Η οικονομία της χώρας μας, σε ό,τι αφορά στα δημόσια οικονομικά :
• Τη δεκαετία 1993 – 2003 εχαρακτηρίζετο από βελτίωση και ανάπτυξη. Το δημοσιονομικό έλλειμα από 12,5 % (1993), μειώθηκε στο 5,7 % (2003). Το δημόσιο χρέος από 105 % του ΑΕΠ (1993), μειώθηκε στο 94,5 % (2003) και ταυτόχρονα υπήρχε, κάθε χρόνο, αύξηση του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ), που έφθανε στα επίπεδα 4,5 % – 5%, δηλαδή ανάπτυξη.
• Την πενταετία 2004-2009 εχαρακτηρίζετο από δημοσιονομικό «εκτροχιασμό». Το δημοσιονομικό έλλειμα από 5,7% (2003), εκτινάχθηκε στο 15,5% (2009). Το δημόσιο χρέος από 94,5% του ΑΕΠ (2003), εκτινάχθηκε στο 129% (2009) και η Ελλάδα το 2008 & 2009 εμφάνισε ύφεση, με μείωση του ΑΕΠ -2,8 %.
• Στα τέλη του 2009 η ακολουθούμενη πορεία της χώρας οδηγούσε, με μαθηματική ακρίβεια, σε ανεξέλεγκτη χρεοκοπία & σε στάση πληρωμών. Με τη χρεοκοπία στα χέρια, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, υπό τον Γιώργο Παπανδρέου, έκανε το στρατηγικό πολιτικό λάθος, να επιβάλει τα οδυνηρά για τον ελληνικό λαό μέτρα ως αυτοδύναμη κυβέρνηση, ρίχνοντας στην πλάτη του ΠΑΣΟΚ το «ανάθεμα» των ελλήνων πολιτών. Εκείνο που έπρεπε να είχε πράξει ο Γιώργος Παπανδρέου (κρίνοντας από το αποτέλεσμα των χειρισμών του), ήταν : στις αρχές του 2010, όταν βεβαιώθηκε για την ταχύτατα επερχόμενη ανεξέλεγκτη χρεοκοπία της χώρας:
• Να ενημερώσει, με διάγγελμα, τον ελληνικό λαό, να καταθέσει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την λαϊκή εντολή να κυβερνήσει και να του προτείνει τη σύγκληση συμβουλίου πολιτικών αρχηγών, γιά σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας – εθνικής σωτηρίας.
Εκτιμώ ότι, θα υπήρχαν πολιτικές δυνάμεις που θα αποδέχοντο να συμμετάσχουν σΆ αυτήν την κυβέρνηση. Αρχές του 2010, ακόμη και η Νέα Δημοκρατία, που εβαρύνετο με την κατάσταση χρεοκοπίας, στην οποία παρέδωσε τη χώρα, θα συμμετείχε, «τρέμοντας» τυχόν επαναληπτικές εκλογές. Είναι βέβαιο, ότι και αυτή η κυβέρνηση θα έπαιρνε οικονομικά μέτρα οδυνηρά γιά τους Ελληνες και τις Ελληνίδες, όπως αναγκάζονται και παίρνουν οι κυβερνήσεις μεγάλων χωρών (Ισπανίας, Ιταλίας κ.λ.π), ισχυρών οικονομιών (π.χ Ολλανδίας πρόσφατα) και μικρών χωρών (Ιρλανίας, Πορτογαλίας, Τσεχίας, Ουγκαρίας κ.λ.π). Τα αποτελέσματα θα ήταν σαφώς καλύτερα γιά τη χώρα και το βαρύτατο πολιτικό κόστος δεν θα το επωμίζετο μόνο το ΠΑΣΟΚ.
