Η Ελληνίδα πρωταθλήτρια στάθηκε ιδιαίτερα στη συμπεριφορά ανθρώπων που, όπως ανέφερε, δεν δείχνουν να αγαπούν πραγματικά τον αθλητισμό, αλλά επιλέγουν να κρίνουν αυστηρά τις προσπάθειες των αθλητών πίσω από ένα πληκτρολόγιο.

Μέσα από ανάρτησή της στα social media, η Μαγκούλια αναφέρθηκε και στη δική της εμπειρία, αλλά και στην πίεση που βιώνουν συνολικά οι αθλητές, υπογραμμίζοντας πως έχει γίνει πλέον στενάχωρο το γεγονός ότι πολλοί φοβούνται ακόμη και να διαβάσουν τα σχόλια που συνοδεύουν τις εμφανίσεις τους.

«Τρέμουμε κάθε φορά να ανοίξουμε τα σχόλια ή, ακόμα χειρότερα, να το κανονικοποιούμε τόσο, που βάζουμε στοιχήματα για πόσες κατάρες θα μας έχουν ρίξει», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, η 25χρονη αθλήτρια από την Κάλυμνο αναφέρθηκε και στη διαδικασία πρόκρισης που ακολουθούν οι αθλητές προκειμένου να βρεθούν σε μια μεγάλη διοργάνωση, απαντώντας με αυτόν τον τρόπο και σε όσους αναρωτήθηκαν σκωπτικά για το κατά πόσο ήταν άξιοι συμμετοχής στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.

Η Μαγκούλια αγωνίστηκε στον προκριματικό της σφαιροβολίας, όπου κατέλαβε την 26η θέση με καλύτερη βολή στα 14,71 μέτρα, μένοντας εκτός του τελικού.

Όσα είπε η Μαρία Μαγκούλια:
«Δεν τοποθετούμαι συχνά δημόσια για πράγματα που θεωρώ αυτονόητα, αλλά μερικοί πρέπει να τα ακούσουν γιατί μάλλον δεν είναι τόσο αυτονόητα για όλους …. Με αφορμή το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Μπέρμιγχαμ και το ” λάθος ” που έκανα να διαβάσω μερικά σχόλια σε άρθρα που αφορούσαν εμένα αλλά και συναθλητές μου καταλαβαίνω ότι η παιδεία ( αθλητική και μη ) είναι στα πρόθυρα εξαφάνισης. Η πληθώρα των σχολίων είχε να κάνει με το πόσο άξιοι είμαστε να βρισκόμαστε σε αυτή την διοργάνωση ή όχι . Από κει και μόνο καταλαβαίνει κανείς ότι όσοι τα σχολίασαν αυτά δεν έχουν ιδέα για το πώς λειτουργεί ο αθλητισμός και πως γινόταν οι προκρίσεις σε τέτοιους αγώνες.

Όσοι βρεθήκαμε σε αυτόν και παρόμοιους αγώνες δεν πήγαμε γιατί δεν είχαμε τι καλύτερο να κάνουμε Αύγουστο μήνα ή γιατί αποφασίσαμε να κάνουμε διακοπές τζάμπα εκεί ή γιατί μας έκαναν ρουσφέτι. Για να το πω πιο απλά για να το καταλάβετε ( γιατί από ότι φαίνεται δεν μπορείτε ) οι προκρίσεις γίνονται είτε με όριο που ορίζεται από την παγκόσμια ή ευρωπαϊκή ομοσπονδία ή μέσο ρανκιν στο οποίο μπαίνουν οι 30 / 36 / 26 κτλ των κάθε αγωνισμάτων . Για να μπεις σε αυτή την λίστα πρέπει να συμπληρώσεις μια 5αδα από τους καλύτερους αγώνες τις χρονιάς και σε βαθμολογία και σε επίδοση ώστε να είσαι εκεί . Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα κάνεις 5 αγώνες και θα είσαι καλά σε όλους . Μπορείς να κάνεις 15 για να καταφέρεις να είσαι καλά σε 5 . Δεν πάμε εκεί επειδή μας συμπαθεί η ευρωπαϊκή ομοσπονδία και μας κάνει το χατίρι γιατί είμαστε καλά παιδιά , ούτε μας βάζουν για να πάμε διακοπές.
Οι πρωταθλητές του πληκτρολογίου με μηδενική γνώση σε στίβο ή γενικότερα σε αθλητισμό επιλέγουν να κρινουν κάθε αθλητή που πήγε καλά ή κακά σε αυτό τον αγώνα χωρίς να σκεφτούν ότι πέρα από αθλητές είμαστε και άνθρωποι. Για αυτούς τους πρωταθλητές σημασία δεν έχει η συμμετοχή αλλά η νίκη και δεν αγαπάνε τον αθλητισμό όπως λένε αλλά την νίκη και την δόξα . Πιστεύουν ότι είναι τόσο εύκολο να κερδίσεις που αν δεν το κάνεις είσαι ένα τίποτα . Μου φαίνεται γελοίο να κάθομαι και να εξηγώ τόσα απλά πράγματα αλλά δυστυχώς πρέπει να το κάνει κάποιος από ότι φαίνεται. Λοιπόν όχι κύριοι, δεν είναι εύκολο να προκριθεί κάποιος εκεί πόσο μάλλον να κερδίσει μετάλλιο σε μια τέτοια διοργάνωση.

Λυπάμαι που σας χαλάω το όνειρο αλλά έτσι είναι . Είναι στενάχωρο μετά από κάθε κακό αγώνα να ” τρέμουμε ” να ανοίξουμε τα σχόλια γιατί δεν ξέρουμε τι θα δούμε . Ή ακόμα χειρότερα να το κανονικοποιουμε τόσο που βάζουμε στοιχήματα για πόσες Κατάρες θα μας έχουν ρίξει . Φυσικά υπάρχουν και οι εξαιρέσεις που είναι όσοι αγαπούν τοὺς αθλητές και όχι τις νικες τους και σε κάθε βήμα είναι δίπλα μας είτε τα πάμε καλά είτε όχι όμως όπως είπα είναι οι εξαιρέσεις χάος των σχολίων . Όσοι πήγαμε εκεί πήγαμε γιατί ιδρώσαμε , πονέσαμε , δουλέψαμε , χάσαμε γιορτές αργίες διακοπές με φίλους και οικογένεια γιατί προτεραιότητα μας ήταν η προπόνηση όσο εσείς κάνατε μπάνια και διακοπές.

Προφανώς όλοι θα θέλαμε να πάρουμε όσα περισσότερα μετάλλια μπορούσαμε, προφανώς θέλουμε να δείξουμε τον καλύτερο μας εαυτό σε αυτές τις διοργανώσεις, προφανώς είμαστε οι πρώτοι που κρίνουμε τις επιδόσεις μας, δεν περιμένουμε εσάς να μας πείτε αν τα πήγαμε καλά ή όχι . Πίσω από κάθε αθλητή υπάρχει ένας άνθρωπος μια οικογένεια μια ομάδα που έχει δουλέψει σκληρά για αυτό και το τελευταίο πράγμα που θέλει είναι να ακούσει από κάποιο άκυρο ξένο βρισιές, κριτικές, ακόμα και κατάρες…

Όλοι μας θέλουμε να τιμήσουμε το εθνόσημο όσο καλύτερα μπορούμε, όμως υπάρχουν και φορές που δεν βγαίνει το αποτέλεσμα που θέλουμε και αυτό είναι οκ γιατί αυτό μας κάνει ανθρώπους και όχι ρομπότ . Πριν γράψετε ένα σχόλιο, μια κριτική, σκεφτείτε τι έχετε κάνει εσείς και αν θα μπορούσατε να το κάνετε καλύτερα. Και αν φυσικά πιστεύετε ότι μπορείτε, είστε ευπρόσδεκτοι να έρθετε μια μέρα από το γήπεδο να μας δείξετε πόσο καλοί είστε σε αυτό .

Θα παρακαλούσα πολύ την επόμενη φορά που θα πείτε την κακιά σας να αναλύσετε τα παραπάνω. Ευχαριστώ»

Πηγή:.tanea.gr

Ξέσπασε αθλήτρια του στίβου κατά των «πρωταθλητών του πληκτρολογίου»: «Αν δεν κερδίσεις, σε θεωρούν ένα τίποτα»

Λίγο πριν από τις 09:00 το πρωί οι κάτοικοι και οι επισκέπτες  από άκρη σε άκρη του νησιού δηλαδή από το κέντρο της πόλεως έως και τη Λίνδο άκουσαν δύο βροντερούς ήχους που έσεισαν το έδαφος.

Το φαινόμενο ήταν το ίδιο σε όλα τα σημεία του νησιού ακόμη και σε εκείνα κοντά στην θάλασσα όπου βρίσκονται τουριστικές μονάδες.

Η  υπόθεση ερευνάται καθώς δεν υπάρχουν πληροφορίες από την Πυροσβεστική  την Αστυνομία για το θέμα.

Στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κυκλοφόρησε η είδηση  πως έσπασε το φράγμα του ήχου από πολεμικά αεροσκάφη. Και αυτό τελικά ήταν η αλήθεια.

Δύο βροντεροί ήχοι συντάραξαν τη Ρόδο από άκρη σε άκρη καθώς μαχητικά αεροσκάφη έσπασαν το φράγμα του ήχου

Με βάση τα τελευταία στοιχεία από το δίκτυο αγγελιών του «Spitogatos» για την πορεία της αγοράς κατοικίας στα ελληνικά νησιά εφέτος το καλοκαίρι – η μέση τιμή πώλησης κατοικιών στο νησί, όπου μάλιστα το ενδιαφέρον διαχέεται σε όλη τη διάρκεια του έτους ακριβώς λόγω των επαρκών υποδομών και της συνδεσιμότητας, διαμορφώνεται τώρα στα 2.250 ευρώ ανά τ.μ. έχοντας σημειώσει άνοδο κατά 6,9% σε σχέση με το καλοκαίρι του 2025.

Πριν από μία πενταετία το 2021, οι τιμές στην Κρήτη διαμορφώνονταν στα 1.500 ευρώ ανά τ.μ., έχοντας ξεκινήσει σαφώς πιο χαμηλά σε σύγκριση με τα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου. Συνολικά εφέτος το καλοκαίρι- περίοδος κατά την οποία είναι και η πιο έντονη από πλευράς επενδυτικού ενδιαφέροντος στη λεγόμενη «νησιωτική» κτηματαγορά- οι τιμές στα ελληνικά νησιά συνεχίζουν να κινούνται ανοδικά: Στα νησιά του Αιγαίου η μέση ζητούμενη τιμή πώλησης έφθασε τα 2.941 ευρώ/τ.μ. καταγράφοντας άνοδο κατά 5,9% σε σχέση με το 2025 και κατά 42% έναντι του 2021 οπότε το αντίστοιχο νούμερο διαμορφώνονταν στα 2.071 ευρώ ανά τ.μ. ως μέση ζητούμενη τιμή.

Στα νησιά του Ιονίου πλέον η μέση τιμή εφέτος είναι στα 2.531 ευρώ/τ.μ. επίσης αυξημένη κατά 5,9% σε σχέση με το 2ο τρίμηνο του 2025, ενώ σε σχέση με το 2021, η άνοδος που έχει σημειωθεί είναι υψηλότερη και διαμορφώνεται στο +47% στην πενταετία.

Σε ό,τι αφορά τη διεθνή ζήτηση για κατοικίες προς πώληση στα ελληνικά νησιά κατά το 2ο τρίμηνο του 2026, στην πρώτη θέση βρίσκονται οι ΗΠΑ και ακολουθούν το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, η Ολλανδία και η Γαλλία.

