“Μάχη” για να μην εκδοθεί στη Γερμανία δίνει ο 41χρονος Απολλωνιάτης

Ενώπιον του Αρείου Πάγου προσέφυγε με έφεσή του κατά της πρωτόδικης κρίσης για την έκδοσή του στη Γερμανία, που έλαβε την Πέμπτη το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου, ο 41χρονος ομογενής, μόνιμος κάτοικος Απολλώνων Ρόδου, ο οποίος καταζητείτο με ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης των γερμανικών αρχών ως εμπλεκόμενος σε σκάνδαλο πυραμίδας επενδυτών μαζί με έναν κάτοικο Αλεξανδρούπολης και έναν Γερμανό.
Τα κέρδη από τo επενδυτικό σκάνδαλο, όπως απεκάλυψε η “δημοκρατική”, υπερβαίνουν τα 21 εκατ. ευρώ.
Ο 41χρονος, έγγαμος και πατέρας τριών παιδιών, αφού καθιστά σαφές ότι όχι μόνο δεν έχει καμία σχέση με το οικονομικό σκάνδαλο, για το οποίο έχει αναλάβει ενόρκως την ευθύνη ένας Γερμανός υπήκοος, τονίζει στην έφεσή του ότι αφενός δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου για την έκδοσή του και αφετέρου ότι η Γερμανία έχει αποδείξει ότι δεν σέβεται την αρχή της αμοιβαιότητας σε ανάλογα αιτήματα των ελληνικών αρχών, όπως στις περιπτώσεις Χριστοφοράκου (Siemens) και Φρυγανιώτη (λαθρεμπορία ποτών).
Θυμίζουμε εξάλλου ότι ο αντεισαγγελέας Εφετών Δωδεκανήσου κ. Γ. Κτιστάκης στην εισήγησή του στο Συμβούλιο Εφετών τόνισε ότι η τακτική που ακολουθούν οι Γερμανοί έναντι αιτημάτων έκδοσης της Ελλάδας είναι ασύμβατη με την τακτική της χώρας μας.
Ο ομογενής, που έχει αφεθεί ελεύθερος με τους περιοριστικούς όρους της καταβολής χρηματικής εγγύησης ύψους 3.000 ευρώ, της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και της εμφάνισής του μια φορά κάθε μήνα στο Αστυνομικό Τμήμα του τόπου κατοικίας του, μέχρι να τελεσιδικήσει η κρίση των δικαστικών συμβουλίων επί της αιτήσεως εκδόσεως, αναφέρει μεταξύ άλλων στην έφεσή του, ότι γεννήθηκε στην πόλη Heilbronn Sonteim της Στουτγκάρδης, της τότε Δυτικής Γερμανίας από Έλληνες γονείς. Το έτος 2002 ετέλεσε γάμο με τη Ροδίτισσα σύζυγό του και είναι πατέρας τριών ανήλικων παιδιών ηλικίας 9, 8 και 6 ετών.
Από το έτος 2009 είναι μόνιμος κάτοικος Απολλώνων όπου φοιτούν τα παιδιά του στο δημοτικό σχολείο και εκείνος ασχολείται με τη γεωργία.
Το έτος 2004 τον πλησίασε στη Γερμανία και του πρότεινε να ασχοληθεί με την προώθηση προθεσμιακών ασφαλειών ζωής ο Ελληνας συγκατηγορούμενός του, ο οποίος, όπως του δήλωσε, γνώριζε συνεργάτη του γνωστού ασφαλιστή και συμβούλου επενδύσεων της ασφαλιστικής εταιρείας BARMENIA, που φέρεται πλέον ως ο «εγκέφαλος» του σκανδάλου.
Αφού ο “σύνδεσμός” του με τον τελευταίο εξήγησε τον τρόπο λειτουργίας και προώθησης των ασφαλιστηρίων ζωής θεώρησε την εργασία αυτή ενδιαφέρουσα αλλά και αποδοτική διότι από τη δραστηριότητά του στις «πωλήσεις» ασφαλιστηρίων συμβολαίων θα αποκόμιζε ένα σοβαρό ποσοστό.
Η ιδιομορφία και πρωτοτυπία των ασφαλιστηρίων συμβολαίων συνίστατο στο γεγονός ότι ο ασφαλιζόμενος θα διέθετε κάποιο ποσό ως ασφαλιστική συνδρομή το οποίο η ασφαλιστική εταιρεία θα το επένδυε σε διάφορα εγγυημένα ως προς την απόδοσή τους τραπεζοοικονομικά προγράμματα με αποτέλεσμα ο ασφαλιζόμενος που κατέβαλλε ασφάλιστρα στο τέλος κάθε μήνα θα απεκόμιζε ένα σοβαρό χρηματικό ποσό απόδοσης.
