Οριστικό τέλος στην ένδικη διαφορά του πρώην Προέδρου της ΔΑΝΕ κ. Επαμεινώνδα Σολούνια με την τράπεζα “Μarfin – Eγνατία” και την ξενοδοχειακή εταιρεία “Λάνδα ΑΕ” σχετικά με τη νομιμότητα του πλειστηριασμού για την αγορά των ακινήτων του στην Ιξιά και συγκεκριμένα της πολυτελούς βίλας και του ξενοδοχείου “Rodos Bay” έθεσε με την υπ’ αρίθμ. 1140/2012 απόφαση που εξέδωσε το Α1 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, που έκρινε νόμιμες τις διαδικασίες απορρίπτοντας και την τελευταία αναίρεση ενός από τους πιο πλούσιους τότε κατοίκους του νησιού, που οδηγήθηκε στη φυλακή για το σκάνδαλο της ναυτιλιακής.
Το ξενοδοχείο “Rodos Bay” στην Ιξιά, δυναμικότητας 750 κλινών, κτίστηκε το 1968 και η παρακείμενη βίλα ήταν πασίγνωστη για την αρχιτεκτονική και την πολυτέλειά της αλλά και για το πλήθος των έργων τέχνης και των αρχαιολογικών θησαυρών που την κοσμούσαν.
Ο κ. Σολούνιας είχε προσφύγει ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της “MARFIN ΕΓΝΑΤΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ” και της “MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD” και της “ΛΑΝΔΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ”.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26 Απριλίου 2001 ανακοπή του κ Σολούνια, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου και συνεχίστηκε μέχρι και τον Ιούνιο του 2012 ενώπιον του Αρείου Πάγου.
Ο κ. Σολούνιας είχε προσβάλει ως παράνομες από το έτος 2001 τις εκθέσεις αναγκαστικού πλειστηριασμού και κατακυρώσεως 4 ακινήτων του στην Ιξιά και συγκεκριμένα του ξενοδοχείου και της βίλας του που κατεκυρώθησαν στην ανώνυμη εταιρεία αντί 431.004.000 δρχ.
Υποστήριξε ότι εξαιτίας παραλείψεων στην εκτελεστική διαδικασία για μια απαίτηση της τράπεζας ποσού 30 εκατ. δρχ εκπλειστηριάσθηκε η πολύ μεγάλης αξίας, ακίνητη περιουσία του (1,5 δισ. δρχ) με προφανή βλάβη του.
Επεσήμανε επίσης ότι η κατακύρωση έγινε ενιαία για όλα τα ακίνητα, ενώ έπρεπε να σταματήσει ο πλειστηριασμός μετά την κατακύρωση του πρώτου ακινήτου, αφού το επιτευχθέν γι’ αυτό πλειστηρίασμα υπερεκάλυπτε το ως άνω ποσό της απαίτησης της τράπεζας, για το οποίο επισπεύσθηκε ο πλειστηριασμός, ενώ από την ίδια την έκθεση πλειστηριασμού προκύπτει ότι ουδείς άλλος δανειστής είχεν αναγγελθεί.
Προέκυψε ωστόσο ότι μόνη η επικληθείσα από 14 Φεβρουαρίου 2000, δηλαδή προγενέστερη από τον αναγκαστικό πλειστηριασμό, αναγγελία του Ελληνικού Δημοσίου αφορούσε απαίτηση ποσού 1.595.594.232 δρχ. δηλαδή μεγαλύτερο από το άθροισμα των πλειστηριασμάτων των ακινήτων του κ. Σολούνια.
Το δικαστήριο έκρινε ότι ο ισχυρισμός του κ. Σολούνια ότι ο πλειστηριασμός έπρεπε να σταματήσει μετά την κατακύρωση του πρώτου ακινήτου, αφού το επιτευχθέν για αυτό πλειστηρίασμα υπερκάλυπτε το ποσόν της απαίτησης της τράπεζας είναι ουσία αβάσιμος, αφού κατά το χρόνο του πλειστηριασμού υπήρχαν απαιτήσεις τρίτων δανειστών οι οποίες είχαν νομίμως αναγγελθεί, επιπλέον δε για τις απαιτήσεις του δημοσίου οι οποίες υπερκάλυπταν το επιτευχθέν πλειστηρίασμα αρκούσε η αναγγελία αυτού, χωρίς την προσκόμιση των αποδεικτικών στοιχείων των απαιτήσεων του.