Tο ενδιαφέρον των δυνητικών αγοραστών από το εξωτερικό στρέφεται κυρίως προς τις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα, ενώ ακολουθούν οι Π.Ε. Χανίων, Κέρκυρας και Ηρακλείου. Αντίστοιχα, στην εγχώρια ζήτηση, οι Κυκλάδες βρίσκονται επίσης στην πρώτη θέση, ενώ ακολουθούν η Π.Ε. Ηρακλείου, τα Νησιά του Αργοσαρωνικού, η Π.Ε. Χανίων και τα Δωδεκάνησα.

Κυκλάδες και Βόρειο Αιγαίο
Ανά γεωγραφική ενότητα και πιο συγκεκριμένα στις Κυκλάδες κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2026, οι μέσες ζητούμενες τιμές πώλησης κατοικιών παρουσιάζουν διαφορετικές τάσεις στα επιμέρους νησιά: Μικρές ετήσιες μειώσεις, της τάξης του 1%-6%, καταγράφονται στη Μύκονο, τη Φολέγανδρο, τη Σαντορίνη, τη Σίκινο και την Άνδρο, ενώ η Νάξος παραμένει σε σχετικά σταθερά επίπεδα. Στον αντίποδα, η Αμοργός και η Αντίπαρος συγκαταλέγονται στα νησιά με τις εντονότερες ετήσιες αυξήσεις.

Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά το 2ο τρίμηνο του 2026 η μέση τιμή πώλησης κατοικιών στην Αντίπαρο ξεπέρασε εκείνη της Μυκόνου, σε μια αγορά με σημαντικά μικρότερο διαθέσιμο απόθεμα κατοικιών προς πώληση.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η σύνθεση της διαθέσιμης προσφοράς στην Αντίπαρο, καθώς από τα 149 διαθέσιμα διαμερίσματα προς πώληση το 2ο τρίμηνο του 2026, τα 104 αφορούν νεόδμητες κατοικίες. Ετσι, τις υψηλότερες ΜΖΤ πώλησης κατοικιών στις Κυκλάδες καταγράφουν η Αντίπαρος, με μέση ζητούμεηνη τιμή στα 7.600 ευρώ /τ.μ., η Μύκονος, στα 7.059 ευρώ /τ.μ., και η Πάρος, στα 5.263 ευρώ /τ.μ..

Στην περιοχή του Βορείου Αιγαίου, στην αγορά κατοικίας, κατά το 2ο τρίμηνο του 2026, όλα τα νησιά καταγράφουν ετήσια αύξηση στις μέσες ζητούμενες τιμές σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025: Η Ικαρία διατηρεί την υψηλότερη μέση τιμή πώλησης, η οποία διαμορφώνεται στα 1.846 ευρώ /τ.μ., και ακολουθούν η Χίος με 1.533 ευρώ /τ.μ., η Λέσβος με 1.136 ευρώ /τ.μ. και η Σάμος με 1.059 ευρώ/ τ.μ.

Κρήτη, Δωδεκάνησα και Σποράδες
Το μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας διατηρεί το ενδιαφέρον για την αγορά κατοικίας καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Στην Κρήτη, κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2026, την υψηλότερη μέση ζητούμενη τιμή πώλησης κατοικιών εξακολουθεί να καταγράφει η Περιφερειακή Ενότητα Χανίων, με μέση τιμή στα 3.102 ευρώ /τ.μ., ενώ ακολουθούν περιοχή του Ρεθύμνου με μέση τιμή στα 2.202 ευρώ /τ.μ., η αντίστοιχη του Ηρακλείου με μέση τιμή στα 2.200 ευρώ /τ.μ. και η Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου με μέση τιμή στα 1.944 ευρώ /τ.μ..

Στην κτηματαγορά των Δωδεκανήσων η δυναμική τους αποτυπώνεται και στην αγορά κατοικίας, όπου κατά το 2ο τρίμηνο του 2026 καταγράφονται διαφορετικές τάσεις στις μέσες ζητούμενες τιμές πώλησης.

Ιδιαίτερα ξεχωρίζουν η Λέρος και η Κάλυμνος, οι οποίες καταγράφουν σημαντικές ετήσιες αυξήσεις σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025, με την αύξηση στη Λέρο να διαμορφώνεται άνω του 30% και στην Κάλυμνο να διαμορφώνεται κοντά στο 20%. Στην κορυφή των Δωδεκανήσων ως προς τις μέσες ζητούμενες τιμές βρίσκεται σταθερά η Πάτμος, με μέση τιμή πώλησης 5.000 ευρώ/ τ.μ., ενώ ακολουθούν η Αστυπάλαια με 4.000 ευρώ /τ.μ. και η Κάλυμνος με 2.759 ευρώ/ τ.μ.

Στις Σποράδες κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2026, οι μέσες ζητούμενες τιμές πώλησης παρουσιάζουν σχετικά ήπιες ετήσιες μεταβολές στα περισσότερα νησιά. Η Σκιάθος παραμένει το νησί των Σποράδων με την υψηλότερη τιμή, η οποία διαμορφώνεται στα 3.521 ευρώ /τ.μ., ενώ ακολουθούν η Αλόννησος με 2.667 ευρώ /τ.μ., η Σκύρος με 2.402 ευρώ /τ.μ. και η Σκόπελος με 2.154 ευρώ /τ.μ..

 
Επτάνησα
Το Ιόνιο αποτελεί σταθερά δημοφιλή επιλογή τόσο για Έλληνες όσο και για επισκέπτες από το εξωτερικό, ενδιαφέρον που αποτυπώνεται και στην αγορά κατοικίας. Κατά το 2ο τρίμηνο του 2026, οι μέσες ζητούμενες τιμές πώλησης κινούνται ανοδικά σε όλα τα νησιά του Ιονίου σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025, με μόνο τα Κύθηρα να καταγράφουν μείωση σε σχέση με πέρυσι. Τις υψηλότερες ετήσιες αυξήσεις σημειώνουν οι Παξοί και η Κεφαλονιά: Οι Παξοί καταγράφουν την υψηλότερη μέση ζητούμενη τιμή πώλησης κατοικιών, στα 3.846 ευρώ /τ.μ., και ακολουθούν η Λευκάδα με 3.302 ευρώ /τ.μ. και η Κεφαλονιά με μέση τιμή πώλησης στα 2.531 ευρώ /τ.μ..

Πηγή: newmoney.gr

Κατοικία: Πόσο αυξήθηκαν οι τιμές στα ελληνικά νησιά – «Πρωταθλήτρια» η Κρήτη με +50% στην πενταετία

Στο Νότιο Αιγαίο αντιστοιχούν 26,9 διανυκτερεύσεις τουριστών ανά μόνιμο κάτοικο στον μήνα αιχμής, ενώ στα Ιόνια Νησιά 24,9 και στην Κρήτη 11,4

Ο συγκεκριμένος δείκτης δεν μετρά απλώς τον αριθμό των τουριστών, αλλά τη σχέση μεταξύ των διανυκτερεύσεων σε τουριστικά καταλύματα και του μόνιμου πληθυσμού μιας περιοχής. Με τον τρόπο αυτό αποτυπώνει καλύτερα την πίεση που μπορεί να δημιουργεί η τουριστική δραστηριότητα στις υποδομές, στις δημόσιες υπηρεσίες και στις τοπικές κοινωνίες.

Σύμφωνα με τον νέο χάρτη της Eurostat για το 2024, το Νότιο Αιγαίο βρίσκεται μακράν στην πρώτη θέση στην ΕΕ με 127,2 τουριστικές διανυκτερεύσεις ανά κάτοικο, ενώ ακολουθούν τα Ιόνια Νησιά με 102,6. Στην τρίτη θέση βρίσκεται η αυτόνομη επαρχία Bolzano/Bozen της Ιταλίας με 68,9 διανυκτερεύσεις ανά κάτοικο.

Η απόσταση των δύο ελληνικών περιφερειών από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο είναι εντυπωσιακή. Σε επίπεδο ΕΕ, η τουριστική ένταση το 2024 διαμορφώθηκε σε περίπου 6,7 διανυκτερεύσεις ανά κάτοικο. Μόλις 84 από τις 244 ευρωπαϊκές περιφέρειες για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία βρίσκονταν πάνω από τον μέσο όρο.

Παράλληλα μόλις επτά περιφέρειες της ΕΕ κατέγραψαν περισσότερες από 50 τουριστικές διανυκτερεύσεις ανά κάτοικο. Μεταξύ αυτών βρίσκονται τρεις ελληνικές: το Νότιο Αιγαίο, τα Ιόνια Νησιά και η Κρήτη. Στην ίδια ομάδα περιλαμβάνονται επίσης το Bolzano/Bozen, το Τιρόλο, η Κροατία και οι Βαλεαρίδες Νήσοι.

Η πίεση κορυφώνεται τους θερινούς μήνες
Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η εικόνα όταν εξετάζεται αποκλειστικά ο μήνας αιχμής. Στο Νότιο Αιγαίο αντιστοιχούν 26,9 διανυκτερεύσεις τουριστών ανά μόνιμο κάτοικο στον μήνα αιχμής, ενώ στα Ιόνια Νησιά 24,9 και στην Κρήτη 11,4. Η Eurostat επισημαίνει ότι στις περιοχές που βρίσκονται στην κορυφή, αυτό μεταφράζεται σε σχεδόν έναν τουρίστα που διανυκτερεύει για κάθε μόνιμο κάτοικο σε μια μέση ημέρα του μήνα αιχμής.

Η μεγάλη τουριστική ένταση συνδέεται και με την πολύ υψηλή εξάρτηση των ελληνικών νησιωτικών προορισμών από τον εισερχόμενο τουρισμό. Το 2024 οι ξένοι επισκέπτες αντιπροσώπευαν το 92,2% των διανυκτερεύσεων στο Νότιο Αιγαίο, το 93,5% στα Ιόνια Νησιά και το 94,4% στην Κρήτη, από τα υψηλότερα ποσοστά σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στο άλλο άκρο της κατάταξης βρίσκονται περιοχές όπου η τουριστική δραστηριότητα είναι εξαιρετικά περιορισμένη σε σχέση με τον πληθυσμό τους. Η Mayotte καταγράφει μόλις 0,5 διανυκτερεύσεις ανά κάτοικο, η πολωνική Mazowiecki regionalny 0,7 και η Sud-Muntenia της Ρουμανίας 0,8.

Η Eurostat διευκρινίζει ότι ο χάρτης περιλαμβάνει διαθέσιμα περιφερειακά στοιχεία όχι μόνο από τα κράτη-μέλη της ΕΕ αλλά και από χώρες της EFTA και υποψήφιες προς ένταξη χώρες, ενώ η κατάταξη των κορυφαίων και των χαμηλότερων επιδόσεων αφορά αποκλειστικά τις χώρες της ΕΕ.

Υπάρχει, πάντως, μία σημαντική παράμετρος: τα στοιχεία πιθανότατα υποεκτιμούν την πραγματική τουριστική πίεση. Στον αριθμό των διανυκτερεύσεων δεν περιλαμβάνονται οι ημερήσιοι επισκέπτες, ούτε όσοι μένουν σε μη ενοικιαζόμενα καταλύματα, όπως ιδιόκτητες δεύτερες κατοικίες ή σπίτια φίλων και συγγενών.

