T. Kαραμάριος Αντί μηνύματος!

Η Χώρα μας σήμερα, διέρχεται μια από τις χειρότερες εποχές από την ανεξαρτησία της το 1821.
Πέρασε, πολλές οικονομικές και άλλες κρίσεις, αλλά η σημερινή είναι πολύ διαφορετική.
Κι αυτό, γιατί η σημερινή μας κρίση, δεν είναι προϊόν μιας πολεμικής καταστροφής, όπως την εποχή της Μικρασιατικής καταστροφής, που και τότε η Χώρα μας βρέθηκε σε μια μεγάλη οικονομική κρίση, με αποκορύφωμα τη πτώχευσή της, ή και εκείνης της μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά γιατί η σημερινή μας κρίση είναι προϊόν σωρείας πολιτικών σφαλμάτων και μάλιστα εv καιρώ ειρήνης και Ευρωπαϊκής ευημερίας!
Η κρίση λοιπόν η σημερινή, που βιώνει ο Ελληνικός Λαός και που οι συνέπειές της θα (φανούν ακόμα περισσότερο το Νέο Έτος, αφού θα αισθανθούμε το βιοτικό μας επίπεδο να πέφτει όχι μόνον χαμηλά, αλλά και σε πολλές περιπτώσεις συνανθρώπων μας τρομερά επικίνδυνα, μας υποχρεώνει να δούμε την πραγματικότητα ωμή και με πνεύμα ειλικρίνειας απέναντι σ’ όλα τα προβλήματά μας.
Όσο κι αν προσπαθούμε να βρούμε την αιτία και τους υπεύθυνους αυτής της τραγικής κατάστασης, δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι, όποιοι κι αν είναι οι υπεύθυνοι, δεν πρόκειται στο μέλλον να ανορθωθούμε, εάν δεν κοιτάξουμε κατάματα τους εαυτούς μας και αναρωτηθούμε τι πρέπει επιτέλους να κάμουμε για το καλό της Πατρίδας μας, των παιδιών μας και των γενιών μας που έρχονται, προκειμένου να μπούμε στο σωστό δρόμο.
Συνήθως, ισοπεδώνοντας τα πάντα, ξεχνάμε εκείνα τα καλά που κάποιοι προσφέρουν στον τόμο μας. Καταλογίζουμε τις ευθύνες, σε όλους, και δεν αναρωτιόμαστε, μα επιτέλους όλοι φταίνε; Κι αν φταίνε όλοι, τότε σε ποιους θα στηριχθούμε στο μέλλον, για να διορθώσουμε ό,τι στραβά γίνονται συνεχώς;
Συμπατριώτισσες Και Συμπατριώτες.
Υπηρέτησα αυτή τη Χώρα και ιδιαίτερα τον τόπο μας, τη μεγάλη μας Πατρίδα, τη Δωδεκάνησο, αφιερώνοντας ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου, με γνώμονα πάντοτε το Συμφέρον των Συμπατριωτών μας.
Σήμερα, πιστέψτε με, ζω όλες τις δυσκολίες που οι περισσότεροι από εμάς βιώνουμε. Λυπάμαι αφάνταστα για το κατάντημα αυτό της Πατρίδας μας. Στεναχωριέμαι αναλογιζόμενος τις θυσίες μου. Όμως, δεν το βάζω κάτω. Θέλω να είμαι όρθιος. Θέλω να απευθυνθώ σε όλους τους Έλληνες και Ελληνίδες για να πω ξεκάθαρα. Ναι, εκείνοι που φταίνε πρώτιστα, είναι εκείνοι που είχαν κατά καιρούς την ευθύνη της διακυβέρνησης της Χώρας μας γιατί ενώ μπορούσαν, ΔΕΝ θέλησαν να αλλάξουν πολλά πράγματα στον τόπο μας. Υπήρξαν απλοί διαχειριστές της εξουσίας, και ενώ έβλεπαν κατά πού πάμε, άφηναν τα πράγματα να εξελίσσονται από το κακό στο χειρότερο.
Προσωπικά, πολλές φορές από όποιες θέσεις κι αν υπηρέτησα την Πατρίδα μου, είχα επισημάνει τους κινδύνους. Φώναζα, διαμαρτυρόμουνα. Δεν θέλησαν δυστυχώς να με ακούσουν. Προτιμούσαν τη σιωπή, προτιμούσαν την ολιγωρία. Συνέχιζαν την εξουσία τους, πολιτευόμενοι καιροσκοπικά και πολλοί για ίδιον συμφέρον και μόνον και άφηναν τον κόσμο, να βιώνει τη κραιπάλη, του Δημόσιου Χρήματος, χωρίς να θέλει ούτε και ο ίδιος να ανακόψει αυτό το κατήφορο.
Σήμερα, λοιπόν τι πρέπει να γίνει, γιατί αυτό έχει σημασία. Να σταματήσει επιτέλους αυτή η σπατάλη του Δημόσιου Χρήματος που καθημερινά αποκαλύπτεται, γιατί πολλοί που ήσαν υπεύθυνοι δεν ήθελαν να τη διακόψουν ή και να την ελέγξουν.
