Κατέθεσε αγωγή εις βάρος 17 μελών των δ.σ. της «ΠΑΕ ΡΟΔΟΣ»

17 μέλη διοικητικών συμβουλίων της «ΠΑΕ Ρόδος» είναι αντιμέτωπα με αγωγή από ιδιώτη ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, που διεκδικεί την καταβολή οφειλών από μισθώματα και καταγγέλλει ότι “συνήργησαν” για να μην τεθεί σε πτώχευση η ομάδα κατά παράβαση του νόμου!
Εναγόμενοι στην υπόθεση που έχει προκαλέσει θόρυβο σε δικηγορικούς κύκλους είναι γνωστοί επιχειρηματίες αλλά και πρόσωπα της τοπικής αυτοδιοίκησης στο νησί.
Ο ενάγων είναι ιδιοκτήτης μιας κατοικίας που μίσθωσε η ΠΑΕ το 2008 και υποστηρίζει ότι εφόσον η εταιρεία βρισκόταν σε κατάσταση παύσεως πληρωμών από το 2007, είχαν την εκ του νόμου και εκ του καταστατικού υποχρέωση ενημέρωσης και προστασίας των αντισυμβαλλόμενων. Θεωρεί ότι την υποχρέωση αυτή εσκεμμένα και πάντως αμελώς παραβίασαν, αποκρύπτοντας το γεγονός της αφερεγγυότητας και υπερχρέωσης της ΠΑΕ.
Υποστηρίζει παραπέρα ότι τα μέλη του δ.σ. ως διαχειριστές της ΠΑΕ παρ’ ότι αδυνατούσε να εκπληρώσει τα ληξιπρόθεσμα χρέη της, συνέχιζαν υπαίτια να αναλαμβάνουν νέες υποχρεώσεις, τις οποίες εν γνώσει τους η εταιρεία δεν ήταν σε θέση να εκπληρώσει σε εύλογο διάστημα προς βλάβη των εταιρικών πιστωτών.
Ισχυρίζεται μάλιστα ότι είχαν δόλο, προκειμένου η μεν ποδοσφαιρική ομάδα να συμμετέχει στα πρωταθλήματα και εκείνοι να αποκτούν την αντίστοιχη προβολή και αναγνωρισιμότητα.
Υποστηρίζει ότι οι ανωτέρω υποχρεούντο από το έτος 2007 να προχωρήσουν στην εξυγίανση ή εκκαθάριση της ΠΑΕ και ότι δεν το έπραξαν. Υποστηρίζεται συγκεκριμένα ότι σύμφωνα με τους δημοσιευθέντες ισολογισμούς η εταιρεία κατά την διαχειριστική χρήση 2006 εμφάνισε ζημίες ύψους 465.404,57 ευρώ, ενώ το κεφάλαιο της ήταν μόνο 180.000 ευρώ. Κατά την επόμενη διαχειριστική χρήση του έτους 2007 εμφάνισε διπλάσιες ζημίες ύψους 822.082,88 ευρώ. Την ίδια περίοδο το κόστος πωλήσεων [ήτοι κόστος μετεγγραφών. κόστος προπονητών. αμοιβών ποδοσφαιριστών κλπ] ανήλθε στο υπέρογκο ποσό των 820.268,65 ευρώ!!.
Κατά την διαχειριστική περίοδο 2008 η ζημία ανήλθε στο δυσθεώρητο ποσό των 1.223.388,53 ευρώ και το κόστος πωλήσεων της ιδίας περιόδου στο ποσό των 853.568,77 ευρώ. Για τις διαχειριστικές χρήσεις 2009-2011 δεν φέρεται να δημοσιεύθηκε ισολογισμός.
Ο ενάγων τονίζει ότι τα ανωτέρω μέλη του δ.σ. παρέλειψαν με δόλο, άλλως από βαρύτατη αμέλεια, να συγκαλέσουν γενική συνέλευση κατ’ άρθρο 47 και 48 του νόμου 2190/1920, περαιτέρω να προβούν σε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου για την χρηματοδότηση της εταιρείας και των υποχρεώσεών της, ή σε εισροή ιδίων κεφαλαίων στην εταιρεία, που συνιστούν κλασικές μεθόδους εξυγίανσης ή σε οποιαδήποτε εν γένει διαδικασία εξυγίανσης κρινόταν βάσιμα αποτελεσματική δεδομένης της φθίνουσας πορείας της.