Τα δεδομένα επιβεβαιώνουν έτσι ότι για τους κορυφαίους ελληνικούς νησιωτικούς προορισμούς η συζήτηση δεν αφορά πλέον μόνο την αύξηση των αφίξεων και των εσόδων. Αφορά όλο και περισσότερο τη φέρουσα ικανότητα των προορισμών, τις υποδομές, το νερό, τα απορρίμματα, τις μεταφορές, τη στέγαση και τελικά το κατά πόσο η τουριστική ανάπτυξη μπορεί να παραμένει βιώσιμη για τις τοπικές κοινωνίες.

Πηγή: ot.gr

Eurostat: Νότιο Αιγαίο και Ιόνια Νησιά στις 2 πρώτες θέσεις της Ευρώπης σε τουριστική ένταση

Στις δύσκολες αυτές στιγμές, εκφράζουμε τη συμπαράστασή μας στο πένθος της οικογένειάς του.

Νομαρχιακή Επιτροπή Κυκλάδων
ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ

Συλλυπητήριο μήνυμα της Νομαρχιακής Επιτροπής Κυκλάδων του ΣΥΡΙΖΑ για την απώλεια του Αντώνη Χατζημάρκου

Η αυγουστιάτικη ανάπαυλα του Κυριάκου Μητσοτάκη στα Χανιά, την οποία σημάδεψε ένας μικροτραυματισμός σε ποδηλατάδα, ολοκληρώνεται χωρίς να έχει επηρεάσει στο ελάχιστο τον κυβερνητικό σχεδιασμό. Η επιστροφή του πρωθυπουργού στο Μέγαρο Μαξίμου σηματοδοτεί την άτυπη αλλά ουσιαστική εκκίνηση μιας παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου, με ορίζοντα τον Μάιο του 2027. Η Νέα Δημοκρατία, διανύοντας τον όγδοο χρόνο διακυβέρνησης, γνωρίζει ότι η απλή διαχείριση της καθημερινότητας δεν αρκεί πλέον για να ανακόψει τη φυσιολογική φθορά. Αυτό που αναζητείται είναι ένα νέο, πειστικό αφήγημα και, παράλληλα, η ικανότητα να παιχτεί ταυτόχρονα μια παρτίδα σε 4 διαφορετικά ταμπλό.

Η ΔΕΘ ως προεκλογική αφετηρία και το στοίχημα της «Ελλάδας του 2030»
Το πρόγραμμα της τελευταίας εβδομάδας του Αυγούστου είναι ασφυκτικό. Στην κορυφή της ατζέντας βρίσκεται η προετοιμασία για τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, η οποία διεξάγεται φέτος από τις 5 έως τις 13 Σεπτεμβρίου και αποκτά εμφατικά προεκλογικό χαρακτήρα, καθώς είναι η τελευταία πριν από τις εθνικές κάλπες. Ο πρωθυπουργός θα προεδρεύσει σε κρίσιμες συσκέψεις για το οριστικό «κλείδωμα» του καλαθιού των παροχών, ενώ στην ατζέντα περιλαμβάνονται η αξιολόγηση των τελευταίων οροσήμων του Ταμείου Ανάκαμψης και εξόρμηση στη Θεσσαλονίκη για την πορεία του μετρό.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το φετινό πακέτο δεν θα έχει αποσπασματικό χαρακτήρα. Οι εξαγγελίες κινούνται σε 3 βασικούς άξονες, το στεγαστικό, την ακρίβεια και τις φοροελαφρύνσεις, με το συνολικό ύψος των παροχών να συζητείται έως τα 2 δισ. ευρώ, ενώ για το 2027 το δημοσιονομικό αποτύπωμα εκτιμάται ότι θα κινηθεί ενδεχομένως στα 1,8 με 1,9 δισ. ευρώ, υψηλότερα από πέρυσι. Σημαντικό μέρος των μέτρων αναμένεται να αφορά στο δημογραφικό και στη στεγαστική κρίση, με παρεμβάσεις για τη στήριξη των οικογενειών, την αύξηση της προσφοράς κατοικιών και την αξιοποίηση ακινήτων του Δημοσίου, καθώς και κίνητρα για μετακίνηση οικογενειών εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων. Στο ίδιο πλαίσιο εξετάζεται η οριστική κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για τις επιχειρήσεις, με εκτιμώμενο κόστος 240 εκατ. ευρώ, ενώ κυβερνητικά στελέχη έχουν προαναγγείλει έμφαση στις ευάλωτες ομάδες, στους ελεύθερους επαγγελματίες και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Η ουσία, ωστόσο, βρίσκεται στη ρητορική στροφή. Ο πρωθυπουργός θα παρουσιάσει στη Θεσσαλονίκη την «Ατζέντα 2030», το κυβερνητικό σχέδιο για την επόμενη τετραετία, με φορολογικές ελαφρύνσεις, μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση, μεγάλες υποδομές, ενεργειακές διασυνδέσεις και ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας. Η ομιλία θα λειτουργήσει ως το πρώτο βήμα παρουσίασης του προγράμματος της επόμενης τετραετίας και ως αφετηρία της προεκλογικής εκστρατείας, με την Νέα Δημοκρατία να διεκδικεί εντολή για τρίτη συνεχόμενη θητεία. Ο στόχος είναι σαφής, να υπερκεραστεί η κόπωση του εκλογικού σώματος με την υπόσχεση ενός παραγωγικού και κοινωνικού άλματος και όχι με μια ακόμη λίστα επιδομάτων.
Πρώτο μέτωπο, η μετωπική με τον Αλέξη Τσίπρα
Στο πεδίο των πολιτικών αντιπάλων, ο Αλέξης Τσίπρας έχει επιλεγεί ρητά ως ο κύριος στρατηγικός αντίπαλος. Στο κυβερνητικό στρατόπεδο παρακολουθούν με προσοχή την προσπάθειά του να απογαλακτιστεί από το παρελθόν του ΣΥΡΙΖΑ μέσω του νέου του φορέα. Ο πρώην πρωθυπουργός επέστρεψε στο προσκήνιο στα τέλη Μαΐου με την «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη», γνωστή πλέον ως ΕΛΑΣ, ενώ στην ιδρυτική διακήρυξη εξαπέλυσε επίθεση τόσο στην κυβέρνηση όσο και στο ΠΑΣΟΚ, παρουσιάζοντας 7 δεσμεύσεις του νέου κόμματος. Ο ίδιος επιχειρεί να χτίσει αφήγημα εντιμότητας απέναντι σε αυτό που χαρακτηρίζει «καθεστώς» Μητσοτάκη, υποστηρίζοντας ότι Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ έχουν μετατραπεί σε σύστημα μέσα στο σύστημα, με χρέη που ξεπερνούν το 1 δισ. ευρώ.
Η κυβερνητική απάντηση είναι συντονισμένη και σκληρή. Κορυφαία στελέχη, μεταξύ των οποίων οι κ.κ. Μαρινάκης, Σκέρτσος και Φλωρίδης, έχουν αναλάβει να υπενθυμίζουν συστηματικά τα πεπραγμένα της περιόδου 2015 με 2019. Το λεγόμενο ηθικό πλεονέκτημα βάλλεται ευθέως με αναφορές στον διαγωνισμό των τηλεοπτικών αδειών, στην υπόθεση Novartis, στον Νόμο Παρασκευόπουλου και στις αμφιλεγόμενες αλλαγές του Ποινικού Κώδικα λίγο πριν από τις εκλογές του 2019. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως το εγχείρημα Τσίπρα έχει βρει πάτημα, καθώς η ΕΛΑΣ καταγράφεται σταθερά στη δεύτερη θέση της πρόθεσης ψήφου, με την Νέα Δημοκρατία να κινείται στο 26,8% στη σχετική μέτρηση, γεγονός που εξηγεί την ένταση της κυβερνητικής αντεπίθεσης.

Δεύτερο μέτωπο, η διελκυστίνδα του Κέντρου και ο Νίκος Ανδρουλάκης
Η περίπτωση του ΠΑΣΟΚ είναι για το Μαξίμου η πιο σύνθετη. Σε ένα σενάριο όπου η αυτοδυναμία το 2027 μοιάζει εξαιρετικά φιλόδοξος έως απίθανος στόχος, το κόμμα του Νίκου Ανδρουλάκη παραμένει ο μόνος ρεαλιστικός κυβερνητικός εταίρος, με τις μνήμες της συγκυβέρνησης ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να επανέρχονται αναπόφευκτα στο τραπέζι. Μέχρι τις κάλπες όμως η μάχη θα είναι αμείλικτη. Η Νέα Δημοκρατία επιδιώκει να πλαγιοκοπήσει τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αμφισβητώντας ευθέως την ικανότητά του να σταθεί ως εν δυνάμει πρωθυπουργός. Το πραγματικό διακύβευμα είναι ο επαναπατρισμός των κεντρώων ψηφοφόρων που στήριξαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη το 2023 και σήμερα εμφανίζονται αποστασιοποιημένοι, ενοχλημένοι από την ακρίβεια και την καθυστέρηση μεταρρυθμίσεων. Το κλίμα μεταξύ των δύο πλευρών, άλλωστε, παραμένει βαρύ, όπως έδειξε και η προσφυγή του κ. Ανδρουλάκη στη δικαιοσύνη με μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση κατά κυβερνητικού υπουργού.
Τρίτο μέτωπο, ο παράγοντας Σαμαράς και ο κίνδυνος από τα δεξιά
Ίσως το πιο επικίνδυνο μέτωπο για την κυβερνητική σταθερότητα δεν βρίσκεται στην κεντροαριστερά αλλά στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Οι φήμες περί ίδρυσης νέου φορέα από τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά έχουν πυκνώσει επικίνδυνα. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρώην πρωθυπουργός εμφανίζεται έτοιμος να ανακοινώσει κόμμα ακόμη και άμεσα, έχοντας προχωρήσει σε κατάρτιση ψηφοδελτίων, ενώ νεότερα δημοσιεύματα τον φέρουν να προσανατολίζεται σε ανακοινώσεις μέσα στον Σεπτέμβριο, μετά τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Στο περιβάλλον του εκτιμούν ότι η προοπτική εκλογών το 2027 προσφέρει τον αναγκαίο χρόνο για να οργανωθεί ο νέος φορέας και να μετρηθεί με κανονικούς όρους στις δημοσκοπήσεις, χωρίς πάντως να αποκλείεται πλήρως το ενδεχόμενο εκλογικού αιφνιδιασμού.
Ο ίδιος, εξάλλου, δεν κρύβει την κριτική του. Σε πρόσφατη δημόσια τοποθέτησή του σχολίασε αιχμηρά ότι η Νέα Δημοκρατία από το 40% έφτασε στο 20% επειδή, όπως υποστήριξε, έγιναν τα αντίθετα από όσα εισηγούνταν. Στην Πειραιώς επεξεργάζονται στρατηγικές ανάσχεσης, καθώς μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης για την οριστική αποξένωση της σκληρής, παραδοσιακής βάσης του κόμματος. Δεν είναι τυχαίο ότι, κατά πληροφορίες, στο Μέγαρο Μαξίμου κινούνται το τελευταίο διάστημα με το βλέμμα στραμμένο στην πλευρά του, εκτιμώντας ότι ο κίνδυνος είναι υπαρκτός και ικανός υπό προϋποθέσεις να δρομολογήσει πολιτικές εξελίξεις.
Τέταρτο μέτωπο, το ασύμμετρο φαινόμενο Καρυστιανού
Η περίπτωση της Μαρίας Καρυστιανού και της πολιτικής της πλατφόρμας συνιστά ένα ξεχωριστό, ασύμμετρο μέτωπο. Το Μαξίμου έχει επιλέξει μια εξαιρετικά προσεκτική, σχεδόν αμυντική στάση απέναντί της, αναγνωρίζοντας την ισχυρή συναισθηματική και ηθική επιρροή που ασκεί σε μια κρίσιμη μάζα δυσαρεστημένων ψηφοφόρων, οι οποίοι βλέπουν στο πρόσωπό της την αναζήτηση δικαιοσύνης. Οποιαδήποτε επιθετική ρητορική θεωρείται βέβαιο πολιτικό μπούμερανγκ που θα ενίσχυε το αντισυστημικό ρεύμα.
Η δυναμική του εγχειρήματος πάντως εμφανίζει διακυμάνσεις. Ενώ στις αρχές του έτους ο υπό ίδρυση φορέας κατέγραφε ανοδική πορεία και προκαλούσε πονοκέφαλο σε όλο το πολιτικό φάσμα, οι πιο πρόσφατες μετρήσεις δείχνουν κάμψη. Σε δημοσκόπηση του Ιουλίου η «Ελπίδα» υποχώρησε στην πέμπτη θέση με 7,4%, χάνοντας την τέταρτη από την Ελληνική Λύση, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες το κόμμα ταλανίζεται από εσωτερικές αναταράξεις, με αποχωρήσεις στελεχών σε αρκετές περιοχές της χώρας και εσωκομματικές τριβές που η ηγετική ομάδα δυσκολεύεται να διαχειριστεί. Παρά την αποκλιμάκωση, το κυβερνητικό επιτελείο δεν υποτιμά το φαινόμενο, εκτιμώντας ότι η δεξαμενή της διάχυτης κοινωνικής οργής παραμένει ενεργή και μπορεί να αναζωπυρωθεί σε οποιαδήποτε συγκυρία.
Το ευρύτερο σκηνικό μέσα στο οποίο στήνεται η κυβερνητική στρατηγική είναι ένα τοπίο πρωτοφανούς κατακερματισμού. Η ταυτόχρονη εμφάνιση 3 νέων πολιτικών εγχειρημάτων, του κ. Τσίπρα, της κ. Καρυστιανού και του σχεδιαζόμενου φορέα του κ. Σαμαρά, συνθέτει μια πολυδιάσπαση της αντιπολίτευσης απέναντι σε μια κυβέρνηση που βρίσκεται στην εξουσία από το 2019, με απρόβλεπτες συνέπειες για τη μετεκλογική κυβερνησιμότητα της χώρας. Σε αυτό το περιβάλλον, η ΔΕΘ του Σεπτεμβρίου δεν είναι απλώς μια ακόμη ετήσια εξαγγελία μέτρων. Είναι το εναρκτήριο λάκτισμα μιας μακράς προεκλογικής πορείας, στην οποία ο Κυριάκος Μητσοτάκης καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να παίξει ταυτόχρονα σε 4 ταμπλό, γνωρίζοντας ότι το παραμικρό λάθος υπολογισμού μπορεί να του κοστίσει την κυριαρχία στο κέντρο του πολιτικού συστήματος και, κατ’ επέκταση, την ίδια την προοπτική της τρίτης θητείας.

