Συνελήφθη στην Αμφιλοχία 31χρονη καταζητούμενη για απόπειρα ανθρωποκτονίας

Στην Αμφιλοχία συνελήφθη η καταζητούμενη επί 10ετία για απόπειρα ανθρωποκτονίας στη Ρόδο το 2001, Παρασκευή Πετσινού του Σπυρίδωνα!
Στην 31χρονη, είχε επιβληθεί με απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Δωδεκανήσου ποινή κάθειρξης 10 ετών, τον Δεκέμβριο του 2002. Υπέβαλε αίτηση αναστολής κατά της απόφασης μετά από προσφυγή της στον Αρειο Πάγο τον Μάρτιο του 2003 και αφέθηκε ελεύθερη.
Μετά την απόρριψη της προσφυγής της από τον Αρειο Πάγο δεν επέστρεψε για να εκτίσει την ποινή της και κατέφυγε στο Αμφιλοχία εργαζόμενη περιστασιακά σε καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος ως σερβιτόρα.
Η 31χρονη, που κατάγεται από την Κόρινθο, συζούσε με έναν ημεδαπό, κάτοικο Αμφιλοχίας και η είδηση για τη σύλληψή της έλαβε χθες πανελλήνια δημοσιότητα.
Προχθές το απόγευμα οδηγήθηκε στις δικαστικές φυλακές Κορυδαλλού για να εκτίσει την ποινή της.
Πώς έχει όμως το ιστορικό της υπόθεσης:
Ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Δωδεκανήσου την 4η Δεκεμβρίου 2002 εξετάστηκε η απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά του Ροδίτη, Θεοδόση Πέρρη του Πέτρου, 25 ετών τότε, ιδιωτικού υπαλλήλου, στον οποίο ο Μιχαήλ Πατέλλης του Ιωάννη, 21 ετών τότε, κάτοικος Ασγούρου, είχε επιφέρει σοβαρό κτύπημα με μαχαίρι στο στήθος την ώρα που κοιμόταν και συγκεκριμένα στις 02.00 το πρωί της Λαμπρής Δευτέρας, 16 Απριλίου 2001.
Ο δράστης τυφλωμένος συγκεκριμένα από ερωτικό πάθος και αρραβωνιασμένος με την πρώην αρραβωνιαστικιά του Πέρρη, Παρασκευή Πέτσινου, 21 ετών τότε, μετέβη μαζί της στο σπίτι του Πέρρη στην οδό Κομνηνών 9, με το BMW αυτοκίνητό του, την ημέρα που διεπράχθη το έγκλημα. Η τελευταία του επέδειξε το δωμάτιο, στο οποίο εκοιμάτο, καθώς και το παράθυρο του δωματίου του, από το οποίο σκαρφάλωσε και μπήκε για να «εκτελέσει» τον Πέρρη!
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδεκανήσου επεκύρωσε τις πρωτόδικες ποινές κάθειρξης που είχαν επιβληθεί από το Μικτό Ορκωτό της Κω την 5η Φεβρουαρίου 2002 και καταδίκασε τον Πατέλλη σε κάθειρξη 10 ετών και 4 μηνών, κρίνοντάς τον ένοχο απόπειρας ανθρωποκτονίας από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, παράνομης οπλοφορίας και οπλοχρησίας και την Πετσινού σε κάθειρξη 10 ετών, κρίνοντας την ένοχη της απλής συνέργειας στην απόπειρα ανθρωποκτονίας.
Οι αποφάσεις του Μικτού Ορκωτού Εφετείου ελήφθησαν κατά πλειοψηφία (μειοψήφισαν τρεις) ενώ στους καστηγορούμενους αναγνωρίστηκαν τα ελαφρυντικά του πρότερου εντίμου βίου και της μετεφηβικής ηλικίας.
Οπως προέκυψε από την ακροαματική διαδικασία ο Πατέλλης που είχε συνάψει σχέση με την Πετσινού λίγες μέρες μετά το χωρισμό της με τον Πέρρη, έδειχνε ιδιαίτερα ενοχλημένος και εκνευρισμένος διότι δεχόταν τηλεφωνήματα από τον Πέρρη, ο οποίος «διεκδικούσε» πίσω την Πετσινού.
O Πέρρης, αρραβωνιασμένος με την Πετσινού φέρεται να είχε πληγωθεί ιδιαίτερα από την απόφασή της να κάνει έκτρωση και να μην κρατήσει το παιδί του.
Οι σχέσεις τους διεκόπησαν και η Πετσινού μετά από λίγες ημέρες συνήψε σχέση με τον Πατέλλη. Μετά από 15ήμερο φέρεται ότι ξέχασε τον Πέρρη και αρραβωνιάστηκε με τον Πατέλλη!
