Οι χρόνιες παθήσεις, όπως ο καρκίνος, τα καρδιακά νοσήματα και ο διαβήτης, ευθύνονται για τους περισσότερους θανάτους στο νησί της Ρόδου.
Σύμφωνα με στοιχεία που επεξεργάστηκε ο Δ/ντής του Αιματολογικού Τμήματος και Τμήματος Χημειοθεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου κ. Μ. Κουκάκης οι “καρκίνοι” θερίζουν στην κυριολεξία τους κατοίκους του νησιού.
Το σύνολο των εισαγωγών ασθενών με Νεοπλασίες Αίματος και Συμπαγείς Ογκους στο νοσοκομείο το έτος 2010 ανήλθε σε 2501!!
Ο αριθμός των ασθενών με συμπαγείς όγκους υπερσκελίζει τον αριθμό των ασθενών με αιματολογικές νεοπλασίες (κακοήθειες) αφού αποτελούν το 70% των περιπτώσεων.
Από τα ίδια στοιχεία προκύπτει ότι 1384 περιστατικά αφορούν άνδρες ηλικίας 23-85 ετών και 1117 γυναίκες ηλικίας 18-80 ετών.
Οι νεοδιαγνωσθέντες για το έτος 2010 ήταν 150 κατά 20 περισσότεροι από το προηγούμενο έτος.
Από την ανέκδοτη μελέτη του κ. Κουκάκη προκύπτει επιπλέον αύξηση στο Ca εντέρου και πνεύμονος στους άνδρες ενώ στις γυναίκες αύξηση στο Ca Μαστού και Ca εντέρου. Από τις αιματολογικές κακοήθειες τα λεμφώματα κατέχουν την πρώτη θέση.
Μικρή αύξηση καταγράφεται εξάλλου και στο Ca παγκρέατος και εγκεφάλου!
Από την αρχή του 2011 μέχρι και τον Ιούλιο έγιναν 1991 εισαγωγές ασθενών με διάφορες μορφές καρκίνου εκ των οποίων οι 105 ήταν νεοδιαγνωσθέντες (43 γυναίκες, 62 άνδρες)!!.
Στην πλειοψηφία τους αντιμετωπίζουν καρκίνους του παχέος εντέρου και ακολουθούν οι καρκίνοι μαστού, πνεύμονος, παγκρέατος και τα λεμφώματα.
Από την ίδια μελέτη προκύπτει ότι η τριχωτή λευχαιμία φέτος αυξήθηκε σχετικά με παρελθόντα έτη αφού ήταν σπάνιο νόσημα. Έχουν μάλιστα καταγραφεί 4 περιστατικά από την αρχή του έτους.
Το περίεργο είναι ότι το μελάνωμα Ca δέρματος είναι πολύ σπάνιο παρά την υψηλή ηλιοφάνεια του νησιού.
Το Ca παχέος εντέρου έχει αυξητική τάση, όπως και του παγκρέατος, ενώ ακόμη δεν έχουν διευκρινιστεί επιστημονικώς τα αίτια. Ο κ. Κουκάκης επεσήμανε ότι οι διατροφικοί παράγοντες παίζουν σημαντικό ρόλο ενώ το κάπνισμα όπως και διάφορες ιώσεις και η ακτινοβολία παίζουν αιτιολογικό ρόλο.
Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής ΕΛ. ΣΤΑΤ., ο καρκίνος αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου (24,4%) μετά τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ενώ αυξητική τάση παρουσιάζει τόσο η συνολική, όσο και η κατά αιτία θνησιμότητα από καρκίνο.
Από τη σύγκριση των μέχρι τώρα καταγεγραμμένων περιπτώσεων στο Ε.Α.Ν. σε σχέση με τα στοιχεία θνησιμότητας από καρκίνο της ΕΛ. ΣΤΑΤ., προκύπτει ότι η υποδήλωση της νοσηρότητας του καρκίνου στη χώρα μας αγγίζει το 60%.
Ο καρκίνος είναι μια από τις κυριότερες αιτίες θανάτου παγκοσμίως.
Κάθε χρόνο, ο καρκίνος σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους από ό,τι το AIDS, η ελονοσία και η φυματίωση μαζί. Οι έρευνες δείχνουν ότι το 1/3 των θανάτων από καρκίνο δύναται να αποφευχθεί μέσω της πρόληψης και το άλλο 1/3 μέσω της έγκαιρης διάγνωσης και της θεραπευτικής αντιμετώπισης. Ωστόσο, το άχθος από τον καρκίνο συνεχώς αυξάνεται. ¶μεση και επείγουσα δράση ενάντια στον καρκίνο απαιτείται.
Το Υπουργείο Υγείας έχει καταρτίσει Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τον Καρκίνο που δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια πρόληψη του καρκίνου σε πληθυσμούς απομακρυσμένων περιοχών και στην ενημέρωση του πληθυσμού με σκοπό την αλλαγή νοοτροπίας απέναντι στον καρκίνο.
Ειδικότερα, ένας από τους στόχους του Σχεδίου είναι να συμβάλει στην ευρύτερη συνειδητοποίηση ότι ο καρκίνος είναι μία χρόνια και συχνά ιάσιμη νόσος, και να συντελέσει καθοριστικά στην αποτελεσματική πρόληψη και αντιμετώπισή της. Σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ., ένα ποσοστό άνω του 30% των καρκίνων μπορεί να προληφθεί (WHO 2010), ενώ, αν διαγνωστούν έγκαιρα, οι καρκίνοι θεραπεύονται σε ποσοστό άνω του 40%. Οι πιο συχνές αιτίες θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως είναι κατά φθίνουσα σειρά: οι καρκίνοι του πνεύμονα, στομάχου, ήπατος, παχέος εντέρου, μαστού.
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, η θνησιμότητα από καρκίνο παραμένει χαμηλότερη απ’ ό,τι στις υπόλοιπες ανεπτυγμένες χώρες (OECD 2007) οστόσο, η ευνοϊκή θέση της χώρας είναι εν μέρει πλασματική λόγω ελλείψεων στη διάγνωση, σφαλμάτων ταξινόμησης και κυρίως λόγω της έλλειψης εθνικού αρχείου νεοπλασιών.
Στη χώρα μας, εντούτοις, σε αντίθεση με τις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες, μεταξύ των ετών 1980-2004 παρατηρείται σταθερή αυξητική τάση στους θανάτους από καρκίνο τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.