Η μεγάλη παρτίδα του Μαξίμου προς το 2027 περνά από τη Θεσσαλονίκη

Σε νέο αδιέξοδο οδηγείται η επιδοματική πολιτική στα καύσιμα, καθώς οι τιμές στην αντλία επιστρέφουν και ξεπερνούν το ψυχολογικό όριο των 2 ευρώ ανά λίτρο, παρά τις απανωτές κρατικές παρεμβάσεις και τις εκπτώσεις των διυλιστηρίων. Το ενεργειακό κόστος παραμένει δυσβάσταχτο για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, με τη νησιωτική Ελλάδα και ιδίως τα Δωδεκάνησα να καταγράφουν τις υψηλότερες τιμές της επικράτειας. Την ίδια ώρα, οι εξελίξεις στη διεθνή αγορά πετρελαίου δείχνουν ότι το χειρότερο μπορεί να μην έχει περάσει.
Με βάση τις τελευταίες τιμοληψίες του Παρατηρητηρίου Τιμών Καυσίμων, η μέση πανελλαδική τιμή της αμόλυβδης βενζίνης διαμορφώνεται στα 2,002 ευρώ ανά λίτρο και του πετρελαίου κίνησης στα 1,996 ευρώ ανά λίτρο. Οι τιμές παραμένουν απλησίαστες παρά την κρατική επιδότηση του Αυγούστου ύψους 0,10 ευρώ ανά λίτρο στο ντίζελ και τις εκπτώσεις των διυλιστηρίων, 0,05 ευρώ στο πετρέλαιο και 0,10 ευρώ στη βενζίνη, που ισχύουν από τις 14 Ιουλίου.
Το μέγεθος του προβλήματος αποτυπώνεται στη σύγκριση με το διάστημα πριν από την έκρηξη του πολέμου στο Ιράν, στις 28 Φεβρουαρίου. Από τότε μέχρι σήμερα το πετρέλαιο κίνησης έχει ακριβύνει κατά 0,431 ευρώ και η αμόλυβδη βενζίνη κατά 0,251 ευρώ ανά λίτρο. Οι παρεμβάσεις λειτουργούν ως ψαλίδι μέρους μόνο των ανατιμήσεων και έχουν ημερομηνία λήξεως.
Το πρώτο δεκαεπταήμερο του Αυγούστου, παρά τις πυροσβεστικές παρεμβάσεις, η αμόλυβδη έχει μειωθεί μόλις κατά 0,02 ευρώ ανά λίτρο και το ντίζελ κατά 0,072 ευρώ ανά λίτρο. Η κρατική επιδότηση και η έκπτωση στο ντίζελ αθροίζουν όφελος της τάξης των 0,15 ευρώ ανά λίτρο, όμως η τελική μείωση που φτάνει στον καταναλωτή περιορίζεται στο μισό. Αντίστοιχα, από την έκπτωση των 0,10 ευρώ στη βενζίνη το μεγαλύτερο μέρος εξανεμίζεται, καθώς οι αυξήσεις στη διεθνή αγορά ροκανίζουν τα όποια προσωρινά οφέλη.
Ο λογαριασμός των παρεμβάσεων είναι βαρύς. Το διάστημα Μαρτίου με Ιουνίου το κόστος στην αντλία, μαζί με το fuel pass στη βενζίνη, ανήλθε στα 300 εκατ. ευρώ. Οι εκπτώσεις των διυλιστηρίων από τις 14 Ιουλίου έως τις 31 Αυγούστου κοστίζουν 40 εκατ. ευρώ και η κρατική επιδότηση στο ντίζελ υπολογίστηκε στα 30 εκατ. ευρώ. Συνολικά έχουν ξοδευτεί 370 εκατ. ευρώ, με τις τιμές να παραμένουν παρά ταύτα σε υψηλά επίπεδα. Απομένουν 14 ημέρες για να λήξει και η νέα κρατική επιδότηση. Η κυβέρνηση έχει αναγγείλει νέα παρέμβαση αν χρειαστεί, ωστόσο επιμένει στις επιδοτήσεις και δεν προχωρά, όπως ζητά η αγορά, σε μειώσεις της φορολογίας. Το αποτέλεσμα είναι τριπλό: απλησίαστες τιμές, καμένα κεφάλαια από κρατικά ταμεία και διυλιστήρια και μια οικονομία που απειλείται με νέες πληθωριστικές πιέσεις.

Δωδεκάνησα: Στη δεύτερη ακριβότερη θέση της χώρας
Στα Δωδεκάνησα η εικόνα είναι ακόμη πιο επιβαρυντική. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παρατηρητηρίου Τιμών Υγρών Καυσίμων, η μέση τιμή της απλής αμόλυβδης στον νομό έχει φτάσει στα 2,119 ευρώ το λίτρο, κατατάσσοντας την περιοχή στη δεύτερη θέση της χώρας, πίσω μόνο από τις Κυκλάδες που καταγράφουν 2,257 ευρώ. Ακολουθούν η Λέσβος με 2,080 ευρώ, η Λευκάδα με 2,064 ευρώ και η Κεφαλονιά με 2,063 ευρώ.
Η απόσταση από τον πανελλαδικό μέσο όρο φτάνει τα 13,7 λεπτά ανά λίτρο, που σημαίνει ότι ένα γέμισμα 50 λίτρων κοστίζει κατά μέσο όρο 105,95 ευρώ στα Δωδεκάνησα, δηλαδή 6,85 ευρώ περισσότερα από το σύνολο της χώρας. Η ετήσια σύγκριση είναι αποκαλυπτική για το μέγεθος της επιβάρυνσης: μέσα σε 1 χρόνο η αμόλυβδη στα Δωδεκάνησα αυξήθηκε κατά 20,3 λεπτά το λίτρο, ήτοι 10,6%, ενώ το ντίζελ κίνησης, που διαμορφώνεται στα 2,073 ευρώ, είναι ακριβότερο κατά 38,6 λεπτά και 22,9% σε σχέση με πέρυσι. Στο υγραέριο κίνησης, μάλιστα, τα Δωδεκάνησα κατέχουν την πρώτη θέση πανελλαδικά, με μέση τιμή 1,374 ευρώ το λίτρο έναντι πανελλαδικού μέσου όρου 0,959 ευρώ, με την απόκλιση να ξεπερνά το 43%.
Οι τιμές νησί προς νησί
Ο μέσος όρος του νομού διαμορφώνεται κυρίως από τον μεγάλο αριθμό πρατηρίων σε Ρόδο και Κω. Στα μικρότερα νησιά, όπου λειτουργούν ελάχιστα σημεία ανεφοδιασμού, οι τιμές είναι σε αρκετές περιπτώσεις αισθητά υψηλότερες.
Στην Κάσο η απλή αμόλυβδη καταγράφεται στα 2,210 ευρώ το λίτρο και το ντίζελ στα 2,150 ευρώ. Στη Νίσυρο η αμόλυβδη βρίσκεται στα 2,180 ευρώ και το ντίζελ κυμαίνεται από 2,050 έως 2,120 ευρώ. Στην Πάτμο η απλή αμόλυβδη καταγράφηκε στα 2,145 ευρώ και το ντίζελ στα 2,095 ευρώ, ενώ η ενισχυμένη αμόλυβδη εμφανίζεται στα 2,245 ευρώ και το ενισχυμένο ντίζελ στα 2,195 ευρώ. Στην Κάρπαθο η απλή αμόλυβδη κινείται από 2,088 έως 2,138 ευρώ, με τις καταχωρισμένες τιμές του ντίζελ να κυμαίνονται από 1,962 έως 2,251 ευρώ ανάλογα με το πρατήριο και τον τύπο του προϊόντος. Στο Καστελλόριζο η τελευταία διαθέσιμη τιμή της αμόλυβδης είναι 2,100 ευρώ και του ντίζελ 2,050 ευρώ, ενώ στη Λέρο η απλή αμόλυβδη καταγράφεται στα 2,090 ευρώ και το ντίζελ από 1,990 έως 2,060 ευρώ.
Σημειώνεται ότι οι τιμές ανά νησί αποτελούν τις τελευταίες διαθέσιμες καταχωρίσεις των πρατηρίων και δεν έχουν όλες την ίδια ημερομηνία αναφοράς, ενώ για τη Σύμη, την Τήλο, τη Χάλκη, τους Λειψούς, την Αστυπάλαια και το Αγαθονήσι δεν εμφανίζονται πρόσφατες τιμές στην ανοικτή ηλεκτρονική αναζήτηση. Οι φετινές αυξήσεις συμπίπτουν με την κορύφωση της τουριστικής περιόδου, επιβαρύνοντας τις καθημερινές διαδρομές, τις επαγγελματικές μεταφορές, τα ταξί και τα ενοικιαζόμενα οχήματα, σε μια περίοδο που οι ανάγκες μετακίνησης και τροφοδοσίας βρίσκονται στο υψηλότερο σημείο του έτους.
Δυσοίωνο το διεθνές σκηνικό
Το παρασκήνιο της διεθνούς αγοράς δεν αφήνει περιθώρια εφησυχασμού. Το πετρέλαιο Μπρεντ κινείται προς τα 92 δολάρια το βαρέλι, καθώς ΗΠΑ και Ιράν δεν καταλήγουν σε συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου. Η αναταραχή στον εφοδιασμό της διεθνούς αγοράς παραμένει και εντείνεται, με τον Περσικό Κόλπο να είναι ουσιαστικά κλειστός για τη διακίνηση πετρελαίου και τη Ρωσία να έχει περιορίσει δραστικά την παραγωγή της, λόγω των πληγμάτων που έχουν δεχτεί τα διυλιστήριά της από τον ουκρανικό πόλεμο. Όσο το διεθνές σκηνικό παραμένει τεταμένο, κάθε νέα άνοδος του αργού μεταφράζεται με χρονική υστέρηση στην ελληνική αντλία, με τα νησιά, και πρώτα από όλα τα Δωδεκάνησα, να πληρώνουν διαχρονικά το υψηλότερο τίμημα.

