργαλεία ανάλυσης και πρέπει να τις βλέπουμε με σοβαρότητα, αλλά όχι αποσπασματικά. Είναι φωτογραφίες της στιγμής και όλες μαζί μπορούν να δείξουν μια τάση. Τις δημοσκοπήσεις δεν τις πετάμε στο καλάθι των αχρήστων.
Ωστόσο, υπάρχουν φορές που βλέπουμε σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ μετρήσεων μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Αυτό δημιουργεί ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν με επιστημονικούς όρους.
Η πολιτική εικόνα σήμερα βρίσκεται σε φάση ανακατάταξης. Οι ανακοινώσεις νέων πολιτικών σχηματισμών και οι κινήσεις προσώπων από διαφορετικούς χώρους δημιουργούν αναταράξεις. Δεν θεωρώ όμως ότι έχουμε οριστική αλλαγή πολιτικών συσχετισμών.
Χρειάζεται χρόνος για να αποτυπωθούν πραγματικές τάσεις. Από τον Σεπτέμβριο και μετά θα έχουμε πιο καθαρή εικόνα.
• Το ΠΑΣΟΚ ανησυχεί από την άνοδο άλλων πολιτικών σχηματισμών στις μετρήσεις;
Εμείς δεν αντιμετωπίζουμε την πολιτική με όρους δημοσκοπικού πανικού. Δεν έχουμε σταματήσει τη δουλειά μας ούτε μία ημέρα. Βρισκόμαστε σε όλη την Ελλάδα, παρουσιάζουμε τις θέσεις μας, συζητούμε με τους πολίτες και καταθέτουμε συγκεκριμένες προτάσεις.
Η δική μας απάντηση στην παραπολιτική είναι η πολιτική. Οι πολίτες δεν περιμένουν νέες δημοσκοπήσεις. Περιμένουν λύσεις.
Μιλάμε για ζητήματα όπως η ενίσχυση των εισοδημάτων, η κοινωνική προστασία, η μείωση των έμμεσων φόρων, η στήριξη των συνταξιούχων, η πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες και ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο για όλες τις περιοχές της χώρας, με ιδιαίτερη έμφαση στην περιφέρεια.
Πιστεύω ότι το αίτημα για πολιτική αλλαγή υπάρχει στην κοινωνία. Το ζητούμενο για εμάς είναι να το εκφράσουμε με σοβαρότητα, αξιοπιστία και ένα πρόγραμμα που μπορεί να γίνει πράξη.

Δημήτρης Μάντζος: «Το ΠΑΣΟΚ απαντά στην παραπολιτική με πολιτική – Οι πολίτες ζητούν αλλαγή και όχι νέες εντάσεις»

Η δεξίωση της 24ης Ιουλίου βρήκε τον πιο απρόσμενο αντίπαλό της στα δικαστήρια

Δημοκρατική — Sat, 01 Aug 2026 05:05:54 +0000

Ροδίτης δικηγόρος κατέθεσε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών αγωγή κατά του Ελληνικού Δημοσίου, ζητώντας να αναγνωριστεί ότι ο πανηγυρικός χαρακτήρας της προεδρικής δεξίωσης για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας προσβάλλει την ιστορική του αυτοσυνειδησία, καθώς συμπίπτει με τη μαύρη επέτειο της εισβολής στην Κύπρο. Το εγχείρημα είναι νομικά τολμηρό και δογματικά πρωτότυπο, γιατί επιχειρεί να μετατρέψει μια ένσταση που επί δεκαετίες διατυπώνεται σε επιφυλλίδες και δηλώσεις σε δικαστικά κρινόμενο ζήτημα. Το ερώτημα που θέτει δεν είναι διόλου ρητορικό. Οι 2 επέτειοι απέχουν μόλις 4 ημέρες, η μία γιορτάζει τη Δημοκρατία και η άλλη θρηνεί 200.000 ξεριζωμένους, και το κράτος επί μισό αιώνα επέλεξε να κρατήσει τη λάμψη και να προσπεράσει την ένταση αυτής της γειτνίασης. Ο ενάγων μάλιστα δεν ζητά ούτε αποζημίωση ούτε κατάργηση της επετείου, αλλά μόνο να σταθμίσει επιτέλους η Πολιτεία τον συμβολισμό της.

Το δύσκολο σημείο βρίσκεται αλλού. Αν η ιστορική αυτοσυνειδησία αναγνωριστεί ως αγώγιμο δικαίωμα, ανοίγει ένας δρόμος όπου κάθε πολίτης θα μπορεί δυνητικά να σύρει το κράτος στα δικαστήρια για το πώς γιορτάζει, τι τιμά και τι αποσιωπά. Ο ίδιος ο ενάγων το γνωρίζει και γι’ αυτό περιφράσσει το αίτημά του με 4 σωρευτικές προϋποθέσεις. Η απόφαση της 2ας Ιουνίου 2027 θα δείξει αν η ελληνική Δικαιοσύνη είναι έτοιμη να μπει σε αυτά τα βαθιά νερά ή αν θα κρατήσει τον κρατικό συμβολισμό εκτός δικαστικού ελέγχου.

Κάποιες φορές μια αγωγή αξίζει περισσότερο για την ερώτηση που θέτει παρά για την απόφαση που θα πάρει.

Η δεξίωση της 24ης Ιουλίου βρήκε τον πιο απρόσμενο αντίπαλό της στα δικαστήρια

Ροδίτης δικηγόρος σύρει το Ελληνικό Δημόσιο στα δικαστήρια για τη δεξίωση της 24ης Ιουλίου στο Προεδρικό Μέγαρο

Δαμιανός Αθανασίου — Fri, 31 Jul 2026 05:18:34 +0000

• Με αγωγή προστασίας της προσωπικότητας ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ο ενάγων ζητά να αναγνωριστεί ότι ο πανηγυρικός χαρακτήρας της κρατικής δεξίωσης για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, την ίδια περίοδο με τη μαύρη επέτειο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, προσβάλλει την ιστορική του αυτοσυνειδησία. Η υπόθεση θα συζητηθεί στις 2 Ιουνίου 2027

Μια ασυνήθιστη, αν όχι πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δικαστικά χρονικά, αγωγή κατατέθηκε στις 29 Ιουλίου 2026 στο Πρωτοδικείο Αθηνών. Ροδίτης στην καταγωγή δικηγόρος, που δραστηριοποιείται επαγγελματικά στην Αθήνα, στρέφεται κατά του Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπουμένου από τον υπουργό Οικονομικών, ζητώντας από τη Δικαιοσύνη κάτι που, όπως ο ίδιος παραδέχεται στο δικόγραφό του, δεν έχει απασχολήσει ποτέ μέχρι σήμερα την ελληνική νομολογία. Ζητά να κριθεί εάν η ιστορική αυτοσυνειδησία του ανθρώπου, δηλαδή η σχέση του με τη συλλογική ιστορική μνήμη του λαού στον οποίο ανήκει, αποτελεί προστατευόμενη έκφανση της προσωπικότητας και εάν η ετήσια δεξίωση του Προεδρικού Μεγάρου για την επέτειο της αποκατάστασης της Δημοκρατίας, με τη μορφή που έχει λάβει διαχρονικά, συνιστά παράνομη προσβολή της.
Η αγωγή έλαβε γενικό αριθμό κατάθεσης 173154/2026 και εκδικάζεται με τη νέα τακτική διαδικασία του Πολυμελούς, με ορισθείσα δικάσιμο την 2α Ιουνίου 2027 στο ακροατήριο του Πρωτοδικείου Αθηνών.

