Πρόεδροι «ταμπέλες»

Είναι της μόδας πλέον στο ελληνικό ποδόσφαιρο να εφαρμόζονται νέοι «κανόνες»- συνήθειες και να αποδίδονται …τίτλοι.
Περιπτώσεις, όπως κεκλεισμένων των θυρών παιχνίδια, όπου ομάδες λόγω οφειλών δεν έχουν το δικαίωμα να θεωρήσουν εισιτήρια, αλλά και ανθρώπων που αναλαμβάνουν καθήκοντα, και μάλιστα υψηλά ιστάμενες θέσεις, μόνο και μόνο για αυτοπροβολή.
«Τίτλοι» προέδρων που «χαρίζονται» απλόχερα τα τελευταία χρόνια σε άτομα, για τα …μάτια του κόσμου.
Από αυτό το «παιχνίδι» μετάθεσης ευθυνών και δήθεν αρμοδιοτήτων, δεν έχει ξεφύγει ούτε η ΠΑΕ Διαγόρας, βρίσκοντας στο πρόσωπο του Δημήτρη Λερογιάννη, τον κατάλληλο πρόεδρο «ταμπέλα», ως αντικαταστάτη του απερχόμενου Μιχάλη Βεργωτή.
Ενός ατόμου που ανέλαβε άρον άρον καθήκοντα (ως λύση έκτακτης ανάγκης), προκειμένου να υπάρξει διάδοχη κατάσταση. Ενός πρώην αστυνομικού διευθυντή, γεννημένου στο Αγρίνιο, που η μοναδική του σχέση με την «κυανέρυθρη» ομάδα, είναι η παρουσία συγγενικού του προσώπου στην ομάδα Νέων.
Η παρουσία του δε σε εκτός έδρας αναμέτρηση της ομάδας του, από τις αρχές Οκτωβρίου (όταν ανέλαβε καθήκοντα) μέχρι σήμερα, έχει περιοριστεί σε μία, …βία δύο φορές συνολικά. Κι αυτό, τη στιγμή που πρόεδροι άλλων ομάδων, με σαφή ρόλο και καθήκοντα, «οργώνουν» την Ελλάδα και τα γήπεδά της, προκειμένου να μην αφήσουν την ομάδα που εκπροσωπούν και … «πονάνε», απροστάτευτη.
Με τον Διαγόρα λοιπόν να βρίσκεται σε οριακή οικονομική κατάσταση και τη συμμετοχή του στα πλέι οφ να αμφισβητείται εντόνως, λόγω της αδυναμίας να ανταποκριθεί στις οφειλές του, το μεγάλο ερωτηματικό είναι «πέραν των μεγαλομετόχων ποιοι μπορούν να βάλουν το χέρι στην τσέπη, ή να ενεργήσουν με στόχο την εισροή χρημάτων στα ταμεία της ομάδας;». Κι αν αυτό το ερώτημα καταλήγει στην απάντηση «το υφιστάμενο διοικητικό συμβούλιο», τότε σίγουρα οι φίλοι του «γηραιού» θα αναρωτιούνται κατά πόσο έχει πράξει τα δέοντα ο κατά τ’ άλλα …πρόεδρος της ομάδας τους.
Η απορία αναφορικά με τις αρμοδιότητες, τα καθήκοντα, το ρόλο και τις ενέργειες ενός προέδρου πάντως, δεν βρίσκει σίγουρα απάντηση στην δράση ενός προσώπου, όπως είναι ο Δημήτρης Λερογιάννης, στο διάστημα της θητείας του στην ΠΑΕ.
Ενός ατόμου που ούτε το χρόνο, αλλά ούτε και τη διάθεση για πράξεις δείχνει να έχει, όταν στην προσπάθεια του να διατηρηθεί στην «επιφάνεια», μοιράζει τον χρόνο του σε καρέκλες (όντας μεταξύ άλλων και πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου Ρόδου).
Με «εγκλωβισμένους» τους μεγαλομετόχους της ομάδας, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων και με τη διοικητική αδράνεια να προβληματίζει, ίσως στον Διαγόρα να έπρεπε λοιπόν να επανεξετάσουν την περίπτωση ενός «διορισμένου» ατόμου, με μηδαμινή προσφορά και συμβολή στη βιωσιμότητα και τη λειτουργία μιας ΠΑΕ.