Νέο κύμα ανατιμήσεων στην αντλία με τα Δωδεκάνησα να πληρώνουν τον βαρύτερο λογαριασμό της χώρας

Σε κρίσιμη καμπή εισέρχεται η πολύχρονη αντιδικία για τα καταστήματα της Κοιλάδας Πεταλούδων, καθώς οι δικαστικές κινήσεις της ΔΕΡΜΑΕ να ανακόψει την αναγκαστική εκτέλεση που επισπεύδεται σε βάρος της δεν απέδωσαν, τουλάχιστον στο πρώτο στάδιο. Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», η δημοτική επιχείρηση κατέθεσε δύο αιτήσεις αναστολής, μία ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ρόδου και μία ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, επιδιώκοντας να παγώσει η εκτέλεση της απόφασης Α511/2026 με την οποία υποχρεώθηκε να καταβάλει στην παραχωρησιούχο των καταστημάτων το ποσό των 256.665,72 ευρώ με τον νόμιμο τόκο.
Τα παρεπόμενα αιτήματα για την έκδοση προσωρινών διαταγών, που θα προσέφεραν άμεση προστασία μέχρι τη συζήτηση των αιτήσεων, δεν έγιναν δεκτά. Το αποτέλεσμα ήταν να ανοίξει διάπλατα ο δρόμος για την πλευρά της παραχωρησιούχου, η οποία προχώρησε ήδη σε κατάσχεση εις χείρας τρίτου, δεσμεύοντας τους τραπεζικούς λογαριασμούς της δημοτικής επιχείρησης.

Το κατασχετήριο στις 4 τράπεζες
Η αναγκαστική εκτέλεση έλαβε σάρκα και οστά με το κατασχετήριο της 10ης Ιουλίου 2026, το οποίο επιδόθηκε στη ΔΕΡΜΑΕ στις 15 Ιουλίου 2026. Με αυτό επιβλήθηκε αναγκαστική κατάσχεση στα χέρια της Εθνικής Τράπεζας, της Eurobank, της Alpha Bank και της Τράπεζας Πειραιώς, για κάθε είδους λογαριασμό που ενδέχεται να διατηρεί η δημοτική επιχείρηση, είτε πρόκειται για καταθέσεις όψεως και ταμιευτηρίου είτε για τρεχούμενους ή ακόμη και συντηρητικά κατεσχημένους λογαριασμούς, καθώς και για κάθε ποσό που δικαιούται να εισπράξει από τα πιστωτικά ιδρύματα, υφιστάμενο ή μελλοντικό.
Το συνολικό ποσό για το οποίο επιβλήθηκε η κατάσχεση ανέρχεται σε 320.621,59 ευρώ. Αναλυτικότερα, περιλαμβάνει το επιδικασθέν κεφάλαιο των 256.665,72 ευρώ, τόκους ύψους 59.109,13 ευρώ που υπολογίστηκαν από την επίδοση της αγωγής στις 22 Δεκεμβρίου 2023 έως τις 3 Ιουλίου 2026, το καταβληθέν δικαστικό ένσημο των 2.718,61 ευρώ, το τέλος απογράφου επί των νόμιμων τόκων ύψους 2.127,93 ευρώ και συμβολική δαπάνη σύνταξης της επιταγής. Οι τράπεζες καλούνται να μην αποδώσουν κανένα ποσό στη ΔΕΡΜΑΕ μέχρι του ύψους της κατάσχεσης και να το καταβάλουν, κατά τα οριζόμενα στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, στον οριζόμενο αντίκλητο της επισπεύδουσας.

Η αλληλουχία των κινήσεων της αντιδίκου
Η πλευρά της παραχωρησιούχου, με πληρεξούσιο δικηγόρο τον κ. Κωνσταντίνο Μιχαηλίδη, δικηγόρο Πειραιώς, ο οποίος χειρίζεται την υπόθεση από την έναρξη της δικαστικής διαμάχης, κινήθηκε με ταχύτατους ρυθμούς. Στις 3 Ιουλίου 2026 της χορηγήθηκε το πρώτο εκτελεστό απόγραφο της απόφασης Α511/2026 του Ζ’ Τριμελούς Τμήματος του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, η οποία είχε καταστεί καταψηφιστική δυνάμει πράξης της Προέδρου του Τμήματος. Στις 6 Ιουλίου 2026 επιδόθηκε στη ΔΕΡΜΑΕ η επιταγή προς πληρωμή κάτω από το απόγραφο, με την οποία η δημοτική επιχείρηση επιτάχθηκε να καταβάλει αμελλητί το σύνολο των οφειλόμενων.
Καθώς η καταβολή δεν πραγματοποιήθηκε, ακολούθησε στις 10 Ιουλίου 2026 το κατασχετήριο προς τις 4 τράπεζες, το οποίο και ολοκλήρωσε τον κλοιό γύρω από τα ταμειακά διαθέσιμα της επιχείρησης.
Απέναντι σε αυτή την πίεση, η ΔΕΡΜΑΕ αντέταξε τις 2 αιτήσεις αναστολής, στρεφόμενη κατά της ιδιώτη, κατοίκου Ρόδου, υπέρ της οποίας έχει εκδοθεί ο εκτελεστός τίτλος, και ζητώντας να ανασταλεί η εκτέλεση τόσο του απογράφου όσο και της επιταγής προς πληρωμή, καθώς και κάθε πράξης αναγκαστικής εκτέλεσης που επισπεύδεται δυνάμει αυτών. Η απόρριψη των αιτημάτων προσωρινής διαταγής σημαίνει ότι, μέχρι να συζητηθούν και να κριθούν οι αιτήσεις αναστολής στην ουσία τους, η κατάσχεση παραμένει ενεργή και τα δεσμευμένα ποσά εκτός της διάθεσης της επιχείρησης.

Το παρασκήνιο μιας πολύχρονης αντιδικίας
Η διαφορά έχει τις ρίζες της στο 2017, όταν η ΔΕΡΜΑΕ, ύστερα από δημόσιο ανοικτό διαγωνισμό, ανέθεσε στην παραχωρησιούχο τη λειτουργία 3 καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος στην ευρύτερη περιοχή της Κοιλάδας Πεταλούδων, με σύμβαση διάρκειας 5 ετών που έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2022. Λίγες ημέρες πριν από τη λήξη, η παραχωρησιούχος ζήτησε παράταση 12 ετών και το τότε Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας έκανε δεκτό το αίτημα, καταρτίζοντας σχέδιο νέας σύμβασης.
Το σχέδιο αυτό προσέκρουσε στο Ελεγκτικό Συνέδριο, το οποίο έκρινε ότι επρόκειτο για νέα, αυτοτελή απευθείας ανάθεση, ασύμβατη με το ενωσιακό δίκαιο και το Σύνταγμα, και όχι για απλή τροποποίηση της αρχικής σύμβασης. Οι προσφυγές που ακολούθησαν απορρίφθηκαν σε όλα τα στάδια. Παρά ταύτα, η παραχωρησιούχος συνέχισε τη λειτουργία των καταστημάτων κατά την τουριστική περίοδο του 2023, εκδίδοντας τιμολόγια συνολικής καθαρής αξίας 283.677,86 ευρώ, τα οποία η ΔΕΡΜΑΕ αρνήθηκε να εξοφλήσει στο σύνολό τους.
Το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά, με την απόφασή του τον Μάρτιο του 2026, έκρινε ότι η σύμβαση, εφόσον δεν υπογράφηκε ποτέ, είναι άκυρη, πλην όμως η δημοτική επιχείρηση ωφελήθηκε από την παρασχεθείσα υπηρεσία χωρίς νόμιμη αιτία.
Με βάση τις διατάξεις περί αδικαιολόγητου πλουτισμού, αναγνώρισε υποχρέωση καταβολής 256.665,72 ευρώ με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Η υπόθεση πλέον μετατοπίζεται στο πεδίο της εκτέλεσης, με τη ΔΕΡΜΑΕ να εναποθέτει τις ελπίδες της στην οριστική κρίση επί των αιτήσεων αναστολής, ενώ το ενδεχόμενο άμεσης εκταμίευσης του συνολικού ποσού από τα δεσμευμένα διαθέσιμα παραμένει ανοιχτό.