Το επίδικο ζήτημα και το πραγματικό υπόβαθρο
Στον πυρήνα της αγωγής βρίσκεται η επίσημη κρατική δεξίωση που παρατίθεται κατ’ έτος, από το 1977, στους κήπους του Προεδρικού Μεγάρου κατά την 24η Ιουλίου, ημέρα της επετείου αποκατάστασης της δημοκρατικής νομιμότητας το 1974. Ο ενάγων δεν αμφισβητεί ούτε την αξία της Δημοκρατίας ούτε την ιστορική σημασία της μεταπολίτευσης. Αντιθέτως, το δικόγραφο ανοίγει με τη ρητή διαβεβαίωση ότι η Δημοκρατία αποτελεί το ύψιστο πολίτευμα του ελληνικού κράτους και θεμελιώδη συνταγματική κατάκτηση του ελληνικού λαού.
Εκείνο που προσβάλλει, όπως υποστηρίζει, την προσωπικότητά του είναι ο τρόπος και ο χρόνος της εκδήλωσης. Στο δικόγραφο περιγράφονται με γλαφυρότητα οι εικόνες που, ιδίως τα τελευταία χρόνια, μεταδίδονται από τα μέσα ενημέρωσης και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με προσκεκλημένους «με χρυσοποίκιλτες τουαλέτες και λαμπερά χαμόγελα» να συναγελάζονται στους κήπους του Προεδρικού Μεγάρου, σε κλίμα κοσμικής επίδειξης. Η εικόνα αυτή, κατά τον ενάγοντα, εκτυλίσσεται σε χρονικό σημείο που για τον Ελληνισμό συνιστά περίοδο εθνικού πένθους, καθώς η 24 Ιουλίου συνδέεται αδιάσπαστα με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, που είχε εκδηλωθεί ελάχιστες ημέρες νωρίτερα, στις 20 Ιουλίου 1974.
Το δικόγραφο μνημονεύει τον βίαιο ξεριζωμό και την προσφυγοποίηση 200.000 Ελλήνων της Κύπρου, τους βιασμούς, τις σφαγές αμάχων, τα εγκλήματα πολέμου και τη μέχρι σήμερα ανεπούλωτη πληγή των αγνοουμένων. Για τον ενάγοντα, η ημερομηνία αυτή «δεν δύναται να αποκοπεί από το μαρτύριο της Κύπρου» και η διοργάνωση μιας αμιγώς πανηγυρικής δεξίωσης, χωρίς τη δέουσα θεσμική στάθμιση και απόδοση τιμής στη μνήμη της κυπριακής τραγωδίας, του προκαλεί αίσθημα βαθιάς ηθικής και πνευματικής προσβολής. Χαρακτηριστική είναι και η αναφορά του ότι η Δημοκρατία «δεν αποκαταστάθηκε μεταφυσικά», αλλά αναδύθηκε από το κυνηγητό των φοιτητών και το αίμα των παιδιών του Πολυτεχνείου, ενώ, όπως διατείνεται, «το ξεπούλημα της Κύπρου ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε» και οδήγησε στην κατάρρευση της δικτατορίας.

Η νομική κατασκευή: η ιστορική αυτοσυνειδησία ως στοιχείο της προσωπικότητας
Το ενδιαφέρον της υπόθεσης δεν εξαντλείται στο πραγματικό της σκέλος. Η αγωγή θεμελιώνεται στα άρθρα 2 παράγραφος 1 και 5 παράγραφος 1 του Συντάγματος, καθώς και στα άρθρα 57, 59 και 281 του Αστικού Κώδικα, και επιχειρεί μια εξελικτική ερμηνεία της γενικής ρήτρας προστασίας της προσωπικότητας. Ο ενάγων υποστηρίζει ότι το άρθρο 57 ΑΚ δεν οριοθετεί εξαντλητικά το περιεχόμενο της προσωπικότητας αλλά επιτρέπει τη διαρκή διεύρυνσή του, όπως συνέβη διαχρονικά με την ιδιωτική ζωή, την εικόνα, τη φωνή και τα προσωπικά δεδομένα, αγαθά που δεν είχαν καν αναδειχθεί ως αυτοτελή αντικείμενα προστασίας κατά τον χρόνο θέσπισης του Αστικού Κώδικα.
Στην ίδια εξελικτική λογική, όπως προκύπτει από το δικόγραφο, εντάσσεται και το αίτημα να αναγνωριστεί η ιστορική αυτοσυνειδησία ως έκφανση της προσωπικότητας. Ο άνθρωπος, κατά τη διατύπωση του ενάγοντος, δεν υπάρχει μόνο ως βιολογική ή κοινωνική μονάδα αλλά και ως ιστορικό πρόσωπο, φορέας ιστορικής συνέχειας, του οποίου η ταυτότητα συγκροτείται και από τη μνήμη του παρελθόντος και τις ιστορικές εμπειρίες του λαού στον οποίο ανήκει. Επικαλείται μάλιστα ότι η ελληνική νομική θεωρία έχει ήδη δεχθεί πως η εθνική και η θρησκευτική συνείδηση δύνανται να αποτελέσουν στοιχεία της προσωπικότητας και υποστηρίζει ότι η εθνική συνείδηση χωρίς ιστορική μνήμη αποτελεί έννοια κενή περιεχομένου.
Παράλληλα, ο ενάγων εισάγει στη δικανική συζήτηση την έννοια των «πράξεων υψηλού κρατικού συμβολισμού». Πρόκειται, όπως εξηγεί, για κρατικές εκδηλώσεις που δεν παράγουν άμεσα έννομα αποτελέσματα, δεν επιβάλλουν κυρώσεις και δεν περιορίζουν τυπικά δικαιώματα, παράγουν όμως εξαιρετικά ισχυρό συμβολικό περιεχόμενο, καθώς μέσω αυτών η Πολιτεία εκφράζει δημόσια τις ιστορικές και ηθικές αξιολογήσεις της. Κάθε κρατική επέτειος, σημειώνεται χαρακτηριστικά, αποτελεί πράξη θεσμικής μνήμης και κάθε επίσημη δεξίωση έκφραση συγκεκριμένου κρατικού συμβολισμού. Όσο μεγαλύτερο είναι το κύρος του οργάνου που ενεργεί, τόσο εντονότερη, κατά την αγωγή, είναι η υποχρέωσή του να ασκεί τον συμβολισμό αυτόν με σεβασμό προς την προσωπικότητα των πολιτών.

