Συμπληρωματική έρευνα για τον δημοτικό φόρο

Τη διενέργεια συμπληρωματικής προανάκρισης για τη διερεύνηση τυχόν τελέσεως ποινικά κολάσιμων πράξεων από εντεταλμένους στη διαχείριση των οικονομικών του Δήμου Ρόδου αιρετούς και υπαλλήλους, παρήγγειλε στο Πταισματοδικείο Ρόδου η Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Ρόδου στα πλαίσια της έρευνας που διεξάγεται μετά την υποβολή μηνυτήριας αναφοράς από καπνέμπορο ο οποίος διαμαρτύρεται για τον καταλογισμό ΔΗΦΟΔΩ που του έγινε και καταγγέλλει το νόμο ως αντισυνταγματικό!
Πιο συγκεκριμένα η Εισαγγελία Πλημμελειοδικών ζήτησε από το Πταισματοδικείο να καλέσει σε συμπληρωματική κατάθεση τον καπνέμπορο προκειμένου να καταθέσει ενόρκως αν καταμηνύσει κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο και για ποια αξιόποινη σε βάρος του πράξη και να προσδιορίσει το χρόνο διάπραξης αυτής.
Οι ισχυρισμοί του περί της αντισυνταγματικότητας του νόμου σχετικά με την επιβολή Δημοτικού Φόρου στους επιτηδευματίες της Δωδεκάνησου υπέρ των ΟΤΑ καθώς και οι καταγγελίες του περί άνισης μεταχείρισης του νομοθέτη με τη θέσπιση υπέρογκου συντελεστή φόρου δεν αποτελούν στοιχεία που δικαιολογούν την άσκηση δίωξης σε αρμόδιους του Δήμου Ρόδου.
Στην υπόθεση έχει κληθεί και έχει καταθέσει ανωμοτί ως «ύποπτος» τελέσεως του αδικήματος της παράβασης καθήκοντος ο πρώην αντιδήμαρχος επί των οικονομικών του Δήμου Ροδίων κ. Κ. Ταρασλιάς.
Ο καπνέμπορος είχε προτείνει ως μάρτυρα υποστήριξης των θέσεων του τον πρώην Πρόεδρο του ΕΒΕΔ και επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας στο δημοτικό συμβούλιο κ. Γ. Χατζημάρκο.
Εν πάση περιπτώσει ο καπνέμπορος της Ρόδου, που ήταν ο πρώτος που εισήγαγε αρχικά στο νησί και στη συνέχεια σ’ ολόκληση την Ελλάδα την δημοφιλή στους καπνιστές μάρκα τσιγάρων “Prince” περιγράφει στη μήνυσή του πως οδηγήθηκε στην απόφαση να εγκαταλείψει την αντιπροσώπευση της λόγω της αφόρητης οικονομικής κατάστασης που του δημιούργησε η καταβολή υπέρογκων ποσών στο ΔΗΦΟΔΩ!
Αφού κάνει πρώτα αναλυτική μνεία στο καθεστώς επιβολής του ΔΗΦΟΔΩ επισημαίνει ότι ο συγκεκριμένος φόρος αντιβαίνει στην αρχή της φορολογικής ισότητας επισημαίνοντας ότι η φορολογική επιβάρυνση πρέπει να είναι καθολική δηλαδή το βάρος της δημιουργίας των εσόδων προς κάλυψη των δαπανών του κράτους δεν πρέπει να το επωμίζεται μια συγκεκριμένη τάξη πολιτών αλλά πρέπει να πίπτει εφ’ όλων των Ελλήνων.
Τονίζει συγκεκριμένα για τους καπνέμπορους που δραστηριοποιούνται στη Δωδεκάνησα ότι ενώ έχουν συντελεστή καθαρού κέρδους 0,70% η επιβάρυνσή τους με το συντελεστή φόρου 0,2% ανέρχεται στο υπερβολικό ποσοστό 22,58%.
Επισημαίνει ακόμη ότι υποχρέωση του δήμου Ροδίων ήταν από την πρώτη στιγμή να δεχθεί ως νόμιμες και βάσιμες τις διαμαρτυρίες των καπνέμπορων και είτε να τους επιβάλλει και να εισπράττει στο μέτρο του δικαίου τον ανάλογο φόρο, είτε να προτείνει στην πολιτεία την ψήφιση νόμου με τον οποίο θα περιορίζεται στα πλαίσια συνταγματικότητας της διατάξεως ο συντελεστής φόρου στο 0,02% για να παύσει η αντισυνταγματική διάκριση.