Κατασχέσεις σε τραπεζικούς λογαριασμούς της ΔΕΡΜΑΕ

Σοβαρό εμπόδιο συναντά η προσπάθεια της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης Αποχέτευσης Ρόδου να προχωρήσει με συνοπτικές διαδικασίες στην προμήθεια και εγκατάσταση 2 μονάδων αντίστροφης ώσμωσης (Reverse Osmosis) στην Κατταβιά και τη Λαχανιά της Δημοτικής Ενότητας Νότιας Ρόδου, μια σύμβαση συνολικού προϋπολογισμού 992.000 ευρώ με ΦΠΑ, η οποία είχε ήδη φτάσει στο στάδιο της κατακύρωσης σε ανάδοχο.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», ο επίτροπος του Ελεγκτικού Συνεδρίου στα Δωδεκάνησα, κατόπιν του προβλεπόμενου ελέγχου νομιμότητας της ανάθεσης, εξέδωσε πράξη με την οποία ανακόπτεται η πρόοδος της διαδικασίας, καθώς έκρινε ότι δεν πληρούνταν οι αυστηρές νόμιμες προϋποθέσεις για την προσφυγή στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης χωρίς προηγούμενη δημοσίευση, την εξαιρετική δηλαδή οδό που επέλεξε η διοίκηση της ΔΕΥΑΡ επικαλούμενη κατεπείγουσα ανάγκη προστασίας της δημόσιας υγείας.
Κομβικό σημείο της ελεγκτικής κρίσης αποτελεί, πέραν των άλλων, το γεγονός ότι οι μετρήσεις ποιότητας του νερού που επικαλέστηκε η επιχείρηση για να τεκμηριώσει το κατεπείγον αφορούν στα έτη 2024 και 2025. Το στοιχείο αυτό, κατά την κρίση του επιτρόπου, δεν συμβιβάζεται με τον απρόβλεπτο και αιφνίδιο χαρακτήρα που απαιτεί ρητά ο νόμος προκειμένου να δικαιολογηθεί η παράκαμψη του ανοικτού διαγωνισμού. Με απλά λόγια, ένα πρόβλημα που ήταν καταγεγραμμένο και γνωστό στην υπηρεσία επί 2 και πλέον έτη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αιφνίδιο ώστε να νομιμοποιήσει την απευθείας πρόσκληση 3 μόνο εταιρειών αντί της προκήρυξης ανοικτού διαγωνισμού με πλήρη δημοσιότητα και ευρύ ανταγωνισμό.
Το νομικό πλαίσιο και ο πυρήνας της κρίσης
Η διαδικασία που ακολούθησε η ΔΕΥΑΡ στηρίχθηκε στο άρθρο 269 περίπτωση δ΄ του Ν. 4412/2016, σε συνδυασμό με το άρθρο 269Α του ίδιου νόμου, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει. Η διάταξη αυτή, που ενσωματώνει το άρθρο 50 της Οδηγίας 2014/25/ΕΕ, επιτρέπει στους αναθέτοντες φορείς να προσφύγουν σε διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση μόνο στο μέτρο που είναι απολύτως αναγκαίο, όταν λόγω κατεπείγουσας ανάγκης οφειλόμενης σε γεγονότα απρόβλεπτα για τον φορέα δεν είναι δυνατή η τήρηση των προθεσμιών των ανοικτών ή κλειστών διαδικασιών. Θέτει μάλιστα και μια πρόσθετη, καθοριστική προϋπόθεση, ότι οι περιστάσεις που επικαλείται ο φορέας για την αιτιολόγηση της κατεπείγουσας ανάγκης δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να απορρέουν από δική του ευθύνη.
Ακριβώς σε αυτό το σημείο εντοπίζεται, όπως προκύπτει, ο πυρήνας της κρίσης του επιτρόπου. Η πάγια νομολογιακή προσέγγιση του Ελεγκτικού Συνεδρίου απαιτεί τη σωρευτική συνδρομή όλων των προϋποθέσεων της διάταξης και ερμηνεύει στενά την έννοια του απρόβλεπτου γεγονότος, ως περιστατικού που αντικειμενικά δεν μπορούσε να προβλεφθεί με τη συνήθη επιμέλεια. Εφόσον τα ποιοτικά προβλήματα του αντλούμενου νερού στις δύο κοινότητες ήταν καταγεγραμμένα σε εργαστηριακές αναλύσεις ήδη από τα έτη 2024 και 2025, η ανάγκη δεν μπορούσε να θεωρηθεί αιφνιδιαστική, ενώ ο αναθέτων φορέας είχε κατά τεκμήριο επαρκή χρόνο να σχεδιάσει και να διενεργήσει κανονική διαγωνιστική διαδικασία. Επιπλέον, η καθυστέρηση κινητοποίησης παρά τη γνώση του προβλήματος δύναται να αποδοθεί στη σφαίρα ευθύνης της ίδιας της επιχείρησης, στοιχείο που από μόνο του αρκεί για να αποκλείσει την εφαρμογή της εξαιρετικής διαδικασίας. Το πλήρες περιεχόμενο της πράξης και τυχόν πρόσθετες πλημμέλειες που εντοπίστηκαν κατά τον έλεγχο δεν έχουν καταστεί γνωστά στο σύνολό τους.

Το χρονικό της ανάθεσης από την πρώτη απόφαση έως την κατακύρωση
Η υπόθεση ξεκίνησε στις 31 Μαρτίου 2026, όταν το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑΡ, υπό την προεδρία του δημοτικού συμβούλου κ. Σωτήριου Βαγιανού, συνεδρίασε στα γραφεία της επιχείρησης και ενέκρινε ομόφωνα, με την απόφαση 192/2026, τη διαδικασία ανάθεσης του αιτήματος ΔΥ002.26 με τίτλο «Προμήθεια – Εγκατάσταση δύο Μονάδων Αντίστροφης Ώσμωσης (Reverse Osmosis – RO) στις περιοχές Κατταβιάς και Λαχανιάς της Δ.Ε. Νότιας Ρόδου». Αξίζει να σημειωθεί ότι το θέμα εισήχθη ως πρώτο εκτός ημερήσιας διάταξης, γεγονός που αποτυπώνει τον χαρακτήρα του επείγοντος που του απέδιδε η διοίκηση. Την εισήγηση έθεσε υπόψη του σώματος ο αναπληρωτής γενικός διευθυντής κ. Κυριάκος Παπαμιχαήλ, βάσει του υπ’ αριθμόν πρωτοκόλλου 3835/2026 εγγράφου του διευθυντή Υδάτων κ. Ηλία Παπανικολάου.
Η εκτιμώμενη αξία της σύμβασης ορίστηκε σε 800.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ 24% ύψους 192.000 ευρώ, ήτοι 992.000 ευρώ συνολικά. Το αντικείμενο αναλυόταν σε 2 διακριτές μονάδες, μία μονάδα παραγωγής πόσιμου νερού με αντίστροφη ώσμωση πλήρους ικανότητας παραγωγής 990 κυβικών μέτρων ημερησίως για την Κατταβιά, προϋπολογισμού 500.000 ευρώ, και μία μονάδα αντίστοιχης δυναμικότητας χωρίς προεπεξεργασία για τη Λαχανιά, προϋπολογισμού 300.000 ευρώ. Η δαπάνη προβλέφθηκε να καλυφθεί εξ ολοκλήρου από ίδιους πόρους της επιχείρησης, με κριτήριο ανάθεσης την πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά αποκλειστικά βάσει τιμής στο σύνολο χωρίς ΦΠΑ και διάρκεια σύμβασης 3 μήνες από την υπογραφή της.
Λίγες ημέρες αργότερα, στις 6 Απριλίου 2026, εκδόθηκε από τον αναπληρωτή γενικό διευθυντή η υπ’ αριθμόν 275 απόφαση ανάληψης υποχρέωσης, με την οποία δεσμεύτηκε πίστωση 992.000 ευρώ σε βάρος 3 κωδικών του προϋπολογισμού του 2026, ενώ η δέσμευση ελέγχθηκε και βεβαιώθηκε από τον διευθυντή της Οικονομικής Υπηρεσίας.
Ακολούθησε, στις 21 Απριλίου 2026, η αποστολή της υπ’ αριθμόν πρωτοκόλλου 4750 πρόσκλησης υποβολής προσφορών, υπογεγραμμένης από τον πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου κ. Σωτήριο Βαγιανό, προς 3 οικονομικούς φορείς, τις εταιρείες WATERA HELLAS ΑΒΕΕ, Α. Πασίδης και ΣΙΑ Ε.Ε. και Τακούδης Α.Ε. Οι ενδιαφερόμενοι κλήθηκαν να καταθέσουν τις προσφορές τους αποκλειστικά ηλεκτρονικά έως την 29η Απριλίου 2026, ημέρα Τετάρτη, ενώ η διαδικασία διεξήχθη εκτός του Εθνικού Συστήματος Ηλεκτρονικών Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΣΗΔΗΣ).
Οι προσφορές και η ανάδειξη του μειοδότη
Και οι 3 εταιρείες ανταποκρίθηκαν εμπρόθεσμα στην πρόσκληση, καταθέτοντας τις προσφορές τους στο πρωτόκολλο της επιχείρησης στις 29 Απριλίου 2026. Η Επιτροπή Διαπραγμάτευσης συνήλθε σε τακτική συνεδρίαση τη Δευτέρα 15 Ιουνίου 2026 και προχώρησε στον έλεγχο των φακέλων. Τόσο τα δικαιολογητικά συμμετοχής όσο και οι τεχνικές προσφορές και των 3 διαγωνιζομένων κρίθηκαν πλήρεις, σύμφωνα με το τεύχος των τεχνικών προδιαγραφών της μελέτης ΔΥ002.26. Κατά την αποσφράγιση των οικονομικών προσφορών, η Τακούδης Α.Ε. αναδείχθηκε πρώτη μειοδότρια με προσφορά 775.000 ευρώ χωρίς ΦΠΑ, ακολουθούμενη από τη WATERA HELLAS ΑΒΕΕ με 791.000 ευρώ και την Α. Πασίδης και ΣΙΑ Ε.Ε. με 800.000 ευρώ, ποσό που ταυτιζόταν με τον προϋπολογισμό της μελέτης. Η έκπτωση του πρώτου μειοδότη σε σχέση με την εκτιμώμενη αξία της σύμβασης περιορίστηκε έτσι στα 25.000 ευρώ, ήτοι σε ποσοστό κάτω του 3,2%.
Το πρακτικό της επιτροπής διαβιβάστηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο συνεδρίασε την Παρασκευή 26 Ιουνίου 2026, παρουσία και της νομικής συμβούλου της επιχείρησης. Με την απόφαση 392/2026, το σώμα ενέκρινε ομόφωνα το πρακτικό και κατακύρωσε τη σύμβαση στην Τακούδης Α.Ε. αντί του ποσού των 775.000 ευρώ χωρίς ΦΠΑ. Η πράξη του επιτρόπου έρχεται πλέον να ανακόψει την πορεία προς την υπογραφή της σύμβασης, σε ένα στάδιο όπου η διαδικασία είχε ουσιαστικά ολοκληρωθεί.
Η επιχειρηματολογία της ΔΕΥΑΡ για το κατεπείγον
Στην εισήγηση βάσει της οποίας ελήφθη η αρχική απόφαση, η επιχείρηση είχε αναπτύξει εκτενή επιχειρηματολογία για τη θεμελίωση του κατεπείγοντος. Όπως αναφερόταν, η υδρογεωλογική έρευνα στις κοινότητες Κατταβιάς και Λαχανιάς υλοποιήθηκε βάσει των κατευθύνσεων της Ελληνικής Αρχής Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΕΑΓΜΕ), σύμφωνα με τη μελέτη «Υδρογεωλογική Έρευνα Περιοχών της Νήσου Ρόδου» του 2022. Κατόπιν ολοκλήρωσης των ερευνητικών γεωτρήσεων και επαναλαμβανόμενων δειγματοληψιών σε βάθος τριετίας, καθώς και της τεχνικής έκθεσης ποιότητας νερού της 30ής Μαρτίου 2026 που συνυπέγραψαν ο διευθυντής Υδάτων και η διευθύντρια του Αναλυτικού Εργαστηρίου, προέκυψε ότι το αντλούμενο νερό παρουσιάζει υπερβάσεις μικροβιολογικών δεικτών, αυξημένες συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων και υψηλή ηλεκτρική αγωγιμότητα λόγω του υφάλμυρου χαρακτήρα του, στοιχεία που το καθιστούν ακατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση. Τα ίδια ποιοτικά χαρακτηριστικά, σύμφωνα με την εισήγηση, εμφάνισαν και οι νέες γεωτρήσεις που διανοίχθηκαν στις ίδιες περιοχές, γεγονός που απέκλειε κάθε εναλλακτική πηγή υδροδότησης.
Η επιχείρηση επικαλέστηκε επιπλέον την ένταση του προβλήματος κατά τον τελευταίο χρόνο, ιδίως τους θερινούς μήνες, λόγω της αυξανόμενης τουριστικής ανάπτυξης και της αντίστοιχης αύξησης των υδατικών αναγκών, τον άμεσο κίνδυνο αδυναμίας κάλυψης βασικών υδρευτικών αναγκών ενόψει της τουριστικής περιόδου, καθώς και το σοβαρό ζήτημα επάρκειας νερού για αρδευτική χρήση, με προεκτάσεις για την τοπική αγροτική δραστηριότητα. Υποστήριξε δε ότι το πρόβλημα της υφαλμύρινσης προέκυψε σταδιακά και επιδεινώθηκε ανεξάρτητα από τη βούλησή της, ότι η μη συμμόρφωση με τα όρια ποιότητας συνιστά αντικειμενικό και αποδεδειγμένο γεγονός και ότι η διενέργεια πλήρους διαγωνιστικής διαδικασίας θα απαιτούσε χρονικό διάστημα που υπερέβαινε το περιθώριο ασφαλούς υδροδότησης.
Η κρίση του επιτρόπου, ωστόσο, φαίνεται να αντιστρέφει ακριβώς αυτή τη συλλογιστική. Η ίδια η επίκληση δειγματοληψιών σε βάθος τριετίας και η ύπαρξη μετρήσεων των ετών 2024 και 2025 συνηγορούν, κατά την ελεγκτική προσέγγιση, υπέρ του, ότι η ανάγκη ήταν από μακρού γνωστή και προβλέψιμη, με συνέπεια η επιλογή της συνοπτικής διαδικασίας τον Μάρτιο του 2026, λίγους μήνες πριν από την τουριστική αιχμή, να μην μπορεί να δικαιολογηθεί ως αντίδραση σε απρόβλεπτο γεγονός αλλά να παραπέμπει σε καθυστερημένη κινητοποίηση του ίδιου του φορέα.