Οι προϋποθέσεις που θέτει ο ίδιος ο ενάγων
Έχοντας προφανώς επίγνωση του κινδύνου να χαρακτηριστεί το εγχείρημά του ως απόπειρα δικαστικοποίησης της πολιτικής ζωής, ο ενάγων φροντίζει να οριοθετήσει ο ίδιος αυστηρά την πρότασή του. Διευκρινίζει ότι δεν ασκεί λαϊκή αγωγή και δεν εμφανίζεται ως εκπρόσωπος του κοινωνικού συνόλου, αλλά θεμελιώνει ίδιο, άμεσο και προσωπικό έννομο συμφέρον. Δεν ζητά από το Δικαστήριο να αποφανθεί ποια ιστορική ερμηνεία είναι ορθή ούτε να υποκαταστήσει την Πολιτεία στον σχεδιασμό των επίσημων εκδηλώσεων.
Υποστηρίζει ότι υποχρέωση στάθμισης γεννάται μόνο όταν συντρέχουν σωρευτικά εξαιρετικές προϋποθέσεις. Πρέπει, πρώτον, να πρόκειται για πράξη εξαιρετικά υψηλού κρατικού συμβολισμού, δεύτερον, η πράξη να συνδέεται με γεγονός μοναδικής ιστορικής σημασίας, τρίτον, η συγκεκριμένη μορφή του συμβολισμού να είναι αντικειμενικά ικανή να θίξει ουσιώδες στοιχείο της ιστορικής ταυτότητας του θιγομένου και, τέταρτον, να υφίστανται εναλλακτικές λύσεις εξίσου πρόσφορες για την επίτευξη του κρατικού σκοπού με ηπιότερη επέμβαση στην προσωπικότητα. Στο σημείο αυτό επικαλείται και την αρχή της αναλογικότητας του άρθρου 25 παράγραφος 1 του Συντάγματος, υποστηρίζοντας ότι η εμμονή σε μια αμιγώς πανηγυρική μορφή εκδήλωσης, όταν υπάρχουν θεσμικά δέοντες εναλλακτικοί τρόποι τιμής της αποκατάστασης της δημοκρατίας, υπερβαίνει το μέτρο και καθιστά την προσβολή παράνομη.
Απαντά επίσης προκαταβολικά στις αναμενόμενες ενστάσεις του Δημοσίου. Στον ισχυρισμό ότι η διοργάνωση κρατικών τελετών ανήκει στην ανέλεγκτη διακριτική ευχέρεια της Πολιτείας, αντιτείνει ότι καμία κρατική αρμοδιότητα δεν ασκείται εκτός του πλαισίου των συνταγματικών αρχών. Στην ένσταση ότι η προσωπικότητα δεν προστατεύει ιδεολογικές ή πολιτικές αντιλήψεις, απαντά ότι δεν προβάλλει γνώμη αλλά ουσιώδες στοιχείο της προσωπικής του ταυτότητας. Και στον φόβο μιας απεριόριστης διεύρυνσης του δικαίου της προσωπικότητας, αντιπαραθέτει το αυστηρό πλέγμα των σωρευτικών προϋποθέσεων που ο ίδιος θέτει.

Τι ακριβώς ζητά από το Δικαστήριο
Το αιτητικό της αγωγής κινείται σε 4 άξονες. Ζητείται, πρώτον, να αναγνωριστεί ότι η διαχρονική διοργάνωση της επίσημης κρατικής δεξίωσης της 24ης Ιουλίου, υπό τη συγκεκριμένη μορφή και τον συγκεκριμένο συμβολισμό της, συνιστά ως προς τον ενάγοντα παράνομη προσβολή της προσωπικότητάς του. Ζητείται, δεύτερον, να υποχρεωθεί το Ελληνικό Δημόσιο να παραλείπει στο μέλλον την επανάληψη της προσβολής, με την επισήμανση ότι ο τρόπος συμμόρφωσης παραμένει στην ευχέρεια των αρμοδίων κρατικών οργάνων, αρκεί να παύσει η προσβολή. Τρίτον, ζητείται να απειληθεί σε βάρος του Δημοσίου χρηματική ποινή κατά το άρθρο 947 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, σε συνδυασμό με τις διατάξεις του νόμου 3068/2002 για την υποχρέωση της Διοίκησης να συμμορφώνεται προς τις δικαστικές αποφάσεις, για την περίπτωση μη συμμόρφωσης. Τέταρτον, ζητείται η καταδίκη του εναγομένου στη δικαστική δαπάνη.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η αγωγή δεν αποβλέπει σε χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη. Όπως ρητά αναφέρεται, κύρια λειτουργία της είναι η πρόληψη και η άρση της προσβολής και η αποτροπή της επανάληψής της στο μέλλον, στοιχείο που ενισχύει τον κατεξοχήν συμβολικό και δογματικό χαρακτήρα του εγχειρήματος.
Το παρασκήνιο μιας επετείου με διπλό φορτίο
Η ένταση ανάμεσα στον εορτασμό της μεταπολίτευσης και στη μνήμη της κυπριακής τραγωδίας δεν είναι καινούργιο ζήτημα στον δημόσιο διάλογο. Η αποκατάσταση της δημοκρατικής νομιμότητας στις 24 Ιουλίου 1974 υπήρξε άμεση ιστορική συνέπεια της κατάρρευσης της δικτατορίας, η οποία επήλθε μετά το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου και την τουρκική εισβολή της 20ης Ιουλίου 1974. Οι 2 επέτειοι, η μία πανηγυρική και η άλλη πένθιμη, απέχουν μεταξύ τους μόλις 4 ημέρες και συγκροτούν ένα ενιαίο ιστορικό σύμπλεγμα, γεγονός που κατά καιρούς έχει τροφοδοτήσει δημόσιες αντιδράσεις για τον χαρακτήρα των εορταστικών εκδηλώσεων της περιόδου. Η καθιερωμένη από το 1977 προεδρική δεξίωση, με τη λάμψη και την κοσμική της διάσταση, έχει επανειλημμένα βρεθεί στο επίκεντρο τέτοιων συζητήσεων.
Εκείνο, ωστόσο, που διαφοροποιεί την παρούσα περίπτωση είναι ότι για πρώτη φορά, κατά τα διαθέσιμα στοιχεία, η αντίρρηση αυτή μετατρέπεται από πολιτική ή δημοσιογραφική κριτική σε τυπικό δικόγραφο, με συγκεκριμένη νομική θεμελίωση και αίτημα δικαστικής προστασίας. Ανεξαρτήτως της τελικής της τύχης, η αγωγή θέτει ενώπιον του φυσικού δικαστή ένα ερώτημα με ευρύτερες προεκτάσεις για τα όρια της δικαστικής προστασίας έναντι του κρατικού συμβολισμού και για το κατά πόσον η συλλογική ιστορική μνήμη μπορεί να αποκτήσει ατομική νομική υπόσταση.

Ροδίτης δικηγόρος σύρει το Ελληνικό Δημόσιο στα δικαστήρια για τη δεξίωση της 24ης Ιουλίου στο Προεδρικό Μέγαρο

Παρών με το αζημίωτο

Δημοκρατική — Thu, 30 Jul 2026 05:02:25 +0000

Στα σοβαρά θέματα της συνεδρίασης της 31ης Ιουλίου προστέθηκε και το πιο αγαπημένο όλων: πόσο κοστίζει το παρών. 30 ευρώ για τα μέλη της Δημοτικής Επιτροπής, 40 ή 50 ευρώ για τους δημοτικούς συμβούλους, ανάλογα με το αν μένουν πάνω ή κάτω από τα 10 χιλιόμετρα. Ναι, το κλιμακωτό σύστημα έφτασε και στην αυτοδιοίκηση, σαν τα κόμιστρα του ΚΤΕΛ. Μένεις στα 9,8 χιλιόμετρα; 40 ευρώ. Στα 10,2; 50. Αναμένουμε με ενδιαφέρον τις μετακομίσεις συμβούλων ακριβώς στο 11ο χιλιόμετρο, εκεί όπου η δημοκρατία αποδίδει 10 ευρώ παραπάνω τη συνεδρίαση.

Η εισήγηση φυσικά διευκρινίζει ότι αποκλείεται η διπλή αμοιβή και ότι όλα θα προκύπτουν από τα πρακτικά, με πλαφόν 2 συνεδριάσεις τον μήνα για τους συμβούλους και 4 για την Επιτροπή. Αποζημιώνεται μάλιστα ξεχωριστά και η συνεδρίαση λογοδοσίας, δηλαδή πληρώνεσαι για να έρθεις να ακούσεις τι έκανες. Σε ένα νησί όπου ο πολίτης πηγαίνει αμισθί στην ουρά της εφορίας, του ΕΦΚΑ και της πολεοδομίας, η συμμετοχή στα κοινά απέκτησε επισήμως ταρίφα.

