Αλυσιδωτές είναι οι συνέπειες της κρίσης, που μετακυλίεται από τον ένα κλάδο στον άλλο. Ο άλλοτε κραταιός κλάδος της αρτοποιίας – ζαχαροπλαστικής στη Ρόδο φαίνεται ότι αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα, τα οποία προσπαθεί να αντιμετωπίσει, σε πρώτη φάση, με περικοπές και προσφορές.
Ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου με τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας προσέφυγε χθες με αίτημα την κήρυξή της σε κατάσταση πτώχευσης ομόρρυθμη εταιρεία και δύο εταίροι της που λειτουργούσαν γνωστή μονάδα παραγωγής ειδών αρτοποιίας στο νησί της Ρόδου.
Η εταιρεία συστάθηκε από τους δύο ομόρρυθμους εταίρους το 2003 και έδρα της ορίστηκε ο δήμος Πεταλουδών.
Αντικείμενο εργασιών είχε την παραγωγή και διάθεση χονδρικώς και λιανικώς ψωμιού, ειδών αρτοποιϊας, ειδών ζαχαροπλαστικής και συναφών ειδών και τη λιανική και χονδρική εμπορία ροφημάτων, αναψυκτικών, ποτών, ζαχαρωδών, γαλακτοκομικών.
Το κεφάλαιο της εταιρείας ορίστηκε στο ποσό των 30.000 ευρώ και ο δεύτερος εταίρος είχε συμμετοχή σε ποσοστό 70%.
Η εταιρεία είχε σημαντικό κερδοφόρο κύκλο εργασιών αλλά η αρχική υγιής εικόνα της ανετράπη στη συνέχεια, αρχής γενομένης από το έτος 2007.
Η εταιρεία σύμφωνα με την αίτηση που υπέβαλε ο δικηγόρος κ. Βασίλης Μπέης φέρεται να βαρύνεται με ληξιπρόθεσμες οφειλές ύψους 110.000 ευρώ περίπου για τις οποίες έχουν εκδοθεί διαταγές πληρωμής ενώ οφείλει και στη ΔΟΥ Ρόδου.
Η αδυναμία της εταιρείας δεν οφείλεται, όπως επισημαίνεται στην ίδια αίτηση, σε πρόσκαιρη ταμειακή δυσχέρεια ή σε περιοδική διαταραχή του ρυθμού των πληρωμών της αλλά στο γεγονός ότι έχει περιέλθει σε μόνιμη και γενική αδυναμία να αντιμετωπίσει τα ληξιπρόθεσμα και απαιτητά χρέη της με αποτέλεσμα να έχει κλονιστεί ανεπανόρθωτα η εμπορική της πίστη.
Η συζήτηση της αιτήσεως προσδιορίστηκε για την 20ή Σεπτεμβρίου 2012.
Σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου της Ενωσης Αρτοποιών Ελλάδας, Μιχάλη Μούσιο, οι αρτοποιοί καταβάλλουν τεράστιες προσπάθειες και επωμίζονται σημαντικές ζημίες για να συγκρατήσουν τις τιμές και να απορροφήσουν την αύξηση του λειτουργικού κόστους.
«Τα τελευταία τέσσερα χρόνια οι τιμές μας είναι σταθερές παρά την αύξηση των πρώτων υλών, τις ανατιμήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ και τις διάφορες άλλες φορολογικές επιβαρύνσεις», υπογραμμίζει και τονίζει πως δεν υπάρχει καμία σκέψη για αύξηση των τιμών. Η συγκράτηση των τιμών πάντως, είναι μονόδρομος καθώς οι καταναλωτές μέρα με τη μέρα γίνονται όλο και πιο επιφυλακτικοί και περιορίζουν τις δαπάνες τους ακόμη και στα τρόφιμα.
Σύμφωνα με στοιχεία οι πωλήσεις των αρτοποιείων (περίπου 15.000 σημεία) για το σύνολο του 2011, υποχώρησαν κατά 10% κυρίως λόγω της μείωσης της κατανάλωσης στα αρτοσκευάσματα (τυρόπιτες, μπουγάτσες, κρουασάν κ.ά.) και εν συνεχεία στο ψωμί, ενώ για το 2012, δεν προβλέπεται να υπάρξουν σημαντικές διαφοροποιήσεις έναντι του 2011, υπό την προϋπόθεση να μην προχωρήσουν οι περικοπές στο 13ο και 14ο μισθό.
Η κατάσταση στον κλάδο σήμερα είναι σε πλήρη αντιδιαστολή με ό,τι συνέβαινε πριν η οικονομική κρίση περάσει για τα καλά το κατώφλι της Ελλάδας καθώς τόσο τα αρτοποιεία όσο και η αγορά των βιοτεχνικών αρτοποιείων παρουσίαζαν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Συγκεκριμένα, η αξία της αγοράς των βιοτεχνικών αρτοποιείων, σύμφωνα με έρευνα της ICAP, αυξήθηκε την τριετία 2007-2009, με μέσο ετήσιο ρυθμό μεταβολής 7,3%, ωστόσο, το τελευταίο έτος (2009/08) ο ρυθμός μεταβολής επιβραδύνθηκε σημαντικά (1,3%).