«Φρένο» του επιτρόπου στη σύμβαση των 992.000 ευρώ της ΔΕΥΑΡ για τις μονάδες αφαλάτωσης σε Κατταβιά και Λαχανιά

Μια επενδυτική πρωτοβουλία που επιχειρεί να αναβιώσει μια από τις πλέον εμβληματικές εικόνες της Ρόδου του παρελθόντος βρίσκεται στο τραπέζι των τοπικών αρχών.
Ο επιχειρηματίας κ. Νίκος Σάρλης, ιδιοκτήτης της εταιρείας Sarlis Business Jets, απέστειλε επιστολή προς τον δήμαρχο Ρόδου, με αποδέκτη παράλληλα και τον περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου, με την οποία γνωστοποιεί την πρόθεσή του να προωθήσει άμεσα επένδυση για την απόκτηση και αξιοποίηση 3 υδροπλάνων. Στόχος του εγχειρήματος είναι η δημιουργία ενός σύγχρονου δικτύου αεροπορικών μετακινήσεων που θα συνδέει τη Ρόδο με άλλους προορισμούς του Αιγαίου, ενισχύοντας περαιτέρω τη θέση του νησιού ως διεθνούς τουριστικού προορισμού υψηλού επιπέδου.
Το αίτημα προς τις αρχές και η παραλία «Έλλη»
Στην επιστολή του, ο κ. Σάρλης ζητά την καθοδήγηση και τη συνεργασία του Δήμου αναφορικά με τη δυνατότητα αδειοδότησης και χρήσης θαλάσσιου χώρου στην περιοχή της παραλίας «Έλλη», εφόσον αυτή μπορεί να εξυπηρετήσει με ασφάλεια και νομιμότητα τη δραστηριότητα των υδροπλάνων. Ο ίδιος, μάλιστα, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο εναλλακτικής χωροθέτησης, σημειώνοντας ότι σε περίπτωση που η συγκεκριμένη περιοχή δεν προσφέρεται για τον σκοπό αυτό, θα εκτιμούσε την υπόδειξη άλλης τοποθεσίας από τις αρμόδιες υπηρεσίες, η οποία θα μπορούσε να φιλοξενήσει το εγχείρημα χωρίς να επιβαρύνει το περιβάλλον, την καθημερινότητα των κατοίκων ή τη λειτουργία των υφιστάμενων υποδομών.
Όπως υπογραμμίζει ο επιχειρηματίας, η πρόθεσή του είναι να προσεγγίσει το σχέδιο με απόλυτο σεβασμό προς τη Ρόδο, το φυσικό της περιβάλλον, την πολιτιστική της κληρονομιά και τους ανθρώπους της. «Δεν επιθυμώ απλώς να δημιουργήσω μια ακόμη επιχειρηματική δραστηριότητα. Επιθυμώ να συμβάλω σε κάτι που θα μπορούσε να γίνει σημείο αναφοράς για το νησί, συνδυάζοντας την επιχειρηματικότητα με την ιστορία, την καινοτομία με την παράδοση και τη σύγχρονη αεροπορία με την ιδιαίτερη ταυτότητα της Ρόδου», αναφέρει χαρακτηριστικά στην επιστολή του.

Η νοσταλγική διάσταση του εγχειρήματος
Ο κ. Σάρλης δεν παραλείπει να αναδείξει και τη συμβολική διάσταση της πρότασής του. Όπως σημειώνει, η Ρόδος έχει συνδεθεί στο παρελθόν με την παρουσία των υδροπλάνων και με μια εποχή κατά την οποία η άφιξη ενός υδροπλάνου αποτελούσε εικόνα κύρους, κοσμοπολιτισμού και προόδου. Η επαναφορά αυτής της εικόνας στη σύγχρονη Ρόδο, εφόσον αυτό καταστεί εφικτό μέσα στο ισχύον θεσμικό και νομικό πλαίσιο, αποτελεί κατά τον ίδιο κάτι περισσότερο από επιχειρηματικό στόχο. «Πιστεύω πραγματικά ότι η εικόνα ενός υδροπλάνου να προσεγγίζει ξανά τη Ρόδο θα μπορούσε να ξυπνήσει μνήμες μιας άλλης εποχής, αλλά ταυτόχρονα να σηματοδοτήσει την έναρξη μιας νέας», τονίζει.
Στην κατακλείδα της επιστολής, ο επιχειρηματίας εκφράζει την επιθυμία του για προσωπική συνάντηση με τον δήμαρχο, προκειμένου να παρουσιάσει αναλυτικά το επενδυτικό πλάνο, τα υδροπλάνα που εξετάζονται, το μοντέλο λειτουργίας και τις προοπτικές που μπορεί να δημιουργηθούν για τη Ρόδο και ευρύτερα για τα Δωδεκάνησα, δηλώνοντας στη διάθεση των αρχών για τον καθορισμό συνάντησης.

Ποια είναι η Sarlis Business Jets
Η πρόταση για τα υδροπλάνα δεν έρχεται από το πουθενά. Η Sarlis Business Jets, εταιρεία ιδιοκτησίας του κ. Νίκου Σάρλη και της κ. Μαρίας Φωτάρα, αποτελεί την πρώτη εταιρεία ναύλωσης ιδιωτικών αεριωθουμένων πολυτελείας με έδρα τη Ρόδο, τοποθετώντας το νησί για πρώτη φορά στον χάρτη της ιδιωτικής αεροπλοΐας της Ευρώπης. Η εταιρεία, που δραστηριοποιείται σε συνεργασία με γαλλική εταιρεία του κλάδου, διαχειρίζεται στόλο 13 αεροσκαφών, εκ των οποίων το ένα είναι ιδιόκτητο, όπως ιδιόκτητο είναι και το ελικόπτερο που εντάσσεται στον σχεδιασμό της.
Το επιχειρηματικό της μοντέλο προβλέπει τη μίσθωση πολυτελών αεροσκαφών τύπου Lear jet με αφετηρία τη Ρόδο και προορισμούς σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενώ πτήσεις εκτελούνται και από την Αθήνα. Το εγχείρημα, ωστόσο, δεν εξαντλείται στις πτήσεις αναψυχής και τις επαγγελματικές μετακινήσεις υψηλού επιπέδου. Η εταιρεία έχει εντάξει στον σχεδιασμό της και τις αεροδιακομιδές ασθενών προς νοσοκομεία των Αθηνών και ιδιωτικές κλινικές, με ειδικά μισθωμένο ελικόπτερο και αεροσκάφος turboprop, μια λειτουργία με ουσιαστική σημασία για τη νησιωτική πραγματικότητα, όπου η έγκαιρη διακομιδή περιστατικών αποτελεί διαχρονικά κρίσιμο ζήτημα. Ξεχωριστή, τέλος, είναι και η εμπειρία που προσφέρεται στους VIP επιβάτες των πτήσεων, οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να αγοράζουν εν πτήσει πολυτελή ρολόγια από το ομώνυμο γνωστό κατάστημα της Ρόδου, σε μια πρωτότυπη εμπορική σύμπραξη με τοπικό επιχειρηματικό πρόσημο.
Με το αίτημα πλέον κατατεθειμένο ενώπιον του Δήμου Ρόδου και της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, το ενδιαφέρον στρέφεται στη στάση που θα κρατήσουν οι δύο θεσμοί απέναντι στην πρόταση. Το ζήτημα της αδειοδότησης θαλάσσιου χώρου για τη λειτουργία υδροπλάνων εμπλέκει κατά κανόνα σειρά αρμόδιων υπηρεσιών και προϋποθέτει τη συνδρομή συγκεκριμένων προϋποθέσεων ασφαλείας και περιβαλλοντικής συμβατότητας, στοιχεία που ο ίδιος ο επενδυτής θέτει εξαρχής ως όρους της δικής του προσέγγισης. Εφόσον το εγχείρημα προχωρήσει, η Ρόδος θα δει να επιστρέφει στα νερά της μια εικόνα που για δεκαετίες ανήκε αποκλειστικά στις φωτογραφίες και τις αφηγήσεις μιας άλλης εποχής.

Υδροπλάνα ξανά στα νερά της Ρόδου με πρόταση του κ. Νίκου Σάρλη προς Δήμο και Περιφέρεια

Η Ελλάδα κατέχει ένα από τα ισχυρότερα φυσικά πλεονεκτήματα στον παγκόσμιο χάρτη του θαλάσσιου τουρισμού. Τα καταγάλανα νερά, τα εκατοντάδες νησιά και το μοναδικό νησιωτικό σύμπλεγμα της χώρας καθιστούν την ελληνική επικράτεια έναν από τους πλέον ελκυστικούς προορισμούς για το διεθνές yachting. Ωστόσο, πίσω από την ειδυλλιακή εικόνα και τις διακηρύξεις περί «ψηφιακού μετασχηματισμού», η πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι επαγγελματίες του κλάδου, οι πλοιοκτήτες, οι καπετάνιοι και οι διαχειριστές σκαφών είναι τελείως διαφορετική.
Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση στον θαλάσσιο τουρισμό κινδυνεύει να εξελιχθεί σε μια ακόμη ελληνική «φούσκα». Παρά τη δημιουργία σύγχρονων ψηφιακών εφαρμογών, η βαθιά ριζωμένη γραφειοκρατία, η πολυδιάσπαση των ελέγχων και ο φόβος ανάληψης ευθύνης από τη διοίκηση ακυρώνουν στην πράξη τα οφέλη της τεχνολογίας.
Για τα οξύτερα προβλήματα του κλάδου, τις αγκυλώσεις του Υπουργείου Ναυτιλίας, αλλά και τις σημαντικές αναπτυξιακές προοπτικές της Δωδεκανήσου, μίλησε στην ‘δ’ ο ναυτιλιακός πράκτορας και διευθυντής της Μαρίνας Ρόδου, κ. Μιχάλης Ροδίτης.

