Συζητήθηκαν τα ασφαλιστικά μέτρα του Ελληνικού Δημοσίου κατά της Νομαρχίας

Συζητήθηκε χθες ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ρόδου η αίτηση των ασφαλιστικών μέτρων που κατέθεσε το Ελληνικό Δημόσιο την 12η Οκτωβρίου 2009 ζητώντας την απόδοση του ακινήτου που χρησιμοποιούσε η 95 ΑΔΤΕ στο κέντρο της πόλης και την απαγόρευση οποιασδήποτε πράξης νομής από τη Νομαρχία Δωδεκανήσου.
Η Νομαρχία Δωδεκανήσου επιδιώκει εξάλλου με έφεση της που προσδιορίστηκε για το 2011 και την ακύρωση της υπ’ αριθμ. 248/2009 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου με την οποία δικαιώθηκαν οι θέσεις του Ελληνικού Δημοσίου σχετικά με την κυριότητα του ακινήτου στο οποίο στεγαζόταν η Μεραρχία της 95 ΑΔΤΕ στο κέντρο της πόλης αλλά και σε ακόμη 7 ακίνητα τα οποία κατελήφθησαν αυθαιρέτως.
Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση συγκεκριμένα, αφού κατέλαβε παρανόμως το ακίνητο της 95 ΑΔΤΕ και εκτέλεσε εργασίες αποκατάστασης, συνεχίζει να το χρησιμοποιεί αυθαίρετα για τη στέγαση υπηρεσιών της, υποστηρίζοντας ότι ανήκει στην ιδιοκτησία της και στερώντας τη δυνατότητα σε άλλους δημόσιους φορείς να εγκατασταθούν εκεί νομίμως με αίτηση παραχώρησης τμημάτων αυτού από το Δημόσιο.
Η συζήτηση της αίτησης ξεκίνησε με την υποβολή ενστάσεων από το νομικό σύμβουλο της ΝΑΔ κ. Γεώργιο Φιλιππάκο που υποστήριξε ότι με βάση το άρθρο 99 του Κώδικα Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης οι νομαρχίες έχουν τα ίδια προνόμια με το Δημόσιο σε θέματα νομής. Υποστήριξε παραπέρα ότι η αίτηση ασκήθηκε καταχρηστικά από το Δημόσιο καθώς η ΝΑΔ έχει ασκήσει πράξεις νομής στο ακίνητο με εργολαβίες ενώ ισχυρίστηκε παραπέρα ότι το αίτημα έχει ήδη υποπέσει σε παραγραφή και υφίσταται έλλειψη κατεπείγοντος και έλλειψη ενεργητικής νομιμοποίησης της πρόσθετης παρέμβασης που άσκησε η ΚΕΔ.
Εν πάση περιπτώσει από πλευράς του Δημοσίου κατέθεσε ο προϊστάμενος της ΚΥΔ κ. Γ. Παυλούς που επεσήμανε ότι η ΝΑΔ προχώρησε το 1995 σε μεταγραφή του επίδικου ακινήτου στην ιδιοκτησία της χωρίς να τηρηθούν οι προϋποθέσεις του νόμου, πράγμα που διαπίστωσε και το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου που αποφάνθηκε επί της τακτικής αγωγής που έχει ασκήσει η εκπρόσωπος του Νομικού Συμβουλίου του κράτους.
Επεσήμανε επιπλέον ότι όταν εγκατέλειψε το ακίνητο η 95 ΑΔΤΕ παρατύπως δεν προχώρησε τη διαδικασία απόδοσης του στο Δημόσιο με σχετικό πρωτόκολο. Η 95 ΑΔΤΕ, όπως επεσήμανε, το εγκατέλειψε και εκεί εγκαταστάθηκε η Νομαρχία αυθαίρετα παρότι στη στρατιωτική διοίκηση δόθηκε άλλο ακίνητο στα Κοσκινού ιδιοκτησίας του Δημοσίου.