Ο μηνυτής επικαλείται και γνωμοδότηση αναπληρωτή καθηγητή της Νομικής Σχολής των Αθηνών για την αντισυνταγματικότητα του νόμου αλλά και πλήθος σχετικών εγγράφων του Επιμελητηρίου Δωδεκανήσου.
Αναφέρεται παραπέρα σε αναγκαστική εκτέλεση κατάσχεσης της περιουσίας του το 2005 για οφειλή 173.364 ευρώ σε ΔΗΦΟΔΩ!
Ο κ Ταρασλιάς με υπόμνημα του υπεραμύνθηκε των διαδικασιών που ακολουθεί η δημοτική αρχή για τον υπολογισμό και καταλογισμό του ΔΗΦΟΔΩ σε καπνέμπορους που δραστηριοποιούνται στη Ρόδο. Επεσήμανε εξεταζόμενος ότι όλοι οι ισχυρισμοί της εγκλήσεως δεν άπτονται υποκειμενικών κατ’ ευχέρεια επιλογών, έτσι ώστε να προκύπτει οποιοδήποτε θέμα ευθύνης αλλά ζητημάτων εφαρμογής αναγκαστικού δικαίου δημοσιονομικών διατάξεων από τις Οικονομικές Υπηρεσίες του Δήμου Ροδίων.
Κατέθεσε εξάλλου και επικαλέστηκε δύο αποφάσεις του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Ρόδου και μια απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά από τις οποίες προκύπτει ότι οι διατάξεις του άρθρου 60 του Ν. 2214/1994 με τις οποίες θεσπίσθηκε ο Δημοτικός Φόρος Δωδεκανήσου, είναι απολύτως συμβατές με το Σύνταγμα και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο.
Επίσης προκύπτει, όπως τόνισε ο κ. Ταρασλιάς, ότι ο προβλεπόμενος τοπικός φόρος από τις διατάξεις του άρθρου 60 του Ν. 2214/1994, είναι γνήσιος άμεσος φόρος, σε πλήρη αρμονία με τις διατάξεις του άρθρου 9 του Ν. 1850/1989 που κύρωσε τον Ευρωπαϊκό Χάρτη της Τοπικής Αυτονομίας, σύμφωνα με τις οποίες, αντίθετα από όσα ισχυρίζεται ο μηνυτής προβλέπεται το δικαίωμα Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε επαρκείς ίδιους όρους από τοπικούς φόρους.
Τόνισε μάλιστα ότι και το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους έχει ασχοληθεί με τη νομιμότητα των διατάξεων του άρθρου 60 του Ν. 2214/1994 (αρ. 691/1997 Γνωμοδότηση του Γ΄ Τμήματος του Ν.Σ.Κ.). Επί πλέον και ο διακεκριμένος Καθηγητής Διοικητικού Δικαίου της Νομικής Σχολής Αθηνών κ. Σπυρίδων Φλογαϊτης, από 1-10-1995 έχει υποβάλλει εκτενή Γνωμοδότηση ότι ο Δημοτικός Φόρος Δωδεκανήσου είναι απολύτως συμβατός με τις φορολογικές αρχές, τις διατάξεις του Ευρωπαϊκού Δικαίου και το Σύνταγμα.
Κατέστησε έτσι σαφές ότι τουλάχιστον κατά την περίοδο της Αντιδημαρχίας του επί των Οικονομικών στο Δήμο Ροδίων (2008-2009) οι αρμόδιες οικονομικές υπηρεσίες του Δήμου Ροδίων ως εκ του υπηρεσιακού καθήκοντος αυτών δεν παρέκλιναν από την νομιμότητα και την πιστή εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 60 του Ν. 2214/1994 περί Δημοτικού Φόρου Δωδεκανήσου.
Εξήγησε εξάλλου ότι τα έσοδα από τον φόρο αποτελούν για τον Δήμο Ροδίων και για τους λοιπούς Ο.Τ.Α Δωδεκανήσου από τις πιο βασικές πηγές αντιμετώπισης του κόστους των αρμοδιοτήτων τους, αφετέρου δε η διαχειριστική ευθύνη των Οικονομικών Υπηρεσιών του Δήμου Ροδίων είναι ακόμη πιο σοβαρή επειδή σύμφωνα με τον νόμο ο φόρος εισπράττεται από το Δήμο Ροδίων, όχι μόνο για λογαριασμό του, αλλά αλλά και για λογαριασμό των υπόλοιπων Ο.Τ.Α. του νησιού.