Τουλάχιστον τώρα ξέρουμε ακριβώς πόσο αξίζει μια ψήφος στο συμβούλιο: όσο 2 γεμάτα ρεζερβουάρ, με απόδειξη.

Παρών με το αζημίωτο

Όταν ο αντίλογος γράφεται σε δικόγραφο, η δημοκρατία χάνει τη φωνή της

Δημοκρατική — Wed, 29 Jul 2026 05:03:35 +0000

Η απόφαση 475/2026 του διοικητικού συμβουλίου της ΔΕΥΑΡ, αναρτημένη πλέον στη Διαύγεια με ονόματα και ψήφους, σηματοδοτεί κάτι βαθύτερο από μια ακόμη δικαστική εμπλοκή στη χρόνια σύγκρουση για το νερό του Γαδουρά. 8 μέλη του οργάνου αποφάσισαν, σε έκτακτη διά περιφοράς συνεδρίαση που έγινε τηλεφωνικά μέσα σε λίγες ώρες, να σύρουν τον περιφερειάρχη Γιώργο Χατζημάρκο στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου για τις δημόσιες τοποθετήσεις του σχετικά με τιμολόγια εκατομμυρίων και το κατασχετήριο των 7 εκατ. ευρώ. Ζητούν μάλιστα και ταρίφα 5.000 ευρώ για κάθε μελλοντική «προσβολή», δηλαδή ενδεχομένως για κάθε επόμενη δήλωση. Ο λόγος του κ. Χατζημάρκου ήταν αναμφίβολα σκληρός, όμως αφορούσε στη διαχείριση δημόσιου χρήματος από δημοτική επιχείρηση, το απολύτως δηλαδή θεμιτό πεδίο του πολιτικού ελέγχου. Και σε μια δημοκρατία, στη σκληρή κριτική απαντάς με στοιχεία και απολογισμό, όχι με αγωγές που τιμολογούν τον λόγο.

Εξίσου εύγλωττη είναι και η ιεράρχηση: το συλλογικό όργανο μιας επιχείρησης ύδρευσης συνεδρίασε 2 φορές σε 2 ημέρες όχι για τις υποδομές ή τις εκκρεμότητες του νησιού, αλλά για το αν θα κινηθεί δικαστικά κατά αιρετού. Και μέσα σε αυτό το κλίμα ομοφωνίας, ξεχωρίζει η μοναδική αρνητική ψήφος του εκπροσώπου των εργαζομένων Ελευθέριου Καρανικόλα, του μόνου που αρνήθηκε να μετατρέψει μια θεσμική αντιπαράθεση σε προσωπική δίωξη.

Η υπόθεση θα κριθεί στα δικαστήρια, αλλά το πολιτικό της δίδαγμα κρίθηκε ήδη: στη Ρόδο του 2026 βρέθηκαν 8 υπογραφές για να σιωπήσει ένας λόγος και μόλις 1 για να ακουστεί.

Όταν ο αντίλογος γράφεται σε δικόγραφο, η δημοκρατία χάνει τη φωνή της

Λόγια για τη Δημοκρατία με παραλήπτες που εννοούνται

Δημοκρατική — Tue, 28 Jul 2026 05:04:18 +0000

Η ανάρτηση του Γιώργου Χατζημάρκου από το Προεδρικό Μέγαρο, στη δεξίωση για τα 52 χρόνια από την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας, διαβάζεται σε δύο επίπεδα. Στο πρώτο, είναι ένας στοχαστικός λόγος για την ευθραυστότητα του πολιτεύματος, με τη σωστή διαπίστωση ότι η Δημοκρατία στηρίζεται στην εμπιστοσύνη, στην αυτοσυγκράτηση και στην πεποίθηση ότι ο πολιτικός αντίπαλος δεν είναι εχθρός. Στο δεύτερο, η φράση ότι η Δημοκρατία «φθείρεται και όταν εκείνοι που την επικαλούνται ξεχνούν τις ευθύνες και τα όρια που η ίδια επιβάλλει» δύσκολα ακούγεται ως αφηρημένη θεωρία σε ένα νησί όπου η θεσμική αντιπαράθεση Δήμου και Περιφέρειας έχει γίνει καθημερινότητα, με συμφωνίες που ανατρέπονται και δεσμεύσεις που εξαερώνονται.

Ο Περιφερειάρχης επέλεξε τον έμμεσο δρόμο, τα ερωτήματα αντί για τα ονόματα, και αυτό δίνει στο κείμενό του βαρύτητα που μια ευθεία επίθεση δεν θα είχε. Το ερώτημα αν προστατεύσαμε το κύρος των θεσμών ή τους χρησιμοποιήσαμε για πρόσκαιρα οφέλη αφορά ωστόσο όλους όσους ασκούν εξουσία, και ο ίδιος γνωρίζει ότι η απάντηση δεν δίνεται στις δεξιώσεις αλλά στην πράξη.

Γιατί τη Δημοκρατία, όπως σωστά σημειώνει, την τιμάς καθημερινά ή δεν την τιμάς καθόλου.

Λόγια για τη Δημοκρατία με παραλήπτες που εννοούνται

Βασίλης Α. Υψηλάντης: « Κάθε κάτοικος που μένει στα ακριτικά μας νησιά υπερασπίζεται καθημερινά την Πατρίδα μας»

news room — Mon, 27 Jul 2026 12:24:48 +0000

Επιχειρείται μια τολμηρή και ουσιαστική Συνταγματική Αναθεώρηση, ικανή να προσαρμόσει το θεσμικό θεμέλιο της Ελληνικής Δημοκρατίας στις μεγάλες προκλήσεις της εποχής και των επόμενων γενεών, υπογράμμισε από το βήμα της Ολομέλειας της Βουλής ο Κοσμήτορας της Βουλής και Βουλευτής Δωδεκανήσου Βασίλης Α. Υψηλάντης, δίνοντας επίσης ιδιαίτερη έμφαση στη συνταγματική θωράκιση της νησιωτικότητας.

Ο κ. Υψηλάντης χαρακτήρισε τη διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης κορυφαία στιγμή για το Ελληνικό Κοινοβούλιο, επισημαίνοντας ότι το Σύνταγμα δεν αποτελεί ένα στατικό κείμενο μιας συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου, αλλά τον θεσμικό χάρτη που οφείλει να εξελίσσεται, να αντέχει στον χρόνο και να προετοιμάζει τη χώρα για τις προκλήσεις του μέλλοντος.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ιστορική και θεσμική διαδρομή της Νέας Δημοκρατίας, της παράταξης του Κωνσταντίνου Καραμανλή που αποκατέστησε τη Δημοκρατία το 1974 και εισηγήθηκε το Σύνταγμα του 1975, υπογραμμίζοντας ότι και σήμερα επιλέγει «τον δύσκολο δρόμο της ευθύνης αντί της αδράνειας».

Ο Βασίλης Α. Υψηλάντης αναφέρθηκε στις μεγάλες θεσμικές τομές που περιλαμβάνονται στην αναθεωρητική πρόταση και αφορούν, μεταξύ άλλων, το κράτος δικαίου και την ποινική ευθύνη των υπουργών, την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, την αξιοκρατία στη δημόσια διοίκηση, την καλή νομοθέτηση και τη δημοσιονομική υπευθυνότητα, την τριτοβάθμια εκπαίδευση, την προστασία της ελληνικής γλώσσας και των εθνικών συμβόλων, καθώς και τις νέες προκλήσεις της τεχνητής νοημοσύνης και της κλιματικής αλλαγής.