Εκρινε ακόμη ότι η μη αναφορά των αναγγελθεισών απαιτήσεων στην έκθεση πλειστηριασμού δεν επιδρά στο κύρος της νομίμου αναγγελίας αυτών, παρά τα αντίθετα υποστηριζόμενα από τον κ. Σολούνια ότι οι αναγγελίες δεν ήταν νόμιμες, αφού οι απαιτήσεις δεν ήταν εκκαθαρισμένες και ως εκ τούτου δεν μπορούσε η υπάλληλος του πλειστηριασμού να λάβει υπόψη και έπρεπε να σταματήσει ο πλειστηριασμός μετά την κατακύρωση του πρώτου ακινήτου.
Ο κ. Σολούνιας είχε καταγγείλει την τέλεση σοβαρών αδικημάτων από πλευράς της Tράπεζας Kύπρου στην διαδικασία της είσπραξης οφειλών έναντι της οικογένειας του και εταιρειών συμφερόντων του και συγκεκριμένα απόπειρα είσπραξης της ίδιας οφειλής εις διπλούν αλλά και την εγγραφή υποθήκης στο ακίνητο των Mύλων.
Η καταγγελία αυτή έγινε σε ανακοπή κατά του πίνακα κατανομής του εκπλειστηριάσματος του ακινήτου της εταιρείας «Mύλοι Δωδεκανήσου AE – O Tαξιάρχης».
H εταιρεία “Mύλοι Δωδεκανήσου” συμφερόντων του, υποστήριξε στην ανακοπή ότι η κατάταξη και μάλιστα προνομιακά και οριστικά της τράπεζας Kύπρου τόσο ως πρώτης ενυπόθηκης δανείστριας για ποσό 1.760.821,72 ευρώ όσο και ως τετάρτης ενυπόθηκης δανείστριας για ποσό 1.355.771,22 ευρώ έγινε παρά το νόμο, παρά πάσαν αρχή δικαίου και ηθικής, εναντίον των χρηστών συναλλακτικών ηθών και όλως παρανόμως για τα ανωτέρω ποσά, επί τη βάσει της από 20-2-2006 παρανόμου αναγγελίας της επισημαίνοντας ότι οι οφειλές είχαν «εξοφληθεί» σε παλαιότερο πλειστηριασμό που έγινε στο ακίνητο του ξενοδοχείου Rodos Bay.
Και οι ισχυρισμοί του αυτοί δεν επιβεβαιώθηκαν από την δικαστική έρευνα. Θυμίζουμε ότι το πλειστηρίασμα του ακινήτου των Mύλων ανήλθε στο ποσό των 6.000.000,00 ευρώ, το οποίο κατεβλήθη από την εταιρεία “Ιωάννης Κυπριάδης Finance Car Α.Ε.Β.Ε.” αναγγέλθηκαν δε στον ως άνω πλειστηριασμό, 7 δανειστές, μεταξύ των οποίων και η τράπεζα Kύπρου, για το ποσό των 4.956.448,41 ευρώ.
H συμβολαιογράφος, κατέταξε επί του υπολοίπου 5.957.045,69 ευρώ του πλειστηριάσματος, μεταξύ των άλλων και την τράπεζα οριστικά και προνομιακά, ως πρώτη ενυπόθηκη δανείστρια, για το ποσό των 1.760.821,72 ευρώ ή 600.000.000 δραχμών, σε μερική εξόφληση των απαιτήσεών της κατά της εταιρείας Mύλοι Δωδεκανήσου.
Η Τράπεζα Κύπρου ενέγραψε προσημείωση υποθήκης για ποσό 400.000.000 δραχμών σε ακίνητο ιδιοκτησίας της “ΡΟΔΙΑΚΗ ΑΚΤΗ Α.Ε.” συμφερόντων Σολούνια, επί οικοπέδου-αγρού αυτής, επί του οποίου είχε ανεγερθεί το ξενοδοχείο.
Tο οικόπεδο-αγρός, επί του οποίου έχει ανεγερθεί το ξενοδοχείο εκπλειστηριάσθηκε με επίσπευση της Λαϊκής Tράπεζας και κατακυρώθηκε αντί ποσού 3.005.000.000 δραχμών στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία “Τhree S” Εταιρεία Αναπτύξεως Κατασκευαστικών Πολεοδομικών και Τουριστικών Εργων Α.Ε..
Ο κ. Σολούνιας είχε υποστηρίξει ότι ενώ η Τράπεζα Κύπρου έχει ήδη λάβει από τον πλειστηριασμό του ανωτέρω ακινήτου ιδιοκτησίας της “Ροδιακής Ακτής” συνολικά το ποσό των 476.482.557 δραχμών αναγγέλθηκε εκ νέου και στο ακίνητο των Μύλων.