Τόνισε εξάλλου ότι υφίστανται σήμερα δημόσιες υπηρεσίες που καταβάλλουν υψηλά τιμήματα για τη μίσθωση ακινήτων και θα μπορούσαν να είχαν εγκατασταθεί στο ακίνητο αυτό φέρνοντας ως παράδειγμα το ΣΔΟΕ και το Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Ο αντινομάρχης κ. Φώτης Χατζηδιάκος που κατέθεσε ως μάρτυρας υπέρ των θέσεων της ΝΑΔ υποστήριξε ότι η Νομαρχία είχε δαπανήσει σημαντικά ποσά σε εργολαβίες για την αποκατάσταση του ακινήτου και πριν την αποχώρηση της 95 ΑΔΤΕ. Τόνισε επίσης ότι το επίδικο είχε παραχωρηθεί για τις ανάγκες της 95 ΑΔΤΕ από την κρατική Νομαρχία την οποία διαδέχτηκε η αιρετή ενώ πρόσθεσε ότι στο ακίνητο λειτουργούσαν πάντα υπηρεσίες της Νομαρχίας.
Επεσήμανε επιπλέον ότι έχουν γίνει κατ’ επανάληψη από το 1995 εργασίες αποκατάστασης και συντήρησης του ακινήτου από τη Νομαρχία αλλά και μελέτες για τις εργασίες που εκτελέστηκαν οι οποίες έχουν τύχει της έγκρισης της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου. Με το δεδομένο μάλιστα αυτό, δηλαδή ότι το Ελληνικό Δημόσιο έχει εγκρίνει τις πράξεις νομής της Νομαρχίας στο επίδικο ο κ. Χατζηδιάκος θεωρεί ότι είναι υποκριτικό να αξιώνει πλέον το Δημόσιο να του δοθεί το ακίνητο.
Θυμίζουμε ότι το Ελληνικό Δημόσιο υποστηρίζει ότι το συγκεκριμένο κτίριο ανέκαθεν στέγαζε τόσο διοικητικές, όσο και στρατιωτικές υπηρεσίες. Κατά το χρόνο έναρξης λειτουργίας της αιρετής Νομαρχίας στο ακίνητο αυτό στεγάζονταν Yπηρεσίες του Δημοσίου, ήτοι στρατιωτικές υπηρεσίες, η Aστυνομική Διεύθυνση Δωδεκανήσου και η Διεύθυνση Δασών Δωδεκανήσου, καθώς επίσης και υπηρεσίες υπαγόμενες στη Nομαρχία.
Mε την από 20-6-95 αίτηση προς το Kτηματολόγιο Pόδου, ο Nομάρχης Δωδ/σου ζήτησε τη μεταγραφή υπέρ της Nομαρχιακής Aυτοδιοίκησης Δωδ/σου, σύμφωνα με το άρθρο 39 ν.2218/94, μεταξύ άλλων και του ακινήτου με KM I 31 οικ. Pόδου.
Eιδικότερα, σύμφωνα με την ως άνω διάταξη οι υφιστάμενες κατά την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού δημόσιες πολιτικές υπηρεσίες που συγκροτούν τη Νομαρχία καθώς και τα επαρχεία και οι διοικητικές τους υπηρεσίες καταργούνται αυτοδικαίως με την έναρξη λειτουργίας της Nομαρχιακής Aυτοδιοίκησης.
Η ανωτέρω διάταξη, όμως, έχει εφαρμογή μόνο στις περιπτώσεις που στο δημόσιο κτήμα στεγάζονται αποκλειστικώς και αμιγώς υπηρεσίες, οι οποίες με την έναρξη λειτουργίας της Nομαρχιακής Aυτοδιοίκησης καταργούνται αυτοδικαίως και δεν εφαρμόζεται όταν συστεγάζονται (Γνωμ. NΣK 565/1995).
Παρά τα ανωτέρω και ενώ επί του επίδικου ακινήτου, κατά το χρόνο έναρξης λειτουργίας της αιρετής Νομαρχίας, στεγάζονταν περισσότερες μη καταργούμενες υπηρεσίες σε αριθμό, αλλά και υπαλληλικό προσωπικό από τις καταργούμενες, όλως εσφαλμένως και χωρίς να εξετάσει αν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του νόμου, η επί του Kτηματολογίου Δικαστής με την αριθμ. 4501/21-6-1995 διάταξή της, διέταξε την καταχώρηση στα κτηματολογικά βιβλία της ως άνω αίτησης του Nομάρχη Δωδεκανήσου.