«Η νησιωτικότητα πρέπει να αποκτήσει μεγαλύτερη κανονιστική δύναμη»

Ξεχωριστό μέρος της παρέμβασής του αφιέρωσε στη νησιωτικότητα και στην ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης του άρθρου 101 παρ. 4 του Συντάγματος.

Υπενθύμισε ότι η ιδιαιτερότητα των νησιωτικών περιοχών κατοχυρώθηκε συνταγματικά με την Αναθεώρηση του 2008 και υποστήριξε ότι πλέον απαιτείται αναβαθμισμένη αξιοποίηση του κανονιστικού περιεχομένου της διάταξης, ώστε η ειδική μέριμνα της Πολιτείας για τα νησιά να μην παραμένει μια γενική διακήρυξη αρχής, αλλά να αποκτήσει σαφέστερο και ισχυρότερο περιεχόμενο.

Ειδικότερα, πρότεινε η εφαρμογή της αρχής της νησιωτικότητας να συνδεθεί με σαφέστερα κριτήρια σε κρίσιμους τομείς της καθημερινότητας των νησιωτών, όπως:

● η υγεία,

● η ενέργεια,

● οι μεταφορές,

● η ύδρευση,

● η ισοδυναμία πρόσβασης των κατοίκων των νησιών σε βασικά δημόσια αγαθά και υπηρεσίες σε σχέση με την ηπειρωτική Ελλάδα.

Παράλληλα, ζήτησε τη ρητή σύνδεση της νησιωτικότητας με την κλιματική προσαρμογή, καθώς τα νησιά βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των συνεπειών της λειψυδρίας, της διάβρωσης των ακτών και της ανόδου της στάθμης της θάλασσας.

Από την πρόταση του 2019 στη σημερινή Συνταγματική Αναθεώρηση

Ο Βασίλης Α. Υψηλάντης υπενθύμισε και τη μέχρι σήμερα προσωπική θεσμική του συμβολή για την ενίσχυση της νησιωτικότητας.

Όπως τόνισε, είχε προτείνει τη σχετική πρόβλεψη που έγινε αποδεκτή και εισήχθη στον ν. 4622/2019 για το «Επιτελικό Κράτος», εντάσσοντας τη διάσταση της νησιωτικότητας στη διαδικασία αξιολόγησης των συνεπειών των ρυθμίσεων.

Παράλληλα, επανέφερε την πρόταση που είχε διατυπώσει ήδη κατά τη Συνταγματική Αναθεώρηση του 2019 για αναδιατύπωση της παραγράφου 4 του άρθρου 101, προκειμένου η συνταγματική πρόβλεψη να αποκτήσει μεγαλύτερη εγγυητική ένταση και να μπορεί να παράγει ουσιαστικότερα αποτελέσματα στον νομοθετικό, διοικητικό αλλά και δικαστικό έλεγχο.

Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε και στη δημογραφική διάσταση της νησιωτικότητας, συνδέοντάς την ευθέως με την εθνική και γεωστρατηγική σημασία της διατήρησης ζωντανών των ακριτικών νησιών.

«Κάθε κάτοικος που παραμένει από το Καστελλόριζο έως το Αγαθονήσι, σε κάθε νησί μας του Βόρειου, Ανατολικού και Νότιου Αιγαίου, συνιστά ζωντανή και διαρκή υπεράσπιση της χώρας μας. Το δημογραφικό ζήτημα στα νησιά μας δεν είναι μόνο κοινωνικό, είναι και γεωστρατηγικό και το Σύνταγμα οφείλει να το αναγνωρίζει ως τέτοιο», υπογράμμισε χαρακτηριστικά.

Ο Κοσμήτορας της Βουλής και Βουλευτής Δωδεκανήσου κατέληξε τονίζοντας ότι η Συνταγματική Αναθεώρηση αποτελεί ευθύνη απέναντι όχι μόνο στη σημερινή Ελλάδα αλλά και στις επόμενες γενιές, καθώς από τις επιλογές της σημερινής Βουλής θα κριθεί η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα των θεσμών της χώρας για τις επόμενες δεκαετίες.

Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του Βασίλη Α. Υψηλάντη :

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η σημερινή συζήτηση, αναμφισβήτητα, αποτελεί κορυφαία στιγμή για το Κοινοβούλιό μας. Με την πρόταση αναθεώρησης διατάξεων του Συντάγματος, αναλαμβάνουμε την ευθύνη να προτείνουμε την προσαρμογή του θεσμικού θεμελίου της Ελληνικής Δημοκρατίας στις ανάγκες της εποχής μας και στις απαιτήσεις των γενεών που ακολουθούν.

Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή την πρωτοβουλία αναλαμβάνει, με ανοιχτή της πρόταση στην κοινωνία και τα κόμματα, η Νέα Δημοκρατία. Η παράταξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που αποκατέστησε τη Δημοκρατία το 1974 και εισηγήθηκε το Σύνταγμα του 1975, το μακροβιότερο, πληρέστερο και πιο επιτυχημένο Σύνταγμα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας — το Σύνταγμα που δυστυχώς καταψήφισαν και τότε τα κόμματα της Αντιπολίτευσης.

Άλλωστε η ΝΔ, διαχρονικά αντιμετωπίζει τους θεσμούς όχι ως πεδίο κομματικών σκοπιμοτήτων αλλά ως εθνική παρακαταθήκη, είναι εκείνη που και σήμερα επιλέγει τον δύσκολο δρόμο της ευθύνης αντί της αδράνειας.

Θέσφατο είναι ότι το Σύνταγμα δεν είναι κείμενο για μια συγκεκριμένη μόνον ιστορική περίοδο. Δημιουργείται, με δημοκρατική συνείδηση, για να αντέχει στο χρόνο, να απαντά στις προκλήσεις που έρχονται και να δημιουργεί προϋποθέσεις ώστε η Δημοκρατία να εξελίσσεται χωρίς να χάνει τις θεμελιώδεις αρχές της. Σήμερα, πενήντα και πλέον χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση, η Ελλάδα προχωρά σε μια νέα γενιά θεσμικών μεταρρυθμίσεων, που ενισχύουν το κράτος δικαίου, εκσυγχρονίζουν τη λειτουργία του κράτους, αξιοποιούν τις δυνατότητες της τεχνολογικής προόδου, προστατεύουν αποτελεσματικότερα τα δικαιώματα των πολιτών και θωρακίζουν τη χώρα απέναντι στις προκλήσεις των επόμενων δεκαετιών.

Με αυτή τη συνείδηση ευθύνης προσέρχεται σήμερα η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας στη φάση αυτή της αναθεωρητικής διαδικασίας. Όχι για να υπηρετήσει πρόσκαιρες πολιτικές σκοπιμότητες, αλλά για να προτείνει στις επόμενες γενιές ένα Σύνταγμα ακόμη πιο σύγχρονο, πιο λειτουργικό και πιο ανθεκτικό, αντάξιο της ευρωπαϊκής πορείας και των προσδοκιών της ελληνικής κοινωνίας.

Πιο συγκεκριμένα, η πρόταση επικεντρώνεται σε πολλαπλά επίπεδα θεσμικής μεταρρύθμισης:

• Ενίσχυση του κράτους δικαίου: η παρέμβαση στο άρθρο 86 εκσυγχρονίζει το πλαίσιο της ποινικής ευθύνης των υπουργών, διασφαλίζοντας την ισορροπία μεταξύ πολιτικής ευθύνης και δικαιοκρατικών εγγυήσεων, με σαφήνεια που θωρακίζει την αρχή της ισονομίας.