Να σταματήσει η όποια εξουσία, είτε διοικητική, είτε δικαστική να ανέχεται σιωπηρά ή να ολιγωρεί στη άσκηση των καθηκόντων τους. Είναι ανεπίτρεπτο, σπατάλες, κακές διαχειρίσεις, παρανομίες και σκοπιμότητες να μη σταματήσουν επιτέλους. Ο κάθε υπεύθυνος αξιωματούχος, μπροστά στο εθνικό καθήκον και το συμφέρον του Λαού μας ας ασκήσει τις εξουσίες του. Όποιο παράπονο και αν έχει, όσο και αν αισθάνεται αδικημένος από τα οικονομικά μέτρα, μπροστά στο μέλλον όλων μας και την αναγέννηση της κοινωνίας μας, ας αφήσει κατά μέρος την αδικία που υφίσταται και ας δώσουν το καλύτερο εαυτό τους κι ας είναι βέβαιοι ότι ο Κόσμος θα το εκτιμήσει. Μόλον έτσι, η Πατρίδα μας θα ξαναγεννηθεί. Μόνον έτσι η Πατρίδα μας, θα εκμεταλλευθεί το μεγάλο πλούτο που ο θεός της έδωσε πλουσιοπάροχα.
Ας αφήσουμε τις μεμψιμοιρίες, τις επικρίσεις του ενός εναντίον του άλλου και ας δούμε το κοινό συμφέρον μας.
Τα Κόμματα, οι στυλοβάτες της Δημοκρατίας, Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν, ότι η ισοπέδωση των πάντων, μπροστά στο Κομματικό τους συμφέρον, δεν τους ωφωλεί σε τίποτα και δεν οδηγεί πουθενά.
Αντίθετα, ο Κόσμος Κουράσθηκε από την πολιτική τους. Θέλει τα Κόμματα να είναι πιο κοινωνικά, πιο προσγειωμένα. Όχι υπερβολές, όχι ακρότητες.
Σήμερα που η χώρα μας Κυβερνάται από μια τρικομματακή Κυβέρνηση, μας δίδεται η ευκαιρία να κοιτάξουμε διαφορετικά την πολιτική μας ζωή. Ν’ αντιληφθούμε ότι κανένα Κόμμα δεν μπορεί πια να κυβερνήσει μόνο του, γιατί ο Λαός μας κουράσθηκε από τις υπερβολές και τις επιπόλαιες υποσχέσεις.
Η πληθώρα των οικονομολόγων μας, σήμερα, καθημερινά μπερδεύουν τον Κόσμο, από τις διάφορες θεωρίες τους, σαν να μη ήσαν οι ίδιοι που επί τόσα χρόνια υπηρετούσαν τους διάφορους Κομματικούς σχηματισμούς είτε εμφανώς είτε αφανώς και σήμερα προσπαθούν να μας πείσουν ότι δήθεν όλοι τους ανακάλυψαν την Αμερική,
Είμαστε σε μια Οικονομική Συμμαχία, την Ευρωπαϊκή Ένωση και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Από λάθη δικά μας, δεν εκμεταλλευθήκαμε σωστά τη συμμετοχή μας σ’ αυτήν. Όμως σήμερα βρισκόμαστε σε μια πραγματικότητα. Θα παλέψουμε μέσα από αυτήν τη μεγάλη Συμμαχία, πολιτευόμενοι ανάλογα με το Εθνικό μας συμφέρον.
Εκείνο που σήμερα προέχει είναι, πώς θα μπορέσουμε να αυξήσουμε το εθνικό μας εισόδημα και να πάψουμε να χρεωνόμεθα συνέχεια. Όσο κι αν τα χρέη μας, στο μεγαλύτερο τους ποσό είναι τοκογλυφικά, το κάποιο πραγματικό χρέος είναι ένα βάρος. Και αυτό πρέπει να δούμε πώς θα το «ξοφλήσουμε.
Και ο μόνος τρόπος είναι, η ανάπτυξη, η ανάπτυξη και η ανάπτυξη της Οικονομίας μας.
Ας σταματήσουμε λοιπόν να μεμψοιμιρούμε και ας αφήσουμε αυτούς που έχουν τη δυνατότητα, να μας βοηθήσουν στην ανάπτυξή μας, με τις επενδύσεις που πρέπει να γίνουν. Ας μη γίνονται μερικοί, άδικοι σε αυτό το στόχο μας. Μόνοι μας δεν μπορούμε να το επιτύχουμε. Έχουμε τις προϋποθέσεις. Εχουμε τις δυνατότητες και τις βάσεις, ας αφήσουμε εκείνους που έχουν τη δύναμη, να μας βοηθήσουν.
Ας δούμε λοιπόν το μέλλον μας με αισιοδοξία. Ας αφήσουμε πίσω μας, όλους τους πάσης φύσης ποικιλόμορφους κλέφτες και απατεώνες του Δημόσιου χρήματός μας, κι ας βάλουμε ένα τέλος σ’ αυτή την ολέθρια τακτική του παρελθόντος. Οι πολίτες της Χώρας, οι πολίτες της Δωδεκανήσου μας, έχουμε μπροστά μας τις νέες γενιές, που έχουν πολλά προσόντα και πολλές δυνατότητες για να συνεχίσουν το έργο που πολλοί, σωστά εργαζόμενοι, μας άφησαν παρακαταθήκη. Ας απομονώσουμε το κακό παρελθόν μας, και ας προχωρήσουμε ΟΛΟΙ μαζί σ’ ένα άλλο δρόμο. Το δρόμο της ανάπτυξης, της αλληλεγγύης και της αγάπης προς τους συνανθρώπους μας, που πολλοί από αυτούς σήμερα, έχουν την ανάγκη μας. ¶λλωστε εμείς οι Δωδεκανήσιοι στο παρελθόν με μπροστάρη τη Παναγιά και τον Πανορμίτη μας, πολλές φορές παλέψαμε και πάντοτε βγαίναμε νικητές.
Έτσι και σήμερα με αυτό τον τρόπο βλέπω προσωπικά το Νέο Έτος και όχι με λόγια τετριμμένα και άχρηστα.
Διαγραφή του κακού παρελθόντος και ανατολή του καινούργιου ανθρώπινου Κόσμου της Αγάπης.
Χρόνια Πολλά
Τάσος Καραμάριος