Τώρα, που πλησιάζει η ώρα της λαϊκής απόφασης για το πώς θα κυβερνηθεί η Ελλάδα «αύριο» – μετά τις εκλογές της 6ης Μαϊου, ο κίνδυνος μιάς ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας δεν έχει εκλείψει ακόμη…, παρά το «κούρεμα» (50 %) του δημοσίου χρέους και παρά τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, από 15,5% (2009), σε 9,1% (2011). Τώρα λοιπόν, δεν πρέπει να γίνει από τους Ελληνες πολίτες και από τα πολιτικά κόμματα το ίδιο στρατηγικό λάθος. Χρειάζεται, τώρα περισσότερο από ποτέ, κυβέρνηση συνεργασίας – εθνικής σωτηρίας. Όχι αυτοδυναμία μονοκομματική. Τις προηγούμενες εβδομάδες, οι Ελληνες πολίτες απαντούσαν σε όλες τις δημοσκοπήσεις, σε ποσοστά που πλησιάζουν το 80 %, ότι προτιμούν κυβέρνηση συνεργασίας, αντί της αυτοδύναμης και με πολύ υψηλό ποσοστό, προτιμούν κυβέρνηση συνεργασίας προοδευτικών (όχι δεξιο-συντηρητικών) κομμάτων. ¶ν αυτό προτιμά η πλειοψηφία των πολιτών, άραγε πώς μπορεί να γίνει;
• Ασφαλώς, όχι με τον ουτοπικό στόχο τόσο της Νέας Δημοκρατίας, όσο και του ΚΚΕ, γιά αυτοδύναμη μονοκομματική κυβέρνηση. Όταν το, ήδη διαμορφωμένο, νέο πολιτικό σκηνικό χαρακτηρίζεται από το πλήθος των κομμάτων, η Νέα Δημοκρατία & το ΚΚΕ αποκηρύσσουν τις συνεργασίες !
• Μήπως με την πρόταση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α γιά κυβερνητική συνεργασία με το ΚΚΕ και την Δημοκρατική Αριστερά ; Ενώ δεν αποφάσισαν ούτε καν την ελαχιστότατη συνεργασία στις μονοεδρικές περιφέρειες, σκόπιμα αποκρύπτουν, πως με τον εκλογικό νόμο που ισχύει, είναι αδύνατο να σχηματιστεί πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο, χωρίς τη συμμετοχή του πρώτου κόμματος, που πριμοδοτείται με 50 βουλευτές. Εκτός εάν πιστεύουν, πως ένα από τα κόμματα ΚΚΕ, ΣΥ.ΡΙΖ.Α, Δημοκρατική Αριστερά θα έλθει πρώτο κόμμα στις εκλογές της 6ης Μαϊου…
• Το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει την απόλυτα επιτακτική ανάγκη, να σχηματιστεί, μετά από αυτές τις εκλογές, κυβέρνηση συνεργασίας, με προγραμματική συμφωνία εθνικής σωτηρίας, ανάπτυξης και άρσης κοινωνικών αδικιών. Και όσοι πολίτες θέλουν, αυτή η κυβέρνηση συνεργασίας να μην είναι δεξιο-συντηρητική, πρέπει να συνειδητοποιήσουν, ότι αυτό μόνο ένα εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να την «δρομολογήσει» :
• να εκλεγεί πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ (!) και όχι η Νέα Δημοκρατία.
• Να πάρει ο Βενιζέλος την διερευνητική εντολή, γιά το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, κομμάτων που θέλουν τη χώρα στο ευρώ.
• Όσοι πολίτες, που το 2009 ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και θυμωμένοι με την κυβέρνησή του, τώρα σκέπτονται να ψηφίσουν κόμματα της λεγόμενης παραδοσιακής ή ανανεωτικής αριστεράς, προσβλέποντας σε φιλολαϊκή διακυβέρνηση, πρέπει να συνειδητοποιήσουν, ότι αν έλθει πρώτο κόμμα η ΝΔ (και ασφαλέστατα δε θα είναι αυτοδύναμη), ο κ. Σαμαράς, ως εντολοδόχος πρωθυπουργός θα απευθυνθεί στα κόμματα της «δεξιάς πολυκατοικίας», να συνεργαστεί μαζί τους, για το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης.
• Αυτές οι μέρες, μιά βδομάδα πριν τις εκλογές, είναι μέρες μεγάλου προβληματισμού, για το πώς θα κυβερνηθεί και πώς θα πορευθεί «αύριο» η Ελλάδα. Αυτό καλούνται νΆ αποφασίσουν στις κάλπες οι Ελληνες & οι Ελληνίδες και όχι το πώς θα εκφράσουν το θυμό τους γιά το χθες.
Κοσμάς Σφυρίου
https://www.dimokratiki.gr/arxeio/politiko-scholio-tou-kosma-sfiriou/