• Δικαστική ανεξαρτησία: ενισχύονται οι εγγυήσεις λειτουργικής και οργανωτικής αυτοτέλειας της Δικαιοσύνης, με διατάξεις που αποσαφηνίζουν τους μηχανισμούς επιλογής, σταθερότητας και πειθαρχικής εποπτείας των δικαστικών λειτουργών, ώστε να αποτρέπονται συγκρούσεις αρμοδιοτήτων.

• Δημόσια διοίκηση και αξιοκρατία: η σύνδεση της μονιμότητας με αντικειμενικά κριτήρια αξιολόγησης και μηχανισμούς προαγωγής βάσει αξιοκρατίας θεμελιώνει ρητά, σε συνταγματικό επίπεδο, τις αρχές αξιολόγησης, διαφάνειας και προστασίας από καταχρηστικές απολύσεις, συνδυάζοντας τη διοικητική ευελιξία με εγγυήσεις για τα προσωπικά δικαιώματα.

• Καλή νομοθέτηση και δημοσιονομική υπευθυνότητα: η συνταγματική κατοχύρωση αρχών βελτίωσης της νομοθετικής διαδικασίας, διαφάνειας στις δημοσιονομικές επιλογές και σαφών κανόνων διαχείρισης του δημοσίου χρέους ενισχύει τη λογοδοσία και τη χρηστή διοίκηση.

• Εκπαίδευση και ερευνητικό οικοσύστημα: η πρόταση εισάγει για πρώτη φορά τη συνταγματική δυνατότητα αναγνώρισης μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών πανεπιστημιακών φορέων, με σαφείς προϋποθέσεις λειτουργίας και εγγυήσεις ποιότητας που διαφυλάσσουν το δημόσιο συμφέρον στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

• Πολιτισμός, γλώσσα και σύμβολα: η κατοχύρωση της προστασίας της ελληνικής γλώσσας και των εθνικών συμβόλων ενισχύει την πολιτιστική συνέχεια, με πλήρη σεβασμό στις θεμελιώδεις ελευθερίες.

• Νέες προκλήσεις: η ενσωμάτωση στο συνταγματικό πλαίσιο ζητημάτων όπως η τεχνητή νοημοσύνη και η κλιματική αλλαγή αποτελεί καινοτόμο βήμα, με διατάξεις που προσδιορίζουν σαφείς αρχές —προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων, προστασία περιβάλλοντος, διαφάνεια αλγοριθμικών αποφάσεων— διασφαλίζοντας απρόσκοπτη εφαρμογή.

• Τοπική αυτοδιοίκηση, κόμματα και ανεξάρτητες αρχές: η αναθεώρηση θεσπίζει ισχυρότερες εγγυήσεις για την αυτονομία της τοπικής αυτοδιοίκησης, το δημοκρατικό πλαίσιο των κομμάτων και την ανεξαρτησία των εποπτικών αρχών, με σαφείς κανόνες αρμοδιοτήτων και λογοδοσίας.

Στο ίδιο αυτό πλαίσιο της αποκέντρωσης και της τοπικής αυτοδιοίκησης, θέλω να σταθώ ιδιαίτερα στη νησιωτικότητα, γιατί εκεί η παράταξή μας και έχει συνεισφέρει και οφείλει να συνεχίσει να πρωτοπορεί.

Η ιδιαιτερότητα των νησιωτικών περιοχών κατοχυρώθηκε στο Σύνταγμα με την Αναθεώρηση του 2008, στο άρθρο 101 παράγραφος 4, χάρη στις επίμονες προσπάθειες της Νέας Δημοκρατίας, η οποία είχε ήδη πετύχει την αναγνώρισή της σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Υποχρέωσή μας η αναβαθμισμένη αξιοποίηση του κανονιστικού περιεχομένου της παραγράφου, ώστε η μέριμνα του κοινού και κανονιστικού νομοθέτη για τις νησιωτικές περιοχές να συνοδεύεται από σαφέστερα κριτήρια εφαρμογής σε βασικούς τομείς όπως η υγεία, η ενέργεια, οι μεταφορές και η ύδρευση, ενισχύοντας έτσι την ισοδυναμία πρόσβασης μεταξύ νησιωτικής και ηπειρωτικής χώρας.

Της ρητής σύνδεσης της νησιωτικής ιδιαιτερότητας με την κλιματική προσαρμογή — τη λειψυδρία, τη διάβρωση των ακτών, την άνοδο της στάθμης της θάλασσας — ώστε το άρθρο 101 να παραμείνει διαρκώς επίκαιρο μπροστά στις προκλήσεις της εποχής μας.

Είμαι υπερήφανος γιατί είχα προτείνει και έγινε αποδεκτή η διάταξη, που εισήχθη με τον ν. 4622/2019 («Επιτελικό Κράτος») και ενσωματώνει για πρώτη φορά, στο άρθρο 62, με τόσο σαφή τρόπο τη νησιωτικότητα η οποία προβλέπει ότι «Κάθε σχέδιο νόμου, τροπολογία και κανονιστική πράξη μείζονος οικονομικής ή κοινωνικής σημασίας συνοδεύεται υποχρεωτικά από Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης.»

Και αυτή η προσήλωση έχει και μια βαθύτερη εθνική σημασία αφού κάθε κάτοικος που παραμένει από το Καστελλόριζο έως το Αγαθονήσι, σε κάθε νησί μας του Βόρειου, Ανατολικού και Νότιου Αιγαίου, συνιστά ζωντανή και διαρκή υπεράσπιση της χώρας μας. Το δημογραφικό ζήτημα στα νησιά μας δεν είναι μόνο κοινωνικό, είναι και γεωστρατηγικό, και το Σύνταγμα οφείλει να το αναγνωρίζει ως τέτοιο.

Θα είμαι περισσότερο υπερήφανος αν αυτό τηρείται από τη διοίκηση όπως και όταν φθάσουμε κάποτε στην ωριμότητα, αυτό που πρότεινα κατά την Αναθεώρηση του 2019, να αναδιατυπωθεί η παρ. 4 του άρθρου 101 του Συντάγματος ώστε να μπορέσει η διάταξη αυτή να αναβαθμιστεί και να λειτουργήσει εγγυητικά και με μεγαλύτερη ένταση σε σχέση με τη νομοθετικό, διοικητικό και δικαστικό έλεγχο.

Η συνταγματική αναθεώρηση, με την ευχή να ευοδοθεί, διασφαλίζει δύο βασικές αρχές. Της νομιμότητας και προβλεψιμότητας. Κάθε καινοτομία συνοδεύεται από σαφή νομοθετικά και θεσμικά εργαλεία εφαρμογής, ώστε να αποφεύγονται κενά και διενέξεις αρμοδιοτήτων, ενώ ο ευρύς δημόσιος διάλογος με επιστημονικές, δικαστικές και κοινωνικές δυνάμεις εξασφαλίζει στις νέες διατάξεις ευρεία αποδοχή και λειτουργική ωριμότητα.

Η επιλογή μας είναι ο πυρήνας της συνταγματικής μας ευθύνη. Η ψήφος μας θα κρίνει όχι μόνο τα υπό αναθεώρηση άρθρα αλλά και την αποτελεσματικότητα των θεσμών που θα υπηρετήσουν την ελληνική δημοκρατία στο εγγύς και απώτερο μέλλον.

