Ζητεί ακύρωση της δικαστικής απόφασης και επανάληψη της δίκης

Την ακύρωση της απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου με την οποία του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 7 ετών και την επανάληψη της δίκης ζήτησε από τον Αρειο Πάγο ο κρατούμενος μοναχός Γεράσιμος – Ελευθέριος Μιχελής.
Σε 22σέλιδη αίτηση αναίρεσης που υπέλαβε στον ¶ρειο Πάγο, δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του κ. Χρ. Μπαλάνη, ο μοναχός ζητά την ακύρωση της απόφασης, υποστηρίζοντας ότι πάσχει σε πέντε σημεία.
Πιο συγκεκριμένα υποστηρίζει ότι το Πενταμελές Εφετείο Δωδεκανήσου δεν έλαβε υπόψη του τρεις αυτοτελείς ισχυρισμούς που ανέπτυξαν στη δίκη οι πληρεξούσιοι δικηγόροι του και ούτε αιτιολογεί την απόρριψή τους στο πρακτικό της δίκης.
Προβάλλει παραπέρα ισχυρισμό για πλαστότητα των πρακτικών της απόφασης υποστηρίζοντας ότι μάρτυρας που εξετάστηκε το Νοέμβριο φέρεται να εξετάστηκε τον Μάιο.
Υποστηρίζει ακόμη ότι ουδέποτε είχε στην κατοχή του έγγραφη πληρεξουσιότητα για την υπογραφή συμβολαίων της Μονής και ότι η πολιτική αγωγή δεν παρουσίασε στη δίκη κάποιο έγγραφο.
Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι στην απόφαση γίνεται αόριστη αναφορά στις αντικειμενικές αξίες των οικοπέδων της Μονής και δεν ελήφθησαν υπόψη οι πραγματικές αξίες τους.
Τέλος, υποστηρίζει ότι από τα 38 επίδικα συμβόλαια απηλλάγη μόνο για δύο και ότι το δικαστήριο όφειλε να τον απαλλάξει λόγω παραγραφής για ακόμη 27 μερικότερες πράξεις που του αποδίδονται, οι οποίες έχουν υποπέσει σε παραγραφή!
Θυμίζουμε ότι για την υπόθεση διενεργείται και συμπληρωματική έρευνα για τη διαπίστωση τυχόν τελέσεως του αυτεπαγγέλτως διωκόμενου αδικήματος της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα. Η Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Κω οφείλει, σύμφωνα με την παραγγελία, να έχει ολοκληρώσει την έρευνά της έως τις αρχές του 2013, οπότε και συντελείται παραγραφή του αδικήματος.
Όπως έγραψε η “δ”, από την ακροαματική διαδικασία προέκυψαν αποχρώσες ενδείξεις για την τέλεση του αδικήματος της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, εξαιτίας της διακίνησης τεράστιων χρηματικών ποσών σε λογαριασμούς που τηρούσε ο κατηγορούμενος με δικαιούχους τον ίδιο και σε άλλους, με συνδικαιούχους συγγενικά του πρόσωπα και επιχειρηματία της Πάτμου.
Η έρευνα αποσκοπεί παραπέρα στην αναζήτηση στοιχείων για την πορεία χρημάτων που βρέθηκαν από την άρση του απορρήτου των τραπεζικών καταθέσεων κι άλλων ατόμων που είχαν εμπλακεί στην υπόθεση και έχουν αποβιώσει.
Εν πάση περιπτώσει, ο μοναχός κρίθηκε ένοχος υπεξαίρεσης ποσού ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας κατ’ εξακολούθηση από εντολοδόχο και διαχειριστή ξένης περιουσίας. Πέραν της ποινής κάθειρξης που του επιβλήθηκε καταδικάστηκε σε 5ετή στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων, σε καταβολή 50.000 ευρώ στην Ιερά Μονή για ηθική βλάβη που της προξένησε, ενώ διατάσσεται η παραπομπή των αστικών αξιώσεων της Ιεράς Μονής για τις οικονομικές βλάβες που υπέστη στα πολιτικά δικαστήρια.
Στον μοναχό έχει αποδοθεί η υπεξαίρεση του αντίτιμου της αξίας πώλησης 42 ακινήτων (37 ακινήτων τα οποία μεταβιβάστηκαν με συμβολαιογραφικά έγγραφα και 5 ακινήτων της Μονής για τα οποία δεν συντάχθηκαν συμβολαιογραφικά έγγραφα προς μεταβίβαση) και συγκεκριμένα ποσού 362.685,25 ευρώ στο χρονικό διάστημα από τον Iανουάριο του 1993 έως το έτος 1998. Το Πενταμελές Εφετείο Δωδεκανήσου εξέτασε 38 περιπτώσεις ακινήτων.
Το δικαστήριο έκρινε ότι ο μοναχός ενεργούσε ως εντολοδόχος και διαχειριστής της περιουσίας της Ιεράς Μονής, αφού όπως προέκυψε και από την ακροαματική διαδικασία, ήταν εκείνος που διαπραγματεύθηκε το τίμημα της πώλησης και είχε κινήσει τη διαδικασία για τη μεταβίβαση της κυριότητάς τους.
Από τα βουλεύματα που αφορούν στη διαχείριση της ακίνητης περιουσίας της Μονής φέρεται να έχει προκύψει ότι στο χρονικό διάστημα 1970- 1985 έγιναν 404 συμβόλαια συνολικού ύψους 44.438.257 δρχ., στο διάστημα 1986-1995 377 συμβόλαια συνολικού ποσού 748.238.734 δρχ. και στο διάστημα 1963-1998 297 διπλά συμβόλαια που σημαίνει ότι 297 φορές πούλησαν σε διπλούς αγοραστές το ίδιο οικόπεδο.
Θυμίζουμε ότι από την άρση του απορρήτου και την απαγόρευση της κινήσεως λογαριασμών πέντε ατόμων συμπεριλαμβανομένου και του κατηγορούμενου προέκυψε ότι τηρούσε με ακόμη δύο άτομα 46 ατομικούς και κοινούς λογαριασμούς ενώ υπήρχε και κίνηση λογαριασμού από REPOS και αμοιβαία κεφάλαια.