Μέσα στα καθήκοντα που του ανατέθηκαν, όπως αναφέρει, ήταν η προώθηση των ασφαλιστηρίων συμβολαίων και η ανεύρεση νέων πωλητών (DEALERS) για να προωθούν τα συμβόλαια αυτά.
Τα επενδυτικά ασφαλιστήρια συμβόλαια είχαν, όπως επισημαίνει, ανέλπιστη επιτυχία αφού ο ασφαλιζόμενος εκτός από τη ασφάλεια ζωής, εξασφάλιζε και ένα σεβαστό χρηματικό ποσό από την επένδυση των χρημάτων του.
Πρόσθεσε ωστόσο ότι δεν είχε το δικαίωμα ούτε εισέπραξε ποτέ χρήματα από τους αγοραστές των ασφαλιστηρίων συμβολαίων οι οποίοι κατέθεταν τα χρήματά τους σε συγκεκριμένους τραπεζικούς λογαριασμούς της επενδυτικής εταιρίας INTER FINANCE SERVIS LT.D. (IFS) η οποία είχε υποκατάστημα στη Στουτγκάρδη και τον Γερμανό συγκατηγορούμενό του, τον οποίο χαρακτηρίζει “άνθρωπο απόμακρο και δυσεύρετο”.
Κατά τη διάρκεια της συνεργασίας του με την επιχείρηση του Γερμανού, όπως διατείνεται, αγνοούσε πού κατέληγαν τα ασφάλιστρα και τα χρήματα των αγοραστών των ασφαλιστηρίων συμβολαίων. Αγνοούσε και τις εταιρείες και τους τραπεζικούς λογαριασμούς μέσω των οποίων διακινούντο ή επενδύοντο τα χρήματα των ασφαλιζομένων.
Αλλωστε το μοναδικό καθήκον που είχε ήταν να προωθεί τα ασφαλιστικά προϊόντα και να αναζητεί νέους πωλητές των ασφαλιστηρίων συμβολαίων.
Μέχρι το τέλος του 2005 οι πωλήσεις των ασφαλιστηρίων συμβολαίων είχαν γενικά επιτυχία. Ωστόσο από τις αρχές του 2006 άρχισε να δέχεται παράπονα από τους πελάτες – αγοραστές των συμβολαίων ότι υπήρχε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταβολή σΆ αυτούς των «αποδόσεων» που θα έπρεπε να λάβουν.
Το γεγονός αυτό το μετέφερε στον Γερμανό ο οποίος, όπως αναφέρει, του δήλωσε ότι υπάρχει μία δυσκινησία στην εκταμίευση διότι τα χρήματα των πελατών επενδύονται σε εταιρείες και τράπεζες εκτός Γερμανίας και του ζήτησε να διαβεβαιώνει όσους απευθύνονται σε εκείνον ότι τα χρήματά τους δεν κινδυνεύουν.
Όμως, λόγω της συνεχιζόμενης πτώσης και απροθυμίας πώλησης ασφαλιστηρίων συμβολαίων ο Γερμανός του πρότεινε να συνεχίσουν τη συνεργασία τους στα πλαίσια κατάρτισης δανειοδοτικών συμβολαίων διότι, όπως του δήλωσε, είχε αρχίσει μία νέα συνεργασία με Ελβετική Τράπεζα. Η συνεργασία  αυτή είχε διάρκεια μέχρι το έτος του 2008 αλλά χωρίς σπουδαία αποτελέσματα διότι οι περισσότεροι «ενδιαφερόμενοι» δεν είχαν τις προϋποθέσεις δανειοδότησης μέσω των επενδυτικών αυτών προγραμμάτων.
Όπως εκ των υστέρων πληροφορήθηκε, ο Γερμανός δεν ήταν απλά ο Δ/ντης αλλά ο μοναδικός μέτοχος της Αγγλικής εταιρείας INTER FINANCE SERVIS LT.D. και της Ελβετικής εταιρείας «CONINVEST FINANZ Α.Ε.» μέσω  των  οποίων  διακινούντο  τα  ασφάλιστρα  και   οι   επενδύσεις  των ανυποψίαστων πελατών – αγοραστών των ασφαλιστηρίων συμβολαίων.
Υποστηρίζει ότι αγνοεί τον τρόπο, τη διαδικασία αλλά και τις μεθοδεύσεις που χρησιμοποίησε ο Γερμανός για να εξαπατήσει τους αγοραστές των ασφαλιστήριων συμβολαίων, τα χρήματα των οποίων, όπως αποδείχθηκε δεν επενδύοντο αλλά κατέληγαν σε προσωπικούς ή σε εταιρικούς του λογαριασμούς.
Την υπόθεση χειρίζεται ο δικηγόρος κ. Μανώλης Κουτσούκος.