Δεν μπορούσε όμως να ξεχάσει τον Πέρρη ο οποίος ενοχλούσε και τηλεφωνικά τον Πατέλλη και η όλη κατάσταση «φόρτισε» τον τελευταίο που ήθελε να προφυλάξει την Πετσινού από τις εις βάρος της κατηγορίες και ενώ παραδέχτηκε ότι πήγαν μαζί στο σπίτι του Πέρρη και ότι του επέδειξε το δωμάτιο, αρνήθηκε ωστόσο, ότι γνώριζε πως είχε μαζί του μαχαίρι και το διεπίστωσε μετά το έγκλημα. Το ίδιο ισχυρίστηκε και η ίδια αλλά κανένας εκ των δύο δεν κατόρθωσε να πείσει το δικαστήριο για τους λόγους που η Πέτσινου έστω και μετά το έγκλημα δεν ενημέρωσε την αστυνομία, όταν μάλιστα στην απολογία της λίγο πολύ επιχείρησε να πείσει ότι έτρεφε ως και τότε, αισθήματα για τον Περρή.
Η Πετσινού εν συνεχεία προσέφυγε κατά της τελεσίδικης καταδίκης της στον Αρειο Πάγο και ταυτόχρονα υπέβαλε αίτηση αναστολής εκτέλεσης της ποινής κάθειρξης που της επέβαλε το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδεκανήσου ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου.
Στην αίτηση αναστολής εκτέλεσης της ποινής της, που κατέθεσε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της κ. Δ. Ράπτη, η Πετσινού ισχυρίστηκε ότι η απόφαση του Μ.Ο.Ε.Δ. δεν έχει ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία και δεν εκθέτει από ποιά πραγματικά περιστατικά προκύπτει ότι συνήργησε στο έγκλημα αυτό. Υποστήριξε ότι δεν εγνώριζε τις προθέσεις του Πατέλλη, ότι δηλαδή θα σκότωνε τον πρώην μνηστήρα της και ότι ουδέποτε της είχε εμπιστευθεί ότι θα έκανε κάτι τέτοιο.
Του καταλόγισε επιπλέον την αποκλειστική ευθύνη της απόπειρας ανθρωποκτονίας τονίζοντας μάλιστα ότι την χρησιμοποίησε «για να την συμπαρασύρει στη φυλακή μαζί του».
Τόνισε επίσης ότι βρισκόταν μακριά από τον τόπο του εγκλήματος τουλάχιστον πενήντα μέτρα, μέσα στο αυτοκίνητό του χωρίς να μπορεί να διακρίνει τί έκανε.
Στην ίδια αίτηση η Πετσινού υποστήριξε ότι το γεγονός της δικαστικής της εμπλοκής σε αυτήν την υπόθεση έγινε αιτία να αρρωστήσει η μητέρα της και να πεθάνει από τον καημό της και ότι αντιμετωπίζει το ίδιο ενδεχόμενο και ο πατέρας της που νοσηλευόταν τότε στο νοσοκομείο «Σωτηρία» λόγω καρδιακής ανεπάρκειας.Αναφέρθηκε επίσης στη διαβίωση της στις φυλακές Κορυδαλλού λέγοντας ότι έχει καταντήσει «κόλαση» για αυτήν λόγω της συμπεριφοράς των συγκρατουμένων της γεγονός που την οδήγησε στη λήψη ψυχοφαρμάκων.
Το Πενταμελές Εφετείο Δωδεκανήσου έκανε δεκτό το αίτημα της και την άφησε ελεύθερη με περιοριστικούς όρους.
Στην πορεία συζητήθηκε ενώπιον του 7μελούς συμβουλίου του Aρείου Πάγου η από 4 Mαϊου 2003 αίτηση αναίρεσης της στην οποία επεσήμανε ότι υπήρχαν αντιφάσεις μεταξύ του σκεπτικού της απόφασης του δικαστηρίου και του διατακτικού, ότι υπάρχει άγνοια του γνωστικού στοιχείου ενώ τόνισε ότι η πλειοψηφία των ενόρκων έκρινε ότι ενήργησε εν βρασμώ ψυχικής ορμής.
Ο Αρειος Πάγος απέρριψε στην πορεία την αναίρεσή της.
Η Πετσινού αναζητήθηκε αρμοδίως από τις αστυνομικές αρχές αλλά δεν βρέθηκε. Εκδόθηκε σε βάρος της ένταλμα σύλληψης το οποίο εκτελέστηκε προχθές στην Αμφιλοχία.