Σας ευχαριστώ.»

Βασίλης Α. Υψηλάντης: « Κάθε κάτοικος που μένει στα ακριτικά μας νησιά υπερασπίζεται καθημερινά την Πατρίδα μας»

Γιώργος Χατζημάρκος: Η Δημοκρατία δεν κινδυνεύει μόνο από τους αρνητές της φθείρεται και όταν εκείνοι που την επικαλούνται ξεχνούν τις ευθύνες και τα όρια που η ίδια επιβάλλει

news room — Sun, 26 Jul 2026 09:53:54 +0000

Στην δεξίωση για την 52η επέτειο της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας συμμετείχε ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου και πρόεδρος της ΕΝΠΕ κ. Γιώργος Χατζημάρκος και η σύζυγός του κ. Αναστασία Ιωαννίδη.

Όπως σημειώνει ο κ. Χατζημάρκος σε ανάρτηση του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η 24η Ιουλίου δεν είναι μόνο ημέρα μνήμης και τιμής. Είναι και ημέρα περισυλλογής.

«Μια ευκαιρία να αναρωτηθούμε, με ειλικρίνεια, αν στα πενήντα δύο αυτά χρόνια μεταχειριστήκαμε τη Δημοκρατία με την υπευθυνότητα και τον σεβασμό που της αξίζουν», αναφέρει.

Η ανάρτηση του αναλυτικά:

Στο Προεδρικό Μέγαρο, για την 52η επέτειο της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας στην πατρίδα μας.

Η 24η Ιουλίου δεν είναι μόνο ημέρα μνήμης και τιμής. Είναι και ημέρα περισυλλογής. Μια ευκαιρία να αναρωτηθούμε, με ειλικρίνεια, αν στα πενήντα δύο αυτά χρόνια μεταχειριστήκαμε τη Δημοκρατία με την υπευθυνότητα και τον σεβασμό που της αξίζουν.

Η Δημοκρατία είναι πράγματι ένα «ευαίσθητο» πολίτευμα. Όχι επειδή είναι αδύναμο, αλλά επειδή η επιτυχία του στηρίζεται στην εμπιστοσύνη, στην αυτοσυγκράτηση, στον σεβασμό των θεσμών, στην βαθιά πεποίθηση ότι ο πολιτικός αντίπαλος δεν είναι εχθρός.

Αναρωτιέμαι, λοιπόν: προστατεύσαμε πάντοτε το κύρος των θεσμών ή κάποιες φορές τους χρησιμοποιήσαμε για πρόσκαιρα οφέλη; Υπηρετήσαμε την αλήθεια ή υποκύψαμε στον εύκολο θόρυβο; Καλλιεργήσαμε τον διάλογο ή επενδύσαμε στην απαξίωση και στον διχασμό;

Η Δημοκρατία δεν κινδυνεύει μόνο από εκείνους που την αρνούνται. Φθείρεται και όταν εκείνοι που την επικαλούνται ξεχνούν τις ευθύνες και τα όρια που η ίδια επιβάλλει.

Δεν την τιμούμε μόνο στις επετείους. Την τιμούμε καθημερινά: με τη συμπεριφορά μας, με τον σεβασμό στην αλήθεια, στον νόμο, στους θεσμούς και στον συμπολίτη μας.

Πενήντα δύο χρόνια μετά, η ουσιαστικότερη απόδοση τιμής είναι η σταθερή δέσμευση να αποδεικνυόμαστε, κάθε ημέρα, άξιοι της Δημοκρατίας που κληρονομήσαμε

Γιώργος Χατζημάρκος: Η Δημοκρατία δεν κινδυνεύει μόνο από τους αρνητές της φθείρεται και όταν εκείνοι που την επικαλούνται ξεχνούν τις ευθύνες και τα όρια που η ίδια επιβάλλει

Ο Βασίλης Α. Υψηλάντης παρών στη δεξίωση του Προέδρου της Δημοκρατίας για την 52η Επέτειο Αποκατάστασης της Δημοκρατίας

news room — Sat, 25 Jul 2026 08:30:32 +0000

Στη δεξίωση που παρέθεσε στο Προεδρικό Μέγαρο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με την ευκαιρία της 52ης Επετείου από την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας, παρέστη ο Κοσμήτορας της Βουλής και Βουλευτής Δωδεκανήσου Βασίλης Α. Υψηλάντης.

Η επέτειος της 24ης Ιουλίου αποτελεί κορυφαία ημέρα μνήμης και τιμής για τη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας, υπενθυμίζοντας τη διαρκή αξία της Δημοκρατίας, του Κοινοβουλευτισμού, του Κράτους Δικαίου και της προστασίας των θεμελιωδών ελευθεριών.

Με αφορμή την παρουσία του στο Προεδρικό Μέγαρο, ο κ. Υψηλάντης δήλωσε:

« Η επέτειος της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας, με την επιστροφή στην Ελλάδα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, δεν αποτελεί μόνο ημέρα ιστορικής μνήμης. Είναι μια διαρκής υπενθύμιση της ευθύνης όλων μας να προστατεύουμε και να ενισχύουμε τους δημοκρατικούς θεσμούς, την εθνική ενότητα και την ποιότητα του δημόσιου βίου.

Πενήντα δύο χρόνια μετά, η Ελλάδα είναι μια ισχυρή ευρωπαϊκή Δημοκρατία. Τιμούμε εκείνους που αγωνίστηκαν για την ελευθερία και τη Δημοκρατία και, ταυτόχρονα, ανανεώνουμε τη δική μας δέσμευση απέναντι στις επόμενες γενιές.

Ιδιαίτερα σε μια εποχή μεγάλων γεωπολιτικών, κοινωνικών και τεχνολογικών αλλαγών, η Δημοκρατία απαιτεί καθημερινή εγρήγορση, υπευθυνότητα, σεβασμό στους θεσμούς και ουσιαστικό διάλογο.

Η 24η Ιουλίου μας ενώνει. Μας θυμίζει ότι πάνω από τις επιμέρους διαφορές μας βρίσκεται η κοινή υποχρέωση να υπηρετούμε την Ελλάδα, τη Δημοκρατία και τους πολίτες της.»

Ο Βασίλης Α. Υψηλάντης παρών στη δεξίωση του Προέδρου της Δημοκρατίας για την 52η Επέτειο Αποκατάστασης της Δημοκρατίας

Χριστοφής Κορωναίος: 52 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας η μνήμη της Κύπρου παραμένει ζωντανή

news room — Fri, 24 Jul 2026 09:20:48 +0000

Από το δήμαρχο Νισύρου κ,. Χριστοφή Κορωναίο ανακοινώθηκαν τα εξής:

Συμπληρώνονται φέτος 52 χρόνια από την πτώση της επταετούς δικτατορίας και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Η 24η Ιουλίου 1974 σηματοδότησε το τέλος μιας μαύρης περιόδου για τον τόπο μας, όπου οι δημοκρατικές ελευθερίες καταπνίγηκαν, οι προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις διώχθηκαν ή φυλακίστηκαν και η κοινωνία ζούσε υπό το βάρος της λογοκρισίας και του φόβου.

Η αποκατάσταση της Δημοκρατίας, ωστόσο, δεν ήρθε χωρίς τίμημα. Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, που ξεκίνησε στις 20 Ιουλίου 1974 με την κωδική ονομασία «Αττίλας», άφησε ανοιχτή μια πληγή που παραμένει ζωντανή μέχρι σήμερα. Η διχοτόμηση του νησιού, η προσφυγιά, οι αγνοούμενοι και η συνεχιζόμενη κατοχή του 37% του κυπριακού εδάφους αποτελούν μια διαρκή πρόκληση για το διεθνές δίκαιο και για τη συλλογική μας συνείδηση.