«Ψηφιοποιημένη Γραφειοκρατία»  αντί για ουσιαστικό  μετασχηματισμό

Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει σημαντική συζήτηση για την εισαγωγή εργαλείων όπως το e-Charter και το e-CharterPermission, τα οποία σχεδιάστηκαν με στόχο την απλοποίηση των διαδικασιών, τη μείωση των καθυστερήσεων και τη μετάβαση του ελληνικού yachting σε μια νέα ψηφιακή εποχή. Αν και τα εργαλεία αυτά αποτελούν αναμφισβήτητα βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση, η εφαρμογή τους στην καθημερινότητα προσκρούει στη διοικητική δυσκαμψία.
Όπως επισημαίνει με κατηγορηματικό τρόπο ο κ. Μιχάλης Ροδίτης:
«Δημιουργούμε εφαρμογές όπως το e-CharterPermission και το e-Charter, μιλάμε για ψηφιακό μετασχηματισμό, απλοποίηση διαδικασιών και μετάβαση του yachting στη νέα εποχή. Και πράγματι, τα εργαλεία αυτά αποτελούν σημαντικά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση.
Όμως η τεχνολογία από μόνη της δεν μπορεί να αλλάξει ένα σύστημα που εξακολουθεί να λειτουργεί με τη λογική της γραφειοκρατίας, της υπερβολικής διαδικαστικής αυστηρότητας και -κυρίως- του φόβου ανάληψης ευθύνης. Δεν γίνεται να έχουμε ψηφιακές πλατφόρμες του 2026 και διοικητική νοοτροπία του 1980».
Το κύριο πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι η ψηφιακή υποβολή των εγγράφων δεν καταργεί την απαίτηση για φυσική παρουσία και έλεγχο. Αντί το σύστημα να λειτουργεί ως ένα πραγματικό «one-stop shop», μετατρέπεται σε μια διπλή διαδικασία, όπου η τεχνολογία προστίθεται πάνω στην προϋπάρχουσα γραφειοκρατία.
«Όταν μια διαδικασία υποτίθεται ότι είναι ηλεκτρονική και “one-stop”, αλλά στο τέλος απαιτεί ξανά ανθρώπινη κρίση, διαδοχικές εγκρίσεις, ερμηνείες και πρακτικές που διαφέρουν από Λιμενική Αρχή σε Λιμενική Αρχή (μέσα στην Ελλάδα) τότε δεν έχουμε πραγματικό ψηφιακό μετασχηματισμό. Έχουμε ψηφιοποιημένη γραφειοκρατία. Και το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι έτσι η Ελλάδα χάνει το ανταγωνιστικό της πλεονέκτημα στο yachting».

Το αλαλούμ στα  Λιμεναρχεία και οι «αναλογικές» απαιτήσεις
Η εικόνα που μεταφέρουν οι επαγγελματίες του χώρου αναδεικνύει το χάσμα ανάμεσα στις εξαγγελίες της κεντρικής διοίκησης και την πρακτική εφαρμογή στα κατά τόπους λιμεναρχεία και τελωνεία.
«Ζούμε στην εποχή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης των εφαρμογών που έχουν κάνει τη ζωή μας πιο εύκολη σε διάφορες υπηρεσίες, όπως είναι η ΑΑΔΕ, όπως είναι τα τελωνεία κλπ. Το πρόβλημά μας παραμένει το Υπουργείο Ναυτιλίας, το οποίο δεν μπορεί να ξεκολλήσει από τη γραφειοκρατία άλλων δεκαετιών –και μάλλον, δεν θέλει. Όσο και να φωνάζει ο κάθε υπουργός, η κατάσταση δεν λέει ν’ αλλάξει».
Σύμφωνα με τον κ. Ροδίτη, παρά την ύπαρξη των ηλεκτρονικών πλατφορμών, η καθημερινή ταλαιπωρία των πληρωμάτων και των επισκεπτών παραμένει αμείωτη:
«Ενώ υπάρχουν ψηφιακές εφαρμογές για τη διευκόλυνση της διακίνησης των σκαφών, είτε το e-charter είτε το e-charter permission, εντούτοις στα λιμεναρχεία — και το κάθε λιμεναρχείο βέβαια με τον δικό του τρόπο — ζητάνε εκτύπωση του αποτελέσματος της ηλεκτρονικής εφαρμογής και προσκόμισή του στο λιμεναρχείο για περαιτέρω έλεγχο. Πείτε μου τι θα αλλάξει στη διαδρομή; Σήμερα που ζούμε στην εποχή του AI! Δεν υπάρχει AI για το Υπουργείο Ναυτιλίας και για το Λιμενικό Σώμα…. Υπάρχει μόνο η ταλαιπωρία του επισκέπτη».
Παράλληλα, οι απαιτήσεις ορισμένων ελεγκτικών αρχών αγγίζουν τα όρια του παραλόγου, επιβαρύνοντας τους τουρίστες με αναχρονιστικές διαδικασίες που δεν συνάδουν με μια σύγχρονη τουριστική χώρα:
«Ζητάνε από τον πελάτη (τον ιδιοκτήτη σκαφών) ο οποίος έρχεται για διακοπές στη Ρόδο, να έχει μαζί του προ δεκαπενταετίας και εικοσαετίας όλο τον φάκελο του σκάφους του για το ΦΠΑ κλπ. Ζητάνε τις 30 σελίδες του διαβατηρίου του να τις βγάλουν φωτοτυπία και να τις σκανάρουν στο σύστημα. Πράγματα τα οποία δεν ταιριάζουν σε μια τουριστική και κυρίως ευρωπαϊκή χώρα».

Η έλλειψη ενιαίας πολιτικής και ο κίνδυνος από τον ανταγωνισμό
Ένα από τα πλέον ανησυχητικά στοιχεία που επισημαίνονται είναι η απουσία ομοιόμορφης αντιμετώπισης από λιμάνι σε λιμάνι. Η έλλειψη ενιαίων κανόνων δημιουργεί κλίμα αβεβαιότητας στους διεθνείς ναυλομεσίτες (brokers) και στους πλοιάρχους (captains), οι οποίοι αναζητούν σταθερότητα και προβλεψιμότητα.
«Να σημειώσω ότι δεν μιλάμε για πρόβλημα μόνο σε τοπικό επίπεδο. Μιλάμε για την κατάσταση σε πανελλαδικό επίπεδο. Εξαιρέσεις υπάρχουν. Ευτυχώς η Ρόδος έχει μία λογική αντιμετώπιση των πραγμάτων. Αλλά η Ρόδος δεν φτάνει. Όταν το σκάφος έρθει στη Ρόδο είναι όλα καλά. Πάει στη Λέρο, δημιουργείται πανικός. Πάει στην Κάλυμνο, τρεις φορές χειρότερα. Πάει στην Αθήνα, ακόμα πιο χειρότερα. Οπότε δεν φτάνει ένας κούκος να φέρει την άνοιξη. Πρέπει να υπάρξει μία ενιαία πολιτική. Αλλιώς θα το χάσουμε το παιχνίδι του θαλάσσιου τουρισμού».
Τονίζεται, μάλιστα, ότι το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι τιμολογιακό. Η χώρα μας, παραμένει ιδιαίτερα ανταγωνιστική στις τιμές και διαθέτει απαράμιλλη φυσική ομορφιά. Το εμπόδιο είναι αμιγώς θεσμικό και διοικητικό:
«Δεν έχει να κάνει με το οικονομικό κομμάτι. Η Ελλάδα είναι πολύ φθηνότερη. Είμαστε ελκυστικοί και βεβαίως τα νησιά μας είναι ό,τι πιο ελκυστικό υπάρχει στην αγορά. Το πρόβλημα είναι το γραφειοκρατικό, το οποίο τους απωθεί. Ο διεθνής πελάτης, ο yacht manager, ο broker και ο captain δεν ενδιαφέρονται για το πόσο όμορφη είναι η εφαρμογή. Θέλουν ταχύτητα, σαφήνεια, προβλεψιμότητα και μία διαδικασία που λειτουργεί».
Την ίδια ώρα, ο κίνδυνος απώλειας μεριδίου αγοράς από γειτονικές χώρες είναι ορατός, ιδιαίτερα όταν οι οικονομικές συνθήκες στις ανταγωνίστριες αγορές σταθεροποιηθούν:
«Αργά ή γρήγορα η Τουρκία θα βγει από την κρίση που έχει με το κόστος και με τον πληθωρισμό. Και θα έχουμε πάλι τα ίδια. Αν θέλουμε πραγματικά η Ελλάδα να γίνει διεθνής προορισμός yachting, πρέπει να περάσουμε από το “ψηφιοποιώ τη διαδικασία” στο “καταργώ τα περιττά στάδια της διαδικασίας”. Γιατί διαφορετικά θα συνεχίσουμε να έχουμε εξαιρετικές ιδέες, εξαιρετικές πλατφόρμες και εξαιρετικούς επαγγελματίες — αλλά ένα κράτος που φοβάται να τους αφήσει να λειτουργήσουν».
Η Ρόδος ως παράδειγμα ανάπτυξης: Υψηλές πληρότητες και νέες επενδύσεις στη Μαρίνα
Παρά τις γενικότερες αγκυλώσεις του κρατικού μηχανισμού, η Μαρίνα της Ρόδου αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση, επιδεικνύοντας υψηλά ποσοστά πληρότητας και σημαντικά αναπτυξιακά έργα που επαναπροσδιορίζουν τις παρεχόμενες υπηρεσίες στην περιοχή.
Αναφερόμενος στην πορεία και το μέλλον της Μαρίνας Ρόδου, ο κ. Ροδίτης σημειώνει:
«Η Μαρίνα, όπως όλοι βλεπουμε, εξελίσσεται. Μεγάλα σκάφη πλέον έρχονται στην Ρόδο. Η πληρότητά μας είναι στο 85% κατά μέσο όρο. Όλα πάνε πάρα πολύ καλά. Οι περισσότεροι χώροι έχουν εκμεταλλευτεί και έχουν παραδοθεί και στους χρήστες και στους επισκέπτες».
Παράλληλα, ανακοίνωσε δύο σημαντικές νέες υποδομές που εισέρχονται σε τροχιά υλοποίησης:
1. Το Ναυπηγείο (Dry Dock):
«Το ναυπηγείο θα ξεκινήσει την 1η Σεπτεμβρίου -το Dry Dock δηλαδή».
2. Το «Fashion Village»:
«Σε λίγο ξεκινάει και το Fashion Village, το οποίο θα ξεκινήσει να αναπτύσσεται από τον Οκτώβριο. Ένας μεγάλος χώρος όπου θα υπάρχουν καταστήματα κλπ. Θα το ανακοινώσουμε επίσημα τις επόμενες μέρες. Θα είναι ένα είδος ανοιχτού mall με πολλά περισσότερα πράγματα από καταστήματα. Θα είναι φιλικό προς τον επισκέπτη και τον ντόπιο — και για shopping, και για φαγητό, για καφέ, για περίπατο, για δραστηριότητες κ.λ.π».
Ο θαλάσσιος τουρισμός αποτελεί έναν από τους βασικότερους πυλώνες της ελληνικής οικονομίας και της νησιωτικής ανάπτυξης. Η τεχνολογία προσφέρει τα κατάλληλα εργαλεία, αλλά η ψηφιοποίηση χωρίς την κατάργηση των περιττών διοικητικών σταδίων συνιστά ημίμετρο.
Όπως καταλήγει ο κ. Ροδίτης, η πρόκληση της επόμενης ημέρας δεν είναι τεχνολογική, αλλά θεσμική και πολιτική:
«Το μέλλον δεν θα το σταματήσει η έλλειψη τεχνολογίας. Θα το σταματήσει η γραφειοκρατία, ο φόβος της ευθύνης και η προσκόλληση στο κατεστημένο. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο εμπόδιο που πρέπει να ξεπεράσει σήμερα το ελληνικό yachting».

Ψηφιοποιημένη Γραφειοκρατία: Το Μεγάλο Εμπόδιο που Απειλεί το Ελληνικό Yachting