Το «1 ευρώ» που καταρρακώνει την εικόνα της τουριστικής Ρόδου

Ένα ιδιότυπο ζήτημα έχει δημιουργηθεί στους κόλπους του τοπικού τουριστικού προϊόντος και ήδη έχει αρχίσει να προκαλεί τα αρνητικά σχόλια των τουριστών και σιγά – σιγά να αλλοιώνει την καλή εικόνα της Ρόδου.
Το ζήτημα αφορά σε κεντρικές συμφωνίες που έχουν γίνει μεταξύ ιδιοκτητών ταξί με ξενοδόχους και τουριστικούς πράκτορες. Οι συμφωνίες προβλέπουν να προσφέρεται προμήθεια για τον ξενοδόχο ή τον πράκτορα για κάθε φορά που καλείται ένα ταξί για να παραλάβει πελάτες και να τους μεταφέρει προς κάποιο προορισμό. Η προμήθεια είναι 1 ευρώ, την οποία όμως επιβαρύνεται ο πελάτης.
Για να γίνει κατανοητό, στην περίπτωση που κάποιος τουρίστας καλέσει, τηλεφωνικά, ταξί μέσω της ρεσεψιόν ξενοδοχείου (από εκείνα τα ξενοδοχεία που σήμερα είναι συμβεβλημένα) και το κόστος της διαδρομής είναι για παράδειγμα 8 ευρώ, τότε ο επιβάτης θα πρέπει να καταβάλει προς τον ταξιτζή, τα 8 ευρώ της διαδρομής και σε αυτά θα προστεθούν, συν 2 ευρώ το νόμιμο επικόμιστρο της τηλεφωνικής κλήσης και συν 1 ευρώ για τη συμφωνία που έχει γίνει μεταξύ ξενοδόχων και ταξιτζήδων. Δηλαδή η διαδρομή των 8 ευρώ θα κοστίσει τελικώς 11 ευρώ.
Την ίδια συμφωνία έχουν αρχίσει να προωθούν και τουριστικοί πράκτορες για κάθε φορά που στέλνουν πελάτες για ξενάγηση ή μετακίνηση με ταξί.
Σύμφωνα με καταγγελίες που έγιναν προς τη «δημοκρατική», η όλη χρέωση προκαλεί αλγεινή εντύπωση στους τουρίστες οι οποίοι δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει, ενώ έχουν καταγραφεί και καβγάδες από εκείνους που αρνούνται να πληρώσουν το «καπέλο» στα κόμιστρα. Οι επιπλέον χρεώσεις λογίζονται από τους επιβάτες ως προσπάθεια εξαπάτησης από τους ταξιτζήδες με σκοπό το ίδιο όφελος και αυτό έχει αρνητικές επιπτώσεις όχι μόνο στην εικόνα του κλάδου, αλλά γενικότερα στην εικόνα των επαγγελματιών της τουριστικής Ρόδου.
Πρέπει να σημειωθεί πως η συγκεκριμένη πολιτική χρεώσεων δεν εφαρμόζεται από το σύνολο των οδηγών ταξί της Ρόδου, αλλά από ένα μόνο αριθμό των επαγγελματιών αυτού του κλάδου.
Σε κάθε περίπτωση είναι ανεπίτρεπτο να συμβαίνει κάτι τέτοιο, όταν μάλιστα όλοι οι επαγγελματίες της τουριστικής Ρόδου αγωνίζονται για να συμπιέσουν τις τιμές και να προσφέρουν προς τους επισκέπτες όσο το δυνατόν περισσότερες υπηρεσίες και αγαθά.
Το «καπέλο» του ενός ευρώ είναι ικανό να καλλιεργήσει το αίσθημα της αδικίας στους τουρίστες οι οποίοι καθημερινά γράφουν σχόλια και παρατηρήσεις στα διεθνή, διαδικτυακά φόρουμ για τον τουρισμό και τις περιοχές που επισκέπτονται.
Στη Ρόδο σήμερα υπάρχουν δύο επαγγελματικοί σύλλογοι που εκπροσωπούν τους ιδιοκτήτες ταξί. Τόσο ο «Μεταφορικός Συνεταιρισμός», όσο και ο Σύλλογος «Διαγόρας» οφείλουν να πάρουν θέση στο όλο ζήτημα το οποίο αφορά πραγματικές, κεντρικές συμφωνίες που έχουν γίνει και άμεσα να δώσουν εξηγήσεις.
Οι συμφωνίες αυτές, έστω κι αν γίνονται νομότυπα με την έκδοση τιμολογίων (κάθε φορά που αποδίδονται οι συμπεφωνημένες προμήθειες), δημιουργούν ένα τεράστιο ηθικό ζήτημα, του οποίου οι αρνητικές επιπτώσεις θα είναι ανυπολόγιστες.
Εξάλλου, σήμερα οι επαγγελματίες οδηγοί ταξί της Ρόδου, λόγω της απίστευτης αναδουλειάς που υπάρχει, αναζητούν λύσεις για να μπορέσουν να επιβιώσουν ως άνθρωποι. Μεταξύ των άλλων, ήδη αναζητούν φόρμουλες συνεργασίας με ιδιωτικά σχολεία και οργανωμένες ομάδες γονέων προκειμένου να εξυπηρετούν τους μαθητές στη διάρκεια του χειμώνα. Αυτού του είδους οι υγιείς προσπάθειες δείχνουν ανάγλυφα την αγωνία των ανθρώπων του κλάδου, όμως ταυτόχρονα δυναμιτίζονται και αποδυναμώνονται από τα μικροσυμφέροντα ανθρώπων που το μόνο που υπολογίζουν είναι το πρόσκαιρο κέρδος.