Η τουρκική εισβολή χρησιμοποίησε ως πρόσχημα το πραξικόπημα που εκδηλώθηκε στην Κύπρο στις 15 Ιουλίου 1974 κατά του Προέδρου Μακαρίου, από δυνάμεις της ελληνικής χούντας με αρχηγό τον Ιωαννίδη. Το πραξικόπημα αυτό, προϊόν της ίδιας αντιδημοκρατικής νοοτροπίας που βασάνιζε την Ελλάδα, έδωσε στην Τουρκία την αφορμή που αναζητούσε για να προχωρήσει στην εισβολή και κατοχή του νησιού, παραβιάζοντας κατάφωρα το διεθνές δίκαιο και τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Σήμερα, 52 χρόνια μετά, η Κύπρος — κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 2004 — παραμένει το μοναδικό διαιρεμένο έδαφος στην ήπειρό μας. Το 37% του κυπριακού εδάφους παραμένει υπό κατοχή από τον τουρκικό στρατό, σε μια πρωτοφανή για τα ευρωπαϊκά δεδομένα παραβίαση της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας κράτους-μέλους της Ένωσης. Η παρουσία κατοχικών στρατευμάτων σε ευρωπαϊκό έδαφος αποτελεί διαρκή πρόκληση για το κράτος δικαίου και τις αξίες στις οποίες θεμελιώθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ως Δήμος Νισύρου, νησί με βαθιές ιστορικές και πολιτισμικές ρίζες στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε με σεβασμό μπροστά σε αυτή τη διπλή επέτειο. Η μνήμη της Δημοκρατίας που ανακτήθηκε και η μνήμη της Κύπρου που παραμένει διχασμένη συνυπάρχουν και μας καλούν σε επαγρύπνηση.

Το μήνυμά μας είναι σαφές: Η Δημοκρατία δεν είναι δεδομένη. Κατακτάται, υπερασπίζεται και ανανεώνεται καθημερινά. Η ειρήνη, η δικαιοσύνη και ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου είναι οι μόνες βάσεις για μια βιώσιμη λύση στο Κυπριακό. Η Ελλάδα, η Κύπρος και η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλουν να παραμείνουν ενωμένες στον αγώνα για την κατάργηση των συνεπειών της εισβολής και την επανένωση του νησιού.

Η κατοχή ευρωπαϊκού εδάφους από ξένα στρατεύματα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως καθεστώς. Η λύση του Κυπριακού πρέπει να είναι σύμφωνη με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, να διασφαλίζει την εδαφική ακεραιότητα και κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας, και να οδηγεί στην αποχώρηση όλων των κατοχικών στρατευμάτων.

Ως Δήμος Νισύρου, δεσμευόμαστε να διατηρήσουμε ζωντανή τη μνήμη, να ενισχύσουμε τη δημοκρατική παιδεία των νέων μας και να συμβάλουμε στην ενότητα του ελληνισμού.

Η Δημοκρατία νίκησε το 1974. Η Κύπρος περιμένει ακόμη.

Χριστοφής Ι. Κορωναίος

Δήμαρχος Νισύρου

Χριστοφής Κορωναίος: 52 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας η μνήμη της Κύπρου παραμένει ζωντανή

Γιάννης Παππάς: «Η Ελλάδα χρειάζεται ένα Σύνταγμα σύγχρονο, λειτουργικό και αντάξιο της Δημοκρατίας μας»

news room — Fri, 24 Jul 2026 08:59:45 +0000

Την ανάγκη η επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση να αποτελέσει αφετηρία για μια ουσιαστική θεσμική ανανέωση της χώρας υπογράμμισε ο Βουλευτής Δωδεκανήσου της Νέας Δημοκρατίας, Γιάννης Παππάς, κατά την τοποθέτησή του στην Ολομέλεια της Βουλής, στη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος.

Ο κ. Παππάς τόνισε ότι το Σύνταγμα του 1975 αποτέλεσε τον θεμέλιο λίθο της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας, επισημαίνοντας ωστόσο πως οι σύγχρονες προκλήσεις επιβάλλουν την προσαρμογή των θεσμών στις ανάγκες της εποχής. Όπως ανέφερε, στόχος της αναθεώρησης είναι η ενίσχυση της διαφάνειας, της λογοδοσίας, της αποτελεσματικότητας του κράτους και της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους θεσμούς.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις προτεινόμενες αλλαγές για τη Δικαιοσύνη, επισημαίνοντας ότι η ενίσχυση της ανεξαρτησίας της, η αξιοκρατική επιλογή της ηγεσίας των ανώτατων δικαστηρίων και η επιτάχυνση της απονομής της αποτελούν κρίσιμες προϋποθέσεις για την εύρυθμη λειτουργία του κράτους δικαίου. Παράλληλα, χαρακτήρισε σημαντική τη μεταφορά της ποινικής διερεύνησης των κυβερνητικών στελεχών στα αρμόδια δικαστικά όργανα, διαχωρίζοντας με σαφήνεια την πολιτική από την ποινική ευθύνη.

Ο Βουλευτής Δωδεκανήσου στάθηκε επίσης στην ανάγκη αναβάθμισης του κοινοβουλευτικού ελέγχου, στη συνταγματική κατοχύρωση της καλής νομοθέτησης και στην αξιολόγηση της δημόσιας διοίκησης με αντικειμενικά και αξιοκρατικά κριτήρια, ώστε οι πολίτες να απολαμβάνουν ένα πιο αποτελεσματικό και σύγχρονο κράτος.

Ξεχωριστή αναφορά έκανε στις νέες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει η Πολιτεία, όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η προστασία του περιβάλλοντος, η κλιματική αλλαγή και το στεγαστικό ζήτημα, υπογραμμίζοντας ότι οι δημόσιες πολιτικές οφείλουν να διασφαλίζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την κοινωνική συνοχή και τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Αναφερόμενος στην Ανώτατη Εκπαίδευση, ο κ. Παππάς υποστήριξε ότι η Ελλάδα πρέπει να ενισχύσει την εξωστρέφεια των πανεπιστημίων της, να προσελκύσει φοιτητές και επιστήμονες από το εξωτερικό και να διασφαλίσει υψηλά ακαδημαϊκά πρότυπα, ανεξαρτήτως της μορφής λειτουργίας των ιδρυμάτων. Παράλληλα, χαρακτήρισε ιδιαίτερα συμβολική τη συνταγματική κατοχύρωση της ελληνικής γλώσσας και της ελληνικής σημαίας ως διαχρονικών στοιχείων της εθνικής ταυτότητας και της ιστορικής συνέχειας του Ελληνισμού.

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο Γιάννης Παππάς επισήμανε ότι η αναθεώρηση του Συντάγματος απαιτεί σοβαρότητα, υπευθυνότητα και ευρύτερες συναινέσεις, τονίζοντας πως η σημερινή γενιά έχει την ευθύνη να παραδώσει στις επόμενες ένα Σύνταγμα σύγχρονο, λειτουργικό και αντάξιο της Δημοκρατίας και των αναγκών της χώρας.

Γιάννης Παππάς
Βουλευτής Δωδεκανήσου ΝΔ

Γιάννης Παππάς: «Η Ελλάδα χρειάζεται ένα Σύνταγμα σύγχρονο, λειτουργικό και αντάξιο της Δημοκρατίας μας»