Αντ’ αυτού, όπως διατείνεται, καθ’ όλες τις επίμαχες διαχειριστικές χρήσεις ενέκριναν τις δαπάνες υπέρογκων ποσών κόστους πωλήσεων, προκειμένου η ΠΑΕ να διαφημίζεται και να απολαύουν εκείνοι των προνομίων της προώθησης και συμμετοχής της τελευταίας σε πρωταθλήματα, αποδεδειγμένα όμως εις βάρος των εταιρικών δανειστών.
Επισημαίνει παραπέρα ότι ενώ ήδη κατά το έτος 2007 το σύνολο των ιδίων κεφαλαίων της εταιρείας, όπως προσδιορίζονται στο υπόδειγμα ισολογισμού που προβλέπεται από το άρθρο 42γ [-393.082,88 ευρώ] ήταν κατώτερο από το ένα δέκατο (1/10) του μετοχικού κεφαλαίου ήταν κατ’ ουσίαν αρνητικά, παρ’ ότι το διοικητικό συμβούλιο υποχρεούτο να συγκαλέσει γενική συνέλευση μέσα σε προθεσμία έξι μηνών από τη λήξη της χρήσης, που θα αποφασίσει τη λύση της εταιρείας ή την υιοθέτηση άλλου μέτρου, ουδέν έπραξε.
Ο ενάγων τονίζει επιπλέον ότι η κατάσταση παύσεως των πληρωμών της ΠΑΕ οδήγησε στον υποβιβασμό της από την Β’ επαγγελματική κατηγορία στην Δ’ εθνική κατηγορία μη επαγγελματικού ποδοσφαίρου.
Την 30η Nοεμβρίου 2011 καταχωρίστηκε στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών της Νομαρχίας το με αριθμό 55720/16-11-2011 έγγραφο της «ΕΝΩΣΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ Β & Γ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ», με το οποίο γνωστοποιήθηκε ότι η ΠΑΕ δεν έλαβε πιστοποιητικό συμμετοχής της στο πρωτάθλημα από την ΕΕΑ, και ως εκ τούτου υποβιβάστηκε στην Δ’ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου.
Μετά τα ανωτέρω, η «Π.Α.Ε. ΡΟΔΟΣ», λύθηκε και τέθηκε σε εκκαθάριση, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 47α του Κ.Ν. 2190/ 1920 «περί Ανωνύμων Εταιρειών».
Επισημαίνεται επιπλέον ότι η ΠΑΕ καθ’ όλο αυτό το διάστημα μία μόνον φορά επιχείρησε να ανατρέψει την κατάσταση και προχώρησε σε αύξηση κεφαλαίου μόνον το 2008 ποσού 450.000 ευρώ. Ο ενάγων τονίζει ότι η απόφαση αυτή όχι μόνον δεν ανέστρεψε την κατάσταση, αφού ήδη κατά τον χρόνο υλοποίησης της, πάλι η εταιρία είχε αρνητική θέση τουλάχιστον 400.000 ευρώ, κάλυψε δηλαδή η αύξηση μόνον μία από τις προηγούμενες ζημιογόνες χρονιές, αλλά αντίθετα η πραγματοποίηση της δημιούργησε φρούδες προσδοκίες συνέχισης της ενεργού δραστηριότητας της ΠΑΕ, η οποία όμως ήταν καταδικασμένη και επειδή ούτε με την αύξηση κάλυπτε τις πολλαπλάσιες ζημίες της, αλλά και επειδή κάθε χρόνο δημιουργούσε υποχρεώσεις της τάξεως των 800.000-850.000 ευρώ έναντι εσόδων 100.000-150.000 ευρώ και ήταν βεβαία η αθέτηση όλων των υποχρεώσεων, που δημιουργούσε.
«Το χρονικό σημείο της παύσεως πληρωμών σηματοδοτεί το από το δίκαιο ανεκτό όριο, πέρα από το οποίο οι διοικητές δεν έχουν πλέον τη νομιμοποίηση για δίχως άλλο συνέχιση της συναλλακτικής δραστηριότητας.
Τα όρια έτσι της περιορισμένης ευθύνης και της ελεύθερης διαχείρισης εκ μέρους των διοικητών τελειώνουν εκεί ακριβώς, όπου ξεκινούν τα όρια της πτώχευσης, με την εμφάνιση της αδυναμίας πληρωμών για την εταιρία. Εν προκειμένω, τα όρια της πτώχευσης είχαν παραβιασθεί από το τέλος του 2007 και πάντως είχαν παραβιασθεί κατά τη σύναψη της δικής μας σύμβασης» επισημαίνεται στην αγωγή.